v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Dei fide, qua vívimus, qua spe perénni crédimus, per caritátis grátiam Christi canámus glóriam,
Qui ductus hora tértia ad passiónis hóstiam, crucis ferens suspéndia ovem redúxit pérditam.
Precémur ergo súbditi, redemptióne líberi, ut éruat a sæculo quos solvit a chirógrapho.
Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
Ant. Certámen forte dedit illi Dóminus, ut víncere sciret, quóniam ómnium poténtior est sapiéntia (T. P. allelúia).
Ant.
Psalmus 119 (120)
Desiderium pacis
In tribulatione patientes, orationi instantes (Rom 12, 12).
Ad Dóminum, cum tribulárer, clamávi, * et exaudívit me.
Dómine, líbera ánimam meam a lábiis mendácii, * a lingua dolósa.
Quid detur tibi aut quid apponátur tibi, * lingua dolósa?
Sagíttæ poténtis acútæ * cum carbónibus iuniperórum.
Heu mihi, quia peregrinátus sum in Mosoch, * habitávi ad tabernácula Cedar!
Multum íncola fuit ánima mea * cum his, qui odérunt pacem.
Ego eram pacíficus; * cum loquébar, illi impugnabant me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 120 (121)
Custos populi
Non esurient amplius, neque sitient amplius, neque cadet super illos sol neque ullus æstus (Ap 7, 16).
Levábo óculos meos in montes: * unde véniet auxílium mihi?
Auxílium meum a Dómino, * qui fecit cælum et terram.
Non dabit in commotiónem pedem tuum, * neque dormitábit, qui custódit te.
Ecce non dormitábit neque dórmiet, * qui custódit Israel.
Dóminus custódit te, † Dóminus umbráculum tuum, * ad manum déxteram tuam.
Per diem sol non percútiet te, * neque luna per noctem.
Dóminus custódiet te ab omni malo; * custódiet ánimam tuam Dóminus.
Dóminus custódiet intróitum tuum et éxitum tuum * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 121 (122)
Civitas sancta Ierusalem
Accessistis ad Sion montem et civitatem Dei viventis, Ierusalem cælestem (Hebr 12, 22).
Lætátus sum in eo quod dixérunt mihi: * «In domum Dómini íbimus» .
Stantes iam sunt pedes nostri * in portis tuis, Ierúsalem.
Ierúsalem, quæ ædificáta est ut cívitas, * sibi compácta in idípsum.
Illuc enim ascendérunt tribus, tribus Dómini, * testimónium Israel, ad confiténdum nómini Dómini.
Quia illic sedérunt sedes ad iudícium, * sedes domus David.
Rogáte, quæ ad pacem sunt Ierúsalem: * «Secúri sint diligéntes te!
Fiat pax in muris tuis, * et secúritas in túrribus tuis! ».
Propter fratres meos et próximos meos * loquar: «Pax in te! ».
Propter domum Dómini Dei nostri * exquíram bona tibi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Certámen forte dedit illi Dóminus, ut víncere sciret, quóniam ómnium poténtior est sapiéntia (T. P. allelúia).
Ant.
Lectio brevis (1 Petr 5, 10-11)
Deus omnis grátiæ, qui vocávit vos in ætérnam suam glóriam in Christo Iesu, módicum passos ipse perfíciet, confirmábit, solidábit, fundábit. Ipsi impérium in sæcula sæculórum. Amen.
v. Sancti, qui sperant in Dómino. r. Habébunt fortitúdinem, et non defícient.
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui nos gloriósis remédiis in terris adhuc pósitos iam cæléstium rerum facis esse consórtes, † tu, quǽsumus, in ista qua vívimus nos vita gubérna * ut ad illam, in qua ipse es, lucem perdúcas. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
