2026-04-24 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: S. Fidelis a Sigmaringen, presbyteri et martyris

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: 1;
%%
(c4) BE(ded)á(c)te(d) mar(fe)tyr,(fgFE) pró(d)spe(cd)ra(d_,)
di(c)em(e) tri(d)um(e)phá(fe)lem(d) tu(ce)um,(e.;)
quo(d) sán(dh)gui(h)nis(g) mer(fvED)ces(f) ti(gf)bi(e_,)
co(c)ró(e)na(d) vin(e)cén(fe)ti(d) da(cd)tur.(d.::)

2.() Hic(ded) te() ex(c) te(d)né(fe)bris(fgFE) saé(d)cu(cd)li(d_,)
tor(c)tó(e)re(d) victo(e) et(fe) iú(d)di(ce)ce,(e.;)
e(d)vé(dh)xit(h) ad(g) cæ(fvED)lum(f) di(gf)es(e_,)
Chri(c)stóque(e) o(d)ván(e)tem,(fe) réd(d)di(cd)dit.(d.::)
3.() Nunc(ded) an(c)ge(d)ló(fe)rum(fgFE) pár(d)ti(cd)ceps(d_,)
col(c)lú(e)ces(d) in(e)sí(fe)gni(d) sto(ce)la,(e.;)
quam(d) te(dh)stis(h) in(g)do(fvED)má(f)bi(gf)lis(e_,)
ri(c)vis(e) cru(d)ó(e)ris(fe) lá(d)ve(cd)ras.(d.::)
4.() Ad(ded)é(c)sto(d) nunc(fe) et(fgFE) ób(d)se(cd)cra,(d_,)
pla(c)cá(e)tus(d) ut(e) Chri(fe)stus(d) su(ce)is(e.;)
in(d)clí(dh)net(h) au(g)rem(fvED) pró(f)spe(gf)ram,(e_,)
no(c)xas(e) nec(d) om(e)nes(fe) ím(d)pu(cd)tet.(d.::)
5.() Pau(ded)lí(c)sper(d) huc(fe) il(fgFE)lá(d)be(cd)re(d_,)
Chri(c)sti(e) fa(d)vó(e)rem(fe) dé(d)fe(ce)rens,(e.;)
sen(d)sus(dh) gra(h)váti(g) ut(fvED) sén(f)ti(gf)ant(e_,)
le(c)vá(e)men(d) in(e)dul(fe)gén(d)ti(cd)æ.(d.::)
6.() Ho(ded)nor(c) Pa(d)tri(fe) cum(fgFE) Fí(d)li(cd)o(d_,)
et(c) Spí(e)ri(d)tu(e) Pa(fe)rá(d)cli(ce)to,(e.;)
qui(d) te(dh) co(h)ró(g)na(fvED) pér(f)pe(gf)ti(e_,)
cin(c)gunt(e) in(d) au(e)la(fe) gló(d)ri(cd)æ.(d.::) A(ded)men.(cd..) (::)

Beate (Beata) martyr, próspera diem triumphálem tuum, quo sánguinis merces tibi coróna vincénti datur.

Hic te ex tenébris sǽculi, tortóre victo et iúdice, evéxit ad cælum dies Christóque ovántem réddidit.

Nunc angelórum párticeps collúces insígni stola, quam testis indomábilis rivis cruóris láveras.

Adésto nunc et óbsecra, placátus ut Christus suis inclínet aurem prósperam, noxas nec omnes ímputet.

Paulís per huc illábere Christi favórem déferens, sensus gravati ut séntiant levámen indulgéntiæ.

Honor Patri cum Fílio et Spíritu Paráclito, qui te coróna pérpeti cingunt in aula glóriæ. Amen.

annotation: 8c;
%%
(c4) ZE(j)lus(j) do(j)mus(j) tu(jk)æ(ji/jkj) *() co(h)mé(j)dit(i) me,(g) (;) et(f) op(h)pró(j)bri(i)a(goh) ex(f)pro(h)brán(j)ti(k)um(i) ti(j)bi(h) (,) ce(h)ci(g)dé(hi)runt(h) su(h)per(fg~) me.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 1. Zelus domus tuæ comédit me, et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.

Ant. 1.

Psalmus 68

Zelus domus tuæ comedit me

Dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum (Mt 27,34).

Salvum me fac, Deus, * quóniam venérunt aquæ usque ad guttur meum.

Infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia; * veni in profúnda aquárum, et fluctus demérsit me.

Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.

Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.

Confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei mendáces; * quæ non rápui, tunc exsolvébam.

Deus, tu scis insipiéntiam meam, * et delícta mea a te non sunt abscóndita.

Non erubéscant in me, qui exspéctant te, * Dómine, Dómine virtútum.

Non confundántur super me, * qui quærunt te, Deus Israel.

Quóniam propter te sustínui oppróbrium, * opéruit confúsio fáciem meam;

extráneus factus sum frátribus meis * et peregrínus fíliis matris meæ.

Quóniam zelus domus tuæ comédit me, * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.

Et flevi in ieiúnio ánimam meam, * et factum est in oppróbrium mihi.

Et pósui vestiméntum meum cilícium, * et factus sum illis in parábolam.

Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, * et in me canébant, qui bibébant vinum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ze(j)lus(j) do(j)mus(j) tu(jk)æ(ji/jkj) () co(h)mé(j)dit(i) me,(g) (;) et(f) op(h)pró(j)bri(i)a(goh) ex(f)pro(h)brán(j)ti(k)um(i) ti(j)bi(h) (,) ce(h)ci(g)dé(hi)runt(h) su(h)per(fg~) me.(g)
(::)

Ant. Zelus domus tuæ comédit me, et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.

Ant.

annotation: 8c;
%%
(c4) CON(j)so(j)lán(ji)tem(h) me(j) *() quæ(j)sí(ih)vi,(g) (,) et(g) non(e) in(f)vé(g)ni:(g) (;) de(g)dé(gh)runt(f) in(h) e(j)scam(ji) me(h)am(g) fel,(hg) (;) et(e) in(f) si(g)ti(e) me(fe)a(d) (,) po(d)ta(e)vé(f)runt(gf~) me(gh) a(h)cé(g)to.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 2. Consolántem me quæsívi, et non invéni: dedérunt in escam meam fel, et insísti mea potavérunt acéto.

Ant. 2.

Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, * in témpore benepláciti, Deus.

In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ.

Éripe me de luto, ut non infígar, † erípiar ab iis, qui odérunt me, * et de profúndis aquárum.

Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua; * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.

Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo; * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.

Accéde ad ánimam meam, víndica eam, * propter inimícos meos rédime me.

Tu scis oppróbrium meum * et confusiónem meam et reveréntiam meam.

In conspéctu tuo sunt omnes, qui tríbulant me; *oppróbrium contrívit cor meum, et elángui.

Et sustínui, qui simul contristarétur, et non fuit, * et qui consolarétur, et non invéni.

Et dedérunt in escam meam fel * et in siti mea potavérunt me acéto.

[Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum * et in retributiónes et in scándalum.

Obscuréntur óculi eórum, ne vídeant, * et lumbos eórum semper infírma.

Effúnde super eos iram tuam, * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.

Fiat commorátio eórum desérta, * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.

Quóniam, quem tu percussísti, persecúti sunt, * et super dolórem eíus, quem vulnerásti, addidérunt.

Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum, * et non véniant ad iustítiam tuam.

Deleántur de libro vivéntium * et cum iústis non scribántur.]

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(j)so(j)lán(ji)tem(h) me(j) () quæ(j)sí(ih)vi,(g) (,) et(g) non(e) in(f)vé(g)ni:(g) (;) de(g)dé(gh)runt(f) in(h) e(j)scam(ji) me(h)am(g) fel,(hg) (;) et(e) in(f) si(g)ti(e) me(fe)a(d) (,) po(d)ta(e)vé(f)runt(gf~) me(gh) a(h)cé(g)to.(g)
(::)

Ant. Consolántem me quæsívi, et non invéni: dedérunt in escam meam fel, et insísti mea potavérunt acéto.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) QUǼ(g)ri(f)te(h) Dó(j)mi(j)num,(i) *() et(g) vi(i)vet(j) á(h)ni(i)ma(h) ve(g)stra.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.

Ant. 3.

III

Ego autem sum pauper et dolens; * salus tua, Deus, súscipit me.

Laudábo nomen Dei cum cántico * et magnificábo eum in laude.

Et placébit Dómino super taurum, * super vítulum córnua producéntem et úngulas.

Vídeant húmiles et læténtur; * quærite Deus, et vivet cor vestrum,

quóniam exaudívit páuperes Dóminus * et vinctos suos non despéxit.

Laudent illum cæli et terra, * mária et ómnia reptília in eis.

Quóniam Deus salvam fáciet Sion † et ædificábit civitátes Iudæ; * et inhabitábunt ibi et possidébunt eam.

Et semen servórum eius hereditábunt eam * et, qui díligunt nomen eius, habitábunt in ea.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Quǽ(g)ri(f)te(h) Dó(j)mi(j)num,(i) () et(g) vi(i)vet(j) á(h)ni(i)ma(h) ve(g)stra.(g)
(::)

Ant. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.

Ant.

v. Iste est qui contémpsit vitam mundi. r. Et pérvenit ad cæléstia regna.

In primo nocturno, anno II

De Actibus Apostolórum

Apériens Petrus os dixit: " In veritáte compério quóniam non est personárum accéptor Deus, sed in omni gente qui timet eum et operátur iustítiam, accéptus est illi. Verbum misi fíliis Israel evangelízans pacem per Iesum Christum; hic est ómnium Dóminus.

Vos scitis quod factum est verbum per univérsam Iudæam incípiens a Galilæa post baptísmum, quod prædicávit Ioánnes: Iesum a Názareth, quómodo unxit eum Deus Spíritu Sancto et virtúte, qui pertransívit benefaciéndo et sanándo omnes oppréssos a Diábolo, quóniam Deus erat cum illo. Et nos testes sumus ómnium quæ fecit in regióne Iudæórum et Ierúsalem; quem et occidérunt suspendéntes in ligno. Hunc Deus suscitávit tértia die et dedit eum maniféstum fíeri non omni pópulo, sed téstibus præordinátis a Deo, nobis, qui manducávimus et bíbimus cum illo postquam resurréxit a mórtuis.

Et præcépit nobis prædicáre pópulo et testificári quia ipse est qui constitútus est a Deo iudex vivórum et mortuórum. Huic omnes Prophétæ testimónium pérhibent remissiónem peccatórum accípere per nomen eius omnes qui credunt in eum. " Adhuc loquénte Petro verba hæc, cécidit Spíritus Sanctus super omnes qui audiébant verbum. Et obstupuérunt qui ex circumcisióne fidéles, qui vénerant cum Petro, quia et in natiónes grátia Spíritus Sancti effúsa est; audiébant enim illos loquéntes linguis et magnificántes Deum. Tunc respóndit Petrus: " Numquid aquam quis prohibére potest, ut non baptizéntur hi qui Spíritum Sanctum accepérunt sicut et nos? " Et iussit eos in nómine Iesu Christi baptizári. Tunc rogavérunt eum ut manéret áliquot diébus.

Audiérunt autem apóstoli et fratres qui erant in Iudæa, quóniam et gentes recepérunt verbum Dei. Cum ascendísset autem Petrus in Ierúsalem, disceptábant advérsus illum qui erant ex circumcisióne, dicéntes: " Introísti ad viros præpútium habéntes et manducásti cum illis! " Incípiens autem Petrus exponébat illis ex órdine dicens: " Cum cœpíssem loqui, décidit Spíritus Sanctus super eos sicut et super nos in inítio. Recordátus sum autem verbi Dómini, sicut dicébat: "Ioánnes quidem baptizávit aqua, vos autem baptizabímini in Spíritu Sancto." Si ergo æquále donum dedit illis Deus sicut et nobis qui credídimus in Dóminum Iesum Christum, ego quis eram qui possem prohibére Deum? " His autem audítis acquievérunt et glorificavérunt Deum dicéntes: " Ergo et géntibus Deus pæniténtiam ad vitam dedit. "

r. Virtúte magna reddébant apóstoli * Testimónium resurrectiónis Iesu Christi Dómini nostri, allelúia, allelúia. v. In omnem terram exívit sonus eórum et in fines orbis terræ verba eórum. * Testimónium. v. Glória Patri. * Testimónium.

In secundo nocturno, anno II

Ex sermónibus Iuliáni Vizeliacénsis mónachi (Sermo 10: SC 192, 226-230)

Quis est iste qui venit de Edom, tinctis véstibus de Bosra? Iste formósus in stola sua, grádiens in multitúdine fortitúdinis suæ. Vox ista est angelórum aggratulántium et canéntium resurrectióni domínicæ, ut de natúræ nostræ nova in Dómino commutatióne mirántur. Vícerat Dóminus fortem illum armátum qui átrium suum eátenus custódiens, sua ómnia in pace diutúrna posséderat. Sed Bosra cívitas, quæ muníta interpretátur, a fortióre armáto potestatíve confríngitur, rapiúntur vasa, præda revocátur et qui captívi in Bosra urbe munitíssima tenebántur, edúcti de custódia illa feráli, de ténebris et umbra mortis in aura lucis líberæ gratulántur.

Assunt et occúrrunt ángeli, et qui in nativitáte Dómini paupertáte læti cantáverant : Glória in excélsis Deo, in resurrectiónis eius glória tacére non póterant. Lætántur ígitur, et lætabúndi in occúrsu Dómini cantant: Quis est iste qui venit de Edom, tinctis véstibus de Bosra? Admirántur ab ínferis cum tanta glória reverténtem quem in cruce tam víliter, tam humíliter vidére pendéntem.

Veniébat ergo Dóminus de Edom ubi passus fúerat et sepúltus, veniébat et de Bosra quæ muníta, ut dixi, interpretátur et armáti fortis átrium figúrat. Quis est, ínquiunt, iste? Quis est iste rex glóriæ? Homo est, sed Dóminus angelórum. Homo est, sed cui curvátur omne genu cæléstium, terréstrium et infernórum. Homo est, sed cui data est omnis potéstas in cælo et in terra et, ut res præsens índicat, étiam in Bosra. Quis est iste? Vídimus in Edom tumulátum mórtuum; nunc Bosra triumpháta, qui solus intrávit tam numerósa pompa comitátus victor gloriósus emérgit! Quis est iste ígitur qui venit de Edom, tinctis véstibus de Bosra? Iste formósus in stola resurrectiónis, stola immortalitátis, stola incorruptiónis.

r. Isti sunt agni novélli qui annuntiavérunt Allelúia; modo venérunt ad fontes, * Repléti sunt claritáte, allelúia, allelúia. v. In conspéctu Agni amícti sunt stolis albis, et palmæ in mánibus eórum. * Repléti sunt. v. Glória Patri. * Repléti sunt.

Orémus.

Deus, qui beátum Fidélem, amóre tuo succénsum, in fídei propagatióne martýrii palma decoráre dignátus es, † ipso interveniénte, concéde, * ut, in caritáte fundáti, cum illo resurrectiónis Christi virtútem cognóscere mereámur. Qui tecum.

%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.