v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
I
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
II
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
III
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant.
In primo nocturno, anno I
De libro Amos Prophétæ
Hæc osténdit mihi Dóminus Deus: et ecce, ipse formábat locústas in princípio, cum germinárent serótinæ fruges, et ecce fruges serótinæ post fruges deméssas regis. Et factum est cum consummásset comédere herbam terræ, dixi: "Dómine Deus, propítius esto, óbsecro; quómodo stabit Iacob, quia párvulus est?" Misértus est Dóminus super hoc. "Non erit", dixit Dóminus Deus. Hæc osténdit mihi Dóminus Deus: et ecce, vocábat ad iudícium per ignem Dóminus Deus, et devorávit abýssum magnam et comédit simul partem. Et dixi: "Dómine Deus, quiésce, óbsecro; quómodo stabit Iacob, quia párvulus est?" Misértus est Dóminus super hoc. "Sed et istud non erit", dicit Dóminus Deus.
Hæc osténdit mihi Dóminus Deus: ecce vir stans super murum litum, et in manu eius trulla cæmentárii. Et dixit Dóminus ad me: "Quid tu vides, Amos?" Et dixi: "Trullam cæmentárii." Et dixit Dóminus: "Ecce ego ponam trullam in médio pópuli mei Israel; non adíciam ultra ignóscere ei. Et demoliéntur excélsa Isaac, et sanctuária Israel desolabúntur, et consúrgam super domum Ieróboam in gládio."
Et misit Amasías sacérdos Bethel ad Ieróboam regem Israel dicens: "Conspirávit contra te Amos in médio domus Israel; non póterit terra sustinére univérsos sermónes eius. Hæc enim dicit Amos: "In gládio moriétur Ieróboam, et Israel captívus migrábit de terra sua"."Et dixit Amasías ad Amos: "Qui vides, grádere. Fuge in terram Iudæ et cómede ibi panem et prophetábis ibi; et in Bethel non adícies ultra ut prophétes, quia sanctuárium regis est, et domus regni est."
Respondítque Amos et dixit ad Amasíam: "Non sum prophéta et non sum fílius prophétæ; sed armentárius ego sum, véllicans sycómoros. Et tulit me Dóminus, cum séquerer gregem, et dixit Dóminus ad me: "Vade, prophéta ad pópulum meum Israel." Et nunc audi verbum Dómini. Tu dicis: "Non prophetábis super Israel et non stillábis verba super domum Isaac." Propter hoc hæc dicit Dóminus: "Uxor tua in civitáte fornicábitur, et fílii tui et fíliæ tuæ in gládio cadent, et humus tua funículo metiétur; et tu in terra pollúta moriéris, et Israel captívus migrábit de terra sua"."
r. Salus nostra in manu tua est, Dómine; respíciat super nos misericórdia tua, * Ut secúri serviámus tibi. v. Dómine Deus virtútum, convérte nos, et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. * Ut secúri. v. Glória Patri. * Ut secúri.
In secundo nocturno, anno I
Ex Tractátu sancti Bernárdi abbátis De grádibus humilitátis et supérbiæ (N. 19: EC 3, 30)
In his tribus, id est in luctu pæniténtiæ, in desidério iustítiæ, in opéribus misericórdiæ illi qui persevérant, a tribus impediméntis, quæ aut ignorántia, aut infirmitáte, aut stúdio contraxérunt, cordis áciem mundant, quo per contemplatiónem ad tértium veritátis gradum pertránseant. Hæc sunt viæ quæ vidéntur homínibus bonæ, illis dumtáxat qui lætántur cum male fécerint, et exsúltant in rebus péssimis, ac se de infirmitáte vel ignorántia tegunt ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Sed frustra sibi de infirmitáte vel ignorántia blandiúntur, qui ut libérius peccent, libénter ignórant vel infirmántur. Putas primo hómini prófuit, licet ipse non libénter peccávit, quod se per uxórem, tamquam per carnis infirmitátem, deféndit? Aut primi mártyris lapidatóres, quóniam aures suas continuérunt, per ignorántiam excusábiles erunt?
Qui ígitur stúdio et amóre peccándi a veritáte se séntiunt alienátos, infirmitáte et ignorántia pressos, stúdium in gémitum, amórem in mærórem convértant, infirmitátem carnis fervóre iustítiæ, ignorántiam liberalitáte repéllant, ne si nunc egéntem, nudam, infírmam veritátem ignórant, cum potestáte magna et virtúte veniéntem, terréntem, arguéntem, sero cum rubóre cognóscant, frustra cum tremóre respóndeant: Quando te vídimus egére et non ministrávimus tibi?
Cognoscétur certe Dóminus iudícia fáciens, qui nunc ignorátur misericórdiam quærens. Dénique vidébunt in quem transfixérunt, simíliter et avári quem contempsérunt. Ab omni ergo labe, infirmitáte, ignorántia, studióve contrácta, flendo, iustítiam esuriéndo, opéribus misericórdiæ insisténdo, mundátur óculus cordis, cui se in sui puritáte vidéndam Véritas promíttit: Beáti enim mundo corde, quóniam ipsi Deum vidébunt.
r. Pópule meus, quid feci aut quid moléstus fui tibi? Respónde mihi. Quóniam ego edúxi vos de terra Ægýpti et de domo servitútis. Quadragínta annos in erémo * Manna plui vobis, et oblíti estis me, dicit Dóminus. v. Addúxi vos per desértum quadragínta annos in erémo, ego Dóminus. * Manna. v. Glória Patri. * Manna.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
