v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iam, Christe, sol iustítiæ, mentis dehíscant ténebræ, virtútum ut lux rédeat, terris diem cum réparas.
Dans tempus acceptábile et pænitens cor tríbue, convértat ut benígnitas quos longa suffert píetas;
Quiddámque pæniténtiæ da ferre, quo fit démptio, maióre tuo múnere, culpárum quamvis grándium.
Dies venit, dies tua, per quam reflórent ómnia; lætémur in hac ut tuæ per hanc redúcti grátiæ.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Benedixísti, Dómine, terram tuam; remisísti iniquitátem plebis tuæ.
Ant. 1.
Psalmus 84 (85)
Propinqua est salus nostra
In terram delapso Salvatore nostro, benedixit Deus terram suam (Origene).
Complacuísti tibi, Dómine, in terra tua, * convertísti captivitátem Iacob.
Remisísti iniquitátem plebis tuæ, * operuísti ómnia peccáta eórum.
Contraxísti omnem iram tuam, * revertísti a furóre indignatiónis tuæ.
Convérte nos, Deus, salutáris noster, * et avérte iram tuam a nobis.
Numquid in ætérnum irascéris nobis * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?
Nonne tu convérsus vivificábis nos, * et plebs tua lætábitur in te?
Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam * et salutáre tuum da nobis.
Audiam, quid loquátur Dóminus Deus, † quóniam loquétur pacem ad plebem suam et sanctos suos * et ad eos, qui convertúntur corde.
Vere prope timéntes eum salutáre ipsíus, * ut inhábitet glória in terra nostra.
Misericórdia et véritas obviavérunt sibi, * iustítia et pax osculátæ sunt.
Véritas de terra orta est, * et iustítia de cælo prospéxit.
Etenim Dóminus dabit benignitátem, * et terra nostra dabit fructum suum.
Iustítia ante eum ambulábit, * et ponet in via gressus suos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Benedixísti, Dómine, terram tuam; remisísti iniquitátem plebis tuæ.
Ant.
Ant. 2. Anima mea desiderávit te in nocte, de mane vígilans ad te.
Ant. 2.
Canticum (Is 26, 1-4. 7-9. 12)
Hymnus post victoriam de hostibus
Civitas sancta Ierusalem habebat murum magnum et altum, habentem portas duodecim (Cf. Apc 21, 12).
Urbs fortis nobis in salútem; * pósuit muros et antemurále.
Aperíte portas, et ingrediátur gens iusta, * quæ servat fidem.
Propósitum eius est firmum; * servábis pacem, quia in te sperávit.
Speráte in Dóminum in sǽculis ætérnis, * Dóminus est petra ætérna.
Sémita iusti recta est; * rectum callem iusti complánas.
Et in sémita iudiciórum tuórum, Dómine, sperávimus in te; * ad nomen tuum et ad memoriále tuum desidérium ánimæ.
Anima mea desíderat te in nocte, * sed et spíritu meo in præcórdiis meis te quæro.
Cum resplendúerint iudícia tua in terra, * iustítiam discent habitatóres orbis.
Dómine, dabis pacem nobis; * ómnia enim ópera nostra operátus es nobis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Anima mea desiderávit te in nocte, de mane vígilans ad te.
Ant.
Ant. 3. Illúmina, Dómine, vultum tuum super nos.
Ant. 3.
Psalmus 66 (67)
Omnes gentes Domino confiteantur
Notum sit vobis quoniam gentibus missum est hoc salutare Dei (Act 28, 28).
Deus misereátur nostri et benedícat nobis; * illúminet vultum suum super nos,
ut cognoscátur in terra via tua, * in ómnibus géntibus salutáre tuum.
Confiteántur tibi pópuli, Deus; * confiteántur tibi pópuli omnes.
Læténtur et exsúltent gentes, † quóniam iúdicas pópulos in æquitáte * et gentes in terra dírigis.
Confiteántur tibi pópuli, Deus, * confiteántur tibi pópuli omnes.
Terra dedit fructum suum; * benedícat nos Deus, Deus noster,
benedícat nos Deus, * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Illúmina, Dómine, vultum tuum super nos.
Ant.
Lectio brevis (Ioel 2, 12-13)
Convertímini ad me in toto corde vestro, in ieiúnio et in fletu et in planctu; et scíndite corda vestra et non vestiménta vestra, et convertímini ad Dóminum Deum vestrum, quia benígnus et miséricors est, pátiens et multæ misericórdiæ, et placábilis super malítia.
Responsorium breve
r. Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse. v. Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.
Ant. Non dico tibi, Petre, ut dimíttas sépties, sed usque septuágies sépties, dicit Dóminus.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Non dico tibi, Petre, ut dimíttas sépties, sed usque septuágies sépties, dicit Dóminus.
Ant.
Preces
Benedicámus Christo, qui se nobis dedit ut panem de cælo descendéntem, atque ad eum oratiónem nostram dirigámus:
Christe, panis et medéla animárum, róbora nos.
Dómine, fac ut, eucharístico satiáti convívio,
— dona sacrifícii paschális plene participémus.
Tríbue nobis verbum tuum in corde bono et óptimo retinére,
— ut fructum afferámus in patiéntia.
Fac ut in perficiéndo órdine mundi tibi álacres cooperémur,
— ut per Ecclésiam tuam præcónium pacis facílius diffundátur.
Peccávimus, Dómine, peccávimus,
— dele iniquitátes nostras grátia tua salutári.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Grátia tua ne nos, quǽsumus, Dómine, derelínquat, † quæ et sacræ nos déditos fáciat servitúti, * et tuam nobis opem semper acquírat. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
