v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iam, Christe, sol iustítiæ, mentis dehíscant ténebræ, virtútum ut lux rédeat, terris diem cum réparas.
Dans tempus acceptábile et pænitens cor tríbue, convértat ut benígnitas quos longa suffert píetas;
Quiddámque pæniténtiæ da ferre, quo fit démptio, maióre tuo múnere, culpárum quamvis grándium.
Dies venit, dies tua, per quam reflórent ómnia; lætémur in hac ut tuæ per hanc redúcti grátiæ.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Gloriósa dicta sunt de te, cívitas Dei.
Ant. 1.
Psalmus 86 (87)
Ierusalem omnium gentium mater
Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).
Fundaménta eius in móntibus sanctis; † díligit Dóminus portas Sion * super ómnia tabernácula Iacob.
Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei!
Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; † ecce Philistæa et Tyrus cum Æthiópia: * hi nati sunt illic.
Et de Sion dicétur: «Hic et ille natus est in ea; * et ipse firmávit eam Altíssimus».
Dóminus réferet in librum populórum: * «Hi nati sunt illic».
Et cantant sicut choros ducéntes: * «Omnes fontes mei in te».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Gloriósa dicta sunt de te, cívitas Dei.
Ant.
Ant. 2. Dóminus in fortitúdine véniet, et merces eius cum eo.
Ant. 2.
Canticum (Is 40, 10-17)
Pastor bonus: Deus altissimus et sapientissimus
Ecce venio cito, et merces mea mecum est (Ap 22, 12).
Ecce Dóminus Deus in virtúte venit, * et bráchium eius dominátur;
ecce merces eius cum eo * et præmium illíus coram illo.
Sicut pastor gregem suum pascit, † in bráchio suo cóngregat agnos et in sinu suo levat; * fetas ipse portat.
Quis mensus est pugíllo aquas et cælos palmo dispósuit, † módio contínuit púlverem terræ et librávit in póndere montes * et colles in statéra?
Quis diréxit spíritum Dómini? * Aut quis consílium suum osténdit illi?
Cum quo íniit consílium et instrúxit eum * et dócuit eum sémitam iustítiæ
et erudívit eum sciéntiam * et viam prudéntiæ osténdit illi?
Ecce gentes quasi stilla sítulæ † et quasi moméntum púlveris in statéra reputántur; * ecce ínsulæ quasi pulvis exíguus.
Et Líbanus non suffíciet ad succendéndum, * et animália eius non suffícient ad holocáustum.
Omnes gentes, quasi non sint, coram eo; * quasi níhilum et ináne reputántur ab eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus in fortitúdine véniet, et merces eius cum eo.
Ant.
Ant. 3. Exaltáte Dóminum Deum nostrum, et adoráte ad montem sanctum eius.
Ant. 3.
Psalmus 98 (99)
Sanctus Dominus Deus noster
Tu es super Cherubim, qui malum statum terræ commutasti, cum ad nostram similitudinem factus es (S. Athanasius).
Dóminus regnávit! Commoveántur pópuli; * sedet super chérubim, moveátur terra.
Dóminus in Sion magnus * et excélsus super omnes pópulos.
Confiteántur nómini tuo magno et terríbili, * quóniam sanctum est.
Rex potens iudícium díligit: † tu statuísti, quæ recta sunt, * iudícium et iustítiam in Iacob tu fecísti.
Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad scabéllum pedum eius, * quóniam sanctus est.
Móyses et Aaron in sacerdótibus eius * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen eius.
Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos, * in colúmna nubis loquebátur ad eos.
Custodiébant testimónia eius * et præcéptum, quod dedit illis.
Dómine Deus noster, tu exaudiébas eos; † Deus, tu propítius fuísti eis, * ulcíscens autem adinventiónes eórum.
Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad montem sanctum eius, * quóniam sanctus Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exaltáte Dóminum Deum nostrum, et adoráte ad montem sanctum eius.
Ant.
Lectio brevis (Cf. 1 Reg 8, 51-53a)
Pópulus tuus, Dómine, et heréditas tua sumus. Sint óculi tui apérti ad deprecatiónem servi tui et pópuli tui Israel, et exáudias nos in univérsis, pro quibus invocavérimus te. Tu enim separásti nos tibi in hereditátem de univérsis pópulis terræ.
Responsorium breve
r. Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse. v. Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.
Ant. Si in dígito Dei eício dæmónia, profécto pervénit in vos regnum Dei, dicit Dóminus.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Si in dígito Dei eício dæmónia, profécto pervénit in vos regnum Dei, dicit Dóminus.
Ant.
Preces
Christum Dóminum nostrum laudántes, qui ut lux mundi appáruit, ne ambularémus in ténebris sed lumen vitæ haberémus, ei supplicémus:
Verbum tuum sit lucérna pédibus nostris.
Benigníssime Deus, concéde nobis hódie in tui imitatióne profícere,
— ut, quod in primo cécidit Adam, in te dénuo erigátur.
Præbe verbum tuum lucérnam pédibus nostris,
— ut, veritátem faciéntes, caritáte in te crescámus per ómnia.
Doce nos ad ómnium bonum propter nomen tuum fidéliter ágere,
— ut humána família magis per Ecclésiam illuminétur.
Fac nos per sincéram conversiónem, amicítiam tuam magis magísque fovére,
— et offénsas sapiéntiæ atque bonitáti tuæ illátas expiáre.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Maiestátem tuam, Dómine, supplíciter implorámus, † ut, quanto magis dies salutíferæ festivitátis accédit, * tanto devótius ad eius celebrándum proficiámus paschále mystérium. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
