v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Quem terra, pontus, ǽthera colunt, adórant, prǽdicant trinam regéntem máchinam, claustrum Maríæ báiulat.
Cui luna, sol et ómniadesérviunt per témpora,perfúsa cæli grátiagestant puéllæ víscera.
Beáta mater múnere,cuius, supérnus ártifex,mundum pugíllo cóntinens,ventris sub arca clausus est.
Beáta cæli núntio,fecúnda Sancto Spíritu,desiderátus géntibuscuius per alvum fusus est.
Iesu, tibi sit glória,qui natus es de Vírgine,cum Patre et almo Spíritu,in sempitérna sǽcula. Amen.
Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.
Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
If I was not humbly minded, but exalted my soul:
sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
I
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
"I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
II
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
and their sons will sit on thy throne forevermore.
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
In primo nocturno, anno II
De libro Isaíæ prophétæ
Hæc dixit mihi Dóminus: " Vade et pone speculatórem; quodcúmque víderit, annúntiet. Si víderit currum, bigam équitum, ascensórem ásini et ascensórem caméli, intueátur diligénter multo intúitu. "
Et clamávit speculátor: " Super spécula, Dómine, ego sum stans iúgiter per diem, et super custódiam meam ego sum stans totis nóctibus. Ecce huc venit agmen virórum, biga équitum ". Et respóndit et dixit: " Cécidit, cécidit Bábylon, et ómnia sculptília deórum eius contríta sunt in terram ". Tritúra mea et fili áreæ meæ, quæ audívi a Dómino exercítuum, Deo Israel, annuntiávi vobis.
Oráculum Duma. Ad me clamat ex Seir: " Custos, quid de nocte? Custos, quid de nocte? " Dixit custos: " Venit mane, sed étiam nox; si quritis, quærite, revertímini, veníte ".
r. Dicit María: Putas qualis est ista salutátio? quia conturbáta est ánima mea, ut per ángelum dici áudiam Mater Dómini, et quia paritúra sum regem, * Qui claustrum virginitátis meæ non víolet. v. Ecce ancílla Dómini: fiat mihi secúndum verbum tuum. * Qui claustrum. v. Glória Patri. * Qui claustrum.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Ireni epíscopi Advérsus hæreses (Lib. 3 , 22: SC 211, 438-444)
Lucas genealógiam quæ est a generatióne Dómini nostri usque ad Adam septuagínta duas generatiónes habére osténdit, finem coniúngens inítio et signíficans quóniam ipse est qui omnes gentes exínde ab Adam dispérsas et univérsas linguas et generatiónes hóminum cum ipso Adam in semetípso recapitulátus est. Unde et a Paulo typus futúri dictus est ipse Adam, quóniam futúram circa Fílium Dei humáni géneris dispositiónem in semetípsum fabricátor ómnium Verbum præformáverat, prædestinánte Deo primum animálem hóminem, vidélicet uti a spiritáli salvarétur. Cum enim præexsísteret salvans, oportébat et quod salvarétur fíeri, uti non vácuum sit salvans.
Consequénter autem et María Virgo obdiens invenítur dicens: Ecce ancílla tua, Dómine, fiat mihi secúndum verbum tuum. Eva vero inobdiens: non obœdívit enim adhuc cum esset virgo. Quemádmodum illa virum quidem habens Adam, virgo tamen adhuc exsístens, inobdiens facta, et sibi et univérso géneri humáno causa facta est mortis, sic et María habens prædestinátum virum, et tamen virgo, obdiens, et sibi et univérso géneri humáno causa facta est salútis. Et propter hoc lex eam quæ desponsáta erat viro, licet virgo sit adhuc, uxórem eius qui desponsáverat vocat, eam quæ est a María in Evam recirculatiónem signíficans: quia non áliter quod colligátum est solverétur, nisi ipsæ compágines alligatiónis reflectántur retrórsus, uti primæ coniunctiónes solvántur per secúndas, secúndæ rursus líberent primas.
Et propter hoc Dóminus dicébat primos quidem novíssimos futúros et novíssimos primos. Et prophéta autem hoc idem signíficat dicens: Pro pátribus nati sunt tibi fílii. Primogénitus enim mortuórum natus Dóminus et in sinum suum recípiens prístinos patres, regenerávit eos in vitam Dei, ipse inítium vivéntium factus, quóniam Adam inítium moriéntium factus est. Propter hoc et Lucas inítium generatiónis a Dómino ínchoans in Adam rétulit, signíficans quóniam non illi hunc, sed hic illos in Evangélium vitæ regenerávit. Sic autem et Evæ inobœdiéntiæ nodus solutiónem accépit per obœœdiéntiam Maríæ. Quod enim alligávit virgo Eva per incredulitátem, hoc Virgo María solvit per fidem.
r. Ecce dies véniunt, dicit Dóminus, et suscitábo David germen iustum: et regnábit rex, et sápiens erit, et fáciet iudícium et iustítiam in terra. * Et hoc est nomen quod vocábunt eum: Dóminus iustus noster. v. In diébus illis salvábitur Iuda et Israel habitábit confidénter. * Et hoc. v. Glória Patri. * Et hoc.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Famulórum tuórum, quǽsumus, Dómine, delíctis ignósce, ut, qui tibi placére de áctibus nostris non valémus, Genetrícis Fílii tui Dómini nostri intercessióne salvémur. Per Dóminum.
Lord, we beseech Thou, forgive the transgressions of Thy servants, and since we cannot please Thou by our own deeds, grant that we may find safety in the prayers of the Mother of Thy Son and of our Lord.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.