The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Veni, redémptor géntium, osténde partum Vírginis; mirétur omne sæculum: talis decet partus Deum.
  
  Non ex viríli sémine, sed mystico spirámine Verbum Dei factum est caro fructúsque ventris flóruit.
  
  Alvus tuméscit Vírginis, claustrum pudóris pérmanet, vexílla virtútum micant, versátur in templo Deus.
  
  Procédat e thálamo suo, pudóris aula régia, géminæ gigas substántiæ alácris ut currat viam.
  
  Æquális ætérno Patri, carnis tropæo cíngere, infírma nostri córporis virtúte firmans pérpeti.
  
  Præsépe iam fulget tuum luménque nox spirat novum, quod nulla nox intérpolet fidéque iugi lúceat.
  
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
  To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Ant. 1. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
  Ant. 1. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
  Psalmus 88 (89), 2-38
Psalm 88 (89), 2-38
  Misericordiæ Domini super domum David
The Lord's mercies upon the house of David.
  Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).
God, according to His promise, brought forth a Savior, Jesus, from the race of David.
  I
I
  Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, * in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
  I will sing the mercies of the Lord for ever; from generation to generation my mouth will declare Thy truth.
  Quóniam dixísti: «In ætérnum misericórdia ædificábitur», * in cælis firmábitur véritas tua.
  For Thou hast said, "Mercy will be raised up like an everlasting building in heaven; Thy truth will be firmly established there.
  «Dispósui testaméntum elécto meo, * iurávi David servo meo:
  I have entered into a covenant with My chosen ones; I swore this oath to David My servant:
  Usque in ætérnum confirmábo semen tuum * et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam».
  I will preserve thy seed forevermore, and I will establish thy throne for all generations.
  Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
  Heaven will declare Thy wonders, Lord, and Thy truth in the assembly of the saints.
  Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, * símilis erit Dómino in fíliis Dei?
  For who in heaven will be equal unto the Lord? and who will be like God amongst the sons of God?
  Deus, metuéndus in consílio sanctórum, * magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.
  God, who is glorified in the assembly of the saints, is greater and more formidable than all those around Him.
  Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? * Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
  Lord, God of hosts, who is like Thou? Thou art mighty, Lord, and Thy truth surrounds Thou.
  Tu domináris supérbiæ maris, * elatiónes flúctuum eius tu mítigas.
  Thou dominate the mightiness of the sea, and thou calm the movement of its waves.
  Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
  Thou hast humbled the proud as a wounded man; Thou hast, by the strength of Thy arm, scattered Thy enemies.
  Tui sunt cæli, et tua est terra, * orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.
  Thine are the heavens, and thine the earth; it is Thou who founded the universe and all that it contains;
  Aquilónem et austrum tu creásti, * Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.
  Thou created the aquilon and the sea. Tabor and Hermon rejoice at Thy Name;
  Tibi bráchium cum poténtia; * firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.
  Thy arm is armed with power. Let Thy hand be firm, and let Thy right hand be lifted up.
  Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. * Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.
  Justice and equity are the support of Thy throne. Mercy and truth will walk before Thy face.
  Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. * Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt
  Happy are the people who know joyful acclamations. Lord, they will walk in the light of Thy countenance;
  et in nómine tuo exsultábunt tota die * et in iustítia tua exaltabúntur,
  they will rejoice all day long in Thy Name, and they will be exalted by Thy righteousness.
  quóniam decor virtútis eórum tu es, * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
  For Thou art the glory of their strength, and it is on Thy goodness that our power will rise.
  Quia Dómini est scutum nostrum, * et Sancti Israel rex noster.
  For it is the Lord who sustains us; it is the Holy One of Israel, our King.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
  Ant. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
  Ant. 2. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
  Ant. 2. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
  II
II
  Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: «Pósui adiutórium in poténte * et exaltávi eléctum de plebe.
  Then Thou spakest in a vision to Thy saints, and Thou saidst, I have helped a mighty man, and I have raised up the one I have chosen from amongst My people.
  Invéni David servum meum; * óleo sancto meo unxi eum.
  I have found David My servant; I anointed him with My holy oil.
  Manus enim mea firma erit cum eo, * et bráchium meum confortábit eum.
  For My hand will assist him, and My arm will strengthen him.
  Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non ópprimet eum.
  The enemy will never have the advantage over him, and the son of iniquity will not be able to harm him.
  Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius * et odiéntes eum percútiam.
  And I will cut his enemies in pieces before him, and I will put to flight those who hate him.
  Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
  My truth and My mercy will be with him, and through My Name his power will rise.
  Et ponam super mare manum eius * et super flúmina déxteram eius.
  And I will stretch out his hand over the sea, and his right hand over the rivers.
  Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, * Deus meus et refúgium salútis meæ”.
  He shall call upon Me: Thou art my Father, my God, and the author of my salvation.
  Et ego primogénitum ponam illum, * excélsum præ régibus terræ.
  And I will make him the firstborn, the highest of the kings of the earth.
  In ætérnum servábo illi misericórdiam meam * et testaméntum meum fidéle ipsi.
  I will preserve My mercy for him forevermore, and My covenant with him will be inviolable.
  Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius * et thronum eius sicut dies cæli.
  And I will make his seed endure for all ages, and his throne as well as the heavens.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
  Ant. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
  Ant. 3. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
  Ant. 3. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
  III
III
  Si autem derelíquerint fílii eius legem meam * et in iudíciis meis non ambuláverint,
  That if his children forsake My law, and do not walk in My precepts;
  si iustificatiónes meas profanáverint * et mandáta mea non custodíerint,
  if they break My ordinances, and do not keep My commandments:
  visitábo in virga delíctum eórum * et in verbéribus iniquitátem eórum.
  I will visit their iniquities with the rod, and their sins with blows;
  Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, * neque méntiar in veritáte mea.
  but I will not withdraw My mercy from him, nor will I betray My truth.
  Non profanábo testaméntum meum * et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
  And I will not break My covenant, nor will I make the words that come from My lips vain.
  Semel iurávi in sancto meo: * David non méntiar.
  I once swore by My holiness, and I will not lie to David:
  Semen eius in ætérnum manébit, * et thronus eius sicut sol in conspéctu meo
  His seed will abide forevermore, and his throne will be like the sun in My presence,
  et sicut luna firmus stabit in ætérnum * et testis in cælo fidélis».
  and as the moon that will endure forevermore, and the Witness who is in heaven is faithful.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
  Ant. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
  v. Annúntiat Dóminus verbum suum Iacob. r. Iustítias et iudícia sua Ísrael.
  
  In primo nocturno, anno II
  De libro Isaíæ prophétæ
  Hæc dicit Dóminus de uncto suo Cyro: " Apprehéndi déxteram eius, ut subíciam ante fáciem eius gentes et dorsa regum vertam et apériam coram eo iánuas; et portæ non claudéntur. Ego ante te ibo et montes humiliábo; portas reas cónteram et vectes férreos confríngam. Et dabo tibi thesáuros abscónditos et divítias occúltas, ut scias quia ego Dóminus, qui vocávi te nómine tuo, Deus Israel. Propter servum meum Iacob et Israel eléctum meum, et vocávi te nómine tuo; designávi te, et non cognovísti me. "
  
  Ego Dóminus, et non est ámplius: extra me non est Deus. Accínxi te, et non cognovísti me, ut sciant ab ortu solis et ab occidénte quóniam absque me nullus est. Ego Dóminus, et non est alter, formans lucem et creans ténebras, fáciens pacem et creans malum: ego Dóminus fáciens ómnia hæc. Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant iustítiam; aperiátur terra et gérminet salvatiónem; et iustítia oriátur simul: ego Dóminus creávi eam. "
  
  Væ qui contradícit fictóri suo, testa de vasis fictílibus terræ! Numquid dicet lutum fígulo suo: " Quid facis? " et " Opus tuum absque mánibus est "? Væ qui dicit patri: " Quid géneras? " et mulíeri: " Quid párturis? "
  
  r. Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant iustum: * Aperiátur terra et gérminet Salvatórem. v. Emítte Agnum, Dómine, Dominatórem terræ, de petra desérti ad montem fíliæ Sion. * Aperiátur. v. Glória Patri. Aperiátur.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Epístolis sancti Leónis Magni papæ (Ep. 31, 2-3: PL 54, 791-792)
  Nihil prodest Dóminum nostrum, beátæ Maríæ Vírginis fílium, verum perfectúmque hóminem dícere, si non illíus géneris homo créditur, cuius in evangélio prædicátur. Dicit enim Matthus: Liber generatiónis Iesu Christi fílii David, fílii Abraham; et ita humánæ oríginis órdinem séquitur, ut generatiónum líneas usque ad Ioseph, cui Mater Dómini erat desponsáta, dedúcat. Lucas vero, retrórsum successiónum gradus rélegens, ad ipsum humáni géneris príncipem redit, ut Adam primum et Adam novíssimum eiúsdem osténdat esse natúræ. Potúerat quippe omnipoténtia Fílii Dei sic ad docéndos iustificandósque hómines apparére, quómodo et patriárchis et prophétis in spécie carnis appáruit, cum aut luctámen íniit, aut sermónem conséruit, cumve offícia hospitalitátis non ábnuit, vel étiam appósitum cibum sumpsit. Sed illæ imágines huius hóminis erant índices, cuius veritátem ex præcedéntium patrum stirpe suméndam significatiónes mýsticæ nuntiábant.
  
  Et ídeo sacraméntum reconciliatiónis nostræ, ante témpora ætérna dispósitum, nullæ implébant figúræ, quia nondum supervénerat Spíritus Sanctus in Vírginem, nec virtus Altíssimi obumbráverat ei; ut intra intemeráta víscera, ædificánte sibi Sapiéntia domum, Verbum caro fíeret; et, forma Dei ac forma servi in unam conveniénte persónam, Creátor témporum nascerétur in témpore; et, per quem facta sunt ómnia, ipse inter ómnia gignerétur.
  
  Nisi enim novus homo, factus in similitúdinem carnis peccáti, nostram suscíperet vetustátem, et, consubstantiális Patri, consubstantiális esse dignarétur et matri, naturámque sibi nostram solus a peccáto liber uníret, sub iugo diáboli generáliter tenerétur humána captívitas; nec uti possémus triumphántis victória, si extra nostram esset consérta natúram. De hac autem participatióne mirábili sacraméntum nobis regeneratiónis illúxit, ut per ipsum Spíritum, per quem Christus et concéptus est et natus, étiam nos spiritáli rursus orígine nascerémur. Propter quod ab evangelísta de credéntibus dícitur: Qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt.
  
  r. Egrediétur Dóminus et prœliábitur contra gentes; * Et stabunt pedes eius supra montes Olivárum ad oriéntem. v. Ex Sion spécies decóris eius, Deus noster maniféste véniet. * Et stabunt. v. Glória Patri. * Et stabunt.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, ut Fílii tui ventúra sollémnitas et præséntis nobis vitæ remédia largiátur, * et præmia æterna concédat. Per Dóminum.
  We pray unto thee, Almighty God, that the coming solemnity of thy Son may help us in this life and assure us of eternal rewards.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut