2026-02-04 : Antiphonale Romanum, Ad Tertiam, Feria IV

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: D;
%%
(c4) CER(h)tum(h) te(h)nén(h)tes(h) ór(h)di(g)nem,(g'_) (,)
pi(h)o(h) pos(h)cá(h)mus(g) péc(h)to(h)re(h.) (;)
ho(h)ra(h) di(h)é(g)i(f) tér(g)ti(f)a(e'_) (,)
tri(f)næ(g) vir(g)tú(g)tis(f) gló(h)ri(g)am,(g.) (::)

2. Ut(h) si(h)mus(h) ha(h)bi(h)tá(h)cu(g)lum(g'_) (,)
il(h)li(h) Sanc(h)to(h) Spi(g)rí(h)tu(h)i,(h.) (;)
qui(h) quon(h)dam(h) in(g) a(f)pós(g)to(f)lis(e'_) (,)
hac(f) ho(g)ra(g) dis(g)tri(f)bú(h)tus(g) est.(g.) (::)

3. Hoc(h) gra(h)di(h)én(h)te(h) ór(h)di(g)ne,(g'_) (,)
or(h)ná(h)vit(h) cunc(h)ta(g) splén(h)di(h)de(h.) (;)
re(h)gni(h) cæ(h)lés(g)tis(f) cón(g)di(f)tor(e'_) (,)
ad(f) nos(g)tr<i>a</i>() æ(g)tér(g)na(f) prǽ(h)mi(g)a.(g.) (::)

4. De(h)o(h) Pa(h)tri(h) sit(h) gló(h)ri(g)a(g'_) (,)
e(h)iús(h)que(h) so(h)li(g) Fí(h)li(h)o(h.) (;)
cum(h) Spí(h)ri(h)tu(g) Pa(f)rá(g)cli(f)to,(e'_) (,)
in(f) sem(g)pi(g)tér(g)na(f) sǽ(h)cu(g)la.(g.) (::)

Certum tenéntes órdinem, pio poscámus péctore hora diéi tértia trinæ virtútis glóriam,

Ut simus habitáculum illi Sancto Spirítui, qui quondam in apóstolis hac hora distribútus est.

Hoc gradiénte órdine, ornávit cuncta spléndide regni cæléstis cónditor ad nostra ætérna prǽmia.

Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.

annotation: 7a;
%%
(c3) IN(e) ver(-ehg~)bum(h) tu(ij)um(i) *(,) su(i)per(h)spe(f)rá(h)vi,(gf) (`) Dó(e)mi(de)ne.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gf) (::)

Ant. In verbum tuum supersperávi, Dómine.

Ant.

Psalmus 118 (119), 145-152

XIX (Coph)

Clamávi in toto corde, exáudi me, Dómine; * iustificatiónes tuas servábo.

Clamávi ad te, salvum me fac, * ut custódiam testimónia tua.

Prævéni dilúculo et clamávi, * in verba tua supersperávi.

Prævenérunt óculi mei vigílias * ut meditárer elóquia tua.

Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine, * secúndum iudícium tuum vivífica me.

Appropinquavérunt persequéntes me in malítia, * a lege autem tua longe facti sunt.

Prope es tu, Dómine, * et ómnia præcépta tua véritas.

Ab inítio cognóvi de testimóniis tuis, * quia in ætérnum fundásti ea.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 93 (94)

Dominus iustorum ultor

Vindex est Dominus de his omnibus: ...non enim vocavit nos Deus in immunditia, sed in sanctificatione (Cf. 1 Th 4, 6-7).

Deus ultiónum, Dómine, *Deus ultiónum, effúlge.

Exaltáre, qui iúdicas terram, *redde retributiónem supérbis.

Usquequo peccatóres, Dómine, *úsquequo peccatóres exsultábunt?

Effabúntur et loquéntur protérva, *gloriabúntur omnes, qui operántur iniquitátem.

Pópulum tuum, Dómine, humíliant *et hereditátem tuam vexant.

Víduam et ádvenam interfíciunt *et pupíllos occídunt.

Et dixérunt: «Non vidébit Dóminus, *nec intélleget Deus Iacob» .

Intellégite, insipiéntes in pópulo, *et, stulti, quando sapiétis?

Qui plantávit aurem, non áudiet, *aut qui finxit óculum, non respíciet?

Qui córripit gentes, non árguet, *qui docet hóminem sciéntiam?

Dóminus scit cogitatiónes hóminum *quóniam vanæ sunt.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine, *et de lege tua docúeris eum,

ut mítiges ei a diébus malis, *donec fodiátur peccatóri fóvea.

Quia non repéllet Dóminus plebem suam *et hereditátem suam non derelínquet.

Quia ad iustítiam revertétur iudícium, *et sequéntur illam omnes, qui recto sunt corde.

Quis consúrget mihi advérsus malignántes, *aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?

Nisi quia Dóminus adiúvit me, *paulo minus habitásset in loco siléntii ánima mea.

Si dicébam: «Motus est pes meus» , *misericórdia tua, Dómine, sustentábat me.

In multitúdine sollicitúdinum meárum in corde meo, *consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.

Numquid sociábitur tibi sedes iniquitátis, *quæ fingit moléstiam contra præcéptum?

Irruunt in ánimam iusti *et sánguinem innocéntem condémnant.

Et factus est mihi Dóminus in præsídium *et Deus meus in rupem refúgii mei;

et reddet illis iniquitátem ipsórum, † et in malítia eórum dispérdet eos, *dispérdet illos Dóminus Deus noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. In(e) ver(-ehg~)bum(h) tu(ij)um(i) (,) su(i)per(h)spe(f)rá(h)vi,(gf) (`) Dó(e)mi(de)ne.(e)
(::)

Ant. In verbum tuum supersperávi, Dómine.

Ant.

Lectio brevis (1 Cor 10, 24. 31)

Nemo, quod suum est, quærat, sed quod alteríus. Sive ergo manducátis sive bíbitis sive áliud quid fácitis, ómnia in glóriam Dei fácite.

v. Bonum est confitéri Dómino. r. Et psállere nómini tuo, Altíssime.

Orémus.

Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.

Dómine, Pater sancte, Deus fidélis, qui promíssum Spíritum misísti, ut hómines per peccátum dispérsos congregáres, fac nos in mundo unitátis pacísque múnera confovére. Per Christum.

Si præest sacerdos vel diaconus :

Dóminus vobíscum.

r. Et cum spíritu tuo.

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.

r. Amen.

Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.

Et si fit dimissio, sequitur invitatio:

%%
(c3) BE(h)ne(h)di(h)cá(h)mus(h) Dó(f)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(h)o(h) grá(f)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:

Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.