v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rerum creátor óptime rectórque noster, réspice; nos a quiéte nóxia mersos sopóre líbera.
Who madest all and dost control, Lord, with Thy touch divine, Cast out the slumbers of the soul, The rest that is not Thine.
Te, sancte Christe, póscimus; ignósce tu crimínibus, ad confiténdum súrgimus morásque noctis rúmpimus.
Look down, Eternal Holiness, And wash the sins away, Of those, who, rising to confess, Outstrip the lingering day.
Mentes manúsque tóllimus, Prophéta sicut nóctibus nobis geréndum præcipit Paulúsque gestis cénsuit.
Our hearts and hands by night, O Lord, We lift them in our need; As holy Psalmists give the word, And holy Paul the deed.
Vides malum quod géssimus; occúlta nostra pándimus, preces geméntes fúndimus; dimítte quod peccávimus.
Each sin to Thee of years gone by, Each hidden stain lies bare; We shrink not from Thine awful eye, But pray that Thou wouldst spare.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Scientiárum Dómino, sit tibi iubilátio, qui nostra vides íntima tuáque foves grátia.
Qui bonum, pastor óptime, dum servas, quæris pérditum, in páscuis ubérrimis nos iunge piis grégibus,
Ne terror iræ iúdicis nos hædis iungat réprobis, sed simus temet iúdice oves ætérnæ páscuæ.
Tibi, Redémptor, glória, honor, virtus, victória, regnánti super ómnia per sæculórum sǽcula. Amen.
Ant. 1. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. 1. I love thee, Lord, my strength.
Psalmus 17 (18), 2-30
Psalm 17 (18), 2-30
Gratiarum actio pro salute et victoria
Thanksgiving for salvation and victory.
In illa hora factus est terræmotus magnus (Apc 11, 13).
In that hour there was a great earthquake (Rev 11:13).
I
I
Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. * Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;
I will love Thou, Lord, my strength. Lord, my firmament, my refuge and my deliverer.
Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; * protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.
My God is my helper, and I will hope in Him. He is my protector, and the horn of my salvation, and my defender.
Laudábilem invocábo Dóminum * et ab inimícis meis salvus ero.
I will call upon the Lord in praise of Him, and I will be delivered from my enemies.
Circumdedérunt me fluctus mortis, * et torréntes Bélial conturbavérunt me;
The waves of death have encircled me, and the torrents of Belial have afflicted me,
funes inférni circumdedérunt me, * præoccupavérunt me láquei mortis.
The pains of death have surrounded me, and the torrents of iniquity have filled me with trouble.
In tribulatióne mea invocávi Dóminum * et ad Deum meum clamávi;
In my affliction I called on the Lord, and cried out to my God.
exaudívit de templo suo vocem meam, * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.
And from His holy temple He heard my voice; and my cry penetrated into His presence even to His ears.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. I love thee, Lord, my strength.
Ant. 2. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. 2. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
II
II
Commóta est et contrémuit terra; † fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, * quóniam irátus est.
The earth shook and trembled: the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.
Ascéndit fumus de náribus eius, † et ignis de ore eius dévorans; * carbónes succénsi processérunt ab eo.
There went up a smoke in his wrath: and a fire flamed from his face: coals were kindled by it.
Inclinávit cælos et descéndit, * et calígo sub pédibus eius.
He bowed the heavens, and came down: and darkness was under his feet.
Et ascéndit super cherub et volávit, * ferebátur super pennas ventórum.
And he ascended upon the cherubim, and he flew; he flew upon the wings of the winds.
Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu eius tabernáculum eius, * tenebrósa aqua, nubes áeris.
And he made darkness his covert, his pavilion round about him: dark waters in the clouds of the air.
Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
At the brightness that was before him the clouds passed, hail and coals of fire.
Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
And the Lord thundered from heaven, and the highest gave his voice: hail and coals of fire.
Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, * fúlgura iecit et conturbávit eos.
And he sent forth his arrows, and he scattered them: he multiplied lightnings, and troubled them.
Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum
16 Then the fountains of waters appeared, and the foundations of the world were discovered:
ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
At thy rebuke, O Lord, at the blast of the spirit of thy wrath.
Misit de summo et accépit me * et assúmpsit me de aquis multis;
He sent from on high, and took me: and received me out of many waters.
erípuit me de inimícis meis fortíssimis † et ab his, qui odérunt me, * quóniam confortáti sunt super me.
He delivered me from my strongest enemies, and from them that hated me: for they were too strong for me.
Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, * et factus est Dóminus fulciméntum meum;
They prevented me in the day of my affliction: and the Lord became my protector.
et edúxit me in latitúdinem, * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
And he brought me forth into a large place: he saved me, because he was well pleased with me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
Ant. 3. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. 3. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
III
III
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,
And the Lord will reward me according to my justice; and will repay me according to the cleanness of my hands:
quia custodívi vias Dómini * nec ímpie recéssi a Deo meo.
Because I have kept the ways of the Lord; and have not done wickedly against my God.
Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, * et iustítias eius non réppuli a me;
For all his judgments are in my sight: and his justices I have not put away from me.
et fui immaculátus cum eo * et observávi me ab iniquitáte.
And I shall be spotless with him: and shall keep myself from my iniquity.
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.
And the Lord will reward me according to my justice; and according to the cleanness of my hands before his eyes.
Cum sancto sanctus eris * et cum viro innocénte ínnocens eris
With the holy, thou wilt be holy; and with the innocent man thou wilt be innocent.
et cum elécto eléctus eris * et cum pervérso cállidus eris.
And with the elect thou wilt be elect: and with the perverse thou wilt be perverted.
Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies * et óculos superbórum humiliábis.
For thou wilt save the humble people; but wilt bring down the eyes of the proud.
Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; * Deus meus illúminat ténebras meas.
For thou lightest my lamp, O Lord: O my God enlighten my darkness.
Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas * et in Deo meo transíliam murum.
For by thee I shall be delivered from temptation; and through my God I shall go over a wall.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Vocavítque Dóminus Deus Adam et dixit ei: " Ubi es? " Qui ait: " Vocem tuam audívi in paradíso et tímui eo quod nudus essem et abscóndi me. " Cui dixit: " Quis enim indicávit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno, de quo tibi præcéperam ne coméderes, comedísti? " Dixítque Adam: " Múlier quam dedísti sóciam mihi, ipsa dedit mihi de ligno, et comédi. " Et dixit Dóminus Deus ad mulíerem: " Quid hoc fecísti? " Quæ respóndit: " Serpens decépit me, et comédi. " Et ait Dóminus Deus ad serpéntem: " Quia fecísti hoc, maledíctus es inter ómnia pécora et omnes béstias agri! Super pectus tuum gradiéris et púlverem cómedes cunctis diébus vitæ tuæ. Inimicítias ponam inter te et mulíerem et semen tuum et semen illíus; ipsum cónteret caput tuum, et tu cónteres calcáneum eius. "
Mulíeri dixit: " Multiplicábo ærúmnas tuas et concéptus tuos: in dolóre páries fílios, et ad virum tuum erit appetítus tuus, ipse autem dominábitur tui. " Adæ vero dixit: " Quia audísti vocem uxóris tuæ et comedísti de ligno ex quo præcéperam tibi ne coméderes, maledícta humus propter te! In labóribus cómedes ex ea cunctis diébus vitæ tuæ. Spinas et tríbulos germinábit tibi, et cómedes herbas terræ; in sudóre vultus tui vescéris pane, donec revertáris ad humum de qua sumptus es, quia pulvis es et in púlverem revertéris. "
Et vocávit Adam nomen uxóris suæ Eva, eo quod mater esset cunctórum vivéntium. Fecit quoque Dóminus Deus Adæ et uxóri eius túnicas pellíceas et índuit eos. Et ait Dóminus Deus: " Ecce homo factus est quasi unus ex nobis, ut sciat bonum et malum; nunc ergo, ne mittat manum suam et sumat étiam de ligno vitæ et cómedat et vivat in ætérnum! " Emísit eum Dóminus Deus de paradíso Eden, ut operarétur humum de qua sumptus est. Eiecítque hóminem et collocávit ad oriéntem paradísi Eden chérubim et flámmeum gládium atque versátilem ad custodiéndam viam ligni vitæ.
r. Dum deambuláret Dóminus in paradíso ad auram post merídiem, clamávit et dixit: Adam, ubi es? Audívi, Dómine, vocem tuam * Et abscóndi me. v. Vocem tuam audívi in paradíso et tímui eo quod nudus essem * Et. v. Glória Patri. * Et.
In secundo nocturno, anno II
Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi (Hom. 2 collectionis Escurialensis: PLS 4, 670-671)
Adam protoplástus nec stúduit serváre iussa, nec vigilávit ut serpéntis malítiam præcavéret. Simplex tantúmmodo fuit, astútus contra diábolum non fuit. Dum enim diábolo persuadénti magis quam Dómino comminánti consénsit; sic et vitam quam hábuit pérdidit, et mortem quam ignorábat accépit. Digne quidem homo delápsus in mortem est: qui et Dóminum providéntem contémpsit et diábolo nocénti consénsit. Nemo ítaque, nemo protoplásti culpam in Deum convértat: nemo contémptum hóminis Deo genitóri ascríbat. Diábolus enim persuadére hómini pótuit: assentiéndi voluntátem dare non pótuit. Nam maniféstum Deum Adam noluísse peccáre, qui vóluit eum ante delíctum præstrúere quia et Adam pótuit serpéntem contémnere, qui Deo nóluit obœdíre. Pótuit Adam et Deo parére, quod nóluit, qui consentíre diábolo máluit; utrúmque enim in sua hábuit potestáte, et Deo parére quid nóluit; et diábolo non consentíre, quid vóluit: unde et vitæ glóriam pérdidit, et mortis perículum acquisívit.
Sed decéptum Adam et diáboli fráudibus circumvéntum clementíssimus líberat Deus: ut per Christum credéndo accíperet, quod per diábolum contemnéndo amíserat; et quibus modis mors in sæculum vénerat, iísdem modis vita sæculo proveníret. Lignum enim per Adam operátum est mortem; lignum per Christum operátum est vitam. Et quem diábolus persuadéndo deiécit, eum Dóminus liberándo salvávit.
Sed divérsis tempóribus ista ómnia gesta sunt, princípio et fine, inítio et último, primo et novíssimo, in exórdio et suprémo. Sérvitus inítio, libértas in último; luctus in princípio, gáudium in postrémo; in primo mors, in novíssimo vita; in exórdio intéritus, glória in suprémo. Per Adam et Christum, per Evam et Maríam, per serpéntem et ángelum. Mors per Adam, vita per Christum; Evam serpens sedúxit, María Gabriéli consénsit; sed sedúctio Evæ áttulit mortem, consénsus Maríæ péperit a sæculo Salvatórem. Restaurátur per Maríam, quod per Adam fúerat captivátum; per Gabriélem promíttitur quod per diábolum fúerat desperátum.
r. Ecce Adam quasi unus ex nobis factus est, sciens bonum et malum; * Vidéte ne forte sumat de ligno vitæ et vivat in ætérnum. v. Chérubim et flámmeum gládium atque versátilem ad custodiéndam viam ligni vitæ. * Vidéte. v. Glória Patri. * Vidéte.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.