v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Dicámus laudes Dómino fervénte prompti spíritu; hora volúta séxies nos ad orándum próvocat.
Let us lift up our praise to God, For fervent souls make us aware The hour has passed six times in turn And bids us turn to God in prayer.
In hac enim fidélibus veræ salútis glória beáti Agni hóstia crucis virtúte rédditur.
For at this hour the blessed Lamb, As victim on the cross, restored The glory of salvation true To all who trust in him as Lord.
Cuius luce claríssima tenébricat merídies, sumámus toto péctore tanti splendóris grátiam.
In his most brilliant radiance, The noonday sun becomes as night; So let us gain with all our heart The grace of such a splendid light.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To God the Father glory be And glory to his only Son And to the Spirit Paraclete Forevermore while ages run.
Ant. Intret orátio mea in conspéctu tuo, Dómine.
Ant.
Psalmus 118 (119), 137-144
Psalm 118 (119), 137-144
XVIII (Sade)
XVIII (Sade)
Iustus es, Dómine, *et rectum iudícium tuum.
Thou art just, O Lord: and thy judgment is right.
Mandásti in iustítia testimónia tua *et in veritáte nimis.
Thou hast commanded justice thy testimonies: and thy truth exceedingly.
Consúmpsit me zelus meus, *quia oblíti sunt verba tua inimíci mei.
My zeal hath made me pine away: because my enemies forgot thy words.
Ignítum elóquium tuum veheménter, *et servus tuus diléxit illud.
Thy word is exceedingly refined: and thy servant hath loved it.
Adulescéntulus sum ego et contémptus; *mandáta tua non sum oblítus.
I am very young and despised; but I forget not thy justifications.
Iustítia tua iustítia in ætérnum, *et lex tua véritas.
Thy justice is justice for ever: and thy law is the truth.
Tribulátio et angústia invenérunt me; *præcépta tua delectátio mea est.
Trouble and anguish have found me: thy commandments are my meditation.
Iustítia testimónia tua in ætérnum; *intelléctum da mihi, et vivam.
Thy testimonies are justice for ever: give me understanding, and I shall live.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Psalmus 87 (88)
Psalm 87 (88)
Hominis graviter ægrotantis oratio
Prayer for the seriously ill
Hæc est hora vestra et potestas tenebrarum (Lc 22, 53).
Now is your hour, and the power of darkness (Lk 22:53).
I
I
Dómine, Deus salútis meæ, *in die clamávi et nocte coram te.
Intret in conspéctu tuo orátio mea; *inclína aurem tuam ad precem meam.
Quia repléta est malis ánima mea, *et vita mea inférno appropinquávit.
Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum, *factus sum sicut homo sine adiutório.
Inter mórtuos liber, *sicut vulneráti dormiéntes in sepúlcris;
quorum non es memor ámplius, *et ipsi de manu tua abscíssi sunt.
Posuísti me in lacu inferióri, *in tenebrósis et in umbra mortis.
Super me gravátus est furor tuus, *et omnes fluctus tuos induxísti super me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
II
II
Longe fecísti notos meos a me, *posuísti me abominatiónem eis;
conclúsus sum et non egrédiar. *Oculi mei languérunt præ afflictióne.
Clamávi ad te, Dómine, tota die, *expándi ad te manus meas.
Numquid mórtuis fácies mirabília, *aut surgent umbræ et confitebúntur tibi?
Numquid narrábit áliquis in sepúlcro misericórdiam tuam *et veritátem tuam in loco perditiónis?
Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua *et iustítia tua in terra obliviónis?
Et ego ad te, Dómine, clamávi, *et mane orátio mea prævéniet te.
Ut quid, Dómine, repéllis ánimam meam, *abscóndis fáciem tuam a me?
Pauper sum ego et móriens a iuventúte mea; *portávi pavóres tuos et conturbátus sum.
Super me transiérunt iræ tuæ, *et terróres tui excidérunt me.
Circuiérunt me sicut aqua tota die, *circumdedérunt me simul.
Elongásti a me amícum et próximum, *et noti mei sunt ténebræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Intret orátio mea in conspéctu tuo, Dómine.
Ant.
Lectio brevis (Deut 30, 11. 14)
Mandátum hoc, quod ego præcípio tibi hódie, non supra te est neque procul pósitum. Sed iuxta te est sermo valde in ore tuo et in corde tuo, ut fácias illum.
v. Lucérna pédibus meis verbum tuum, Dómine. r. Et lumen sémitis meis.
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui pópulo tuo beátos Cornélium et Cypriánum sédulos pastóres et invíctos mártyres præstitísti, † concéde ut, eórum intercessióne, fide et constántia roborémur, et pro Ecclésiæ unitáte óperam tribuámus impénse. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
