v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iam, Christe, sol iustítiæ, mentis dehíscant ténebræ, virtútum ut lux rédeat, terris diem cum réparas.
Dans tempus acceptábile et pænitens cor tríbue, convértat ut benígnitas quos longa suffert píetas;
Quiddámque pæniténtiæ da ferre, quo fit démptio, maióre tuo múnere, culpárum quamvis grándium.
Dies venit, dies tua, per quam reflórent ómnia; lætémur in hac ut tuæ per hanc redúcti grátiæ.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Tibi soli peccávi, Dómine ; miserére mei.
Ant. 1.
Psalmus 50 (51)
Miserere mei, Deus
Renovari spiritu mentis vestræ et induere novum hominem (Eph 4, 23-24).
Miserére mei, Deus, * secúndum misericórdiam tuam;
et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum * dele iniquitátem meam.
Amplius lava me ab iniquitáte mea * et a peccáto meo munda me.
Quóniam iniquitátem meam ego cognósco, * et peccátum meum contra me est semper.
Tibi, tibi soli peccávi * et malum coram te feci,
ut iustus inveniáris in senténtia tua * et æquus in iudício tuo.
Ecce enim in iniquitáte generátus sum, * et in peccáto concépit me mater mea.
Ecce enim veritátem in corde dilexísti * et in occúlto sapiéntiam manifestásti mihi.
Aspérges me hyssópo, et mundábor; * lavábis me, et super nivem dealbábor.
Audíre me fácies gáudium et lætítiam, * et exsultábunt ossa, quæ contrivísti.
Avérte fáciem tuam a peccátis meis * et omnes iniquitátes meas dele.
Cor mundum crea in me, Deus, * et spíritum firmum ínnova in viscéribus meis.
Ne proícias me a fácie tua * et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me.
Redde mihi lætítiam salutáris tui * et spíritu promptíssimo confírma me.
Docébo iníquos vias tuas, * et ímpii ad te converténtur.
Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ, * et exsultábit língua mea iustítiam tuam.
Dómine, lábia mea apéries, * et os meum annuntiábit laudem tuam.
Non enim sacrifício delectáris, * holocáustum, si ófferam, non placébit.
Sacrifícium Deo spíritus contribulátus, * cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies.
Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion, * ut ædificéntur muri Ierúsalem.
Tunc acceptábis sacrifícium iustítiæ, oblatiónes et holocáusta; * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Tibi soli peccávi, Dómine ; miserére mei.
Ant.
Ant. 2. Cognóvimus, Dómine, iniquitátes nostras, quia peccávimus tibi.
Ant. 2.
Canticum (Ier 14, 17-21)
Lamentatio populi tempore famis et belli
Appropinquavit regnum Dei; pænitemini et credite Evangelio (Mc 1, 15).
Dedúcant óculi mei lácrimam per noctem et diem, * et non táceant,
quóniam contritióne magna contríta est virgo fília pópuli mei, * plaga péssima veheménter.
Si egréssus fúero ad agros, ecce occísi gládio; * et si introíero in civitátem, ecce attenuáti fame:
prophéta quoque et sacérdos * abiérunt per terram nesciéntes.
Numquid proíciens abiecísti Iudam, * aut Sion abomináta est ánima tua?
Quare ergo percussísti nos, * ita ut nulla sit sánitas?
Exspectávimus pacem, et non est bonum, * et tempus curatiónis, et ecce turbátio.
Cognóvimus, Dómine, impietátes nostras, † iniquitátes patrum nostrórum, * quia peccávimus tibi.
Ne des nos in oppróbrium propter nomen tuum, * ne fácias contuméliam sólio glóriæ tuæ;
recordáre, * ne írritum fácias fœdus tuum nobíscum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Cognóvimus, Dómine, iniquitátes nostras, quia peccávimus tibi.
Ant.
Ant. 3. Dóminus ipse est Deus; nos pópulus eius et oves páscuæ eius.
Ant. 3.
Psalmus 99 (100)
Gaudium in templum ingredientium
Redemptos iubet Dominus victoriæ carmen canere (S. Athanasius).
Iubiláte Dómino, omnis terra, * servíte Dómino in lætítia;
introíte in conspéctu eius * in exsultatióne.
Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus; † ipse fecit nos, et ipsíus sumus, * pópulus eius et oves páscuæ eius.
Introíte portas eius in confessióne, † átria eius in hymnis, * confitémini illi, benedícite nómini eius.
Quóniam suávis est Dóminus; † in ætérnum misericórdia eius, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus ipse est Deus; nos pópulus eius et oves páscuæ eius.
Ant.
Lectio brevis (Is 53, 11b-12)
Iustificábit iustus servus meus multos et iniquitátes eórum ipse portábit. Ideo dispértiam ei multos, et cum fórtibus dívidet spólia, pro eo quod trádidit in mortem ánimam suam et cum scelerátis reputátus est; et ipse peccátum multórum tulit et pro transgressóribus rogat.
Responsorium breve
r. Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse. v. Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.
Ant. Magíster, quod est mandátum magnum in lege? Ait illi Iesus: Díliges Dóminum Deum tuum ex toto corde tuo.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Magíster, quod est mandátum magnum in lege? Ait illi Iesus: Díliges Dóminum Deum tuum ex toto corde tuo.
Ant.
Preces
Christum salvatórem, qui per mortem et resurrectiónem suam nos redémit, implorémus:
Dómine, miserére nostri.
Qui Ierúsalem ascendísti ad passiónem subeúndam, ut intráres in glóriam,
— perduc Ecclésiam tuam in Pascha æternitátis.
Qui, in cruce exaltátus, láncea mílitis transfígi voluísti,
— sana vúlnera nostra.
Qui crucem tuam árborem vitæ constituísti,
— fructus eiúsdem baptísmate renátis largíre.
Qui, in ligno pendens, latróni pæniténti pepercísti,
— nobis peccatóribus ignósce.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Córdibus nostris, quǽsumus, Dómine, grátiam tuam benígnus infúnde, † ut ab humánis semper retrahámur excéssibus, * et mónitis inhærére valeámus, te largiénte, cæléstibus. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
