v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Nox atra rerum cóntegit terræ colóres ómnium: nos confiténtes póscimus te, iuste iudex córdium,
The dusky veil of night hath laid The varied hues of earth in shade; Before Thee, righteous Judge of all, We contrite in confession fall.
Ut áuferas piácula sordésque mentis ábluas, donésque, Christe, grátiam ut arceántur crímina.
Take far away our load of sin, Our soiled minds make clean within: Thy sov’reign grace, O Christ, impart, From all offence to guard our heart.
Mens, ecce, torpet ímpia, quam culpa mordet nóxia; obscúra gestit tóllere et te, Redémptor, quǽrere.
For lo! our mind is dull and cold, Envenomed by sin’s baneful hold: Fain would it now the darkness flee, And seek, Redeemer, unto Thee.
Repélle tu calíginem intrínsecus quam máxime, ut in beáto gáudeat se collocári lúmine.
Far from it drive the shades of night, Its inmost darkness put to flight; Till in the daylight of the Blest It joys to find itself at rest.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Christe, precámur ádnuas orántibus servis tuis, iníquitas hæc sǽculi ne nostram captívet fidem.
Non cogitémus ímpie, invideámus némini, læsi non reddámus vicem, vincámus in bono malum.
Absit nostris e córdibus ira, dolus, supérbia; absístat avarítia, malórum radix ómnium.
Consérvet pacis fœdera non simuláta cáritas; sit illibáta cástitas credulitáte pérpeti.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Dixit Ioseph frátribus suis: " Ego sum Ioseph! Adhuc pater meus vivit? " Nec póterant respondére fratres nímio terróre pertérriti. Ad quos ille cleménter: " Accédite, inquit, ad me. " Et cum accessíssent prope: " Ego sum, ait, Ioseph frater vester quem vendidístis in Ægýptum. Nolíte contristári, neque vobis durum esse videátur quod vendidístis me in his regiónibus. Pro salúte enim vestra misit me Deus ante vos in Ægýptum. Biénnium est enim quod cœpit fames esse in terra, et adhuc quinque anni restant, quibus nec arári póterit nec meti. Præmisítque me Deus, ut reservémini super terram et servétur vita vestra in salvatiónem magnam. Non vestro consílio, sed Dei voluntáte huc missus sum, qui fecit me quasi patrem pharaónis et dóminum univérsæ domus eius ac príncipem in omni terra Ægýpti. "
"Festináte et ascéndite ad patrem meum et dicétis ei: "Hæc mandat fílius tuus Ioseph: Deus fecit me dóminum univérsæ terræ Ægýpti; descénde ad me, ne moréris. Et habitábis in terra Gessen; erísque iuxta me tu et fílii tui et fílii filiórum tuórum, oves tuæ et arménta tua et univérsa quæ póssides. Ibíque te pascam - adhuc enim quinque anni resídui sunt famis - ne et tu péreas et domus tua et ómnia quæ póssides." En óculi vestri et óculi fratris mei Béniamin vident quia os meum est, quod lóquitur ad vos. Nuntiáte patri meo univérsam glóriam meam in Ægýpto et cuncta quæ vidístis. Festináte et addúcite eum ad me. "
Cumque amplexátus recidísset in collum Béniamin fratris sui, flevit, illo quoque simíliter flente, super collum eius. Osculatúsque est Ioseph omnes fratres suos et plorávit super síngulos. Post quæ ausi sunt loqui ad eum. Auditúmque est et célebri sermóne vulgátum in aula regis: " Venérunt fratres Ioseph! " Et gavísus est phárao atque omnis família eius. Dixítque ad Ioseph ut imperáret frátribus suis dicens: " Onerántes iuménta ite in terram Chánaan et tóllite inde patrem vestrum et cognatiónem et veníte ad me; et ego dabo vobis ómnia bona Ægýpti, ut comedátis medúllam terræ. Præcipe étiam: tóllite plaustra de terra Ægýpti ad subvectiónem parvulórum vestrórum ac cóniugum et tóllite patrem vestrum et properáte quantócius veniéntes. Nec doleátis super supelléctilem vestram, quia omnes opes Ægýpti vestræ erunt. "
r. Tóllite hinc vobíscum múnera, et ite ad dóminum terræ; et cum invenéritis, adoráte eum super terram. * Deus autem meus fáciat vobis eum placábilem, et remíttat et hunc fratrem vestrum vobíscum et eum quem tenet in vínculis. v. Tóllite de frúctibus terræ in vasis vestris, et offérte viro múnera. * Deus autem. v. Glória Patri. * Deus autem.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Cæsárii Arelaténsis epíscopi (Sermo 90, 4: CCL 103, 372-374)
Miráti estis castitátem Ioseph: aspícite nunc benignitátem. Ille pro ódio reddit caritátem; et cum vidéret fratres suos, immo inimícos ex frátribus, cumque ab eis agnósci vellet, dilectiónis afféctum pio dolóre testátus est. Deosculabátur síngulos, et per síngulos flebat; et irríguis flétibus pavéntium colla perfúndens, ódium fratrum caritátis lácrimis abluébat; quos tam vivo patre quam mórtuo germáno semper amóre diléxit.
Nec recordátur illum in quo ad necem fúerat deiéctus lacum, non cogitávit addíctam prétio germanitátem; sed pro malis bona restítuens, iam tunc necdum data apostólica præcépta complévit. Ergo beátus Ioseph cógitans veræ caritátis dulcédinem, venénum invídiæ, quo fratres suos nóverat fuísse percússos, Deo auxiliánte, stúduit de corde suo repéllere. Christiáno ergo pópulo zeláre non licet, non licet invidére: de humilitáte ad summa crescit. Audi beátum Ioánnem apóstolum in epístula sua dicéntem: Qui odit fratrem suum, homicída est; et íterum: Qui dicit se in luce esse, et fratrem suum odit, in ténebris est, et in ténebris ámbulat, et nescit quo vadat, quóniam ténebræ obcæcavérunt óculos eius.
Qui odit, inquit, fratrem suum, in ténebris ámbulat, et nescit quo vadat; descéndit enim in gehénnam ignárus, et cæcus præcipitátur in pœnam, recédens scílicet a Christi lúmine monéntis et dicéntis: Ego sum lux mundi, et qui credit in me, non ámbulat in ténebris, sed habébit lumen vitæ. Quómodo autem vel pacem Dómini vel caritátem tenet, qui in zeli vítio nec pacíficus potest esse nec secúrus? Nos vero, fratres, Deo auxiliánte, zeli vel invídiæ venéna fugiéntes, non solum cum bonis, sed étiam erga malos caritátis dulcédinem teneámus.
r. Ioseph, dum intráret in terram Ægýpti, linguam, quam non novit, audívit; * Manus eius in labóribus serviérunt, et lingua eius inter príncipes loquebátur sapiéntiam. v. Divértit ab onéribus dorsum eius. * Manus eius. v. Glória Patri. * Manus eius.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
