v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Lux ætérna, lumen potens, dies indefíciens, debellátor atræ noctis, reparátor lúminis, destructórque tenebrárum, illustrátor méntium:
Quo nascénte suscitámur, quo vocante surgimus; faciénte quo beáti, quo linquénte míseri; quo a morte liberáti, quo sumus perlúcidi;
Mortis quo victóres facti, noctis atque sǽculi; ergo nobis, rex ætérne, lucem illam tríbue, quæ fuscátur nulla nocte, solo gaudens lúmine.
Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Deus de nullo véniens, Deus de Deo pródiens, Deus ab his progrédiens, in nos veni subvéniens.
Tu nostrum desidérium, tu sis amor et gáudium; in te nostra cupíditas et sit in te iucúnditas.
Pater, cunctórum Dómine, cum Génito de Vírgine, intus et in circúitu nos rege Sancto Spíritu.
Meménto, sancta Trínitas, quod tua fecit bónitas, creándo prius hóminem, recreándo per sánguinem.
Nam quos creávit Unitas, redémit Christi cáritas; patiéndo tunc díligens, nunc díligat nos éligens.
Tríadi sanctæ gáudium, pax, virtus et impérium, decus, omnipoténtia, laus, honor, reveréntia. Amen.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. 2. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. 3. The sacrifice of praise will honor Me.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. The sacrifice of praise will honor Me.
In primo nocturno, anno I)
De libro Ezechiélis prophétæ 14, 12-23
In diébus illis: Factus est sermo Dómini ad me dicens: "Fili hóminis, terra cum peccáverit mihi, ut prævaricétur præváricans, exténdam manum meam super eam et cónteram virgam panis eius et immíttam in eam famem et interfíciam de ea hóminem et iuméntum; et si fúerint tres viri isti in médio eius, Noe, Danel et Iob, ipsi iustítia sua liberábunt ánimas suas, ait Dóminus Deus. Quod si et béstias péssimas indúxero super terram, ut absque líberis fáciant eam, et fúerit desérta in qua nullus pertránseat propter béstias, tres viri isti si fúerint in ea, vivo ego, dicit Dóminus Deus, quia nec fílios nec fílias liberábunt, sed ipsi soli liberabúntur, terra autem desolábitur."
"Vel si gládium indúxero super terram illam et díxero gládio: Transi per terram, et interfécero de ea hóminem et iuméntum, et tres viri isti fúerint in médio eius, vivo ego, dicit Dóminus Deus, non liberábunt fílios neque fílias, sed ipsi soli liberabúntur. Vel si pestiléntiam immísero super terram illam et effúdero indignatiónem meam super eam in sánguine, ut áuferam ex ea hóminem et iuméntum, et Noe et Danel et Iob fúerint in médio eius, vivo ego, dicit Dóminus Deus, quia fílium et fíliam non liberábunt, sed ipsi iustítia sua liberábunt ánimas suas."
"Quóniam hæc dicit Dóminus Deus: Quod si et quáttuor iudícia mea péssima, gládium et famem et béstias malas et pestiléntiam mísero in Ierúsalem, ut interfíciam de ea hóminem et pecus, tamen relinquétur in ea salvátio educéntium fílios et fílias: ecce ipsi egrediéntur ad vos, et vidébitis viam eórum et ópera eórum et consolabímini super malo quod indúxi in Ierúsalem in ómnibus quæ importávi super eam. Et consolabúntur vos, cum vidéritis viam eórum et ópera eórum, et cognoscétis quod non frustra fécerim ómnia quæ feci in ea", ait Dóminus Deus.
r. Indicábo tibi, homo, quid sit bonum, aut quid Dóminus requírat a te: * Fácere iudícium et iustítiam, et sollicítum ambuláre cum Deo tuo. v. Spera in Dómino et fac bonitátem, inhábita terram, et pascéris in divítiis eius. * Fácere. v. Glória Patri. * Fácere.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 141: PL 52, 577-578)
Quantum secrétum cubículi sit regális, quali reveréntia, quo tremóre locus habeátur, ubi ipsa príncipis requiéscit potéstas! Certe ad thálamum sponsi nisi satis próximus, nisi satis íntimus, nisi bonæ consciéntiæ, nisi laudábilis famæ, nisi probábilis vitæ nullus admíttitur. Intra thálamum vero ipsum Vírginem Deus capit solam, suscípitur sola virgínitas illibáta.
Unde, o homo, his admónitus exémplis, æstima quis sis, quantus sis, qualis sis, et tunc demum cógita utrum possis Domínicæ nativitátis penetráre secrétum, utrum mereáris ad illíus péctoris cubículum perveníre, ubi tota supérni Regis, tota divinitátis requiéscit maiéstas; utrum débeas humánis óculis, corpóreis sénsibus, concéptum Vírginis temerárius discússor atténdere. Sed quia totum Deo est possíbile, et tibi ne ad mínima quidem óperum Dei possíbile est perveníre, concéptum Vírginis noli discútere, sed crede; Deum voluísse nasci pie senti, quia facis iniúriam si requíris. Magnum Domínicæ nativitátis sacraméntum fide pércipe, quia ne mínima quidem óperum Dei ássequi póteris sine fide, dicénte Scriptúra: Omnia ópera eius in fide.
Sed tu hic totum vis de ratióne constáre, ubi totum consístit ex fide, quod tamen non sine ratióne subsístit, sed ratióne Dei, non tua, homo. Quid tam rationábile, nisi ut Deus quidquid volúerit possit? Qui quod vult non potest, Deus non est. Quæ ergo mandat Deus, exséquitur ángelus, implet Spíritus, éfficit virtus, Virgo credit, natúra súscipit, cæli narrant, annúntiat firmaméntum, osténdunt stellæ, magi prædicant, pastores adórant, pécora cognóscunt, attestánte prophéta: Cognóvit bos possessórem suum et ásinus præsepe Dómini sui.
r. Ante multum tempus prophetávit Ezéchiel: Vidi portam clausam, et ecce Deus ante sæcula ex ea procedébat pro salúte mundi; * Et íterum erit clausa, demónstrans Vírginem, quia post partum permánsit virgo. v. Portam, quam vidísti clausam, non aperiétur; solus enim Dóminus transíbit per eam. * Et íterum. v. Glória Patri. * Et íterum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
