v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Lignum vitæ in cruce Dómini manifestátum est.
Ant. 1. The tree of life is manifested in the Lord's cross.
Psalmus 1
Psalm 1
De Duabus hominum viis
The two ways of man
Beati qui, sperantes in crucem, in aquam descenderunt (Ex auctore quodam II sæculi).
Blessed are those who, hoping in the cross, go down into the water (from a 2nd century author)
Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum † et in via peccatórum non stetit * et in convéntu derisórum non sedit,
Blessed is the man who hath not walked in the counsel of the ungodly, nor stood in the way of sinners, nor sat in the chair of pestilence:
sed in lege Dómini volúntas eíus, * et in lege eíus meditátur die ac nocte.
But his will is in the law of the Lord, and on his law he shall meditate day and night.
Et erit tamquam lignum plantátum secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo;
And he shall be like a tree which is planted near the running waters, which shall bring forth its fruit, in due season.
et fólium eíus non défluet, * et ómnia, quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
And his leaf shall not fall off: and all whatsoever he shall do shall prosper.
Non sic ímpii, non sic, * sed tamquam pulvis, quem proícit ventus.
Not so the wicked, not so: but like the dust, which the wind driveth from the face of the earth.
Ídeo non consúrgent ímpii in iudício, * neque peccatóres in concílio iustórum.
Therefore the wicked shall not rise again in judgment: nor sinners in the council of the just.
Quóniam novit Dóminus viam iustórum, * et iter impiórum períbit.
For the Lord knoweth the way of the just: and the way of the wicked shall perish.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lignum vitæ in cruce Dómini manifestátum est.
Ant. The tree of life is manifested in the Lord's cross.
Psalmus 2
Psalm 2
Messias rex et victor
Messiah, King and victorious
Convenerunt ver adversus puerum tuum Iesum, quem unxisti (Act 4,27)
They have truly banded together against Him whom You anointed (Acts 4:27).
Quare fremuérunt gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
Why have the Gentiles raged, and the people devised vain things?
Astitérunt reges terræ, † et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum et advérsus christum eíus:
The kings of the earth stood up, and the princes met together, against the Lord, and against his Christ.
“Dirumpámus víncula eórum * et proiciámus a nobis íugum ipsórum!”
Let us break their bonds asunder: and let us cast away their yoke from us.
Qui hábitat in cælis, irridébit eos, * Dóminus subsannábit eos.
He that dwelleth in heaven shall laugh at them: and the Lord shall deride them.
Tunc loquétur ad eos in ira sua * et in furóre suo conturbábit eos:
Then shall he speak to them in his anger, and trouble them in his rage.
“Ego autem constítui regem meum * super Sion, montem sanctum meum!”
But I am appointed king by him over Sion his holy mountain, preaching his commandment.
Prædicábo decrétum eíus. † Dóminus dixit ad me: “Fílius meus es tu; * ego hódie génui te.
The Lord hath said to me: Thou art my son, this day have I begotten thee.
Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam * et possessiónem tuam términos terræ.
Ask of me, and I will give thee the Gentiles for thy inheritance, and the utmost parts of the earth for thy possession.
Reges eos in virga férrea * et tamquam vas fíguli confrínges eos.”
Thou shalt rule them with a rod of iron, and shalt break them in pieces like a potter’s vessel.
Et nunc, reges, intellégite; * erudímini, qui iudicátis terram.
And now, O ye kings, understand: receive instruction, you that judge the earth.
Servíte Dómino in timóre * et exsultáte ei cum tremóre.
Serve ye the Lord with fear: and rejoice unto him with trembling.
Apprehéndite disciplínam, † ne quando irascátur, et pereátis de via, * cum exárserit in brevi ira eíus.
Embrace discipline, lest at any time the Lord be angry, and you perish from the just way.
Beáti omnes, * qui confídunt in eo.
When his wrath shall be kindled in a short time, blessed are all they that trust in him.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. 3. Tu, Dómine, protéctor meus, et exáltans caput meum.
Ant. 3. Thou, Lord, are my protector, and Thou hast lifted my head.
Psalmus 3
Psalm 3
Dominus protector meus
The Lord is my protector
Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).
He lay down and fell asleep, and He rose again because the Lord sustained Him.
Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,
O Lord, why are they multiplied that afflict me? * Many are they who rise up against me.
multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».
Many say to my soul: * “There is no salvation for him in his God.”
Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.
But thou, O Lord, art my protector, * my glory, and the lifter up of my head.
Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.
I have cried to the Lord with my voice, * and he hath heard me from his holy mountain.
Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
I have slept and have taken my rest, * and I have risen up, because the Lord hath protected me.
Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;
I will not fear thousands of the people that surround me. * Arise, O Lord; save me, O my God.
quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.
For thou hast struck all them who are my adversaries without cause; * thou hast broken the teeth of sinners.
Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Salvation is of the Lord, * and thy blessing is upon thy people.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, protéctor meus, et exáltans caput meum.
Ant. Thou, Lord, are my protector, and Thou hast lifted my head.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Ioseph ductus est in Ægýptum; emítque eum Putíphar eunúchus pharaónis, prínceps satéllitum, vir Ægýptius, de manu Ismælitárum, a quibus perdúctus erat. Fuítque Dóminus cum eo, et erat vir in cunctis próspere agens habitabátque in domo dómini sui. Qui óptime nóverat esse Dóminum cum eo et ómnia, quæ géreret, ab eo dírigi in manu illíus. Invenítque Ioseph grátiam coram dómino suo et ministrábat ei. Et factum est, postquam præpósuit eum dómui suæ et ómnia , quæ possidébat, trádidit in manum eius, benedíxit Dóminus dómui Ægýptii propter Ioseph, et benedíctio Dómini erat in omni possessióne eius tam in ædibus quam in agris. Et relíquit ómnia, quæ possidébat, in manu Ioseph, nec cum eo quidquam áliud nóverat nisi panem, quo vescebátur. Erat autem Ioseph pulchra fácie et decórus aspéctu.
Post hæc ergo iniécit uxor dómini eius óculos suos in Ioseph et ait: " Dormi mecum. " Qui nequáquam acquiéscens dixit ad eam: " Ecce dóminus meus, ómnibus mihi tráditis, non curat de ulla re in domo sua, nec quisquam maior est in domo hac quam ego, et nihil mihi subtráxit præter te, quæ uxor eius es. Quómodo ergo possum malum hoc magnum fácere et peccáre in Deum? " Huiuscémodi verbis per síngulos dies et múlier molésta erat adulescénti, et ille recusábat stuprum.
Accídit autem quadam die, ut intráret Ioseph domum et opus suum absque árbitris fáceret; illa, apprehénsa lacínia vestiménti eius, dixit: " Dormi mecum. " Qui, relícto in manu illíus pállio, fugit et egréssus est foras. Cumque vidísset illum múlier vestem reliquísse in mánibus suis et fugísse foras, vocávit hómines domus suæ et ait ad eos: " En introdúxit virum Hebrum, ut illúderet nobis; ingréssus est ad me, ut coíret mecum. Cumque ego succlamássem, et audísset vocem meam, relíquit pállium quod tenébam, et fugit foras. "
Reténtum pállium osténdit maríto reverténti domum et secúndum verba hæc locúta est. Dóminus, audítis his verbis cóniugis, irátus est valde; tradidítque Ioseph in cárcerem, ubi vincti regis custodiebántur. Et erat ibi clausus. Fuit autem Dóminus cum Ioseph et misértus illíus dedit ei grátiam in conspéctu príncipis cárceris.
r. Fuit Dóminus cum Ioseph et misértus est illi, et dedit ei grátiam in conspéctu príncipis; * Dóminus enim erat cum illo, et ómnia ópera eius dirigébat. v. Constítuit eum dóminum domus suæ, príncipem omnis possessiónis suæ. * Dóminus. v. Glória Patri. * Dóminus.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De Ioseph (Cc. 1.4: CSEL 32, 73-74.85-86)
Sanctórum vita céteris norma vivéndi est. Ideóque digéstam plénius accípimus sériem Scripturárum; ut dum Abraham, Isaac et Iacob ceterósque iustos legéndo cognóscimus, velut quemdam nobis innocéntiæ trámitem virtúte eórum reserátum eniténtibus vestígiis persequámur. De quibus mihi cum frequens tractátus fúerit, hódie sancti Ioseph história occúrrit. In quo cum plúrima fúerint génera virtútum; tum præcípue insígne effúlsit castimóniæ.
Iustum est ígitur ut cum in Abraham didicéritis ímpigram fídei devotiónem, in Isaac sincéræ mentis puritátem, in Iacob singulárem ánimi laborúmque patiéntiam; ex illa generalitáte virtútum in ipsas spécies disciplinárum intendátis ánimum. Nam licet illa sint diffusióra, tamen ista expressióra sunt et quæ eo facílius mentem pénetrent, quo magis circumscrípta ac determináta sunt.
Sit ígitur nobis propósitus sanctus Ioseph, tamquam spéculum castitátis. In eius enim móribus, in eius áctibus lucet pudicítia, et quidam splendet castimóniæ comes nitor grátiæ. Unde étiam a paréntibus plus quam céteri fílii diligebátur. Sed ea res invídiæ fuit, quod siléntio prætereúndum non fuit.
Venditus est Ioseph quia Christus ventúrus erat ad eos quibus dictum est: Peccátis vestris vénditi estis. Et ídeo suo sánguine redémit, quos própria peccáta vendíderant. Sed vénditus Christus conditiónis susceptióne, non culpæ, peccáti prétio tenétur; quia peccátum ipse non fecit. Prétio ígitur nostrum débitum, non sua ra contráxit, chirógraphum sústulit, feneratórem remóvit, éxuit debitórem: unus exsólvit quod ab ómnibus debebátur. Non licébat nobis exíre servítio. Suscépit hoc ille pro nobis, ut servitútem mundi repélleret, libertátem paradísi restitúeret, grátiam novam consórtii sui honóre donáret.
r. Tóllite hinc vobíscum múnera, et ite ad dóminum terræ; et cum invenéritis, adoráte eum super terram. * Deus autem meus fáciat vobis eum placábilem, et remíttat et hunc fratrem vestrum vobíscum et eum quem tenet in vínculis. v. Tóllite de frúctibus terræ in vasis vestris, et offérte viro múnera. * Deus autem. v. Glória Patri. * Deus autem.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
