2026-04-21 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: S. Anselmi, episcopi et Ecclesiæ doctoris

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

Fortis en præsul, mónachus fidélis, láurea doctor redimítus astat; festus Ansélmo chorus æmulétur dícere carmen.

Ante matúros sápiens hic annos sǽculi florem pereúntis horret; claustra, Lanfranci documénta quærens, strénuus intrat.

Intimum pulsans penetrále Verbi fertur immótæ fídei volátu; dógmatum puros látices an ullus áltius hausit?

Ipse sit nostri memor ad supernam semper et sollers Triadem patronus, cuncta quam toto venerantur orbe laude perenni.

annotation: 7a;
%%
(c3) EX(e)súr(g)gat(h) De(ihji)us,(i) *(,) et(i) dis(j)si(i)pén(hg)tur(ef) in(g)i(h)mí(f)ci(f) e(e)ius.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gf) (::)

Ant. 1. Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius.

Ant. 1.

Psalmus 67

Triumphalis ingressus Domini

Ascendens in altum captivam duxit captivatem, dedit dona hominibus (Eph 4,8).

Exsúrgit Deus, et dissipántur inimíci eíus; * et fúgiunt, qui odérunt eum, a fácie eíus.

Sicut dissipátur fumus, tu díssipas; † sicut fluit cera a fácie ignis, * sic péreunt peccatóres a fácie Dei.

Et iústi læténtur et exsúltent in conspéctu Dei * et delecténtur in lætítia.

Cantáte Deo, psalmum dícite nómini eíus; † iter fácite ei, qui fertur super nubes: * Dóminus nomen illi.

Iubiláte in conspéctu eíus; †pater orphanórum et iúdex viduárum, * Deus in habitáculo sancto suo.

Deus, qui inhabitáre facit desolátos in domo, † qui edúcit vinctos in prosperitátem; * verúmtamen rebélles habitábunt in árida terra.

Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto, terra mota est,

étiam cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israel.

Plúviam voluntáriam effundébas, Deus; * hereditátem tuam infirmátam, tu refecísti eam.

Animália tua habitábant in ea, * parásti in bonitáte tua páuperi, Deus.

Dóminus dat verbum; * vírgines annuntiántes bona sunt agmen ingens:

“Reges exercítuum fúgiunt, fúgiunt, * et spécies domus dívidit spólia.

Et vos dormítis inter médias caulas: * alæ colúmbæ nitent argénto, et pennæ eíus pallóre auri.

Dum dispérgit Omnípotens reges super eam, * nive dealbátur Selmon.”

Mons Dei mons Basan, * mons cacúminum mons Basan.

Ut quid invidétis, montes cacúminum, † monti, in quo beneplácitum est Deo inhabitáre? * Étenim Dóminus habitábit in finem.

Currus Dei decem mília mílium: * Dóminus venit de Sínai in sancta.

Ascendísti in altum, captívam duxísti captivitátem; † accepísti in donum hómines, * ut étiam rebélles hábitent apud Dóminum Deum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ex(e)súr(g)gat(h) De(ihji)us,(i) (,) et(i) dis(j)si(i)pén(hg)tur(ef) in(g)i(h)mí(f)ci(f) e(e)ius.(e)
(::)

Ant. Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius.

Ant.

annotation: 1f;
%%
(c4) DE(dc)us(f) nos(gh)ter(h) *(,) De(ixi)us(h) sal(g)vos(g) fa(g)ci(h)en(fe)di:(d) (;) et(g) Do(h)mi(g)ni(f) sunt(f) e(fg)xi(e)tus(f) mor(d)tis.(d) (::) E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e(gf) (::)

Ant. 2. Deus noster, Deus ad salvándum; et Dómini sunt éxitus mortis.

Ant. 2.

Benedíctus Dóminus die cotídie; * portábit nos Deus salutárium nostrórum.

Deus noster, Deus ad salvándum; * et Dómini, Dómini éxitus mortis.

Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum, * vérticem capillátum perambulántium in delíctis suis.

Dixit Dóminus: “Ex Basan redúcam, * redúcam de profúndo maris,

ut intingátur pes tuus in sánguine, * lingua canum tuórum ex inimícis portiónem invéniat.”

Vidérunt ingréssus tuos, Deus, * ingréssus Dei mei, regis mei in sancta.

Præcédunt cantóres, † postrémi véniunt psalléntes, * in médio iuvénculæ tympanístriæ.

“In ecclésiis benedícite Deo, * Dómino, vos de fóntibus Israel.”

Ibi Beniámin adulescéntulus ducens eos, † príncipes Iúdæ cum turma sua, * príncipes Zábulon, príncipes Nephtháli.

Manda, Deus, virtúti tuæ; * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.

A templo tuo in Ierusálem * tibi áfferent reges múnera.

Íncrepa feram arúndinis, † congregatiónem taurórum in vítulis populórum: * prostérnant se cum láminis argénti.

Díssipa gentes, quæ bella volunt. † Vénient optimátes ex Ægýpto, * Æthiópia prævéniet manus suas Deo.

Regna terræ, cantáte Deo, psállite Dómino, † psállite Deo, qui fertur super cælum cæli ad oriéntem; * ecce dabit vocem suam, vocem virtútis.

Tribúite virtútem Deo. † Super Israel magnificéntia eíus, * et virtus eíus in núbibus.

Mirábilis, Deus, de sanctuário tuo! † Deus Israel ipse tríbuet virtútem et fortitúdinem plebi suæ. * Benedíctus Deus!

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. De(dc)us(f) nos(gh)ter(h) (,) De(ixi)us(h) sal(g)vos(g) fa(g)ci(h)en(fe)di:(d) (;) et(g) Do(h)mi(g)ni(f) sunt(f) e(fg)xi(e)tus(f) mor(d)tis.(d)
(::)

Ant. Deus noster, Deus ad salvándum; et Dómini sunt éxitus mortis.

Ant.

annotation: Dg;
%%
(c4) IN(f) ec(fg)clé(g)si(g)is(g) *(,) be(h)ne(ixi)dí(h)ci(g)te(f) Dó(gh)mi(h)num.(g) (::)
E(g) u(f) o(g) u(h) a(f) e.(g) (::)

Ant. 3. In ecclésiis benedícite Dómino.

Ant. 3.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. In(f) ec(fg)clé(g)si(g)is(g) (,) be(h)ne(ixi)dí(h)ci(g)te(f) Dó(gh)mi(h)num.(g)
(::)

Ant. In ecclésiis benedícite Dómino.

Ant.

v. Ego ipse requíram oves meas. r. Et indúcam eas in terram suam.

In primo nocturno, anno II

De Actibus Apostolórum

Saulus, adhuc spirans minárum et cædis in discípulos Dómini, accéssit ad príncipem sacerdótum et pétiit ab eo epístulas in Damáscum ad synagógas, ut si quos invenísset huius viæ, viros ac mulíeres, vinctos perdúceret in Ierúsalem. Et cum iter fáceret, cóntigit ut appropinquáret Damásco, et súbito circumfúlsit eum lux de cælo, et cadens in terram audívit vocem dicéntem sibi: " Saul Saul, quid me perséqueris? " Qui dixit: " Quis es, Dómine? " Et ille: " Ego sum Iesus, quem tu perséqueris! Sed surge et ingrédere civitátem, et dicétur tibi quid te opórteat fácere. "

Viri autem illi qui comitabántur cum eo, stabant stupefácti, audiéntes quidem vocem, néminem autem vidéntes. Surréxit autem Saulus de terra apertísque óculis nihil vidébat; ad manus autem illum trahéntes introduxérunt Damáscum. Et erat tribus diébus non videns et non manducávit neque bibit.

Erat autem quidam discípulus Damásci nómine Ananías, et dixit ad illum in visu Dóminus: " Ananía. " At ille ait: " Ecce ego, Dómine. " Et Dóminus ad illum: " Surgens vade in vicum qui vocátur Rectus, et quære in domo Iudæ Saulum nómine Tarsénsem; ecce enim orat et vidit virum Ananíam nómine intrœúntem et imponéntem sibi manus, ut visum recípiat. " Respóndit autem Ananías: " Dómine, audívi a multis de viro hoc, quanta mala sanctis tuis fécerit in Ierúsalem; et hic habet potestátem a princípibus sacerdótum alligándi omnes qui ínvocant nomen tuum. " Dixit autem ad eum Dóminus: " Vade, quóniam vas electiónis est mihi iste, ut portet nomen meum coram géntibus et régibus et fíliis Israel; ego enim osténdam illi quanta opórteat eum pro nómine meo pati. " Et ábiit Ananías et introívit in domum et impónens ei manus dixit: " Saul frater, Dóminus misit me, Iesus qui appáruit tibi in via qua veniébas, ut vídeas et impleáris Spíritu Sancto. " Et conféstim cecidérunt ab óculis eius tamquam squamæ, et visum recépit. Et surgens baptizátus est et, cum accepísset cibum, confortátus est.

Fuit autem cum discípulis qui erant Damásci, per dies áliquot et contínuo in synagógis prædicábat Iesum, quóniam hic est Fílius Dei. Stupébant autem omnes qui audiébant et dicébant: " Nonne hic est qui expugnábat in Ierúsalem eos qui invocábant nomen istud, et huc ad hoc vénerat, ut vinctos illos dúceret ad príncipes sacerdótum? " Saulus autem magis convalescébat et confundébat Iudæos qui habitábant Damásci, affírmans quóniam hic est Christus.

r. Grátia Dei sum id quod sum, * Et grátia eius in me vácua non fuit, sed semper in me manet, allelúia, allelúia. v. Qui operátus est Petro in apostolátum, operátus est et mihi inter gentes. * Et grátia eius. v. Glória Patri. * Et grátia eius.

In secundo nocturno, anno II

Ex Sermónibus sancti Ansélmi epíscopi (Sermo de Passione Domini : PL 158, 675-676)

Domine Iesu Christe, pastor bone, qui pro grege tuo mori dignátus es, agnósce me inter oves tuas et trahe ad páscua tua, et agnósce ovículam tuam ut mérear esse ad déxteram tuam. Fac me partícipem glóriæ tuæ qui amárum cálicem bibísti pro me : pœna tua torquet consciéntiam meam, torménta crúciant memóriam meam : ego enim tímui potiónem quam bibísti; ego peccávi quod tu tulísti; ego servus cóntumax commísi quod tu devapulásti; ego contráxi quod tu exsolvísti; causa tuæ mortis fuit iníquitas mea, vúlnera tua fecérunt crímina mea. Væ peccátis meis, quæ tam amára morte expiári opórtuit. O peccáta mea, quam amára fuístis quæ mihi dulcédinem promisístis et me fefellístis!

O ineffábilis misericórdia! Ubi abundávit delíctum, superabundávit et grátia, ut cum satisfácere pro culpa nullus debéret nisi homo, nullus absólvere póterat nisi Deus. Míserat ut homo fíeret, qui cum pro se nihil debéret, moriéndo pro nobis delíctum nostrum sólveret. Proptérea Deus carne indúitur; qui est concípitur, Verbum incorporátur, ætérnus náscitur, pannis invólvitur, in præsépio pónitur, circumcíditur, baptizátur, ésurit, tentátur; Deus, ut homo, vénditur, cápitur, tenétur, ligátur, conviciátur, oppróbriis saturátur, acéto et felle potátur, spinis coronátur, inter latrónes computátur, morte turpíssima condemnátur, cruci affígitur. Ecce quómodo próprio Fílio non pepércit Deus, sed pro nobis illum trádidit.

O grátia tradéntis! O píetas mortis! O bone Iesu! O pie Iesu! Quid tríbuam tibi, quid sustinébo pro te qui tot et tanta sustinuísti pro me? Exhibítio óperis probátio est dilectiónis. Quid ergo fáciam qui tantum indígnus accépi? Quid reddam, quid repéndam? Accipe quod tuum est, fac de servo tuo quod tibi placet; non débeo tibi auférre ius tuum, non débeo dare aliéno dómino servum tuum; ius tuum ánima mea est, servus tuus corpus meum est; ius tuum fecísti ánimam meam, quando pro ea posuísti ánimam tuam; servum tuum fecísti corpus meum, quando pro eo tradidísti corpus tuum in mortem.

r. Hic est Ansélmus, doctor præclárus, sub disciplína Lanfránci institútus, qui cum esset monachórum pater amábilis, ad pontificáles ínfulas vocátus est; * Et pro libertáte sanctæ Ecclésiæ strénue decertávit, allelúia.V. Non ancíllam, sed líberam esse Christi sponsam, invícta voce asserébat. * Et pro libertáte. v. Glória Patri. * Et pro libertáte.

Orémus.

Deus, qui beáto Ansélmo epíscopo dedísti alta sapiéntiæ tuæ quǽrere et docére, † fac ita fidem tuam intelléctui nostro subveníre, * ut cordi dulce sápiant quæ nobis credénda mandásti. Per Dóminum.

%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.