v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Beate (Beata) martyr, próspera diem triumphálem tuum, quo sánguinis merces tibi coróna vincénti datur.
Hic te ex tenébris sǽculi, tortóre victo et iúdice, evéxit ad cælum dies Christóque ovántem réddidit.
Nunc angelórum párticeps collúces insígni stola, quam testis indomábilis rivis cruóris láveras.
Adésto nunc et óbsecra, placátus ut Christus suis inclínet aurem prósperam, noxas nec omnes ímputet.
Paulís per huc illábere Christi favórem déferens, sensus gravati ut séntiant levámen indulgéntiæ.
Honor Patri cum Fílio et Spíritu Paráclito, qui te coróna pérpeti cingunt in aula glóriæ. Amen.
Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. 1. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
I
I
Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. 2. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
II
II
Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
III
III
Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Factus est sermo Dómini ad Abram per visiónem dicens: " Noli timére, Abram! Ego protéctor tuus sum, et merces tua magna erit nimis. " Dixítque Abram: " Dómine Deus, quid dabis mihi? Ego vadam absque líberis, et heres domus meæ erit Damascénus Elíezer. " Addidítque Abram: " En mihi non dedísti semen, et ecce vernáculus meus heres meus erit. " Sed ecce sermo Dómini factus est ad eum: " Non erit hic heres tuus, sed qui egrediétur de viscéribus tuis, ipsum habébis herédem. " Eduxítque eum foras et ait illi: " Súspice cælum et númera stellas, si potes. " Et dixit ei: " Sic erit semen tuum. " Crédidit Dómino, et reputátum est ei ad iustítiam.
Dixítque ad eum: " Ego Dóminus, qui edúxi te de Ur Chaldæórum, ut darem tibi terram istam, et possidéres eam. " Et ille ait: " Dómine Deus, unde scire possum quod possessúrus sim eam? " Respóndens Dóminus: " Sume, inquit, mihi vítulam triénnem et capram trimam et aríetem annórum trium, túrturem quoque et colúmbam. " Qui tollens univérsa hæc divísit ea per médium et utrásque partes contra se altrínsecus pósuit; aves autem non divísit. Descenderúntque vólucres super cadávera, et abigébat eas Abram.
Cumque sol occúmberet, sopor írruit super Abram, et ecce horror magnus et tenebrósus invásit eum. Dictúmque est ad eum: " Scito prænóscens quod peregrínum futúrum sit semen tuum in terra non sua, et subícient eos servitúti et afflígent quadringéntis annis. Verúmtamen et gentem, cui servitúri sunt, ego iudicábo, et post hæc egrediéntur cum magna substántia. Tu autem ibis ad patres tuos in pace, sepúltus in senectúte bona. Generatióne autem quarta reverténtur huc; necdum enim complétæ sunt iniquitátes Amorræórum usque ad præsens tempus. " Cum ergo occubuísset sol, facta est calígo tenebrósa, et appáruit clíbanus fumans et lampas ignis tránsiens inter divisiónes illas. In illo die pépigit Dóminus cum Abram fœdus dicens: " Sémini tuo dabo terram hanc a flúvio Ægýpti usque ad magnum flúvium Euphráten. "
r. Crédidit Abraham Deo, et reputátum est ei ad iustítiam; * Et ídeo amícus Dei appellátus est. v. Fuit autem iustus coram Dómino, et ambulávit in viis eius; * Et ídeo. v. Glória Patri. * Et ídeo.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De Abraham (Nn. 17-21: CSEL 32, 514-517)
Quantum illud quod de præda victóriæ nihil vóluit Abraham contíngere nec oblátum súmere! Mínuit enim fructum triúmphi mercédis suscéptio et benefícii ádimit grátiam. Ideóque quóniam sibi mercédem ab hómine non quæsívit, a Deo accépit, sicut légimus scriptum quia post hæc verba factum est Dómini verbum ad Abraham in visu dicens: " Noli timére Abraham, ego prótegam te. Merces tua multa erit valde. " Ab ipso quoque Dómino mercédem quam póstulet considerémus. Non divítias ut avárus expóscit, non longævitátem istíus vitæ ut meticulósus mortis, non poténtiam, sed dignum quærit sui herédem labóris.
NonN erit, inquit, heres tuus hic, sed alter qui exíerit de te, ille erit heres tuus. Per Isaac legítimum fílium illum verum legítimum póssumus intellégere Dóminum Iesum, quem in princípio evangélii secúndum Matthæum Abrahæ fílium légimus, qui verum se Abrahæ gessit herédem, auctóris illúminans successiónem, per quem Abraham respéxit in cælum et splendórem suæ posteritátis agnóvit non minus illústrem quam stellárum cæléstium fulget cláritas.
Quómodo autem Abrahæ propágo diffúsa est nisi per fídei hereditátem, per quam cælo comparámur, conférimur ángelis, æquámur stellis? Ideo ait: Sic erit semen tuum. Et crédidit, inquit, Abraham Deo. Quid crédidit? Christum sibi per susceptiónem córporis herédem futúrum. Ut scias quia hoc crédidit, Dóminus ait: Abraham diem meum vidit et gavísus est. Ideo reputátum est illi ad iustítiam, quia ratiónem non quæsívit, sed promptíssima fide crédidit. Bonum est ut ratiónem prævéniat fides, ne tamquam ab hómine ita a Dómino Deo nostro ratiónem videámur exígere. Etenim quam indígnum ut humánis testimóniis de álio credámus, Dei oráculis de se non credámus! Imitémur ergo Abraham, ut herédes simus terræ per iustítiam fídei, per quam ille mundi heres factus est.
r. Dum staret Abraham ad ílicem Mambre, vidit tres púeros: * Tres vidit et unum adorávit. v. Dómine, si invéni grátiam in óculis tuis, transíte et requiéscite in loco isto. * Tres vidit. v. Glória Patri. * Tres vidit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
