v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Cælitum, Ioseph, decus atque nostræ certa spes vitæ columénque mundi, quas tibi læti cánimus, benígnus súscipe laudes.
Te, satum David, státuit Creátor Vírginis sponsum, voluítque Verbi te patrem dici, dedit et minístrum esse salútis.
Tu Redemptórem stábulo iacéntem, quem chorus vatum cécinit futúrum, áspicis gaudens, sociúsque matris primus adóras.
Rex Deus regum, dominátor orbis, cuius ad nutum tremit inferórum turba, cui pronus famulátur æther, se tibi subdit.
Laus sit excélsæ Tríadi perénnis, quæ, tibi insígnes tríbuens honóres, det tuis nobis méritis beátæ gáudia vitæ. Amen.
Ant. 1. Venérunt pastóres festinántes, et invenérunt Maríam et Ioseph et Infántem pósitum in præsépio (T. P. allelúia).
Ant. 1.
Psalmus 62 (63)
Anima Dominum sitiens
Ad Deum vigilat, qui opera noctis reicit.
Deus, Deus meus es tu, * ad te de luce vígilo.
Sitívit in te ánima mea, * te desiderávit caro mea.
In terra desérta et árida et inaquósa, † sic in sancto appárui tibi, * ut vidérem virtútem tuam et glóriam tuam.
Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas, * lábia mea laudábunt te.
Sic benedícam te in vita mea * et in nómine tuo levábo manus meas.
Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea, * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
Cum memor ero tui super stratum meum, * in matutínis meditábor de te,
quia fuísti adiútor meus, * et in velaménto alárum tuárum exsultábo.
Adhæsit ánima mea post te, * me suscépit déxtera tua.
[Ipsi vero in ruínam quæsiérunt ánimam meam, * introíbunt in inferióra terræ,
tradéntur in potestátem gládii, * partes vúlpium erunt.
Rex vero lætábitur in Deo; † gloriabúntur omnes, qui iúrant in eo, * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Venérunt pastóres festinántes, et invenérunt Maríam et Ioseph et Infántem pósitum in præsépio (T. P. allelúia).
Ant.
Ant. 2. Erant Ioseph et María, mater Iesu, mirántes super iis, quæ dicebántur de illo (T. P. allelúia).
Ant. 2.
Canticum (Dan 3, 57-58. 56)
Omnis creatura laudet Dominum
Laudem dicite Deo nostro, omnes servi eius (Ap 19, 5).
Benedícite, ómnia ópera Dómini, Dómino, * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
Benedícite, cæli, Dómino, * benedícite, ángeli Dómini, Dómino.
Benedícite, aquæ omnes, quæ super cælos sunt, Dómino, * benedícat omnis virtus Dómino.
Benedícite, sol et luna, Dómino, * benedícite, stellæ cæli, Dómino.
Benedícite, omnis imber et ros, Dómino, * benedícite, omnes venti, Dómino.
Benedícite, ignis et æstus, Dómino, * benedícite, frigus et æstus, Dómino.
Benedícite, rores et pruína, Dómino, * benedícite, gelu et frigus, Dómino.
Benedícite, glácies et nives, Dómino, * benedícite, noctes et dies, Dómino.
Benedícite, lux et ténebræ, Dómino, * benedícite, fúlgura et nubes, Dómino.
Benedícat terra Dóminum, * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
Benedícite, montes et colles, Dómino, * benedícite, univérsa germinántia in terra, Dómino.
Benedícite, mária et flúmina, Dómino, * benedícite, fontes, Dómino.
Benedícite, cete et ómnia quæ movéntur in aquis, Dómino, * benedícite, omnes vólucres cæli, Dómino.
Benedícite, omnes béstiæ et pécora, Dómino, * benedícite, fílii hóminum, Dómino.
Bénedic, Israel, Dómino, * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino, * benedícite, servi Dómini, Dómino.
Benedícite, spíritus et ánimæ iustórum, Dómino, * benedícite, sancti et húmiles corde, Dómino.
Benedícite, Ananía, Azaría, Mísael, Dómino, * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
Benedicámus Patrem et Fílium cum Sancto Spíritu; * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
Benedíctus es in firmaménto cæli * et laudábilis et gloriósus in sǽcula.
Ant. Erant Ioseph et María, mater Iesu, mirántes super iis, quæ dicebántur de illo (T. P. allelúia).
Ant.
Ant. 3. Consúrgens Ioseph accépit Púerum et matrem eius nocte, et secéssit in Ægýptum, et erat ibi usque ad óbitum Heródis (T. P. allelúia).
Ant. 3.
Psalmus 149
Exsultatio sanctorum
Filii Ecclesiæ, filii novi populi exsultent in rege suo: in Christo (Hesychius).
Cantáte Dómino cánticum novum; * laus eius in ecclésia sanctórum.
Lætétur Israel in eo, qui fecit eum, * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
Laudent nomen eius in choro, * in tympano et cíthara psallant ei,
quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo, * et honorábit mansuétos in salúte.
Iúbilent sancti in glória, * læténtur in cubílibus suis.
Exaltatiónes Dei in gútture eórum * et gládii ancípites in mánibus eórum,
ad faciéndam vindíctam in natiónibus, * castigatiónes in pópulis,
ad alligándos reges eórum in compédibus * et nóbiles eórum in mánicis férreis,
ad faciéndum in eis iudícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Consúrgens Ioseph accépit Púerum et matrem eius nocte, et secéssit in Ægýptum, et erat ibi usque ad óbitum Heródis (T. P. allelúia).
Ant.
Lectio brevis (2 Sam 7, 28-29)
Dómine Deus, tu es Deus, et verba tua erunt vera: cum ergo locútus sis ad servum tuum bona hæc, dignáre ígitur benedícere dómui servi tui, ut sit in sempitérnum coram te, quia tu, Dómine Deus, locútus es, et benedictióne tua benedicétur domus servi tui in sempitérnum.
Responsorium breve
r. Constítuit eum * Dóminum domus suæ. Constítuit. v. Et príncipem omnis possessiónis suæ. * Dóminum domus suæ. Glória Patri. Constítuit.
Ant. Ioseph habitávit in civitáte Názareth, ut adimplerétur quod dictum est per prophétas de Christo: Narazæus vocábitur (T. P. allelúia).
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ioseph habitávit in civitáte Názareth, ut adimplerétur quod dictum est per prophétas de Christo: Narazæus vocábitur (T. P. allelúia).
Ant.
Preces
Dóminum, qui hómines éfficit iustos, súpplices precémur:
In tua iustítia vivífica nos, Dómine.
Dómine Deus, qui nostros in fide patres ipse vocásti, ut coram te perfécto corde ambulárent,
— fac ut, eórum sequéntes vestígia, simus sicut pr ǽcipis perfécti.
Qui Ioseph virum iustum elegísti, ut Fílium tuum púerum et adulescéntem enutríret,
–– fac ut córpori Christi in nostris frátribus serviámus.
Qui terram homínibus commisísti, ut eam implérent sibíque subícerent,
— doce nos in hoc sǽculo impénse operári, tuam iúgiter glóriam intendéntes.
Meménto, Pater ómnium, óperis mánuum tuárum,
— et cunctis largíre in seréno labóre dignam vitæ condiciónem.
— fac ut, eórum sequéntes vestígia, simus sicut pr ǽcipis perfécti.
Qui Ioseph virum iustum elegísti, ut Fílium tuum púerum et adulescéntem enutríret,
–– fac ut córpori Christi in nostris frátribus serviámus.
Qui terram homínibus commisísti, ut eam implérent sibíque subícerent,
— doce nos in hoc sǽculo impénse operári, tuam iúgiter glóriam intendéntes.
Meménto, Pater ómnium, óperis mánuum tuárum,
— et cunctis largíre in seréno labóre dignam vitæ condiciónem.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, † ut humánæ salútis mystéria, cuius primórdia beáti Ioseph fidéli custódiæ commisísti, * Ecclésia tua, ipso intercedénte, iúgiter servet implénda. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
