v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magi vidéntes párvulum eóa promunt múnera, stratíque votis ófferunt tus, myrrham et aurum régium.
Agnósce clara insígnia virtútis ac regni tui, Puer, cui trinam Pater prædestinávit índolem:
Regem Deúmque annúntiant thesáurus et fragrans odor turis Sabǽi, at mýrrheus pulvis sepúlcrum prǽdocet.
Solemn things of mystic meaning: Incense doth the God disclose; Gold a royal child proclaimeth; Myrrh a future tomb foreshows.
O sola magnárum úrbium maior Bethlem, cui cóntigit ducem salútis cǽlitus incorporátum gígnere!
Bethlehem, of noblest cities None can once with thee compare; Thou alone the Lord from heaven Didst for us incarnate bear.
Hunc et prophétis téstibus isdémque signatóribus testátor et sator iubet adíre regnum et cérnere:
‘Tis He the Prophets’ words foretold, And by their signs shown forth of old; The Father’s witness hath ordained That we should hear with faith unfeigned.
Regnum quod ambit ómnia dia et marína et térrea a solis ortu ad éxitum et tártara et cælum supra.
Iesu, tibi sit glória, qui te revélas géntibus, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. 2. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. 3. The sacrifice of praise will honor Me.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. The sacrifice of praise will honor Me.
In primo nocturno, anno I
De libro Isaíæ prophétæ
Hæc dicit Dóminus Deus: " Ecce servi mei cómedent, et vos esuriétis; ecce servi mei bibent, et vos sitiétis; ecce servi mei lætabúntur, et vos confundémini; ecce servi mei laudábunt in exsultatióne cordis, et vos clamábitis præ dolóre cordis et præ contritióne spíritus ululábitis. Et relinquétis nomen vestrum in iuraméntum eléctis meis: "Interfíciat te Dóminus Deus", et servos suos vocábit nómine álio. Quicúmque benedícit sibi in terra, benedícet sibi in Deo Amen; et quicúmque iurat in terra, iurábit in Deo Amen; quia oblivióni tradéntur angústiæ prióres et quia abscondéntur ab óculis meis. "
Ecce enim ego creo cælos novos et terram novam, et non erunt in memória prióra et non ascéndent super cor. Sed gaudébunt et exsultábunt usque in sempitérnum in his quæ ego creo, quia ecce ego creo Ierúsalem exsultatiónem et pópulum eius gáudium. Et exsultábo in Ierúsalem et gaudébo in pópulo meo, et non audiétur in ea ultra vox fletus et vox clamóris. Non erit ibi ámplius infans diérum et senex qui non ímpleat dies suos. Quóniam puer erit, qui centenárius moriátur; et qui non attíngat centum annos, maledíctus erit. "
Et ædificábunt domos et habitábunt et plantábunt víneas et cómedent fructus eárum. Non ædificábunt, ut álius hábitet, non plantábunt ut álius cómedat: secúndum enim dies ligni erunt dies pópuli mei, et óperibus mánuum suárum diu fruéntur elécti mei. Non laborábunt frustra neque generábunt in intéritum repéntinum, quia semen benedictórum erunt Dómini, et nepótes eórum cum eis. Erítque: ántequam clament, ego respondébo; adhuc illis loquéntibus, ego exáudiam. Lupus et agnus pascéntur simul, et leo sicut bos cómedet páleas, et serpénti pulvis panis eius. Non nocébunt neque occídent in omni monte sancto meo ", dicit Dóminus.
r. Cum natus esset Dóminus Iesus in Béthlehem Iudæ, ecce magi ab Oriénte venérunt portántes múnera regália; * Stella splendidíssima antecedébat eos, et requiévit supra ubi erat puer. v. Magi, vidéntes stellam, gavísi sunt gáudio magno; et intrántes domum, obtulérunt Dómino aurum, tus et myrrham. * Stella. v. Glória Patri. * Stella.
In secundo nocturno, anno I
Ex Sermónibus sancti Hierónymi presbýteri (Sermo in die Epiphaniorum: CCL 78, 530-531)
Dies Epiphaniórum græco nómine sic vocátur; quod enim nos apparitiónem aut ostensiónem dícimus, hoc Græci Epiphaníam vocant. Hoc autem ídeo quia Dóminus noster et Salvátor appáruit in terris. Licet enim olim natus esset ex María et trigínta iam annórum explésset ætátem, tamen ignorabátur a mundo. Eo témpore cógnitus est quo ad Ioánnem Baptístam, ut in Iordáne baptizarétur, advénit et vox de cælo Patris intonántis audíta est: Hic est Fílius meus diléctus, in quo mihi complácui. Quem Pater e cælis voce monstráverat, hunc Spíritus Sanctus, versus in colúmbam et super caput illíus sedens, tactu quoque ipso vóluit demonstráre, ne quis álius Dei Fílius putarétur ex pópulo. Quid hac humilitáte sublímius? Quid hac vilitáte nobílius?
Baptizátur a servo, et a Deo Fílius appellátur. Inter publicános et meretríces et peccatóres ad lavácrum venit, et sánctior est baptizatóre suo. Lavátur a Ioánne in carne, sed ipse Ioánnem in spíritu lavat. Aquæ quæ cétera mundáre consuéverant, Dómino nostro lavánte mundátæ sunt. Iordánes flúvius qui, eo témpore quando pópulum Israel dux Iesus in terram repromissiónis indúxit, exsiccátus est, nunc, totis si potuísset undis, in unum locum volúerat congregári, ut Dómini corpus intíngeret.
Vidéte, fratres, quómodo id quod in Evangélio lectum est in vigésimo octávo psalmo fúerit ante prædíctum: Vox Dómini super aquas. Locútus est enim Dei Fílius ad Ioánnem: Sine modo, sic enim opórtet nos adimplére omnem iustítiam. Séquitur: Deus maiestátis intónuit, quando Pater Fílio testimónium réddidit, dicens: Hic est Fílius meus diléctus, in quo mihi complácui. Vox Dómini confringéntis cedros. Baptizátus est enim Christus et erécti prius atque sublímes dæmones corruérunt. Succídit eos Dóminus quasi cedros Líbani et commínuit eos tamquam vítulus, fragménta árborum véntilans et cálcibus stirpes in divérsa dispérgens. At e contrário de Salvatóre quid dícitur? Et diléctus sicut fílius unicórnium. Diléctus Dóminus noster atque Salvátor est fílius unicórnium, fílius crucis, de quo dícitur in cántico Hábacuc: Córnua in mánibus eius, ibi abscóndit fortitúdinem suam. Postquam ergo diléctus iste crucifíxus est, implétum est illud quod dícitur in psalmo: Vox Dómini intercidéntis flammam ignis: illo enim baptizáto et univérso mundo, Christo lavánte, mundáto, gehénnæ ignis extínctus est.
r. Interrogábat magos Heródes: Quod signum vidístis super natum regem? Stellam magnam fulgéntem, cuius splendor illúminat mundum. * Et nos cognóvimus, et vénimus adoráre Dóminum. v. Magi véniunt ab Oriénte, inquiréntes fáciem Dómini et dicéntes. * Et. v. Glória Patri. * Et.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
