v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rector potens, verax Deus, qui témperas rerum vices, splendóre mane ínstruis et ígnibus merídiem.
O God of truth, O Lord of might Who orderest time and change aright, Who send’st the early morning ray, And lightest the glow of perfect day:
Exstíngue flammas lítium, aufer calórem nóxium, confer salútem córporum verámque pacem córdium.
Extinguish Thou each sinful fire, And banish every ill desire; And while Thou keep’st the body whole, Shed forth Thy peace upon the soul.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. Memor esto congregatiónis tuæ, Dómine, quam possedísti ab inítio.
Ant.
Psalmus 118 (119), 97-104
Psalm 118 (119), 97-104
XIII (Mem)
XIII (Mem)
Quómodo diléxi legem tuam, Dómine; * tota die meditátio mea est.
How have I loved thy law, O Lord! it is my meditation all the day.
Super inimícos meos sapiéntem me fecit præcéptum tuum, * quia in ætérnum mihi est.
Through thy commandment, thou hast made me wiser than my enemies: for it is ever with me.
Super omnes docéntes me prudens factus sum, * quia testimónia tua meditátio mea est.
I have understood more than all my teachers: because thy testimonies are my meditation.
Super senes intelléxi, * quia mandáta tua servávi.
I have had understanding above ancients: because I have sought thy commandments.
Ab omni via mala prohíbui pedes meos, * ut custódiam verba tua.
I have restrained my feet from every evil way: that I may keep thy words.
A iudíciis tuis non declinávi, * quia tu legem posuísti mihi.
I have not declined from thy judgments, because thou hast set me a law.
Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, * super mel ori meo.
How sweet are thy words to my palate! more than honey to my mouth.
A mandátis tuis intelléxi; * proptérea odívi omnem viam mendácii.
By thy commandments I have had understanding: therefore have I hated every way of iniquity.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Psalmus 73 (74)
Psalm 73 (74)
Lamentatio propter templum vastatum
Lamentation over the devastation of the temple
Nolite timere eos, qui occidunt corpus (Mt 10, 28).
Do not fear those who kill the body (Mt 10:28).
I
I
Ut quid, Deus, reppulísti in finem, * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?
Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio.
Redemísti virgam hereditátis tuæ, * mons Sion, in quo habitásti.
Leva gressus tuos in ruínas sempitérnas: * ómnia vastávit inimícus in sancto.
Rugiérunt, qui odérunt te, in médio congregatiónis tuæ; * posuérunt signa sua in signa.
Visi sunt quasi in altum secúrim vibrántes * in silva condénsa.
Excidérunt iánuas eius in idípsum; * in secúri et áscia deiecérunt.
Incendérunt igni sanctuárium tuum, * in terram polluérunt tabernáculum nóminis tui;
dixérunt in corde suo: «Opprimámus eos simul». * Combussérunt omnes congregatiónes Dei in terra.
Signa nostra non vídimus; † iam non est prophéta, * et apud nos non est qui cognóscat ámplius.
Usquequo, Deus, improperábit inimícus, * spernet adversárius nomen tuum in finem?
Ut quid avértis manum tuam * et tenes déxteram tuam in médio sinu tuo?
Deus autem rex noster ante sæcula, * operátus est salútes in médio terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
II
II
Tu conscidísti in virtúte tua mare, * contribulásti cápita dracónum in aquis.
Tu confregísti cápita Levíathan, * dedísti eum escam monstris maris.
Tu dirupísti fontes et torréntes; * tu siccásti flúvios perénnes.
Tuus est dies et tua est nox, * tu fabricátus es luminária et solem.
Tu statuísti omnes términos terræ, * æstátem et híemem, tu plasmásti ea.
Memor esto huius: † inimícus improperávit Dómino, * et pópulus insípiens sprevit nomen tuum.
Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi * et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.
Réspice in testaméntum, * quia repléta sunt latíbula terræ tentóriis violéntiæ.
Ne revertátur húmilis factus confúsus; * pauper et inops laudábunt nomen tuum.
Exsúrge, Deus, iúdica causam tuam; † memor esto improperiórum tuórum, * quæ ab insipiénte fiunt tota die.
Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum; * tumúltus adversariórum tuórum ascéndit semper.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Memor esto congregatiónis tuæ, Dómine, quam possedísti ab inítio.
Ant.
Lectio brevis (Deut 15, 7-8)
Si unus de frátribus tuis, qui morántur in una civitátum tuárum, ad paupertátem vénerit, non obdurábis cor tuum, nec cóntrahes manum; sed apéries eam páuperi fratri tuo et dabis mútuum, quod eum indigére perspéxeris.
If one of thy brethren that dwelleth within the gates of thy city in the land which the Lord thy God will give thee, come to poverty: thou shalt not harden thy heart, nor close thy hand, But shalt open it to the poor man, thou shalt lend him, that which thou perceivest he hath need of.
v. Desidérium páuperum exaudísti, Dómine. r. Confirmábis cor eórum, inténdes aurem tuam.
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui Petro salvíficum tuum super gentes consílium revelásti, éffice benígnus, ut ópera nostra tibi grata reddántur, ac tuo dilectiónis salutísque propósito te donánte desérviant. Per Christum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
