The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria VI 11 Iulii 2025, Hebdomada XIV per annum,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
  Inter ætérnas súperum corónas,
  quas sacro partas cólimus triúmpho,
  émicas celsis méritis corúscus,
  o Benedícte!
   
  Sancta te compsit púerum senéctus,
  nil sibi de te rápuit volúptas,
  áruit mundi tibi flos, ad alta
  mente leváto.
   
  Hinc fuga lapsus pátriam, paréntes
  déseris, fervens némorum colónus;
  inde conscríbis documénta vitæ
  pulchra beátæ.
   
  Iam docens omnes pópulos subésse
  légibus tandem placitísque Christi,
  fac tuis cuncti précibus petámus
  cælica semper.
   
  Cláritas Patri genitæque Proli,
  Flámini Sancto decus atque cultus,
  grátia quorum tibi tanta laudis
  glória lucet. Amen.
annotation: Cc2;
%%
(c3) NE(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) *(,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)
  Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
  Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
  Psalmus 37 (38)
Psalm 37
  Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
  Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
  I
I
  Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
  Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
  quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
  for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
  Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
  Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
  Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
  For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Ne(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) (,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h)
(::)
  Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
  Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
annotation: 2*a;
%%
(c3) CON(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) *(,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)
  Ant. 2. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
  Ant. 2. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.
  II
II
  Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
  My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
  Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
  I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
  Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
  For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
  Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
  I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
  Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
  Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
  Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
  My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
  Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
  My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
  Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
  And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) (,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f)
(::)
  Ant. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
  Ant. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.
annotation: 8g;
%%
(c4) NE(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) *() Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 3. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.
  Ant. 3. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.
  III
III
  Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
  But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
  et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
  I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
  Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
  For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
  Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
  For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
  Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
  For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
  Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
  For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
  Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
  Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
  Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
  Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
  Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
  Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
  Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
  Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ne(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) () Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g)
(::)
  Ant. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.
  Ant. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.
  v. Respícite ad Dóminum, et illuminámini. r. Et fácies vestræ non confundéntur.
  v. Turn thy eyes unto the Lord, and be enlightened. r. And thy faces won't be confused.
  In primo nocturno, anno I
  De libro primo Samuélis
  In diébus illis: Surréxit David et venit ad locum ubi erat Saul. Dixítque Abísai ad David: "Conclúsit Deus hódie inimícum tuum in manus tuas; nunc ergo perfódiam eum láncea in terra semel, et secúndo opus non erit." Et dixit David ad Abísai: "Ne interfícias eum; quis enim exténdit manum suam in christum Dómini et ínnocens erit?" Et dixit David: "Vivit Dóminus quia Dóminus percútiet eum, aut dies eius véniet ut moriátur, aut in prœlium descéndens períbit. Propítius mihi sit Dóminus, ne exténdam manum meam in christum Dómini. Nunc ígitur tolle hastam quæ est ad caput eius et scyphum aquæ, et abeámus." Tulit ergo David hastam et scyphum aquæ, qui erat ad caput Saul, et abiérunt; et non erat quisquam qui vidéret et intellégeret et vigiláret, sed omnes dormiébant, quia sopor Dómini irrúerat super eos.
  
  Cumque transísset David ex advérso et stetísset in vértice montis de longe, et esset grande intervállum inter eos, clamávit David ad pópulum et ad Abner fílium Ner dicens: "Nonne respondébis, Abner?" Et respóndens Abner ait: "Quis es tu? Clamásti ad regem!" Et ait David ad Abner: "Numquid non vir tu es? Et quis álius símilis tui in Israel? Quare ergo non custodísti dóminum tuum regem? Ingréssus est enim unus de turba ut interfíceret regem dóminum tuum. Non est bonum hoc quod fecísti. Vivit Dóminus quóniam fílii mortis estis vos qui non custodístis dóminum vestrum, christum Dómini. Nunc ergo vide ubi sit hasta regis et ubi scyphus aquæ qui erat ad caput eius."
  
  Cognóvit autem Saul vocem David et dixit: "Num vox tua hæc est, fili mi David?" Et ait David: "Vox mea, dómine mi rex." Et ait: "Quam ob causam dóminus meus perséquitur servum suum? Quid feci? Aut quod est in manu mea malum?" Et ait Saul: "Peccávi. Revértere, fili mi David; nequáquam enim ultra malefáciam tibi, eo quod pretiósa fúerit ánima mea in óculis tuis hódie; appáret quod stulte égerim et erráverim multum nimis."
  
  David ait ad Saul: "Ecce hasta regis; tránseat unus de púeris et tollat eam. Dóminus autem retríbuet unicuíque secúndum iustítiam suam et fidem; trádidit enim te Dóminus hódie in manu mea, et nólui exténdere manum meam in christum Dómini. Et sicut magnificáta est ánima tua hódie in óculis meis, sic magnificétur ánima mea in óculis Dómini, et líberet me de omni angústia."
  
  r. Miserére mei, Deus, miserére mei, quóniam in te confídit ánima mea; et in umbra alárum tuárum sperábo, * Donec tránseat iníquitas. v. Clamábo ad Deum altíssimum, et ad Dóminum qui benefécit mihi. * Donec. v. Glória Patri. * Donec.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Libro sancti Gregórii Nysséni epíscopi De vita Móysis (PG 44, 406-407)
  Ecce, dixit Dóminus ad Móysen, locus apud me. Locum dicit, non superfície circumfúsum, nec quantitáte ulla descríptum: nec enim est in imménso mensúra; sed ad infinítum atque interminábile loci nómine, qui circumscrípta mensúra terminátur, auditórem dedúxit. Hunc ergo sensum subosténdere mihi vidétur: "Quóniam tibi, Móyses, ad anterióra pergéndi semper ingens desidérium est, nec ullo huius cursus labóre defatigáris, nec términum huius assequéndi boni constítuis, sed semper ínhias ad maióra, scias tantum esse apud me locum, ut numquam términum eius cursu aut volátu áliquo queas inveníre."
  
  Hic autem cursus atque volátus status quidem est ália ratióne. Sistam enim, inquit, te in lápide. Mirábile audítu, quómodo unum ac idem status et motus est: si quid ascéndit, non stat; si stat, non ascéndit; at hic ascéndit, quia stat.
  
  Qui colles conántur scándere sabulósos, etsi proiéctis in longum pédibus magna transíre spátia videántur, semper tamen ad inferióra delápso sábulo deferúntur. Motus ígitur fit, progréssus autem nullus fit. At si quis, ut Psalmísta dicit, a fæce profúndi retráctos pedes in hoc posúerit lápide, - lapis autem Christus est, plenitúdo virtútum ómnium, - quanto fírmior ac immobílior, ut Paulus cónsulit, in bono fúerit, tanto velócius volat, hac stabilitáte quasi pennis elevátus. Cum ígitur locum apud se osténdit, ad perpétuum cursum exhortátur; cum statum in lápide datúrum se promíttit, modum divíni cursus illíus Móysi subáperit.
  
  Una et éadem res lápidis capácitas et régio vivéntium. Nam quóniam Christus lapis est, ut Paulo placet, omnem autem bonórum spem in Christo fírmiter esse crédimus, in quo omnes thesáuros bonórum esse cognóvimus: qui bonum áliquod adéptus est, is in Christo est, qui omne bonum cóntinet.
  
  r. Intempéstæ noctis hora, vir Dei instans vigíliis assíduæ oratiónis, velut sub uno solis rádio, * Omnem mundum colléctum conspéxit. v. Vidénti enim Creatórem, angústa est omnis creatúra. * Omnem mundum. v. Glória Patri. * Omnem mundum.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, qui beátum Benedíctum abbátem in schola divíni servítii præclárum constituísti magístrum, tríbue, quǽsumus, ut, amóri tuo nihil præponéntes, * viam mandatórum tuórum dilatáto corde currámus. Per Dóminum.
  God, who raised up Blessed Benedict as an outstanding teacher in the school of divine service, grant us, we beg Thou, preferring naught to Thy love, to run with dilated hearts on the path of Thy commandments.
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut