v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rex glorióse mártyrum, coróna confiténtium, qui respuéntes térrea perdúcis ad cæléstia,
Aurem benígnam prótinus appóne nostris vócibus; tropæa sacra pángimus, ignósce quod delíquimus.
Tu vincis in martyribus parcéndo confessóribus; tu vince nostra crímina donándo indulgéntiam.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant. 1.
Psalmus 101
Psalm 101
Exsulis vota et preces
Vows and pleas from the exiles
Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
God will comfort us in our tribulations
I
I
Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
Non abscóndas fáciem tuam a me; † in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant.
Ant. 2. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant. 2.
II
II
Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
Tu exsúrgens miseréberis Sion, † quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant.
Ant. 3. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant. 3.
III
III
Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
Dicam: “Deus meus, †ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; † et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Osée prophétæ 10, 1-15
Vitis frondósa Israel fructum prodúcens sibi; secúndum multitúdinem fructus sui multiplicávit altária, iuxta ubertátem terræ suæ decorávit simulácra. Divísum est cor eórum, nunc pœnas solvent; ipse confrínget aras eórum, depopulábitur simulácra eórum. Profécto nunc dicent: "Non est rex nobis; non enim timémus Dóminum, et rex quid fáciet nobis?" Loqui verba, iuráre in vanum, feríre fœdus; et germinábit quasi venénum ius super sulcos agri.
De vítulo Béthaven trement habitatóres Samaríæ; quia luget super eum pópulus eius, dum sacerdótes eius super eum exsúltant in glória eius; vere migrábit ab eo. Síquidem et ipse in Assýriam delátus est, munus regi magno; confúsio Ephraim cápiet, et confundétur Israel in consílio suo. Perit Samaría, rex eius quasi festúca super fáciem aquæ. Et disperdéntur excélsa impietátis peccátum Israel; spina et tríbulus ascéndet super aras eórum, et dicent móntibus: "Operíte nos!" et cóllibus: "Cádite super nos!" Ex diébus Gábaa peccávit Israel; ibi perstitérunt. Non comprehéndet eos in Gábaa prœlium super fílios iniquitátis? Iuxta desidérium meum corrípiam eos; congregabúntur super eos pópuli, cum corripiéntur propter duas iniquitátes suas. Ephraim vítula docta, díligens tritúram. Et ego transívi super pulchritúdinem colli eius; iunxi Ephraim arátro, arábit Iudas, sárriet sibi Iacob.
Semináte vobis in iustítia, métite secúndum caritátem; innováte vobis novále. Tempus est requiréndi Dóminum, donec véniat, ut pluat vobis iustítiam. Arástis impietátem, iniquitátem messuístis, comedístis frugem mendácii, quia confísus es in curríbus tuis, in multitúdine fórtium tuórum.
Consúrget tumúltus in pópulo tuo, et omnes munitiónes tuæ vastabúntur, sicut vastávit Salman Bethárbeel in die prœlii, matre super fílios allísa. Sic fáciet vobis Bethel propter máximam nequítiam vestram. Mane interíbit rex Israel.
r. Deus qui sedes super thronum et iúdicas æquitátem, esto refúgium páuperum in tribulatióne; * Quia tu solus labórem et dolórem consíderas. v. Tibi enim derelíctus est pauper, pupíllo tu eris adiútor; * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Epístulis sancti Cypriáni epíscopi et mártyris (Ep. 60, 1. 2. 5: CSEL 3, 691)
Cypriánus Cornélio fratri suo. Cognóvimus, frater caríssime, fídei ac virtútis vestræ testimónia gloriósa, et confessiónis vestræ honórem sic exsultánter accépimus, ut in méritis et láudibus vestris nos quoque partícipes et sócios computémus. Nam cum nobis et ecclésia una sit, et mens iuncta, et indivídua concórdia, quis non sacérdos in consacerdótis sui láudibus tamquam in suis própriis gratulétur, aut quæ fratérnitas non in fratrum gáudio ubíque lætétur?
Exprimi satis non potest quanta istic exsultátio fúerit et quanta lætítia, cum de vobis próspera et fórtia comperissémus, ducem te illic confessiónis frátribus exstitísse, sed et confessiónem ducis de fratrum consensióne crevísse; ut dum præcédis ad glóriam, féceris multos glóriæ cómites et confessórem pópulum suáseris fíeri, dum primus parátus es pro ómnibus confitéri; ut non inveniámus quid prius prædicáre in vobis debeámus, utrúmne tuam promptam et stábilem fidem an inseparábilem fratrum caritátem. Virtus illic epíscopi præcedéntis públice comprobáta est, adunátio sequéntis fraternitátis osténsa est. Dum apud vos unus ánimus et una vox est, ecclésia omnis romána conféssa est.
Dum sic unánimes, dum fortes estis, magna et céteris frátribus unanimitátis et fortitúdinis exémpla tribuístis. Hortámus plane, quantum póssumus, frater caríssime, pro caritáte mútua qua nobis ínvicem cohærémus ut, quóniam providéntia Dómini monéntis instrúimur, et divínæ misericórdiæ consíliis salúbribus admonémur appropinquáre iam certáminis et agónis nostri diem, ieiúniiis, vigíliis, oratiónibus insístere cum omni plebe non desinámus. Hæc sunt enim nobis arma cæléstia quæ stare et perseveráre fórtiter fáciunt; hæc sunt muniménta spiritália et tela divína quæ prótegunt. Mémores nostri ínvicem simus, concórdes atque unánimes, utrubíque pro nobis semper orémus, pressúras et angústias mútua caritáte relevémus.
r. Hæc est vera fratérnitas, quæ numquam pótuit violári certámine; qui, effúso sánguine, secúti sunt Dóminum; * Contemnéntes aulam régiam, pervenérunt ad regna cæléstia. v. Ecce quam bonum et quam iucúndum habitáre fratres in unum. * Contemnéntes. v. Glória Patri. * Contemnéntes.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
