v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
En acétum, fel, arúndo, sputa, clavi, láncea; mite corpus perforátur, sanguis, unda prófluit; terra, pontus, astra, mundus quo lavántur flúmine!
Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis! Nulla talem silva profert flore, fronde, gérmine. Dulce lignum, dulci clavo dulce pondus sústinens!
Flecte ramos, arbor alta, tensa laxa víscera, et rigor lentéscat ille quem dedit natívitas, ut supérni membra regis miti tendas stípite.
Sola digna tu fuísti ferre sæcli prétium, atque portum præparáre nauta mundo náufrago, quem sacer cruor perúnxit fusus Agni córpore.
Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, sempitérna sit beátæ Trinitáti glória, cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
Ant. 1. Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo.
Ant. 1.
Psalmus 118 (119), 145-152
XIX (Coph)
Clamávi in toto corde, exáudi me, Dómine; * iustificatiónes tuas servábo.
Clamávi ad te, salvum me fac, * ut custódiam testimónia tua.
Prævéni dilúculo et clamávi, * in verba tua supersperávi.
Prævenérunt óculi mei vigílias * ut meditárer elóquia tua.
Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine, * secúndum iudícium tuum vivífica me.
Appropinquavérunt persequéntes me in malítia, * a lege autem tua longe facti sunt.
Prope es tu, Dómine, * et ómnia præcépta tua véritas.
Ab inítio cognóvi de testimóniis tuis, * quia in ætérnum fundásti ea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo.
Ant.
Ant. 2. Fortitúdo mea et laus mea Dóminus, et factus est mihi in salútem (T.P. Allélúia).
Ant. 2.
Canticum (Ex 15, 1-4 b. 8-13. 17-18)
Hymnus victoriæ post transitum Maris Rubri
Qui vicerunt bestiam, cantabant canticum Moysi, servi Dei (Cf. Ap 15, 2-3).
Cantémus Dómino:† glorióse enim magnificátus est, * equum et ascensórem deiécit in mare.
Fortitúdo mea et robur meum Dóminus, * et factus est mihi in salútem.
Iste Deus meus, et glorificábo eum; * Deus patris mei, et exaltábo eum!
Dóminus quasi vir pugnátor;† Iahveh nomen eius! * Currus pharaónis et exércitum eius proiécit in mare.
In spíritu furóris tui congregátæ sunt aquæ;† stetit ut agger unda fluens, * coagulátæ sunt abyssi in medio mari.
Dixit inimícus: «Pérsequar, comprehéndam; * dívidam spólia, implébitur ánima mea:
evaginábo gládium meum, * interfíciet eos manus mea!».
Flavit spíritus tuus, et opéruit eos mare; * submérsi sunt quasi plumbum in aquis veheméntibus.
Quis símilis tui in diis, Dómine? † Quis símilis tui, magníficus in sanctitáte, * terríbilis atque laudábilis, fáciens mirabília?
Extendísti manum tuam, devorávit eos terra. * Dux fuísti in misericórdia tua pópulo, quem redemísti,
et portásti eum in fortitúdine tua * ad habitáculum sanctum tuum.
Introdúces eos et plantábis * in monte hereditátis tuæ,
firmíssimo habitáculo tuo, † quod operátus es, Dómine, * sanctuário, Dómine, quod firmavérunt manus tuæ.
Dóminus regnábit * in ætérnum et ultra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Fortitúdo mea et laus mea Dóminus, et factus est mihi in salútem (T.P. Allélúia).
Ant.
Ant. 3. Laudáte Dóminum, omnes gentes.
Ant. 3.
Et non repetitur in psalmo.
Psalmus 116 (117)
Laus miserentis Domini
Dico ... gentes propter misericordiam glorificare Deum (Rom 15, 8. 9).
Laudáte Dóminum, omnes gentes, * collaudáte eum, omnes pópuli.
Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius, * et véritas Dómini manet in ætérnum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Laudáte Dóminum, omnes gentes.
Ant.
Et non repetitur in psalmo.
Lectio brevis (Is 65, 1)
Quæsítus sum ab his, qui non consulébant me, invéntus sum ab his, qui non quærébant me. Dixi: «Ecce ego, ecce ego!» ad gentem, quæ non invocábat nomen meum.
Responsorium breve
r. Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse. v. Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.
Ant. Iesus mórtuus est, ut fílios Dei qui erant dispérsi congregáret in unum.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Iesus mórtuus est, ut fílios Dei qui erant dispérsi congregáret in unum.
Ant.
Preces
Christum Dóminum glorificémus, qui, ut nova creatúra hómines fíerent, lavácrum regeneratiónis instítuit eísque córporis et verbi sui mensam appósuit. Eum deprecémur, dicéntes:
Rénova nos, Dómine, grátia tua.
Iesu, mitis et húmilis corde, índue nos víscera misericórdiæ, benignitátem et humilitátem concéde,
— ac patiéntiam cum ómnibus fac nos sectári.
Doce nos vere próximos esse míseris atque afflíctis,
— ut te bonum Samaritánum imitémur.
Beáta Virgo, mater tua, intercédat pro sacris virgínibus,
— ut consecratiónem, qua tibi sunt devótæ, in Ecclésia impénsius colant.
Donum tuæ misericórdiæ nobis largíre,
— ac peccáta et pœnas nobis dimítte.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui, licet salútem hóminum semper operáris, nunc tamen pópulum tuum grátia abundantióre lætíficas, † réspice propítius ad electiónem tuam, * ut piæ protectiónis auxílium et regenerándos múniat et renátos. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
