The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 1;
%%
(c4) PAN(d)ge,(e) lin(gh)gua,(hg) glo(h)ri(j)ó(ji)si(hg) (,) prœ́(i)li(j)um(kl) cer(hg)tá(j)mi(ih)nis,(h) (;)
et(h) su(hji)per(g) cru(ge)cis(f) tro(dc)phǽ(de)o(efe) (,) dic(d) tri(dh)úm(hg)phum(ed) nó(f)bi(ed)lem,(d) (:)
quá(h)li(hji)ter(g) re(ge)démp(f)tor(dc) or(de)bis(efe) (,) im(d)mo(dh)lá(hg)tus(ed) ví(f)ce(ed)rit.(d) (::)

2. De(d) pa(e)rén(gh)tis(hg) pro(h)to(j)plá(ji)sti(hg) (,) frau(i)de(j) fac(kl)tor(hg) cón(j)do(ih)lens,(h) (;)
quan(h)do(hji) po(g)mi(ge) no(f)xi(dc)á(de)lis(efe) (,) mor(d)te(dh) mor(hg)su(ed) cór(f)ru(ed)it,(d) (:)
i(h)pse(hji) li(g)gnum(ge) tunc(f) no(dc)tá(de)vit,(efe) (,) dam(d)na(dh) li(hg)gn<i>i</i> ut(ed) sól(f)ve(ed)ret.(d) (::)

3. Hoc(d) o(e)pus(gh) no(hg)stræ(h) sa(j)lú(ji)tis(hg) (,) or(i)do(j) de(kl)po(hg)pó(j)sce(ih)rat,(h) (;)
mul(h)ti(hji)fór(g)mis(ge) per(f)di(dc)tó(de)ris(efe) (,) ar(d)t<i>e</i> ut(dh) ar(hg)tem(ed) fál(f)er(ed)et,(d) (:)
et(h) me(hji)dé(g)lam(ge) fer(f)ret(dc) in(de)de,(efe) (,) ho(d)stis(dh) un(hg)de(ed) lǽ(f)se(ed)rat.(d) (::)

4. Quan(d)do(e) ve(gh)nit(hg) er(h)go(j) sa(ji)cri(hg) (,) ple(i)ni(j)tú(kl)do(hg) tém(j)po(ih)ris,(h) (;)
mis(h)sus(hji) est(g) ab(ge) ar(f)ce(dc) Pa(de)tris(efe) (,) Na(d)tus,(dh) or(hg)bis(ed) cón(f)di(ed)tor,(d) (:)
at(h)que(hji) ven(g)tre(ge) vir(f)gi(dc)ná(de)li(efe) (,) car(d)ne(dh) fac(hg)tus(ed) pró(f)di(ed)it.(d) (::)

5. Lús(d)tra(e) sex(gh) qui(hg) iam(h) per(j)é(ji)git(hg) (,) tém(i)pus(j) ím(kl)plens(hg) cór(j)po(ih)ris,(h) (;)
se(h) vo(hji)len(g)te,(ge) na(f)tus(dc) ad(de) hoc(efe) (,) pas(d)si(dh)ó(hg)ni(ed) dé(f)di(ed)tus,(d) (:)
a(h)gnus(hji) in(g) crú(ge)cis(f) le(dc)vá(de)tur(efe) (,) im(d)mo(dh)lán(hg)dus(ed) stí(f)pi(ed)te.(d) (::)

6. Æ(d)qua(e) Pa(gh)tri(hg) Fi(h)li(j)ó(ji)que,(hg) (,) ín(i)cli(j)to(kl) Pa(hg)rá(j)cli(ih)to,(h) (;)
sem(h)pi(hji)ter(g)na(ge) sit(f) be(dc)á(de)tæ(efe) (,) Tri(d)ni(dh)tá(hg)ti(ed) gló(f)ri(ed)a;(d) (:)
cu(h)ius(hji) al(g)ma(ge) nos(f) red(dc)é(de)mit(efe) (,) at(d)que(dh) ser(hg)vat(ed) grá(f)ti(ed)a.(d) (::)

A(ded)men.(cd) (::)
  Pange, lingua, gloriósi próélium certáminis et super crucis tropǽo dic triúmphum nóbilem, quáliter redémptor orbis immolátus vícerit.
Sing, my tongue, the glorious battle Sing the last, the dread affray; O’er the Cross, the victor’s trophy, Sound the high triumphal lay: Tell how Christ, the world’s Redeemer, As a victim won the day.
  De paréntis protoplásti fraude factor cóndolens, quando pomi noxiális morte morsu córruit, ipse lignum tunc notávit, damna ligni ut sólveret.
God, His Maker, sorely grieving That the first-made Adam fell, When he ate the fruit of sorrow, Whose reward was death and hell, Noted then this Wood, the ruin Of the ancient wood to quell.
  Hoc opus nostræ salútis ordo depopóscerat, multifórmis perditóris arte ut artem fálleret, et medélam ferret inde, hostis unde lǽserat.
For the work of our salvation Needs would have his order so, And the multiform deceiver’s Art by art would overthrow, And from thence would bring the med’cine Whence the insult of the foe.
  Quando venit ergo sacri plenitúdo témporis, missus est ab arce Patris Natus, orbis cónditor, atque ventre virgináli carne factus pródiit.
Wherefore, when the sacred fulness Of the appointed time was come, This world’s Maker left His Father, Sent the heav’nly mansion from, And proceeded, God Incarnate, Of the Virgin’s holy womb.
  Lustra sex qui iam perácta tempus implens córporis, se volénte, natus ad hoc, passióni déditus, agnus in crucis levátur immolándus stípite.
  Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, sempitérna sit beátæ Trinitáti glória, cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
annotation: 8g;
%%
(c4) IN(g) pa(j)ce(ig) *() in(ij) id(hg)íp(hg)sum(fh) (,) dór(j)mi(j)am(ig~) et(ij) re(h)qui(i)é(g)scam.(g) (::) E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 1. In pace in idípsum, dórmiam et requiéscam.
Ant. 1. I too will sleep and rest in peace.
  Psalmus 4
Psalm 4
  Gratiarum actio
Thanksgiving.
  Admirabilem fecit Dominus, quem suscitavit a mortuis (S. Augustinus).
The Lord makes us admire Him whom He raised from the dead.
  Cum invocárem, exaudívit me Deus iustítiæ meæ. * In tribulatióne dilatásti mihi;
  When I called upon him, the God of my justice heard me: when I was in distress, thou hast enlarged me.
  miserére mei * et exáudi oratiónem meam.
  Have mercy on me: and hear my prayer.
  Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * Ut quid dilígitis vanitátem et quæritis mendácium?
  O ye sons of men, how long will you be dull of heart? why do you love vanity, and seek after lying?
  Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum; * Dóminus exáudiet, cum clamávero ad eum.
  Know ye also that the Lord hath made his holy one wonderful: the Lord will hear me when I shall cry unto him.
  Irascímini et nolíte peccáre; loquímini in córdibus vestris, * in cubílibus vestris et conquiéscite.
  Be ye angry, and sin not: the things you say in your hearts, be sorry for them upon your beds.
  Sacrificáte sacrifícium iustítiæ * et speráte in Dómino.
  Offer up the sacrifice of justice, and trust in the Lord:
  Multi dicunt: «Quis osténdit nobis bona?». * Leva in signum super nos lumen vultus tui, Dómine!
  many say, Who sheweth us good things? 7 The light of thy countenance, O Lord, is signed upon us:
  Maiórem dedísti lætítiam in corde meo, * quam cum multiplicántur fruméntum et vinum eórum.
  thou hast given gladness in my heart. By the fruit of their corn, their wine, and oil, they are multiplied:
  In pace in idípsum dórmiam et requiéscam, * quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe constituísti me.
  In peace in the self same I will sleep, and I will rest: For thou, O Lord, singularly hast settled me in hope.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. In(g) pa(j)ce(ig) () in(ij) id(hg)íp(hg)sum(fh) (,) dór(j)mi(j)am(ig~) et(ij) re(h)qui(i)é(g)scam.(g)
(::)
  Ant. In pace in idípsum, dórmiam et requiéscam.
Ant. I too will sleep and rest in peace.
annotation: 7c;
%%
(c3) CA(i)ro(g) me(k#i!jki)a(i) *(,) re(i)qui(g)é(h)scet(f) in(gf>) spe.(e) (::) E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)
  Ant. 2. Caro mea * requiéscet in spe.
Ant. 2. My flesh rests in peace.
  Psalmus 15 (16)
Psalm 15 (16)
  Dominus pars hereditatis meæ
The Lord is my inheritance
  Deus suscitavit Iesum solutis doloribus mortis (Act ).
God raised Jesus from the dead, delivering Him from the pains of death (Act ).
  Consérva me, Deus, * quóniam sperávi in te.
  Preserve me, O Lord, for I have put my trust in thee.
  Dixi Dómino: «Dóminus meus es tu, * bonum mihi non est sine te».
  I have said to the Lord, thou art my God, for thou hast no need of my goods.
  In sanctos, qui sunt in terra, ínclitos viros, * omnis volúntas mea in eos.
  To the saints, who are in his land, he hath made wonderful all my desires in them.
  Multiplicántur dolóres eórum, * qui post deos aliénos acceleravérunt.
  Their infirmities were multiplied: afterwards they made haste.
  Non effúndam libatiónes eórum de sanguínibus, * neque assúmam nómina eórum in lábiis meis.
  I will not gather together their meetings for blood offerings: nor will I be mindful of their names by my lips.
  Dóminus pars hereditátis meæ et cálicis mei: * tu es qui détines sortem meam.
  The Lord is the portion of my inheritance and of my cup: it is thou that wilt restore my inheritance to me.
  Funes cecidérunt mihi in præcláris; * ínsuper et heréditas mea speciósa est mihi.
  The lines are fallen unto me in goodly places: for my inheritance is goodly to me.
  Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum; * ínsuper et in nóctibus erudiérunt me renes mei.
  I will bless the Lord, who hath given me understanding: moreover, my reins also have corrected me even till night.
  Proponébam Dóminum in conspéctu meo semper; * quóniam a dextris est mihi non commovébor.
  I set the Lord always in my sight: for he is at my right hand, that I be not moved.
  Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultavérunt præcórdia mea; * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
  Therefore my heart hath been glad, and my tongue hath rejoiced: moreover my flesh also shall rest in hope.
  Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno, * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
  Because thou wilt not leave my soul in hell; nor wilt thou give thy holy one to see corruption.
  Notas mihi fácies vias vitæ, plenitúdinem lætítiæ cum vultu tuo, * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
  Thou hast made known to me the ways of life, thou shalt fill me with joy with thy countenance: at thy right hand are delights even to the end.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Ca(i)ro(g) me(k#i!jki)a(i) (,) re(i)qui(g)é(h)scet(f) in(gf>) spe.(e)
(::)
  Ant. Caro mea requiéscet in spe.
Ant. My flesh rests in peace.
annotation: 5a;
%%
(c3) E(h)le(h)vá(hoi)mi(g)ni,(e) *(,) por(f)tæ(e) æ(f)ter(d)ná(fh)les,(g) (;) et(h) in(e)tro(f)í(hih)bit(hvGE) rex(fgwhf) gló(d)ri(d)æ.(d) (::) E(h) u(h) o(i) u(g) a(h) e.(f) (::)
  Ant. 3. Elevámini, portæ æternáles, et introíbit Rex glóriæ.
  Ant. 3. Rise up, eternal gates, and let Him enter, the King of glory.
  Psalmus 23 (24)
Psalm 23 (24)
  Domini in templum adventus
The advent of God in the Temple
  Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).
The gates of heaven were opened to Christ because He took on human nature. (S. Irenaeus)
  Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.
  Unto the Lord is the earth and all that is in it, the world and all those who inhabit it.
  Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.
  For it is He who founded it on the seas, and established it on the rivers.
  Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?
  Who will go up on the mountain of the Lord, or who will stand in his holy place?
  Innocens mánibus et mundo corde, qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.
  He who has innocent hands and a pure heart, who has not given up his soul to vanity, nor made a deceitful oath to his neighbor.
  Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.
  He shall receive the blessing of the Lord, and the mercy of God, his Savior.
  Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.
  Such is the race of those who seek him, of those who seek the face of the God of Jacob.
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.
  Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, and the king of glory will enter.
  Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.
  Who is this king of glory? He is the Lord strong and mighty, the Lord mighty in battle.
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.
  Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, and the king of glory will enter.
  Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
  Who is this king of glory? The Lord of hosts is Himself this king of glory.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. E(h)le(h)vá(hoi)mi(g)ni,(e) (,) por(f)tæ(e) æ(f)ter(d)ná(fh)les,(g) (;) et(h) in(e)tro(f)í(hih)bit(hvGE) rex(fgwhf) gló(d)ri(d)æ.(d)
(::)
  Ant. Elevámini, portæ æternáles, et introíbit Rex glóriæ.
  Ant. Rise up, eternal gates, and let Him enter, the King of glory.
  v. Iúdica causam meam, et rédime me. r. Propter elóquium tuum vivífica me.
  
  In primo nocturno, anno II
  De libro Lamentatiónum
  Aleph. Quómodo obtéxit calígine in furóre suo Dóminus fíliam Sion! Proiécit de cælo in terram glóriam Israel et non est recordátus scabélli pedum suórum in die furóris sui.
  
  Beth. Præcipitávit Dóminus nec pepércit ómnia páscua Iacob; destrúxit in furóre suo munitiónes fíliæ Iudæ; deiécit in terram, pólluit regnum et príncipes eius.
  
  Ghimel. Confrégit in ira furóris sui omne cornu Israel; avértit retrórsum déxteram suam a fácie inímici et succéndit in Iacob quasi ignem flammæ devorántis in gyro.
  
  Daleth. Teténdit arcum suum quasi inimícus, firmávit déxteram suam quasi hostis et occídit omne quod pulchrum erat visu in tabernáculo fíliæ Sion; effúdit quasi ignem indignatiónem suam.
  
  He. Factus est Dóminus velut inimícus, deglutívit Israel, deglutívit ómnia mœnia eius, dissipávit munitiónes eius et multiplicávit in fília Iudæ mærórem et mæstítiam.
  
  Ierúsalem, Ierúsalem, convértere ad Dóminum Deum tuum.
  
  Vau. Et dissipávit quasi hortum sæpem suam, demolítus est tabernáculum suum; oblivióni trádidit Dóminus in Sion festivitátem et sábbatum et despéxit in indignatióne furóris sui regem et sacerdótem.
  
  Zain. Réppulit Dóminus altáre suum, maledíxit sanctuário suo; tradídit in manu inimíci muros domórum eius: vocem dedérunt in domo Dómini sicut in die sollémni.
  
  Heth. Cogitávit Dóminus dissipáre murum fíliæ Sion; teténdit funículum, non avértit manum suam a perditióne: et in luctum redégit antemurále et murum, páriter elanguérunt.
  
  Teth. Defíxæ sunt in terra portæ eius; pérdidit et contrívit vectes eius. Rex eius et príncipes eius in géntibus; non est lex, et prophétæ eius non invenérunt visiónem a Dómino.
  
  Ierúsalem, Ierúsalem, convértere ad Dóminum Deum tuum.
  
  Incipit orátio Ieremíæ prophétæ. Recordáre, Dómine, quid accíderit nobis; intuére et réspice oppróbrium nostrum. Heréditas nostra versa est ad aliénos, domus nostræ ad extráneos. Pupílli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi víduæ. Aquam nostram pecúnia bíbimus, ligna nostra prétio comparámus. Iugum in cervícibus nostris minámur, lassis non datur réquies. Ægýptiis dédimus manum et Assýriis, ut saturarémur pane. Patres nostri peccavérunt et non sunt, et nos iniquitátes eórum portámus. Servi dominántur nostri; non est qui rédimat de manu eórum. Vitæ nostræ perículo afférimus panem nobis a fácie gládii in desérto. Pellis nostra quasi clíbanus exústa est propter æstum famis. Mulíeres in Sion humiliavérunt et vírgines in civitátibus Iudæ.
  
  Ierúsalem, Ierúsalem, convértere ad Dóminum Deum tuum.
  
  Vel:
  De Epístula ad Hebræos
  Fratres: Christus cum ádvenit póntifex futurórum bonórum, per ámplius et perféctius tabernáculum, non manufáctum, id est non huius creatiónis, neque per sánguinem hircórum et vitulórum sed per próprium sánguinem introívit semel in Sancta, ætérna redemptióne invénta. Si enim sanguis hircórum et taurórum et cinis vítulæ aspérsus inquinátos sanctíficat ad emundatiónem carnis, quanto magis sanguis Christi qui per Spíritum ætérnum semetípsum óbtulit immaculátum Deo, emundábit consciéntiam nostram ab opéribus mórtuis ad serviéndum Deo vivénti.
  
  Et ídeo novi testaménti mediátor est ut, morte intercedénte in redemptiónem eárum prævaricatiónum quæ erant sub prióre testaménto, repromissiónem accípiant qui vocáti sunt ætérnæ hereditátis. Ubi enim testaméntum, mors necésse est afferátur testatóris; testaméntum autem in mórtuis est confirmátum, nondum enim valet, dum vivit qui testátus est. Unde ne prius quidem sine sánguine dedicátum est; enuntiáto enim omni mandáto secúndum legem a Móyse univérso pópulo, accípiens sánguinem vitulórum et hircórum cum aqua et lana coccínea et hyssópo, ipsum librum et omnem pópulum aspérsit dicens: Hic sanguis testaménti, quod mandávit ad vos Deus; étiam tabernáculum et omnia vasa ministérii sánguine simíliter aspérsit. Et ómnia pæne in sánguine mundántur secúndum legem, et sine sánguinis effusióne non fit remíssio.
  
  Necésse erat ergo figúras quidem cæléstium his mundári, ipsa autem cæléstia melióribus hóstiis quam istis. Non enim in manufácta Sancta Christus introívit quæ sunt similitúdo verórum, sed in ipsum cælum ut appáreat nunc vúltui Dei pro nobis; neque ut sæpe ófferat semetípsum, quemadmódum póntifex intrat in Sancta per síngulos annos in sánguine aliéno. Alióquin oportébat eum frequénter pati ab orígine mundi; nunc autem semel in consummatióne sæculórum ad destitutiónem peccáti per sacrifícium sui manifestátus est. Et quemádmodum statútum est homínibus semel mori, post hoc autem iudícium, sic et Christus, semel oblátus ad multórum auferénda peccáta, secúndo sine peccáto apparébit exspectántibus se in salútem.
  
  r. Plange quasi virgo, plebs mea; ululáte, pastóres, in cínere et cilício, * Quia véniet dies Dómini magna et amára valde. v. Plausérunt super me mánibus omnes transeúntes per viam, sibilavérunt et movérunt caput, * Quia véniet. v. Glória Patri. * Quia véniet.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Commentário Orígenis presbýteri in Epístulam ad Romános (Lib. 5: PG 14, 1048-1049)
  Si autem mórtui sumus cum Christo, crédimus quia et convivémus ei... Quod enim mórtuus est, peccáto mórtuus est semel, quod autem vivit, vivit Deo. In ómnibus quæ supra dixit Apóstolus, hoc osténdere vóluit, quia si Christus mórtuus est prior peccáto, et nos mórtui sumus peccáto cum ipso. Et cum dicit: In morte ipsíus baptizáti sumus, et: Complantáti sumus similitúdini mortis eius, per hæc ómnia osténdit quia mórtui sumus cum Christo peccáto, ex eo quod Christus quidem pro peccátis nostris mórtuus est secúndum Scriptúras; et unicuíque credéntium mortem peccáti ipsíus tamquam munus quoddam fídei ex sua morte donávit, his scílicet qui cum ipso se mórtuos et crucifíxos et consepúltos ei credunt, et per hæc peccátum in eis tamquam in mórtuis non potest operári, atque ita dicúntur mórtui esse peccáto.
  
  Idcírco ergo præsénti sermóne Apóstolus conclusiónem facit ómnium quæ in superióribus astrúxerat et dicit: Si mórtui sumus cum Christo, per hæc scílicet quæ supérius osténdimus, crédimus quia et convivémus ei. Non dixit: " Et convíximus " , sicut dixit: Mórtui sumus, sed: Convivémus, ut osténdat quia mors in præsénti operátur, vita autem in futúro, tunc scílicet cum Christo manifestátus fúerit, qui est vita nostra abscóndita in Deo. Nunc ergo, ut ipse Paulus docet, mors in nobis operátur. Sed et ipsa mors quæ operátur in nobis, vidétur mihi áliquas habére differéntias.
  
  Sicut enim in Christo áliud fuit tempus mortis de qua dícitur: Et exclámans voce magna exspirávit, et áliud est cum in sepúlcro pósitus clauso óstio iácuit, áliud vero cum requisítus in monuménto non est invéntus, quia iam resurréxerat, cuius resurrectiónis inítium visíbile nulli hóminum fuit; ita étiam in nobis qui crédimus ei, triplex ista rátio mortis habénda est. Et primo quidem confessióne vocis ostendénda in nobis est mors Christi, cum corde quidem créditur ad iustítiam, ore autem conféssio fit ad salútem. Secúndo vero, in mortificatióne membrórum quæ sunt super terram, cum semper mortificatiónem Christi in córpore nostro nunc circumférimus; et hoc est quod dicit, quia mors in nobis operátur. Tértio vero, cum iam resúrgimus a mórtuis, et in novitáte vitæ ambulámus. Et ut brévius ac lucídius explicémus, prima, dies mortis est renuntiásse sæculo; secúnda, renuntiásse étiam vítiis carnis; plenitúdo vero perfectiónis in lúmine sapiéntiæ, tértia, resurrectiónis est dies.
  
  r. Ecce quómodo móritur iustus, et nemo pércipit corde; et viri iusti tollúntur, et nemo consíderat. A fácie iniquitátis sublátus est iustus, * Et erit in pace memória eius. v. In pace factus est locus eius, et in Sion habitátio eius. * Et erit. v. Glória Patri. * Et erit.
  
   
  Orémus.
  
  Omnípotens sempitérne Deus, cuius Unigénitus ad inferióra terræ descéndit, unde et gloriósus ascéndit, concéde propítius, ut fidéles tui, cum eo consepúlti in baptísmate, * ipso resurgénte, ad vitam profíciant sempitérnam. Qui tecum.
  Eternal and almighty God, whose only begotten Son descended into the lower regions of the earth, whence He also ascended gloriously, grant that Thy faithful buried with Him in baptism, when He riseth, may advance to eternal life.
%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut