The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Verbum supérnum pródiens, a Patre lumen éxiens, qui natus orbi súbvenis cursu declívi témporis:
  
  Illúmina nunc péctora tuóque amóre cóncrema; audíta per præcóni sint pulsa tandem lúbrica.
  
  Iudéxque cum post áderis rimári facta péctoris, reddens vicem pro ábditis iustísque regnum pro bonis,
  
  Non demum artémur malis pro qualitáte críminis, sed cum beátis cómpotes simus perénnes cǽlites.
  
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
  To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Ant. 1. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
  Ant. 1.
  Psalmus 38 (39)
Psalm 38
  Ægrotantis deprecatio
The cripple's supplication
  Vanitati creatura subiecta est... propter eum qui subiecit eam in spe (Rom 8, 20).
Creation has been subjected to vanity ... because of him who subjected it in hope.
  I
I
  Dixi: «Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;
  I said, I will watch over my ways, so that I sin not with my tongue.
  ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me».
  I put a guard to my mouth, whilst the sinner rose before me.
  Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.
  I have been silent, and I have humbled myself, and I have refrained from saying even good things; and my pain was renewed.
  Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.
  My heart was warmed within me, and whilst I was meditating, a fire was ignited.
  Locútus sum in lingua mea: * «Notum fac mihi, Dómine, finem meum;
  The word came on my tongue, "Let me know my end, O Lord,
  et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea».
  and what is the number of my days, so that I may know how little I have left.
  Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.
  Behold, Thou hast subjected my days to a limited measure, and my being is like nothingness before Thou.
  Etenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. * Etenim ut imágo pertránsit homo.
   Yes, every living man is naught but vanity.Yes, man passes by like a phantom,
  Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
  Ant.
  Ant. 2. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
  Ant. 2.
  Etenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  II
II
  Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.
  And now what is my expectation? Isn't that the Lord? My hope is in Thou.
  Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.
  Deliver me from all my iniquities. Thou hast repaid me the reproach of the fool.
  Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.
  I was silent, and I did not open my mouth, forasmuch as Thou didst it
  Amove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.
  Turn away from me Thy blows, under the power of Thy hand, I fainted, when Thou tookest me back
  In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuisti hominem, et tabéscere fecísti sicut tínea desiderabília eius. * Etenim vánitas omnis homo.
  Thou hast punished man forasmuch as of his iniquity. And Thou hast dried up his soul like a spider. Yes, it is in vain that every man is anxious.
  Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.
  Hearken, O Lord, my prayer and my supplication;
  Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.
  Be attentive to my tears. Do not be silent, for I am a stranger and a traveler with Thou, like all my fathers.
  Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.
  Give me some rest, that I may be refreshed before I go away and disappear."
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
  Ant.
  Ant. 3. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
  Ant. 3.
  Psalmus 51
Psalm 51
  Contra calumniatorem
Against slanderers
  Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).
Let him who glories glory in the Lord
  Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?
  Wherefore do thou glory in evil, thou who are valiant in committing iniquity?
  Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.
  All day long thy tongue has meditated on injustice; Like a sharp razor, thou practice deception.
  Dilexísti malítiam super benignitátem, mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.
  Thou hast loved malice more than goodness, iniquity more than words of righteousness. Thou hast loved all the words of ruin, O deceitful tongue.
  Proptérea Deus déstruet te in finem; evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.
  Wherefore God will destroy thou forevermore; He shall pluck thou out of thy tent and take thou out of thy tent, and He shall take away thy root from the land of the living.
  Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:
  The righteous will behold it, and will fear; and they will laugh at him, saying:
  “Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”
  Here is the man who did not take God for his protector, but who trusted in the multitude of his riches, and who took advantage of his vanity.
  Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.
  But I am like a fertile olive tree in the house of God. * I hope in God's mercy forevermore and ever.
  Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum
  I will praise Thee endlessly, forasmuch as Thou hast done this; and I will wait for Thy Name, forasmuch as it is good, in the presence of Thy saints.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
  Ant.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Isaíæ prophétæ
  Faciet Dóminus exercítuum ómnibus pópulis in monte hoc convívium pínguium, convívium vini meri, pínguium medullatórum, vini deliquáti. Et præcipitábit in monte isto fáciem vínculi colligáti super omnes pópulos et telam quam ordítus est super omnes natiónes. Præcipitábit mortem in sempitérnum et abstérget Dóminus Deus lácrimam ab omni fácie et oppróbrium pópuli sui áuferet de univérsa terra, quia Dóminus locútus est.
  
  Et dicétur in die illa: " Ecce Deus noster iste, exspectávimus eum, ut salváret nos; iste Dominus, sustinúimus eum: exsultábimus et lætábimur in salutári eius. Quia requiéscet manus Dómini in monte isto ". Et triturábitur Moab in loco suo, sícuti terúntur páleæ in sterquilínio; et exténdet manus suas in médio eius, sicut exténdit natans ad natándum; et humiliábitur supérbia eius cum allisióne mánuum eius. Et firmum muniméntum murórum tuórum evértit, deiécit, prostrávit in terram usque ad púlverem.
  
  In die illa cantábitur cánticum istud in terra Iudæ: " Urbs fortis nobis in salútem; pósuit muros et antemurále. Aperíte portas, et ingrediátur gens iusta, quæ servat fidem. Propósitum eius est firmum; servábis pacem, quia in te sperávit. Speráte in Dóminum in sæculis ætérnis, Dóminus est petra ætérna. Quia evértit habitántes in excélso, civitátem sublímem humiliábit; humiliábit eam usque ad terram, détrahet eam usque ad púlverem. Conculcábit eam pes, pedes páuperis, gressus egenórum. "
  
  r. Sicut mater consolátur fílios suos, ita consolábor vos, dicit Dóminus: et de Ierúsalem civitáte quam elégi, véniet vobis auxílium: * Et vidébitis et gaudébit cor vestrum. v. Dabo in Sion salútem, et in Ierúsalem glóriam meam. * Et vidébitis. v. Glória Patri. * Et vidébitis.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Tractátu sancti Irenæi epíscopi Advérsus hæreses (Lib. 3, 19: SC 211, 370-376)
  Qui nude tantum hóminem Iesum dicunt ex Ioseph generátum, perseverántes in servitúte prístinæ inobœdiéntiæ, moriúntur, nondum commíxti Verbo Dei Patris, neque per Fílium percipiéntes libertátem, quemádmodum ipse ait: Si Fílius vos manumíserit, vere líberi éritis. Ignorántes enim eum, qui ex Vírgine est Emmánuel, privántur múnere eius quod est vita ætérna; non recipiéntes autem Verbum incorruptiónis, persevérant in carne mortáli et sunt debitóres mortis, antídotum vitæ non accipiéntes.
  
  Ad quos Verbum ait, suum munus grátiæ narrans: Ego dixi: " Dii estis et fílii Altíssimi omnes; vos autem sicut hómines moriémini ". Ad quos indubitáte dicit, qui non percípiunt munus adoptiónis, sed contémnunt incarnatiónem puræ generatiónis Verbi Dei, fraudántes hóminem ab ea ascensióne quæ est ad Deum et ingráti exsisténtes Verbo Dei qui incarnátus est propter ipsos. Propter hoc enim Verbum Dei homo, et qui Fílius Dei est Fílius hóminis factus est, ut homo, commíxtus Verbo Dei et adoptiónem percípiens, fiat fílius Dei.
  
  Non enim poterámus áliter percípere incorruptélam et immortalitátem nisi adúniti fuissémus incorruptélæ et immortalitáti. Quemádmodum autem adunári possémus incorruptélæ et immortalitáti nisi prius incorruptéla et immortálitas facta fuísset id quod et nos, ut absorberétur quod erat corruptíbile ab incorruptéla et quod erat mortále ab immortalitáte, uti filiórum adoptiónem perciperémus? Propter hoc: Generatiónem eius quis enarrábit? Quóniam homo est, et quis agnóscet eum? Cognóscit autem illum is cui Pater, qui est in cælis revelávit, ut intéllegat quóniam is qui non ex voluntáte carnis neque ex voluntáte viri natus est Fílius hóminis, hic est Christus Fílius Dei vivi.
  
  r. Ecce ab Austro vénio, ego Dóminus Deus vester, * Visitáre vos in pace. v. Aspíciam vos et créscere fáciam; multiplicabímini et firmábo pactum meum vobíscum. * Visitáre vos. v. Glória Patri. * Visitáre vos.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut