The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  VIGILIA PASCHALIS IN NOCTE SANCTA
EASTER VIGIL IN THE HOLY NIGHT
  1. Ex antiquissima traditione ista nox est observabilis Domini (Ex 12, 42), ita ut fideles iuxta monitum Evangelii (Lc 12, 35-37) lucernas ardentes in manibus gestantes, similes sint hominibus exspectantibus Dominum, quando revertatur, ut, cum venerit, vigilantes eos inveniat et discumbere faciat ad mensam suam.
1. According to a very ancient tradition, this night is a vigil in honour of the Lord (Ex 12:42). The faithful, as the Gospel recommends (Lk 12:35-37), must be like the servants who, with the lamps burning, await the return of their Lord, forasmuch as when he arrives they find them vigilant and invite them to sit down at the table.
  2. Vigilia huius noctis, quæ est summa ac nobilissima omnium sollemnitatum, unica sit pro unaquaque ecclesia. Ita autem ordinatur, ut post lucernarium et præconium paschale (quod est pars prima huius Vigiliæ), sancta Ecclesia meditetur mirabilia, quæ fecit Dominus Deus populo suo ab initio, confidens verbo eius et promisso (pars secunda seu liturgia verbi), usque dum, appropinquante die, cum novis membris in Baptismate renatis (pars tertia), vocatur ad mensam, quam Dominus populo suo præparavit, memoriale mortis et resurrectionis suæ, donec veniat (pars quarta).
2. The vigil of this night, which is the highest and noblest of all solemnities, must be unique in each church. It taketh place as follows: after the fortunary and the announcement of Easter (which is the first part of the Vigil), the Holy Church, full of faith in the word and in the promises of the Lord, contemplates the wonders that the Lord God has wrought from the beginning for His people (second part or Liturgy of the Word). until such time as, at the approach of the day and already accompanied by her new children reborn in Baptism (part three), she is invited unto the table that the Lord has prepared for His people as a memorial of His death and resurrection until such time as His return (part four).
  3. Tota celebratio Vigiliæ paschalis peragi debet noctu, ita ut vel non incipiatur ante initium noctis, vel finiatur ante diluculum diei dominicæ.
3. The entire celebration of the Easter Vigil must be nocturnal. Wherefore, the Vigil cannot begin before the beginning of the night, or end after dawn on Sunday.
  4. Missa Vigiliæ, etsi ante mediam noctem celebratur, est Missa paschalis dominicæ Resurrectionis.
4. The Vigil Mass, even if it is celebrated before midnight, is already the Easter Mass on Easter Sunday.
  5. Qui participat Missam noctis, iterum communicare potest in Missa in die. Qui celebrat vel concelebrat Missam noctis, potest iterum Missam in die celebrare aut concelebrare. Vigilia paschalis locum tenet Officii lectionis.
5. Whoever participates in this nocturnal Mass may anon receive Communion at the day's Mass. Whoever celebrates or concelebrates the night Mass may anon celebrate or concelebrate the day's Mass. The Easter Vigil replaces the reading office.
  6. Sacerdoti assistat de more diaconus. Eo vero absente, munera sui ordinis a sacerdote celebrante vel concelebrante assumuntur, exceptis iis quæ infra indicantur.
6. As usual, a deacon assists the priest; In his absence, the priest celebrant or a concelebrant assumes the functions of his order, except those indicated below.
  Sacerdos et diaconus induuntur, sicut ad Missam, paramentis albi coloris.
The priest and the deacon wear, as at Mass, white vestments.
  7. Parentur candelæ pro omnibus participantibus Vigiliam. Luminaria vero ecclesiæ exstinguuntur.
7. Candles are to be prepared for all the faithful who participate in the vigil. The lights in the church are turned off.
  [Antiphonale monasticum] Vigilia paschalis locum tenet Vigiliarum. Qui vero Sollemni Vigiliae paschali non interfuerunt, tenentur dicere Vigilias dominicae Resurrectionis ut infra vellegere quattuor lectiones cum cantibus et orationibus ex Vigilia paschali.
[Monastic Antiphonary] The Easter Vigil takes the place of Vespers. However, those who did not attend the solemn celebration of the Easter Vigil are required to say the Vigils of the Lord's Resurrection, as shown below, or to read the four lessons with the hymns and prayers of the Easter Vigil.
  Pars prima:
Sollemne initium Vigiliæ seu Lucernarium
Benedictio ignis et præparatio cerei
  8. Loco apto, extra ecclesiam, præparatur rogus ardens. Populo ibi congregato, accedit sacerdos cum ministris, e quibus unus portat cereum paschalem. Crux processionalis ac luminaria non portantur.
  Ubi autem ignis extra ecclesiam accendi non potest, ritus peragitur ut infra, n. 13.
  9. Sacerdos et fideles signant se dum ipse dicit: In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti, ac dein populum congregatum de more salutat eumque breviter admonet de vigilia nocturna, his vel similibus verbis:
  Fratres caríssimi, hac sacratíssima nocte, in qua Dóminus noster Iesus Christus de morte transívit ad vitam, Ecclésia invítat fílios dispérsos per orbem terrárum, ut ad vigilándum et orándum convéniant.
Si ita memóriam egérimus Páschatis Dómini, audiéntes verbum et celebrántes mystéria eius, spem habébimus participándi triúmphum eius de morte et vivéndi cum ipso in Deo.
  
  10. Deinde sacerdos benedicit ignem, dicens, manibus extensis:
  Orémus.
Deus, qui per Fílium tuum claritátis tuæ ignem fidélibus contulísti, novum hunc ignem sanctífica, et concéde nobis, ita per hæc festa paschália cæléstibus desidériis inflammári, ut ad perpétuæ claritátis puris méntibus valeámus festa pertíngere.
Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  11. Novo igne benedicto, unus ministrorum portat cereum paschalem ante sacerdotem, qui cum stilo incidit crucem in ipsum cereum. Deinde facit super eam litteram græcam Alpha, subtus vero litteram Omega, et inter brachia crucis quattuor numeros exprimentes annum currentem, interim dicens:
  1. Christus heri et hódie
  
  (incidit hastam erectam);
  2. Princípium et Finis
  
  (incidit hastam transversam);
  3. Alpha
  
  (incidit supra hastam erectam litteram Alpha);
  4. et Omega
  
  (incidit subtus hastam erectam litteram Omega).
  5. Ipsíus sunt témpora
  
  (incidit primum numerum anni currentis in angulo superiore sinistro
crucis);
  6. et sǽcula
  
  (incidit secundum numerum anni currentis in angulo superiore dextro crucis).
  7. Ipsi glória et impérium
  
  (incidit tertium numerum anni currentis in angulo inferiore sinistro crucis);
  8. per univérsa æternitátis sǽcula. Amen
  
  (incidit quartum numerum anni currentis in angulo
inferiore dextro crucis).
  A
2 0
1 9
Ω
  12. Incisione crucis et aliorum signorum peracta, sacerdos infigere potest in cereum quinque grana incensi, in modum crucis, interim dicens:
  1. Per sua sancta vúlnera
2. gloriósa
3. custódiat
4. et consérvet nos
5. Christus Dóminus. Amen.
  
  1
4 2 5
3
  13. Ubi propter difficultates forte occurrentes non accenditur rogus, benedictio ignis circumstantiis aptatur. Populo ut alias in ecclesia congregato, sacerdos cum ministris cereum paschalem deferentibus venit ad portam ecclesiæ. Populus, quantum fieri potest, vertit se ad sacerdotem. Fit salutatio et monitio, ut supra n. 9; deinde benedicitur ignis et præparatur cereus, ut supra nn. 10-12.
  14. De novo igne sacerdos accendit cereum paschalem, dicens:
  Lumen Christi glorióse resurgéntis díssipet ténebras cordis et mentis.
  
  Quoad elementa quæ præcedunt, Conferentiæ Episcoporum possunt etiam alias formas statuere, populorum ingenio magis accommodatas.
  Processio
  15. Cereo accenso, unus ex ministris assumit carbones ardentes de igne ac ponit eos in thuribulum et sacerdos, moro solito, incensum imponit. Diaconus vel, eo absente, alius minister idoneus, accipit a ministro cereum paschalem et ordinatur processio. Thuriferarius cum thuribulo fumiganti incedit ante diaconum vel alium ministrum, qui cereum paschalem defert. Sequuntur sacerdos cum ministris et populus, qui omnes candelas extinctas manu gestant. Ad portam ecclesiæ, diaconus, stans et elevans cereum cantat:
  Lumen Christi.
  
  Et omnes respondent:
  Deo grátias.
  
  Sacerdos accendit candelam suam de igne cerei paschalis.
16. Deinde diaconus procedit ad medium ecclesiæ et, stans et elevans cereum, iterum cantat:
  Lumen Christi.
  
  Et omnes respondent:
  Deo grátias.
  Omnes candelam accendunt de igne cerei paschalis et procedunt.
  
  17. Diaconus, cum venerit ante altare, stans versus populum, elevat cereum et tertio cantat:
  Lumen Christi.
  
  Et omnes respondent:
  Deo grátias.
  
  Deinde diaconus cereum paschalem deponit super candelabrum magnum iuxta ambonem paratum, vel in medio presbyterii. Et accenduntur lampades per ecclesiam, exceptis cereis altaris.
  18. Cum ad altare pervenerit, sacerdos vadit ad sedem suam, candelam ministro tradit, imponit et benedicit thus sicut ad Evangelium in Missa. Diaconus adit sacerdotem et dicens:
  Iube, domne, benedícere
  
  petit et accipit benedictionem a sacerdote dicente submissa voce:
  Dóminus sit in corde tuo et in lábiis tuis, ut digne et competénter annúnties suum paschále præcónium: in nómine Patris, et Fílii, ✠ et Spíritus Sancti.
  
  Diaconus respondet:
  Amen.
  
  Quæ benedictio omittitur, si præconium annuntiatur ab alio qui non sit diaconus.
  19. Diaconus, incensatis libro et cereo, annuntiat præconium paschale in ambone vel ad legile, omnibus stantibus et candelas accensas in manibus tenentibus. Præconium paschale annuntiari potest, absente diacono, ab ipso sacerdote vel ab alio presbytero concelebrante. Si vero, pro necessitate cantor laicus Præconium annuntiat, omittit verba Quaprópter astántes vos usque ad finem invitationis, necnon salutationem Dóminus vobíscum.
  Præconium forma etiam breviore cantari potest.
  Præconii paschalis forma longior
%%
(c3) EX(e)súl(fh)tet(h) iam(g) an(h)gé(i)li(h)ca(h) tur(h)ba(g) cæ(f)ló(gh)rum:(f) (;)
ex(e)súl(fh)tent(h) di(h)ví-(h)na(g) my(f)sté-(gh)ri(f)a:(f) (;)
et(i) pro(h) tan(g)ti(f) Re-(e)gis(d) vic(c)tó-(ef)ri(f)a(f) (;) tu-(bf)ba(f) ín(h)so(f)net(ed) sa(e)lu(f)tá(evDC)ris.(c) (:)
Gáu(e)de-(fh)at(h) et(h) tel(h)lus,(h) (,) tan(h)tis(h) ir(h)ra(g)di(h)á(i)ta(hg) ful(f)gó-(gh)ri-(f)bus:(f) (;)
et(e) æ(fh)tér(h)ni(h) Re-(h)gis(h) splen(h)dó(h)re(h) il(g)lus(f)trá(gh)ta,(f) (;)
tó(i)ti(h)us(g) or(f)bis(e) se(dc) sén(ef)ti(f)at(f) (;) a(bf)mi(f)sís(h)se(fe) ca(d)lí(ef)gi(evDC)nem.(c) (:)
Læ(e)té(fh)tur(h) et(h) ma(h)ter(g) Ec(h)clé(i)si(h)a,(h) (,)
tan(h)ti(h) lú(h)mi(h)nis(h) a(h)dor(h)ná(h)ta(g) ful(f)gó(gh)ri(f)bus:(f) (;)
et(i) mag(h)nis(g) po(f)pu-(e)ló-(d)rum(c) vó(ef)ci(f)bus(f) (;) hæc(bf) au-(h)la(fvED) re-(ef)súl(evDC)tet.(c) (:)
Qua(e)próp(fh)ter(h) as(h)tán(h)tes(h) vos,(h) (,) fra(h)tres(g) ca-(h)rís(i)si(h)mi,(h) (,)
ad(h) tam(h) mi-(h)ram(h) hu(h)ius(h) sanc(h)ti(h) lú(h)mi(h)nis(h) cla(g)ri(f)tá(gh)tem,(f) (;)
una(i) me(h)cum,(h) quæ(h)so,(h) (,)
De(h)i(h) om(h)ni-(g)po(f)tén(gh)tis(f) (;) mi(e)se(f)ri(f)cór(f)di(e)am(d) in(e)vo(f)cá(evDC)te.(c) (:)
Ut,(e) qui(fh) me(h) non(h) me(h)is(h) mé(h)ri(h)tis(h) (,)
in(h)tra(h) Le(h)vi(h)tá-(g)rum(h) nú(i)me(h)rum(h) (,) dig(h)ná-(h)tus(h) est(h) ag(g)gre(f)gá(gh)re,(f) (;)
lú(i)mi(h)nis(h) su(h)i(h) cla(h)ri(h)tá(h)tem(g) in(f)fún(gh)dens,(f) (;)
cé(ef)re(f)i(f) hu(f)ius(f) lau(f)dem(f) (,) im(f)plé(f)re(e) per(d)fí(ef)ci(evDC)at.
v/.(::) Dó(e)mi(f)nus(g) vo-(ef)bís(g)cum.(f)
r/.(::) Et(e) cum(f) spí(g)ri(e)tu(f) tu(g)o.
v/.(::) Sur(h)sum(g) cor(fg)da.(fe)
r/.(::) Ha(g)bé(h)mus(g) ad(f) Dó(g)mi(f)num.(fe)
v/.(::) Grá(h)ti(g)as(g) a(f)gá(g)mus(g) (,) Dó(g)mi(g)no(g) De(e)o(f) nos(g)tro.(f)
r/.(::) Dig(h)num(g) et(f) ius(g)tum(f) est.(fe) (::)
Ve(f)re(h) dig(h)num(h) et(h) ius(h)tum(h) est,(h) (,)
in(f)vi(h)sí(h)bi(h)lem(h) De-(h)um(h) Pa(h)trem(h) om(h)ni(g)po(gf)tén(fg)tem(g) (;)
Fi(f)li(h)úm(h)que(h) e-(h)ius(h) u(h)ni(h)gé(h)ni(h)tum,(h) (,)
Dó(h)mi(g)num(h) nos(i)trum(h) Ie(h)sum(gf) Chris(fg)tum,(g) (;)
to(f)to(h) cor(h)dis(h) ac(h) men(h)tis(g) af(gf)féc(fg)tu(g) (;) et(f) vo(g)cis(g) mi(g)ni(g)sté(h)ri(g)o(fe) per(ef)so(g)ná(fg)re.(f) (:)
Qui(f) pro(h) no(h)bis(h) æ(h)tér(h)no(h) Pa(h)tri(h) (,) A(h)dæ(h) dé(h)bi-(g)tum(gf) sol(fg)vit,(g) (;)
et(f) vé(h)te(h)ris(h) pi(h)á(h)cu(h)li(h) cau(h)ti(gf)ó(fg)nem(g) (;) pi(h)o(g) cru(g)ó(fe)re(ef) de(g)tér(fg)sit.(f) (:)
Hæc(hg) sunt(fe) e(f)nim(h) fes(h)ta(g) pas(gf)chá-(fg)li(g)a,(g) (;)
in(f) qui(h)bus(h) ve-(h)rus(h) il(g)le(h) Ag(i)nus(h) oc(gf)cí(fg)di(g)tur,(g) (;)
cu(f)ius(g) sán(h)gui(g)ne(g) (,) pos(g)tes(g) fi(g)dé(h)li(g)um(fe) con(ef)se(g)crán(fg)tur.(f) (:)
Hæc(fhivHG) nox(f) est,(g) (;)
in(f) qua(h) pri(h)mum(h) pa(h)tres(h) nos(h)tros,(h) fí(h)li(g)os(h) Is(i)ra(h)el(h) (;)
e(h)dúc(h)tos(h) de(h) Æ(gf)gyp(fg)to,(g) (;)
Ma(ivHG)re(fe) Ru(fg)brum(g) (;) sic(g)co(f) ves(g)tí(h)gi(g)o(g) trans(g)í(fe)re(ef) fe(g)cí(fg)sti.(f) (:)
Hæc(hg) í(f)gi(e)tur(fh) nox(f) est,(g) (;)
quæ(f) pec(h)ca(h)tó-(h)rum(gf) té(fg)ne(g)bras(g) (;) co(g)lúm(h)næ(g) il(g)lu(g)mi-(g)na(g)ti(g)ó(fe)ne(ef) pur(g)gá(fg)vit.(f) (:)
Hæc(hg) nox(f) est,(g) (;)
quæ(f) hó-(h)di(h)e(h) per(h) u(h)ni(h)vér(g)sum(h) mun(i)dum(h) (;) in(h) Chris(h)to(g) cre(gf)dén(fg)tes,(g) (;)
a(f) ví(h)ti(h)is(h) sǽ(h)cu(h)li(h) (;) et(h) ca(h)lí(h)gi-(h)ne(h) pec(h)ca(h)tó(h)rum(h) se(h)gre(gf)gá(fg)tos,(g) (;)
red(ivHG)dit(fe) grá(fg)ti(g)æ,(g) (;) só-(h)ci(g)at(fe) sanc(ef)ti(g)tá(fg)ti.(f) (:)
Hæc(fhivHG) nox(f) est,(g) (;)
in(f) qua,(h) des(h)trúc(h)tis(h) vín(h)cu(g)lis(gf) mor(fg)tis,(g) (;)
Chris(g)tus(f) ab(g) ín(h)fe-(g)ris(g) vic(fe)tor(ef) as(g)cén(fg)dit.(f) (:)
Ni-(f)hil(h) e(h)nim(h) no(h)bis(h) na(h)sci(gf) pró(fg)fu(g)it,(g) (;)
ni(f)si(g) réd(h)i(g)mi(fe) pro(ef)fu(g)ís(fg)set.(f) (:)
O(fhg) mi-(h)ra(h) cir(hg)ca(f) nos(g) (;) tu(h)æ(g) pi(g)e(g)tá(fe)tis(ef) dig(g)ná(fg)ti(f)o!(f) (:)
O(f) in(h)æ(h)sti(h)má(h)bi(h)lis(h) di(h)léc(h)ti(h)o(h) ca(h)ri(gf)tá(fg)tis:(g) (;)
ut(g) ser(g)vum(f) red(g)í(h)me(g)res,(g) (,) Fí(h)li(g)um(fe) tra(ef)di(g)dís(fg)ti!(f) (:)
O(f) cer(h)te(h) ne(g)ces(h)sá(i)ri(h)um(h) A(h)dæ(g) pec(gf)cá(fg)tum,(g) (;)
quod(g) Chris(h)ti(g) mor(fe)te(ef) de(g)lé(fg)tum(f) est!(f) (:)
O(fhg) fe(h)lix(gf) cul(fg)pa,(g) (;)
quæ(g) ta-(g)lem(f) ac(g) tan(h)tum(g) (,) mé(g)ru(g)it(g) ha(g)bé(g)re(fe) Red-(ef)emp(g)tó(fg)rem!(f) (:)
O(fhivHG) ve(h)re(h) be(h)á(hg)ta(f) nox,(g) (;)
quæ(f) so(h)la(h) mé(h)ru(h)it(h) sci(h)re(h) tem(h)pus(g) et(gf) ho(fg)ram,(g) (;)
in(f) qua(g) Chris(h)tus(g) (,) ab(g) ín(h)fe(g)ris(fe) re(ef)sur(g)ré(fg)xit!(f) (:)
Hæc(h) nox(f) est,(g) (;) de(f) qua(h) scri(hg)ptum(f) est:(g) (;)
Et(f) nox(h) sic(h)ut(h) di(h)es(h) il(h)lu(h)mi(gf)ná(fg)bi(g)tur:(g) (;)
et(f) nox(g) il(g)lu(g)mi(g)ná(g)ti(f)o(g) me(h)a(g) (,) in(g) de(g)lí(fe)ci(ef)is(g) me(fg)is.(f) (:)
Hu(f)ius(h) í(h)gi-(h)tur(h) sanc(h)ti(h)fi(h)cá(h)ti(g)o(gf) noc(fg)tis(g) (;) fu(ivHG)gat(fe) scé(fg)le(g)ra,(g) (;) cul(h)pas(gf) la(fg)vat:(g) (;)
et(f) red(h)dit(h) in(h)no(h)cén(h)ti(g)am(gf) lap(fg)sis(g) (;) et(g) mæs(fe)tis(ef) læ(g)tí(fg)ti(f)am.(f) (:)
Fu(ivHG)gat(fe) ó(fg)di(g)a,(g) (;) con(f)cór(h)di(g)am(gf) pa(fg)rat(g) (;) et(g) cur(fe)vat(ef) im(g)pé(fg)ri(f)a.(f)
In(f) hu(h)ius(h) í(h)gi(h)tur(h) noc(g)tis(h) grá(i)ti(h)a,(h) (,) sús(h)ci(h)pe,(h) sanc(h)te(h) Pa-(h)ter,(h) (,)
lau(h)dis(h) hu-(h)ius(h) sa(h)cri(h)fí(h)ci(h)um(h) ves(h)per(gf)tí(fg)num,(g) (;)
quod(f) ti(h)bi(h) in(h) hac(h) cé(h)re(h)i(h) o(h)bla(h)ti(h)ó(h)ne(g) so(h)lém(i)ni,(h) (;)
per(f) mi(h)ni(h)stró(h)rum(h) ma(h)nus(h) (,)
de(h) o(h)pé(h)ri(g)bus(gf) a(fg)pum,(g) (;) sa(f)cro(g)sánc(h)ta(g) red(fe)dit(ef) Ec(g)clé(fg)si(f)a.(f) (:)
Sed(f) iam(h) co(h)lúm(h)næ(h) hu(h)ius(h) pr<æ(h)có(h)ni(g)a(gf) nó(fg)vi(g)mus,(g) (;)
quam(f) in(g) ho(g)nó(g)rem(g) De(h)i(g) (,) rú(g)ti(g)lans(g) ig(fe)nis(ef) ac(g)cén(fg)dit.(f) (:)
Qui,(f) lí(h)cet(h) sit(h) di(h)ví(h)sus(g) in(gf) par(fg)tes,(g) (;)
mu(f)tu(g)á(g)ti(g) ta(f)men(g) lú(h)mi(g)nis(g) (,) de(g)tri(g)men(fe)ta(ef) non(g) no(fg)vit.(f) (:)
A(f)li(h)tur(h) e(h)nim(h) li(h)quán(h)ti(g)bus(gf) ce(fg)ris,(g) (;)
quas(f) in(h) sub(h)stán(h)ti(h)am(h) pre(h)ti(h)ó(h)sæ(h) hu(h)ius(gf) lám(fg)pa(g)dis(g) (;)
a(g)pis(g) ma(fe)ter(ef) e-(g)dú-(fg)xit.(f) (:)
O(fhg) ve(h)re(h) be(h)á(hg)ta(f) nox,(g) (;)
in(f) qua(h) ter(h)ré-(h)nis(g) cæ(gf)lé(fg)sti(g)a,(g) (;) hu(g)má(h)nis(g) di(g)ví(fe)na(ef) iun(g)gún(fg)tur!(f) (:)
O(f)rá(h)mus(h) er(h)go(g) te,(gf) Dó(fg)mi(g)ne,(g) (;)
ut(f) cé(h)re(h)us(h) is(h)te(h) (,) in(h) ho(h)nó(h)rem(h) tu(g)i(h) nó(i)mi(h)nis(h) con(h)se(gf)crá(fg)tus,(g) (;)
ad(f) noc(h)tis(h) hu(h)ius(h) ca(h)lí(h)gi(h)nem(h) de(h)stru-(gf)én(fg)dam,(g) (;)
in(f)de(g)fí(h)ci(g)ens(fe) per(ef)se(g)vé(fg)ret.(f) (:)
Et(f) in(h) o(h)dó(h)rem(h) su(h)a(h)vi(h)tá(h)tis(g) ac(gf)cép(fg)tus,(g) (;)
su(f)pér(g)nis(g) lu(f)mi(g)ná(h)ri(g)bus(fe) mi(ef)sce(g)á(fg)tur.(f) (:)
Flam(ivHG)mas(fe) e(fg)ius(g) (;) lú(h)ci(g)fer(g) ma(g)tu(g)tí(fe)nus(ef) in(g)vé(fg)ni(f)at:(f) (:)
il(f)le,(h) in(h)quam,(h) Lú(h)ci(h)fer,(h) qui(h) nes(h)cit(g) oc(gf)cá(fg)sum.(g) (:)
Chris(f)tus(h) Fí(h)li(h)us(h) tu(h)us(h) (,)
qui,(h) re(h)grés(h)sus(g) ab(h) ín(i)fe(h)ris,(h) (,) hu(h)má(h)no(h) gé(h)ne(h)ri(h) se(h)ré(h)nus(g) il(gf)lú(fg)xit,(g) (;)
et(g) vi(g)vit(f) et(g) reg(h)nat(g) (,) in(g) sǽ(h)cu(g)la(fe) sæ(ef)cu(g)ló(fg)rum.(f) (::)
r/.() A(e)men(ef) (::)
   
  Exsúltet iam angélica turba cælórum:
  
  exsúltent divína mystéria: et pro tanti Regis victória tuba ínsonet salutáris.
  
  Gáudeat et tellus tantis irradiáta fulgóribus: et, ætérni Regis splendóre illustráta, totíus orbis se séntiat amisísse calíginem.
  
  Lætétur et mater Ecclésia, tanti lúminis adornáta fulgóribus: et magnis populórum vócibus hæc aula resúltet.
  
  [Quaprópter astántes vos, fratres caríssimi, ad tam miram huius sancti lúminis claritátem, una mecum, quæso, Dei omnipoténtis misericórdiam invocáte. Ut, qui me non meis méritis intra Levitárum númerum dignátus est aggregáre, lúminis sui claritátem infúndens, cérei huius laudem implére perfíciat].
  
  [v. Dóminus vobíscum.
  
  r. Et cum spíritu tuo.]
  
  v. Sursum corda.
  
  r. Habémus ad Dóminum.
  
  v. Grátias agámus Dómino Deo nostro.
  
  r. Dignum et iustum est.
  
  Vere dignum et iustum est, invisíbilem Deum Patrem omnipoténtem Filiúmque eius Unigénitum, Dóminum nostrum Iesum Christum, toto cordis ac mentis afféctu et vocis ministério personáre.
  
  Qui pro nobis ætérno Patri Adæ débitum solvit, et véteris piáculi cautiónem pio cruóre detérsit.
  
  Hæc sunt enim festa paschália, in quibus verus ille Agnus occíditur, cuius sánguine postes fidélium consecrántur.
  
  Hæc nox est, in qua primum patres nostros, fílios Israel edúctos de Ægýpto, Mare Rubrum sicco vestígio transíre fecísti.
  
  Hæc ígitur nox est, quæ peccatórum ténebras colúmnæ illuminatióne purgávit.
  
  Hæc nox est, quæ hódie per univérsum mundum in Christo credéntes, a vítiis saeculi et calígine peccatórum segregátos, reddit grátiæ, sóciat sanctitáti.
  
  Hæc nox est, in qua, destrúctis vínculis mortis, Christus ab ínferis victor ascéndit.
  
  Nihil enim nobis nasci prófuit, nisi rédimi profuísset.
  
  O mira circa nos tuæ pietátis dignátio!
  
  O inæstimábilis diléctio caritátis: ut servum redímeres, Fílium tradidísti!
  
  O certe necessárium Adæ peccátum, quod Christi morte delétum est!
  
  O felix culpa, quæ talem ac tantum méruit habére Redemptórem!
  
  O vere beáta nox, quæ sola méruit scire tempus et horam, in qua Christus ab ínferis resurréxit!
  
  Hæc nox est, de qua scriptum est: Et nox sicut dies illuminábitur: et nox illuminátio mea in delíciis meis.
  
  Huius ígitur sanctificátio noctis fugat scélera, culpas lavat: et reddit innocéntiam lapsis et mæstis lætítiam.
  
  Fugat ódia, concórdiam parat et curvat impéria.
  
  In huius ígitur noctis grátia, súscipe, sancte Pater, laudis huius sacrifícium vespertínum, quod tibi in hac cérei oblatióne sollémni, per ministrórum manus de opéribus apum, sacrosáncta reddit Ecclésia.
Sed iam colúmnæ huius præcónia nóvimus, quam in honórem Dei rútilans ignis accéndit.
Qui, licet sit divísus in partes, mutuáti tamen lúminis detriménta non novit.
Alitur enim liquántibus ceris, quas in substántiam pretiósæ huius lámpadis apis mater edúxit.
O vere beáta nox, in qua terrénis cæléstia, humánis divína iungúntur!
Orámus ergo te, Dómine, ut céreus iste in honórem tui nóminis consecrátus, ad noctis huius calíginem destruéndam, indefíciens persevéret.
Et in odórem suavitátis accéptus, supérnis lumináribus misceátur.
Flammas eius lúcifer matutínus invéniat:
Ille, inquam, lúcifer, qui nescit occásum:
Christus Fílius tuus,
qui, regréssus ab ínferis, humáno géneri serénus illúxit,
et vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
r. Amen.
  
  Vel:
  Præconii paschalis forma brevior
  Exsúltet iam angélica turba cælórum:
exsúltent divína mystéria: et pro tanti Regis victória tuba ínsonet salutáris.
Gáudeat et tellus tantis irradiáta fulgóribus: et, ætérni Regis splendóre illustráta, totíus orbis se séntiat amisísse calíginem.
Lætétur et mater Ecclésia, tanti lúminis adornáta fulgóribus: et magnis populórum vócibus hæc aula resúltet.
  
  [v. Dóminus vobíscum.
  
  r. Et cum spíritu tuo.]
  
  v. Sursum corda.
  
  r. Habémus ad Dóminum.
  
  v. Grátias agámus Dómino Deo nostro.
  
  r. Dignum et iustum est.
  
  Vere dignum et iustum est, invisíbilem Deum Patrem omnipoténtem Filiúmque eius Unigénitum, Dóminum nostrum Iesum Christum, toto cordis ac mentis afféctu et vocis ministério personáre.
Qui pro nobis ætérno Patri Adæ débitum solvit, et véteris piáculi cautiónem pio cruóre detérsit.
Hæc sunt enim festa paschália, in quibus verus ille Agnus occíditur, cuius sánguine postes fidélium consecrántur.
Hæc nox est, in qua primum patres nostros, fílios Israel edúctos de Ægýpto, Mare Rubrum sicco vestígio transíre fecísti.
Hæc ígitur nox est, quæ peccatórum ténebras colúmnæ illuminatióne purgávit.
Hæc nox est, quæ hódie per univérsum mundum in Christo credéntes, a vítiis sǽculi et calígine peccatórum segregátos, reddit grátiæ, sóciat sanctitáti.
Hæc nox est, in qua, destrúctis vínculis mortis, Christus ab ínferis victor ascéndit.
O mira circa nos tuæ pietátis dignátio!
O inæstimábilis diléctio caritátis: ut servum redímeres, Fílium tradidísti!
O certe necessárium Adæ peccátum, quod Christi morte delétum est!
O felix culpa, quæ talem ac tantum méruit habére Redemptórem!
  
  Pars secunda: Liturgia verbi
  20. In hac Vigilia, matre omnium Vigiliarum, proponuntur novem lectiones, scilicet septem e Vetere Testamento et duæ e Novo (Epistola et Evangelium), quæ omnes legendæ sunt ubicumque fieri potest, ut indoles Vigiliæ, quæ diuturnitatem exigit, servetur.
  21. Attamen ubi graviores circumstantiæ pastorales id postulent, minui potest numerus lectionum e Vetere Testamento; semper tamen attendatur lectionem verbi Dei esse partem fundamentalem huius Vigiliæ paschalis. Legantur saltem tres lectiones e Vetere Testamento desumptæ, et quidem ex Lege et Prophetis, et canantur respectivi Psalmi responsorii. Numquam autem omittatur lectio cap. 14 Exodi cum suo cantico.
  22. Depositis candelis, omnes sedent. Antequam incipiantur lectiones, sacerdos populum admonet, his vel similibus verbis:
  Vigíliam sollémniter ingréssi, fratres caríssimi, quiéto corde nunc verbum Dei audiámus. Meditémur, quómodo Deus pópulum suum elápsis tempóribus salvum fécerit, et novíssime nobis Fílium suum míserit Redemptórem. Orémus, ut Deus noster hoc paschále salvatiónis opus ad plenam redemptiónem perfíciat.
  
  23. Deinde sequuntur lectiones. Lector ad ambonem pergit et lectionem profert. Postea psalmista seu cantor psalmum dicit, populo responsum proferente. Omnibus deinde surgentibus, sacerdos dicit Orémus, et, postquam omnes per aliquod tempus in silentio oraverint, dicit orationem lectioni respondentem. Loco psalmi responsorii servari potest spatium sacri silentii, omissa hoc in casu pausa post Orémus.
  Lectio I
  Léctio libri Génesis (1,1-2,2)
  In princípio creávit Deus cælum et terram. Terra autem erat inánis et vácua, et ténebræ super fáciem abýssi, et spíritus Dei ferebátur super aquas. Dixítque Deus: “Fiat lux”. Et facta est lux. Et vidit Deus lucem quod esset bona et divísit Deus lucem ac ténebras. Appellavítque Deus lucem Diem et ténebras Noctem. Factúmque est véspere et mane, dies unus. Dixit quoque Deus: “Fiat firmaméntum in médio aquárum et dívidat aquas ab aquis”. Et fecit Deus firmaméntum divisítque aquas, quæ erant sub firmaménto, ab his, quæ erant super firmaméntum. Et factum est ita. Vocavítque Deus firmaméntum Cælum. Et factum est véspere et mane, dies secúndus. Dixit vero Deus: “Congregéntur aquæ, quæ sub cælo sunt, in locum unum, et appáreat árida”. Factúmque est ita. Et vocávit Deus áridam Terram congregationésque aquárum appellávit Mária. Et vidit Deus quod esset bonum. Et ait Deus: “Gérminet terra herbam viréntem et herbam faciéntem semen et lignum pomíferum fáciens fructum iuxta genus suum, cuius semen in semetípso sit super terram”. Et factum est ita. Et prótulit terra herbam viréntem et herbam afferéntem semen iuxta genus suum lignúmque fáciens fructum, qui habet in semetípso seméntem secúndum spéciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum. Et factum est véspere et mane, dies tértius. Dixit autem Deus: “Fiant luminária in firmaménto cæli, ut dívidant diem ac noctem et sint in signa et témpora et dies et annos, ut lúceant in firmaménto cæli et illúminent terram. Et factum est ita. Fecítque Deus duo magna luminária: lumináre maius, ut præésset diéi, et lumináre minus, ut præésset nocti, et stellas. Et pósuit eas Deus in firmaménto cæli, ut lucérent super terram et præéssent diéi ac nocti et divíderent lucem ac ténebras. Et vidit Deus quod esset bonum. Et factum est véspere et mane, dies quartus. Dixit étiam Deus: “Púllulent aquæ réptile ánimæ vivéntis, et volátile volet super terram sub firmaménto cæli”. Creavítque Deus cete grándia et omnem ánimam vivéntem atque motábilem, quam púllulant aquæ secúndum spécies suas, et omne volátile secúndum genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum; benedixítque eis Deus dicens: “Créscite et multiplicámini et repléte aquas maris, avésque multiplicéntur super terram ”. Et factum est véspere et mane, dies quintus. Dixit quoque Deus: “Prodúcat terra ánimam vivéntem in génere suo, iuménta et reptília et béstias terræ secúndum spécies suas”. Factúmque est ita. Et fecit Deus béstias terræ iuxta spécies suas et iuménta secúndum spécies suas et omne réptile terræ in génere suo. Et vidit Deus quod esset bonum. Et ait Deus: “Faciámus hóminem ad imáginem et similitúdinem nostram; et præsint píscibus maris et volatílibus cæli et béstiis universǽque terræ omníque réptili, quod movétur in terra”. Et creávit Deus hóminem ad imáginem suam; ad imáginem Dei creávit illum; másculum et féminam creávit eos. Benedixítque illis Deus et ait illis Deus: “Créscite et multiplicámini et repléte terram et subícite eam et dominámini píscibus maris et volatílibus cæli et univérsis animántibus, quæ movéntur super terram”. Dixítque Deus: “Ecce dedi vobis omnem herbam afferéntem semen super terram et univérsa ligna, quæ habent in semetípsis fructum ligni portántem seméntem, ut sint vobis in escam et cunctis animántibus terræ omníque vólucri cæli et univérsis, quæ movéntur in terra et in quibus est ánima vivens, omnem herbam viréntem ad vescéndum”. Et factum est ita. Vidítque Deus cuncta, quæ fecit, et ecce erant valde bona. Et factum est véspere et mane, dies sextus. Igitur perfécti sunt cæli et terra et omnis exércitus eórum. Complevítque Deus die séptimo opus suum, quod fécerat, et requiévit die séptimo ab univérso ópere, quod patrarat.
  
  Vel:
Or:
  Léctio libri Génesis (1,1.26-31a)
  In princípio creávit Deus cælum et terram. Et ait : "Faciámus hóminem ad imáginem et similitúdinem nostram; et præsint píscibus maris et volatílibus cæli et béstiis universǽque terræ omníque réptili, quod movétur in terra".Et creávit Deus hóminem ad imáginem suam; ad imáginem Dei creávit illum; másculum et féminam creávit eos. Benedixítque illis Deus et ait illis Deus: "Créscite et multiplicámini et repléte terram et subícite eam et dominámini píscibus maris et volatílibus cæli et univérsis animántibus, quæ movéntur super terram".Dixítque Deus: "Ecce dedi vobis omnem herbam afferéntem semen super terram et univérsa ligna, quæ habent in semetípsis fructum ligni portántem seméntem, ut sint vobis in escam et cunctis animántibus terræ omníque vólucri cæli et univérsis, quæ movéntur in terra et in quibus est ánima vivens, omnem herbam viréntem ad vescéndum". Et factum est ita.Vidítque Deus cuncta, quæ fecit, et ecce erant valde bona.
  
  Canticum
  Ps. 99,2;3
annotation: 8;
%%
(c4) IU(g)bi(g)lá(g/hih)te(g/hhg.) () * Dó(gjjk)mi(h)no(gf/ghhg.) (;) o(ij)mnis(hji) ter(j)ra :(jjjkh/!hg/hg/jjh/jggf.0) (:) ser(g)ví(hfg)te(gh/ji) Dó(j)mi(h!iwj)no(ijhhg.) (;) in(ixfh/ih/ig~) lae(j)tí(jv.ijg.ixjjvH'G/!hiGF.)(,)(iyh./jh/ig)ti(fg)a.(g/hhg.) (::)
v/. In(g)trá(g!hwi'!jv)te(j) in(j) con(j)spé(jji)ctu(g) e(h_g/h!iw!jvIHijh)jus,(hg..) (;) in(f) ex(f!h'j)sul(igh)ta(gfg)ti(gh/jij)ó(j.h!iwj)ne.(jjjvIHivHGhg..) (::)
v/. Sci(f)tó(hj)te(igh) quod(gfghji) Dó(j)mi(h!iwj)nus(ijhhg.) (;) i(ixfh/ih/ig)pse(j) est(j.) De(jv.ijg.ixjjvH'GhiGF.)(,)(iyh./jh/ig)us.(g/hhg.) (::)
v/. I(jjiji)pse(ig) fe(jv.iji)cit(ihh) nos,(g.) (;) et(hggf) non(ghgh) i(h!jij)psi(h_g) nos :(gfg.jv.hkJI.hjIH.giH'G) (,) (hg/hg/hg/jjh/jggf.0) (:) nos(f) au(hj)tem(igh) pó(gf/gh)pu(g)lus(gh/jij) e(j.h!iwj)ius,(jjjvIHivHGhg..) (;) et(gh) o(gh)ves(g) pá(h_g/h!iwj)scu(ghG'F)ae(f!h'j) () * e(j)ius.(jijHGg'g/hggfg.) (,) (jjjkvJ'IH'hg/hjI'HG'ghf.1) (,) (h!iw!jvIH'ihhg.) (::)
  Iubilate Dómino omnis terra: servíte Dómino in lætítia.
v. Intráte in conspéctu eius, in exsultatióne.
v. Scitóte quod Dóminus ipse est Deus.
v. Ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
  SING joyfully to God, all the earth: serve ye the Lord with gladness. v. Come in before His presence with exceeding great joy: know ye that the Lord He is God. v. He made us, and not we ourselves: but we are His people and the sheep of His pasture.
  24. Post primam lectionem (De creatione: Gen 1, 1 – 2, 2 vel 1, 1.26-31a)
  Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, qui es in ómnium óperum tuórum dispensatióne mirábilis, intéllegant redémpti tui, non fuísse excelléntius, quod inítio factus est mundus, quam quod in fine sæculórum Pascha nostrum immolátus est Christus.
Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
r. Amen.
  
  Vel, De creatione hominis:
  Deus, qui mirabíliter creásti hóminem et mirabílius redemísti, da nobis, quǽsumus, contra oblectaménta peccáti mentis ratióne persístere, ut mereámur ad ætérna gáudia perveníre.
Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Lectio II
  Léctio libri Génesis (22,1-18)
  In diébus illis: tentávit Deus Ábraham et dixit ad eum: "Ábraham". Ille respóndit: "Adsum". Ait: "Tólle fílium tuum unigénitum, quem díligis, Ísaac et vade in terram Mória; atque offer eum ibi in holocáustum super unum móntium, quem monstrávero tibi". Ígitur Ábraham de nocte consúrgens stravit ásinum suum ducens secum duos iuvénes suos et Ísaac fílium suum. Cumque concidísset ligna in holocáustum, surréxit et ábiit ad locum, quem præcéperat ei Deus. Die autem tértio, elevátis óculis, vidit locum procul dixítque ad púeros suos: "Exspectáte hic cum ásino. Ego et puer illuc usque properántes, postquam adoravérimus, revertémur ad vos". Tulit quoque ligna holocáusti et impósuit super Ísaac fílium suum; ipse vero portábat in mánibus ignem et cultrum. Cumque duo pérgerent simul, dixit Ísaac Ábrahæ patri suo: "Páter mi". Ille respóndit: "Quid vis, fili?". "Ecce, inquit, ignis et ligna; ubi est víctima holocáusti?". Dixit Ábraham: "Deus providébit sibi víctimam holocáusti, fili mi". Pergébant ambo páriter; et venérunt ad locum, quem osténderat ei Deus, in quo ædificávit Ábraham altáre et désuper ligna compósuit. Cumque colligásset Ísaac fílium suum, pósuit eum in altári super struem lignórum extendítque Ábraham manum et arrípuit cultrum, ut immoláret fílium suum. Et ecce ángelus Dómini de cælo clamávit: "Ábraham, Ábraham". Qui respóndit: "Adsum". Dixítque: "Non exténdas manum tuam super púerum neque fácias illi quidquam. Nunc cognóvi quod times Deum et non pepercísti fílio tuo unigénito propter me". Levávit Ábraham óculos suos vidítque aríetem unum inter vepres hæréntem córnibus; quem assúmens óbtulit holocáustum pro fílio. Appellavítque nomen loci illíus: "Dóminus videt". Unde usque hódie dícitur: "In monte Dóminus vidétur". Vocávit autem ángelus Dómini Ábraham secúndo de cælo et dixit: "Per memetípsum iurávi, dicit Dóminus: quia fecísti hanc rem et non pepercísti fílio tuo unigénito, benedícam tibi et multiplicábo semen tuum sicut stellas cæli et velut arénam, quæ est in litóre maris. Possidébit semen tuum portas inimicórum suórum, et benedicéntur in sémine tuo omnes gentes terræ, quia obœdísti voci meæ".
  
  Vel:
Or:
  Léctio libri Génesis (22,1-2.9a. 10-13 . 15-18)
  In diébus illis: tentávit Deus Ábraham et dixit ad eum: "Ábraham". Ille respóndit: "Adsum". Ait: "Tólle fílium tuum unigénitum, quem díligis, Ísaac et vade in terram Mória; atque offer eum ibi in holocáustum super unum móntium, quem monstrávero tibi". Et venérunt ad locum, quem osténderat ei Deus, in quo ædificávit altáre et désuper ligna compósuit. Extendítque Ábraham manum et arrípuit cultrum, ut immoláret fílium suum.Et ecce ángelus Dómini de cælo clamávit: "Ábraham, Ábraham". Qui respóndit: "Adsum". Dixítque: "Non exténdas manum tuam super púerum neque fácias illi quidquam. Nunc cognóvi quod times Deum et non pepercísti fílio tuo unigénito propter me". Levávit Ábraham óculos suos vidítque aríetem unum inter vepres hæréntem córnibus; quem assúmens óbtulit holocáustum pro fílio. Vocávit autem ángelus Dómini Ábraham secúndo de cælo et dixit: "Per memetípsum iurávi, dicit Dóminus: quia fecísti hanc rem et non pepercísti fílio tuo unigénito, benedícam tibi et multiplicábo semen tuum sicut stellas cæli et velut arénam, quæ est in litóre maris. Possidébit semen tuum portas inimicórum suórum, et benedicéntur in sémine tuo omnes gentes terræ, quia obœdísti voci meæ".
  
  Tractus
  Ps. 124, 1-2.
annotation: 8;
%%
(c4) QUI(g) con(g)fí(g/hih)dunt(g/hhg.) (,) * in(fg) Dó(gjjk)mi(h)no,(gf/ghhg.) (;) sic(iijh)ut(jk) mons(kij) Si(hjI'G)on :(g.) (,) (fh/ji/jkhhg/hg/jjh/jggf.0) (:) non(g) com(gef)mo(dg)vé(gv.fgh!jjh)(,)(jjvH'Ghji/j.h!iwj)bi(hiHG'h)tur(hg..) (,) in(gj) ae(j)tér(ik/ljjh)num,(jhhg/hg/jjh/jggf.0) (:) qui(f) há(hj)bi(igh)tat(gf/gh) (,) in(gh~) Ie(g)rú(gh/jij)sa(j.h!iwj)lem.(jjjvIHivHGhg..) (::)
v/. Mon(dg'//jvHG.dg'//hjhhg.)(,)(jjjg/hhfgv.dg/hgh)tes(ghg/hhg.) (;) in(g) cir(g)cú(gj)i(j)tu(j) e(ik/ljjh)ius :(jhhg/hg/jjh/jggf.0) (:) et(h!iwj) Dó(j)mi(jjj)nus(jh//jjlvKJ'jvI'HGhg..) (;) in(gh) cir(fg)cú(gh/jij)i(j)tu(g.) (`) pó(gh)pu(h)li(h) su(h)i,(hf/ghg/hg/hg/hg/jjh/jggf.0) (:) ex(g/h!jij) hoc(j.h!iwj) nunc(jjjvIHivHGhg..) (;) et(g) us(h_g/h!iwj)que(g_[uh:l]h) *() in(f) saé(f!h'j)cu(j)lum.(jijHGg'g/hggfg.) (,) (jjjkvJ'IH'hg/hjI'HG'ghf.1) (,) (h!iw!jvIH'ihhg.) (::)
  Qui confídunt in Dómino, sicut mons Sion : non commovébitur in ætérnum, qui hábitat in Ierúsalem. v. Montes in circúitu eius : et Dóminus in circúitu pópuli sui, ex hoc nunc et usque in sǽculum.
  THEY that trust in the Lord shall be as Mount Sion: he shall not be moved for ever that dwelleth in Jerusalem. v. Mountains are round about it: so the Lord is round about His people, from henceforth now and for ever.
  25. Post secundam lectionem (De sacrificio Abrahæ: Gen 22, 1-18; vel 1-2.9a.10-13.15-18) et psalmum
(15).
  Orémus.
Deus, Pater summe fidélium, qui promissiónis tuæ fílios diffúsa adoptiónis grátia in toto terrárum orbe multíplicas, et per paschále sacraméntum Abraham púerum tuum universárum, sicut iurásti, géntium éfficis patrem, da pópulis tuis digne ad grátiam tuæ vocatiónis intráre.
Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Lectio III
  Lectio Libri Exodii (14,15,15-1)
  In diébus illis: Dixit Dóminus ad Móysen: “ Quid clamas ad me? Lóquere fíliis Israel, ut proficiscántur. Tu autem éleva virgam tuam et exténde manum tuam super mare et dívide illud, ut gradiántur fílii Israel in médio mari per siccum. Ego autem indurábo cor Ægyptiórum, ut persequántur eos; et glorificábor in pharaóne et in omni exércitu eius, in cúrribus et in equítibus illíus. Et scient Ægýptii quia ego sum Dóminus, cum glorificátus fúero in pharaóne, in cúrribus atque in equítibus eius ”. Tollénsque se ángelus Dei, qui præcedébat castra Israel, ábiit post eos; et cum eo páriter colúmna nubis, prióra dimíttens, post tergum. Stetit inter castra Ægyptiórum et castra Israel; et erat nubes tenebrósa et illúminans noctem, ita ut ad se ínvicem toto noctis témpore accédere non valérent. Cumque extendísset Móyses manum super mare, réppulit illud Dóminus, flante vento veheménti et urénte tota nocte, et vertit in siccum; divisáque est aqua. Et ingréssi sunt fílii Israel per médium maris sicci; erat enim aqua quasi murus a dextra eórum et læva. Persequentésque Ægýptii ingréssi sunt post eos, omnis equitátus pharaónis, currus eius et équites per médium maris. Iamque advénerat vigília matutína, et ecce respíciens Dóminus super castra Ægyptiórum per colúmnam ignis et nubis perturbávit exércitum eórum; et impedívit rotas cúrruum, ita ut diffícile moveréntur. Dixérunt ergo Ægýptii: “ Fugiámus Isráelem! Dóminus enim pugnat pro eis contra nos ”. Et ait Dóminus ad Móysen: “ Exténde manum tuam super mare, ut revertántur aquæ ad Ægýptios super currus et équites eórum ”. Cumque extendísset Móyses manum contra mare, revérsum est primo dilúculo ad priórem locum; fugientibúsque Ægýptiis occurrérunt aquæ, et invólvit eos Dóminus in médiis flúctibus. Reversǽque sunt aquæ et operuérunt currus et équites cuncti exércitus pharaónis, qui sequéntes ingréssi fúerant mare; ne unus quidem supérfuit ex eis. Fílii autem Israel perrexérunt per médium sicci maris, et aquæ eis erant quasi pro muro a dextris et a sinístris. Liberavítque Dóminus in die illo Israel de manu Ægyptiórum. Et vidérunt Ægýptios mórtuos super litus maris et manum magnam, quam exercúerat Dóminus contra eos; timuítque pópulus Dóminum et credidérunt Dómino et Móysi servo eius. Tunc cécinit Móyses et fílii Israel carmen hoc Dómino, et dixérunt :
  
  Canticum
  Ex. 15, 1 et 2
annotation: 8;
%%
(c3) CAN(e)té(e/fgf)mus(e/ffe.) (,) * Dó(ehhi)mi(f)no :(e[ll:1]d/effe.) (;) glo(e)ri(eh)ó(h)se(h) e(gi/jhhf)nim(hffe/!fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (;) ho(d)no(d)ri(fh)fi(gef)cá(e[ll:1]d/ef)tus(e) est :(e.) (:) e(ef)quum(e) et(e) a(e)scen(ef/hgh)só(h.f!gwh)rem(hhhvGFgvFEfe..) (;) pro(e)ié(eh)cit(h) in(h) ma(gi/jhhf)re :(hffe/!fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (:) ad(d)iú(fh)tor(gef) et(e[ll:1]d/ef~) pro(e)té(ef)ctor(e) fa(ef)ctus(e) est(e) mi(ef)hi(e.) (,) in(e) sa(ef/hgh)lú(h.f!gwh)tem.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Hic(e!fwg'!hv) De(gh)us(h) me(gh)us,(h.) (,) et(h) ho(h)no(h)rá(h)bo(h) e(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)um :(fe..) (:) De(e)us(eh) pa(h)tris(h) me(gi/jhhf)i,(hffe/!fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (;) et(d) ex(fh)al(gef)tá(e[ll:1]d/ef)bo(ef/hgh) e(h.f!gwh)um.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Dó(e!fwg'!hv)mi(h)nus(h.) cón(h)te(h)rens(h) bel(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)la :(fe..) (:) Dó(f_e/f!gwh)mi(ef)nus(e_[oh:h][ll:1]d) *(,) no(d.0f!gwh'!iv)men(h) est(h) il(h)li.(hghFEe'e/!feede.) (,) (hhhivH'GF'fe/fhG'FE'efd.1) (,) (f!gw!hvGF'gffe.) (::)
  Cantémus Dómino: glorióse enim honorificátus est: equum, et ascensórem proiécit in mare: adiútor, et protéctor factus est mihi in salútem.
v. Hic Deus meus, et honorificábo eum: Deus patris mei, et exaltábo eum.
v. Dóminus cónterens bella: Dóminus nomen est illi.
  LET us sing to the Lord, for He is gloriously honored: the horse and the rider He hath thrown into the sea: He has become my Helper and Protector unto salvation. v. He is my God, and I will honor Him: the God of my father, and I will extol Him. v. He is the Lord that destroys wars: the Lord is His Name.
  26. Post tertiam lectionem (De transitu Maris Rubri: Ex 14, 15 – 15, 1) et eius canticum (Ex 15).
  Orémus.
Deus, cuius antíqua mirácula étiam nostris tempóribus coruscáre sentímus, dum, quod uni pópulo a persecutióne Pharaónis liberándo déxteræ tuæ poténtia contulísti, id in salútem géntium per aquam regeneratiónis operáris, præsta, ut in Abrahæ fílios et in Israelíticam dignitátem totíus mundi tránseat plenitúdo. Per Christum Dóminum nostrum. r. Amen.
  
  Vel:
  Deus, qui primis tempóribus impléta mirácula novi testaménti luce reserásti, ut et Mare Rubrum forma sacri fontis exsísteret, et plebs a servitúte liberáta christiáni pópuli sacraménta præférret, da, ut omnes gentes, Isrǽlis privilégium mérito fídei consecútæ, Spíritus tui participatióne regeneréntur. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Lectio IV
  Léctio libri lsaíæ prophétæ (54,5-14)
  Qui fecit te, erit sponsus tuus, Dóminus exercítuum nomen eíus; et redémptor tuus Sanctus Israel, Deus omnis terræ vocábitur. Quia ut mulíerem derelíctam et mæréntem spíritu vocávit te Dóminus, et uxórem ab adulescéntia abiéctam dixit Deus tuus. Ad punctum in módico deréliqui te et in miseratiónibus magnis congregábo te. In moménto indignatiónis abscóndi fáciem meam parúmper a te et in misericórdia sempitérna misértus sum tui, dixit redémptor tuus Dóminus.Sicut in diébus Nœ istud mihi est, cui iurávi, ne indúcerem aquas Nœ ultra supra terram; sic iurávi, ut non iráscar tibi et non íncrepem te. Montes enim recédent, et colles movebúntur, misericórdia autem mea non recédet a te, et fœdus pacis meæ non movébitur, dixit miserátor tuus Dóminus.Paupércula, tempestáte convúlsa absque ulla consolatióne, ecce ego sternam super carbúnculos lápides tuos et fundábo te in sapphíris; et ponam iáspidem propugnácula tua et portas tuas in lápides pretiósos et omnes términos tuos in lápides desiderábiles. Univérsi fílii tui erunt discípuli Dómini, et magna erit pax fíliis tuis;in iustítia fundáberis. Procul eris ab oppressióne, quia non timébis, et a pavóre, quia non appropinquábit tibi.
  
  Canticum
  Ps. 116
annotation: 8;
%%
(c4) LAU(g)dá(g/hih)te(g/hhg.) (,) * Dó(gjjk)mi(h)num(gf/ghhg.) (;) o(ij)mnes(hji') gen(j)tes :(jjjkhhg/hg/jjh/jggf.0) (:) et(f) col(hj)lau(igh)dá(gfg)te(gh/jij) e(j.h!iwj)um(jjjvIHivHGhg..) (;) o(ixfh/ih/ig~)mnes(j.) pó(iyjv.ijg.ixjjvH'GhiGF.)(,)(iyh./jh/ig)pu(fg)li.(g/hhg.) (::)
v/. Quó(g)ni(g)am(gd~) con(gh~)fir(g)má(gh/jij)ta(j) est(j.) (,) su(jji)per(g) nos(h_g/h!iw!jvIHijhhg.) (;) mi(g)se(ghg)ri(fg)cór(g/h'j~)di(ji)a(i) e([oll:1{1]ik/lj[oll:}]/jh)jus :(jhhg/hg/jjh/jggf.0) (:) et(f) vé(hj)ri(igh)tas(gfghji) Dó(j)mi(h!iwj)ni(ijhhg.) (;) ma(h_g/h!iwj)net(ghG'F) *() in(f!h'j) ae(j)tér(jijHGg'g/hggfg.)(,)(jjjkvJ'IH'hg)num.(ghGF.) (,) (h!iwjijjh/ihhg.) (::)
  Laudáte Dóminum, omnes gentes: et collaudáte eum, omnes pópuli.
v. Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius: et véritas Dómini manet in ætérnum.
  
  27. Post quartam lectionem (De nova Ierusalem: Is 54, 5-14)
  Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, multíplica in honórem nóminis tui quod patrum fídei spopondísti, et promissiónis fílios sacra adoptióne diláta, ut, quod prióres sancti non dubitavérunt futúrum, Ecclésia tam magna ex parte iam cognóscat implétum. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Lectio V
  Léctio libri Isaíæ prophétæ (55,1-11)
  Hæc dicit Dominus: Omnes sitiéntes, veníte ad aquas; et, qui non habétis argéntum, properáte, émite et comédite, veníte, émite absque argénto et absque ulla commutatióne vinum et lac. Quare appénditis argéntum non in pánibus et labórem vestrum non in saturitáte? Audíte, audiéntes me, et comédite bonum, ut delectétur in crassitúdine ánima vestra. Inclináte aurem vestram et veníte ad me; audíte, ut vivat ánima vestra, et fériam vobíscum pactum sempitérnum, misericórdias David fidéles. Ecce testem pópulis dedi eum, ducem ac præceptórem géntibus. Ecce gentem, quam nesciébas, vocábis, et gentes, quæ te non cognovérunt, ad te current, propter Dóminum Deum tuum et Sanctum Israel, quia glorificávit te. Quǽrite Dóminum, dum inveníri potest; invocáte eum, dum prope est.Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas; et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eíus, et ad Deum nostrum, quóniam multus est ad ignoscéndum.Non enim cogitatiónes meæ cogitatiónes vestræ, neque viæ vestræ viæ meæ, dicit Dóminus. Quia sicut exaltántur cæli a terra, sic exaltátæ sunt viæ meæ a viis vestris, et cogitatiónes meæ a cogitatiónibus vestris.Et quómodo descéndit imber et nix de cælo et illuc ultra non revértitur, sed inébriat terram et infúndit eam et germináre eam facit et dat semen serénti et panem comedénti, sic erit verbum meum, quod egrediétur de ore meo: non revertétur ad me vácuum, sed fáciet, quæcúmque vólui, et prosperábitur in his, ad quæ misi illud.
  
  Canticum
  Isaiæ 5, 1 et 2.
annotation: 8;
%%
(c3) VI(e)ne(e/fgf)a(e/ffe.) *(,) fa(ehhi)cta(f) est(e[ll:1]d/effe.) (;) di(fhg)lé(h_fh)cto(hhhiffe/fe/hhf/hee[ll:1]d.0) (:) in(d) cor(fh)nu,(gef) (,) in(e[ll:1]d/ef~) lo(ef)co(e) ú(ef/hgh)be(h.f!gwh)ri.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Et(e) ma(e)cé(e!fwg'!hv)ri(h)am(h) cir(h)cúm(h)de(gh)dit,(h.) (,) et(h) cir(h)cum(h)fó(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)dit :(fe..) (:) et(e) plan(eh)tá(h)vit(h) ví(h)ne(h)am(h) So(gi/jhhf)rec :(hffe/fe/hhf/hee[ll:1]d.0) (:) et(d) ae(d)di(fh)fi(gef)cá(e[ll:1]d/ef)vit(e) tur(ef~)rim(e.) (,) in(e) mé(ef)di(e)o(ef/hgh) e(h.f!gwh)jus.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Et(e) tór(eh)cu(h)lar(h) fo(h)dit(h) in(h) e(gi/jhhf)a :(hffe/fe/hhf/hee[ll:1]d.0) (:) ví(d)ne(fh)a(gef) e(e[ll:1]d/ef)nim(e.) (,) Dó(ef)mi(e)ni(e) Sá(ef/hgh)ba(h.f!gwh)oth,(hhhvGFgvFEfe..) (;) do(f_e/f!gwh)mus(e_[uh:l]f) *() Is(d.0f!gwh'!iv)ra(h)ël(h) est.(hghFEe'e/feede.) (,) (hhhivH'GF'fe/fhG'FE'efd.1) (,) (f!gw!hvGF'gffe.) (::)
  Vinea facta est dilecto in cornu, in loco uberi.
v. Et maceriam circumdedit, et circumfodit : et plantavit vineam Sorec, et ædificavit turrim in medio eius.
v. Et torcular fodit in ea : vinea enim Domini Sabaoth, domus Israel est.
  
  28. Post quintam lectionem (De salute omnibus gratuito oblata: Is 55, 1-11)
  Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, spes única mundi, qui prophetárum tuórum præcónio præséntium témporum declarásti mystéria, auge pópuli tui vota placátus, quia in nullo fidélium nisi ex tua inspiratióne provéniunt quarúmlibet increménta virtútum. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Lectio VI
  Léctio libri Baruch prophétæ (3,9-15.31–4,4)
  Audi, Israel, mandáta vitæ; áuribus percípite, ut sciátis prudéntiam. Quid est, Israel? Quid est quod in terra es inimicórum?Inveterásti in terra aliéna, coinquinátus es mórtuis, reputátus es cum eis, qui apud ínferos sunt.Dereliquísti fontem sapiéntiæ! Si in via Dei ambulásses, habitásses in pace in ætérnum. Disce, ubi sit prudéntia, ubi fortitúdo, ubi sit intelléctus, ut scias simul, ubi sit longitúrnitas diérum et vita, ubi sit lumen oculórum et pax. Quis invénit locum eíus? Et quis intrávit in thesáuros eíus? Non est qui nóverit viam eíus, neque qui cógitet sémitam eíus. Sed qui scit ómnia, novit eam, adinvénit eam prudéntia sua; qui compósuit terram in ætérnum tempus, implévit eam iuméntis quadrupédibus; qui mittit lumen et vadit, vocávit illud, et obœdívit ei in tremóre. Stellæ autem splenduérunt in custódiis suis et lætátæ sunt. Vocávit eas, et dixérunt: "Adsúmus"; luxérunt cum lætítia ei, qui fecit eas. Hic est Deus noster, non æstimábitur alter advérsus eum. Invénit omnem viam disciplínæ et dedit eam Iácob púero suo et Israel dilécto suo. Post hæc super terram visa est et inter hómines conversáta est. Ipsa est liber præceptórum Dei et lex, quæ pérmanet in ætérnum. Omnes, qui tenent eam, ad vitam; qui autem relínquunt eam, moriéntur.Convértere, Iácob, et apprehénde eam; perámbula ad splendórem in lúmine eíus.Noli dare álteri glóriam tuam et dignitátes tuas genti aliénæ. Beáti sumus, Israel, quia, quæ placent Deo, nobis nota sunt.
  
  Canticum
  Deut. 32, 1-4
annotation: 8;
%%
(c3) AT(e)tén(e/fgf)de,(e/ffe.) (,) * cae(ehhi)lum,(fvEDeffe.) (;) et(fhg) lo(h_fh)quar :(hhhiffe/fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (:) et(d) áu(fh)di(gef)at(ede) ter(ef~)ra(e.) (,) ver(ef~)ba(e) ex(e) o(e)re(ef/hgh) me(h.f!gwh)o.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Ex(e)spe(e)cté(e!fwg'!hv)tur(h) sic(h)ut(h) plú(gh)vi(h)a(h.) (,) e(h)ló(h)qui(h)um(h) me(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)um :(fe..) (:) et(e) de(eh)scén(h)dant(h) sic(h)ut(h) ros(h.) (,) ver(h)ba(h) me(gi/jhhf)a,(hffe/fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (:) sic(d)ut(d) im(fh)ber(gef) su(ede)per(ef/hg) grá(h)mi(f!gwh)na.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Et(e) sic(eh)ut(h) nix(h.) su(h)per(h) fe(gi/jhhf)num :(hffe/fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (:) qui(d)a(d) no(fh)men(gef) Dó(e[ll:1]d/ef)mi(e)ni(e.) (,) in(e)vo(ef/hgh)cá(h.f!gwh)bo.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Da(e!fwg'!hv)te(h) ma(h)gni(h)tú(gh)di(h)nem(h.) (,) De(h)o(h) no(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)stro :(fe..) (:) De(e)us,(eh) ve(h)ra(h) ó(h)pe(h)ra(h) e(gi/jhhf)ius,(hffe/fe/hhf/!hee[ll:1]d.0) (:) et(d) o(fh)mnes(gef) vi(e[ll:1]d/ef)ae(e) e(ef~)jus(e.) (,) ju(e)dí(ef/hgh)ci(h.f!gwh)a.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. De(e!fwg'!hv)us(h) fi(h)dé(gh)lis,(h.) (,) in(h) quo(h) non(h) est(h) in(h)í(hi)qui(h_e)tas :(f_e/f!gw!hvGFghffe.) (:) iu(f_e/f!gwh)stus(e_[uh:l]f) et(d) san(d.0f!gwh'!iv)ctus(h.) *(,) Dó(h)mi(h)nus.(hghFEe'e/!feede.) (,) (hhhivH'GF'fe/fhG'FE'efd.1) (,) (f!gw!hvGF'gffe.) (::)
  Atténde, cælum, et loquar: et áudiat terra verba ex ore meo.
v. Exspectétur sicut plúvia elóquium meum: et descéndant sicut ros verba mea.
v. Sicut imber super gramen, et sicut nix super fenum: quia nomen Dómini invocábo.
v. Date magnitúdinem Deo nostro: Deus, vera ópera eius, et omnes viæ eius iudícia.
v. Deus fidélis, in quo non est iníquitas: iustus, et sanctus Dóminus.
  HEAR, O ye heavens, the things I speak, let the earth give ear to the words of my mouth. v. Let my doctrine gather as the rain, let my speech distill as the dew, as a shower upon the herb. v. And as drops upon the grass: because I will invoke the name of the Lord. v. Give ye magnificence to our God: The works of God are perfect, and all his ways are judgments. v. God is faithful and without any iniquity, he is just and right.
  29. Post sextam lectionem (De fonte sapientiæ: Bar 3, 9-15.31 – 4, 4)
  Orémus.
Deus, qui Ecclésiam tuam semper géntium vocatióne multíplicas, concéde propítius, ut, quos aqua baptísmatis ábluis, contínua protectióne tueáris. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Lectio VII
  Léctio libri Ezechiélis prophétæ (36,16-28)
  Factum est verbum Dómini ad me dicens: " Fili hóminis, domus Israel habitavérunt in humo sua et polluérunt eam in viis suis et in opéribus suis; iúxta immundítiam menstruátæ facta est via eórum coram me. Et effúdi indignatiónem meam super eos pro sánguine, quem fudérunt super terram, et in idólis suis polluérunt eam. Et dispérsi eos in gentes, et ventiláti sunt in terras; iúxta vias eórum et iúxta ópera eórum iudicávi eos. Et ingréssi sunt ad gentes, ad quas introiérunt, et polluérunt nomen sanctum meum, cum dicerétur de eis: "Pópulus Dómini iste est, et de terra eíus egréssi sunt".Et pepérci nómini meo sancto, quod pollúerat domus Israel in géntibus, ad quas ingréssi sunt. Idcírco dices dómui Israel: Hæc dicit Dómihus Deus: Non propter vos ego fáciam, domus Israel, sed propter nomen sanctum meum, quod polluístis in géntibus, ad quas intrástis;et sanctificábo nomen meum magnum, quod pollútum est inter gentes, quod polluístis in médio eárum, ut sciant gentes quia ego Dóminus, ait Dóminus Deus, cum sanctificátus fúero in vobis coram eis.Tollam quippe vos de géntibus et congregábo vos de univérsis terris et addúcam vos in terram vestram;et effúndam super vos aquam mundam, et mundabímini ab ómnibus inquinaméntis vestris, et ab univérsis idólis vestris mundábo vos. Et dabo vobis cor novum et spíritum novum ponam in médio vestri et áuferam cor lapídeum de carne vestra et dabo vobis cor cárneum; et spíritum meum ponam in médio vestri et fáciam, ut in præcéptis meis ambulétis et iudícia mea custodiátis et operémini.Et habitábitis in terra, quam dedi pátribus vestris, et éritis mihi in pópulum, et ego ero vobis in Deum.
  
  Canticum
  Ps. 41, 2-4
annotation: 8;
%%
(c3) SIC(e)ut(e) cer(e/fgf)vus(e/ffe.) *(,) de(de)sí(ehhi)de(f)rat(e[ll:1]d/effe.) (;) ad(e) fon(eh)tes(h) a(h)quá(gi/jhhf)rum :(hffe/fe/hhf/hee[ll:1]d.0) (:) i(d!f'h)ta(gef) de(ede)sí(ef)de(e)rat(e) á(ef)ni(e)ma(e) me(ef)a(e.) (,) ad(e) te,(ef/hgh) De(h.f!gwh)us.(hhhvGFgvFEfe..) (::)
v/. Si(e)tí(e!fwg'!hv)vit(h) á(h)ni(h)ma(h) me(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)a(fe..) (;) ad(e) De(eh)um(h) vi(gi/jhhf)vum :(hffe/fe/hhf/hee[ll:1]d.0) (:) quan(d)do(d) vé(fh)ni(gef)am,(ede.) (,) et(ef) ap(e)pa(ef/hgh)ré(h.f!gwh)bo(hhhvGFgvFEfe..) (;) an(e)te(e) fá(f_e/f!gwh)ci(efE'D)em(d.) (,) De(d!f'h)i(h) me(h)i?(hghFE.gxhhvF'EfgED.) (,) (gyf./hf/ge/ffe.) (::)
v/. Fu(e)é(e!fwg'!hv)runt(h) mi(gh)hi(h.) lá(h)cri(h)mae(h) me(h_iH'//Ef_e/f!gw!hvGFghf)ae(fe..) (;) pa(e)nes(eh) di(h)e(h) ac(h) no(gi/jhhf)cte,(hffe/fe/hhf/hee[ll:1]d.0) (:) dum(d) dí(fh)ci(gef)tur(ede) mi(ef)hi(e.) (,) per(e) sín(ef~)gu(e)los(ef/hgh) di(h.f!gwh)es :(hhhvGFgvFEfe..) (;) U(f_e/f!gwh)bi(efE'D) est(d.) *(,) De(d.0f!gwh'!iv)us(h) tu(h)us?(hghFEe'e/feede.) (,) (hhhivH'GF'fe/fhG'FE'efd.1) (,) (f!gw!hvGF'gffe.) (::)
  Sicut cervus desíderat ad fontes aquárum: ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
v. Sitívit ánima mea ad Deum vivum: quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei ?
v. Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte, dum dícitur mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus ?
  AS the hart panteth after the fountains of water, so my soul panteth after Thee, O God. My soul hath thirsted for the living God: when shall I come and appear before the face of God? My tears have become my bread day and night, while they say to me daily: Where is thy God?
  30. Post septimam lectionem (De corde novo et spiritu novo: Ez 36, 16-28)
  Orémus.
Deus, incommutábilis virtus et lumen ætérnum, réspice propítius ad totíus Ecclésiæ sacraméntum, et opus salútis humánæ perpétuæ dispositiónis efféctu tranquíllius operáre; totúsque mundus experiátur et vídeat deiécta érigi, inveteráta renovári et per ipsum Christum redíre ómnia in íntegrum, a quo sumpsére princípium.
Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
r. Amen
  
  Vel:
  Deus, qui nos ad celebrándum paschále sacraméntum utriúsque Testaménti páginis ínstruis, da nobis intellégere misericórdiam tuam, ut ex perceptióne præséntium múnerum firma sit exspectátio futurórum. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  31. Post ultimam lectionem e Vetere Testamento cum suo psalmo responsorio et sua oratione, accenduntur cerei altaris, et sacerdos intonat hymnum Glória in excélsis Deo, quem omnes prosequuntur, dum pulsantur campanæ, iuxta locorum consuetudines. Tonus integer in Graduali romano invenitur.
31. After the last reading of the Old Testament, with its responsorial psalm and prayer, the candles of the altar are lighted, and the priest intones the hymn Glory to God, which all continue whilst the bells ring, according unto the customs of each place. The score is found in the Roman Gradual.
  Glória in excélsis Deo.
  Glory to God in the highest.
  I
annotation: 4;
%%
(c3) GLÓ(g)ri(fe)a(e') in(e) ex(fg)cél(gf~)sis(f!gwhg) De(fe)o.(e.) (::) Et(e) in(ghi~) ter(ivHG)ra(fg) pax(g) ho(gf)mí(h')ni(f)bus(e.) (,) bo(h)nae(fe) vo(f)lun(fg)tá(ff)tis.(e.) (::) Lau(ef)dá(g')mus(f) te.(ef..) (::) Be(h)ne(gh)dí(i)ci(ivHG)mus(fg) te.(g.) (::) Ad(e)o(f)rá(fg)mus(f) te.(e.) (::) Glo(g)ri(e')fi(g)cá(ih)mus(ih) te.(giivHF'f) (::) Grá(e)ti(fg)as(g') á(g)gi(f)mus(fg) ti(ff)bi(e.) (,) pro(e)pter(fh~) ma(h)gnam(gh) gló(i_[oh:h]h)ri(ij)am(ih~) tu(g.)am.(g.) (::) Dó(fj'!kv)mi(j)ne(i') De(j)us,(i_[oh:h]h) (,) Rex(i) cae(ih)lé(g.)stis,(g.) (,) De(g!hwi)us(ivHG) Pa(ff)ter(e') o(i)mní(hg)pot(fg)ens.(g.) (::) Dó(e)mi(fg)ne(g') Fi(h)li(fe) u(f)ni(fg)gé(f')ni(f)te(e.) (,) Ie(ih)su(ih) Chri(g.)ste.(g.) (::) Dó(jvIH')mi(i)ne(ih) De(g.)us,(g.) (,) A(g!hwi)gnus(ivHG) De(ff)i,(e.) (,) Fí(ivHG)li(fe)us(fg) Pa(g.)tris.(g.) (::) Qui(e) tol(fg)lis(g) pec(gf)cá(h)ta(fe) mun(ff)di,(e.) (,) mi(e)se(fg)ré(g)re(fe) no(ff)bis.(e.) (::) Qui(e) tol(fh)lis(h) pec(gh)cá(i)ta(ih) mun(g.)di,(g.) (,) sús(e)ci(fh)pe(h.) de(g)pre(h')ca(i)ti(ih)ó(i)nem(iji) no(g.)stram.(g.) (::) Qui(fji) se(jk)des(j') ad(j) déx(jvIH')te(i)ram(ih~) Pa(g.)tris,(g.) (,) mi(g)se(hi)ré(i)re(hg) no(ff)bis.(e.) (::) Quó(e)ni(fg)am(g) tu(gf) so(h')lus(f) san(ef~)ctus.(f.) (::) Tu(gh) so(i)lus(ij) Dó(ivHG)mi(fg)nus.(g.) (::) Tu(e) so(fg)lus(g) Al(gf~)tís(h')si(f)mus,(e.) (,) Ie(ih)su(ih) Chri(g.)ste.(g.) (::) Cum(fj) San(j)cto(ih) Spí(i)ri(hg)tu,(g.) (,) in(e) gló(fh)ri(h')a(h) De(g!hwi)i(ivHG) Pa(ff)tris.(e.) (::) A(iih!iw!jvIHivHG)men.(fg..) (::)
  32. Expleto hymno, sacerdos dicit collectam, more solito.
32. When the hymn is finished, the priest says the prayer of collecting, as usual.
  Orémus.
Deus, qui hanc sacratíssimam noctem glória domínicæ resurrectiónis illústras, éxcita in Ecclésia tua adoptiónis spíritum, ut, córpore et mente renováti, puram tibi exhibeámus servitútem.
Per Dóminum.
  Let us pray. God, who illuminates this most holy night with the glory of the Lord's resurrection, preserve in thy Church the spirit of adoption; so that, renewed in body and spirit, we may serve Thou in purity.
  33. Deinde lector profert lectionem de Apostolo.
33. Then the reader recites a reading from the Apostle.
  Epistola
Epistle
  Christus suscitatus ex mortuis iam non moritur.
Christ, risen from the dead, no longer dies.
  Léctio Epístolæ beáti Pauli apóstoli ad Romános (6, 3- 1 1)
  Fratres:
lgnoratis quia quicúmque baptizáti sumus in Christo lesu, in morte ipsíus baptizáti sumus? Consepúlti ergo sumus cum illo per baptísmum in mortem, ut quemádmodum suscitátus est Christus a mórtuis per glóriam Patris, ita et nos in novitáte vitæ ambulémus. Si enim complantáti facti sumus similitúdini mortis eius, simul et resurrectiónis érimus; hoc sciéntes, quia vetus homo noster simul crucifíxus est, ut destruátur corpus peccáti, ut ultra non serviamus peccáto; qui enim mortuus est iustifìcatus est a peccato.
Si autem mórtui sumus cum Christo, crédimus quia simul étiam vivémus cum eo; sciéntes quod Christus suscitátus ex mórtuis iam non móritur, mors illi ultra non dominábitur. Quod enim mórtuus est, peccáto mórtuus est semel; quod autem vivit, vivit Deo. Ita et vos existimáte vos mórtuos quidem esse peccáto, vivéntes autem Deo in Christo Iesu.
Verbum Dómini. r. Deo gratias.
  Brethren: Do thou not know that all of us who have been baptized into Christ Jesus have been baptized into His death? For we were buried with Him by baptism to die, so that as Christ rose from the dead by the glory of the Father, so we too might walk in a new life. For if we were made one plant with Him by a death like His, we will also be made one plant with Him; knowing that our old self was crucified with Him, so that the body of sin would be destroyed, and that henceforth we would no longer be slaves to sin. For he who is dead is justified from sin. Now, if we have died with Christ, we believe that we will also live with Christ, knowing that Christ, risen from the dead, no longer dies, that death will no longer have dominion over Him. For in so far as He died for sin, He died once for all; but as He liveth, He liveth for God. Wherefore thou also consider yourselves dead to sin, and alive to God in Christ Jesus our Lord. Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  34. Lecta Epistola, omnibus surgentibus, sacerdos ter sollemniter intonat, vocem gradatim elevando Allelúia, quod omnes repetunt. Si necesse est, psalmista Allelúia intonat. Deinde psalmista vel cantor profert psalmum 117, populo respondente Allelúia.
35. Sacerdos, more solito, imponit incensum et diacono benedicit. Ad Evangelium non portantur luminaria, sed tantum incensum.
36. Post Evangelium homilia, etsi brevis, ne omittatur.
34. When the epistle is read, they all rise, and the priest solemnly intones three times, gradually raising the tone of his voice, the hallelujah, which they all repeat. If necessary, the psalmist intones the alleluia. Then the psalmist or cantor proclaims Psalm 117, and the people answer Alleluia. 35. The priest, in the usual manner, puts the incense and blesses the deacon. In the Gospel one does not carry candles, but only incense. 36. After the Gospel, the homily, even if brief, is not to be omitted.
  Allelúia
Hallelujah
  Ps. 117, 1
Give thanks unto the Lord, for he is good; his love endures forevermore.
annotation: 8;
%%
(c4) AL(e)le(gg/higg'g/h_g)lú(gg/hig){ia}.(ggh//gjh/ihhg.) <i>Ter</i> (::)
(c4) COn(g)fi(g)té(j)mi(j)ni(jjjvHG) Dó(ig/h!jij)mi(ih)no,(jjh//i'/jkhhg.) (;) quó(gi/kj)ni(j)am(jjj) bo(hk)nus :(kj/kjji.) (:) quó(igiHG//i_[oh:h]g/h!iwjjk)ni(j)am(j.) in(h!iwj) saé(j)cu(h!iwj)lum(i'/jkhhg.) (;) mi(hf)se(g)ri(h)cór(h!iwj)di(hg)a(g.) *(,) e(hf/gh!jjjg//jjjk)ius.(i.//gjh/ihhg.) (::)
  r. Alleluia.
  r. Alleluia
  (ter)
  (ter)
  v. Confitémini Dómino, quóniam bonus: quóniam in sǽculum misericórdia eius.
  v. Celebrate the Lord, forasmuch as He is good, forasmuch as His mercy is eternal.
  Evangelium
  v. Dóminus vobíscum. r. Et cum spíritu tuo.
  v. The Lord be with you. r. And with your spirit.
  Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum (28,1-10)
  
  r. Glória tibi Dómine.
  r. Glory to Thou, Lord.
  Sero autem post sábbatum, cum illucésceret in primam sábbati, venit María Magdaléne et áltera María vidére sepúlcrum. Et ecce terne motus factus est magnus: ángelus enim Domini descéndit de cælo et accédens revólvit lápidem et sedébat super eum. Erat autem aspéctus eius sicut fulgur et vestiméntum eius cándidam sicut nix. Præ timóre autem eius extérriti sunt custódes et facti sunt velut mórtui. Respóndens autem angelus dixit muliéribus: « Nolite timére vos scio enim quod Iesum qui crucifixus est quǽritis. Non est bic: surréxit enim sicut dixit. Venite, vidéte locum uhi positus erat. Et cito euntes dicite discipulus eius: Surréxit a mórtuis, et ecce præcédit vos in Galillǽeam, ibi eum vidébitis. Ecce dixi vobis ». Et exeúntes cito de monuménto cum timóre et magno gáudio, cucurrérunt nuntiáre discípulis eius. Et ecce lesus occúrrit illis dicens: « Avéte » . Illæ autem accessérunt et tenuérunt pedes eius et adoravérunt eum. Tunc ait illis lesus: « Nolite timére; ite, nuntiáte frátribus meis ut eant in Galilǽam et ibi me vidébunt ».
  
  Verbum Dómini. r. Laus tibi, Christe.
  Word of the Lord. r. Praise be to Thou, O Christ.
  Pars tertia: Liturgia baptismalis
  37. Post homiliam proceditur ad liturgiam baptismalem. Sacerdos cum ministris vadit ad fontem baptismalem, si hic est in conspectu fidelium. Secus ponitur vas cum aqua in presbyterio.
38. Vocantur, si adsunt, catechumeni, qui præsentantur a patrinis, vel, si sunt parvuli, portantur a parentibus et patrinis, in faciem ecclesiæ congregatæ.
39. Tunc, si processio ad baptisterium vel ad fontem habenda sit, ea statim ordinatur. Præcedit minister cum cereo paschali, eumque sequuntur baptizandi cum patrinis, deinde ministri, diaconus et sacerdos. Durante processione, canuntur litaniæ (n. 43). Expletis litaniis, sacerdos facit monitionem (n. 40).
40. Si autem liturgia baptismalis in presbyterio peragitur, sacerdos statim monitionem introductoriam facit, his vel similibus verbis:

Si adsunt baptizandi:
  Précibus nostris, caríssimi, fratrum nostrórum beátam spem unánimes adiuvémus,
ut Pater omnípotens ad fontem regeneratiónis eúntes omni misericórdiæ suæ auxílio prosequátur.
  
  Si benedicendus est fons, sed non adsunt baptizandi:
  Dei Patris omnipoténtis grátiam, caríssimi, super hunc fontem súpplices invocémus,
ut qui ex eo renascéntur adoptiónis fíliis in Christo aggregéntur.
  
  41. Et canuntur litaniæ a duobus cantoribus, omnibus stantibus (propter tempus paschale) et respondentibus.
Si autem habenda sit longior processio ad baptisterium, litaniæ cantantur durante processione; quo in casu baptizandi vocantur ante processionem, et fit processio præcedente cereo paschali, quem sequuntur catechumeni cum patrinis, deinde ministri, diaconus et sacerdos. Monitio autem fiat ante benedictionem aquæ.
_______________________
42. Si non adsunt baptizandi, neque benedicendus est fons, omissis litaniis, statim proceditur ad benedictionem aquæ (n. 54).
________________________
43. In litaniis addi possunt aliqua nomina Sanctorum, præsertim vero Titularis ecclesiæ vel Patronorum loci et eorum qui sunt baptizandi.
%%
(c3) KÝ(h)ri(f)e,(f) e(f)lé(f)i(e)son.<i>ii.</i>(f.) (::) Chri(h)ste,(f) e(f)le(f)i(e)son.<i>ii.</i>(f.) (::) Ký(h)ri(f)e,(f) e(f)lé(f)i(e)son.<i>ii.</i>(f.) (::)
(c3) San(h)cta(h) Ma-(h)rí(h)a,(h) Ma(h)ter(h) <b>De</b>(i)i,(g.) (::) r/. O-(g)<i>ra</i>(f) <i>pro</i>(g) <b>no-</b>(h)bis.(h.) (::)
(c3) San(h)cte(h) <b>Mí</b>(i)cha-(gr)el,(g.) (::) r/. O-(g)<i>ra</i>(f) <i>pro</i>(g) <b>no-</b>(h)bis.(h.) (::)
(c3) San(h)cti(h) An(h)ge(h)li(h) <b>De-</b>(i)i,(g.) (::) r/. O-(g)rá(g)<i>te</i>(f) <i>pro</i>(g) <b>no-</b>(h)bis.(h.) (::)
(c3) Pro(h)pi(h)<i>ti</i>(g)<i>us</i>(f) <b>e-</b>(h)sto,(ir i.) (::) r/. Lí-(g)be-(h)ra(f) nos,(e) Dó(f)mi(e)ne.(d.) (::)
(c3) Pec(h)<i>ca-</i>(g)<b>tó-</b>(i)res,(j.) (::) r/. Te(h) ro-(g)gá(f)mus(e), au(f)di(g) nos.(h.) (::)
(c3) Chris(h)te(gh), au(f)di(g) nos.(h.) <i>ii.</i>(::) Chris(h)te,(g) ex(h)áu(f)di(g) nos.(h.) <i>ii.</i> (::)
  Kýrie, eléison. r. Kýrie, eléison.
Christe, eléison. r. Christe, eléison.
Kýrie, eléison. r. Kýrie, eléison.
Sancta María, Mater Dei, r. ora pro nobis.
Sancte Míchæl, r. ora pro nobis.
Sancti Angeli Dei, r. oráte pro nobis.
Sancte Ioánnes Baptísta, r. ora pro nobis.
Sancte Ioseph, r. ora pro nobis.
Sancti Petre et Paule, r. oráte pro nobis.
Sancte Andréa, r. ora pro nobis.
Sancte Ioánnes, r. ora pro nobis.
Sancta María Magdaléna, r. ora pro nobis.
Sancte Stéphane, r. ora pro nobis.
Sancte Ignáti Antiochéne, r. ora pro nobis.
Sancte Laurénti, r. ora pro nobis.
Sanctæ Perpétua et Felícitas, r. oráte pro nobis.
Sancta Agnes, r. ora pro nobis.
Sancte Gregóri, r. ora pro nobis.
Sancte Augustíne, r. ora pro nobis.
Sancte Athanási, r. ora pro nobis.
Sancte Basíli, r. ora pro nobis.
Sancte Martíne, r. ora pro nobis.
Sancte Benedícte, r. ora pro nobis.
Sancti Francísce et Domínice, r. oráte pro nobis.
Sancte Francísce (Xavier), r. ora pro nobis.
Sancte Ioánnes María (Vianney), r. ora pro nobis.
Sancta Catharína (Senénsis), r. ora pro nobis.
Sancta Terésia a Iesu, r. ora pro nobis.
Omnes Sancti et Sanctæ Dei, r. oráte pro nobis.
Propítius esto, r. líbera nos, Dómine.
Ab omni malo, r. líbera nos, Dómine.
Ab omni peccáto, r. líbera nos, Dómine.
A morte perpétua, r. líbera nos, Dómine.
Per incarnatiónem tuam, r. líbera nos, Dómine.
Per mortem et resurrectiónem tuam, r. líbera nos, Dómine.
Per effusiónem Spíritus Sancti, r. líbera nos, Dómine.
Peccatóres, r. te rogámus, audi nos.
  
  Si adsunt baptizandi
  Ut hos eléctos per grátiam Baptísmi regeneráre dignéris, r. te rogámus, audi nos.
  
  Ut hunc fontem, regenerándis tibi fíliis, grátia tua sanctificáre dignéris, r. te rogámus, audi nos.
Iesu, Fili Dei vivi, r. te rogámus, audi nos.
Christe, audi nos. r. Christe, audi nos.
Christe, exáudi nos. r. Christe, exáudi nos.
  
  Si adsunt baptizandi, sacerdos, extensis manibus, dicit hanc orationem:
  Omnípotens sempitérne Deus, adésto magnæ pietátis tuæ sacraméntis, et ad recreándos novos pópulos, quos tibi fons baptísmatis párturit, spíritum adoptiónis emítte, ut, quod nostræ humilitátis gérendum est mystério, virtútis tuæ impleátur efféctu. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Benedictio aquæ baptismalis
  44./46. Deinde sacerdos benedicit aquam baptismalem dicens, extensis manibus, hanc orationem:
  Deus, qui invisíbili poténtia per sacramentórum signa mirábilem operáris efféctum, et creatúram aquæ multis modis præparásti, ut baptísmi grátiam demonstráret;
Deus, cuius Spíritus super aquas inter ipsa mundi primórdia ferebátur, ut iam tunc virtútem sanctificándi aquárum natúra concíperet;
Deus, qui regeneratiónis spéciem in ipsa dilúvii effusióne signásti, ut uníus eiusdémque eleménti mystério et finis esset vítiis et orígo virtútum;
Deus, qui Abrahæ fílios per Mare Rubrum sicco vestígio transíre fecísti, ut plebs, a Pharaónis servitúte liberáta, pópulum baptizatórum præfiguráret;
Deus, cuius Fílius, in aqua Iordánis a Ioánne baptizátus, Sancto Spíritu est inúnctus, et, in cruce pendens, una cum sánguine aquam de látere suo prodúxit, ac, post resurrectiónem suam, discípulis iussit: „Ite, docéte omnes gentes, baptizántes eosin nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti“: réspice in fáciem Ecclésiæ tuæ, eíque dignáre fontem baptísmatis aperíre.
Sumat hæc acqua Unigéniti tui grátiam de Spíritu Sancto, ut homo, ad imáginem tuam cónditus, sacraménto baptísmatis a cunctis squalóribus vetustátis ablútus, in novam infántiam ex aqua et Spíritu Sancto resúrgere meréatur.
  
  Et immittens, pro opportunitate, cereum paschalem in aquam semel vel ter, prosequitur:
  Descéndat, quǽsumus, Dómine, in hanc plenitúdinem fontis per Fílium tuum virtus Spíritus Sancti,
  
  et tenens cereum in aqua prosequitur:
  ut omnes, cum Christo consepúlti per baptísmum in mortem, ad vitam cum ipso resúrgant. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
r. Amen.
  
  45./47. Deinde tollitur cereus de aqua, populo acclamante:
  Benedícite, fontes, Dómino, laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
  
  48. Aquæ baptismalis benedictione expleta et acclamatione populi prolata, sacerdos, stans, interrogat ad abrenuntiationem faciendam adultos atque parentes vel patrinos parvulorum, ut in respectivis Ordinibus Ritualis Romani determinatur. Si unctio cum oleo catechumenorum adultorum facta non sit antea, inter ritus immediate præparatorios, fit hoc momento.
49. Deinde sacerdos singulos adultos de fide interrogat, atque, si de parvulis agitur, triplicem professionem fidei ab omnibus parentibus et patrinis simul requirit, ut in respectivis Ordinibus indicatur. Ubi hac nocte multi sunt baptizandi, ritum ordinari potest ita ut, statim post responsionem baptizandorum, patrinorum atque parentum, celebrans postulet ac recipiat renovationem promissionum baptismalium omnium adstantium.
50. Peractis interrogationibus, sacerdos baptizat electos adultos et parvulos.
51. Post baptismum sacerdos infantes ungit chrismate. Omnibus vero, sive adultis sive parvulis, vestis candida traditur. Deinde sacerdos vel diaconus accipit cereum paschalem de manu ministri atque cerei neophytorum accenduntur. Pro infantibus ritus Effetha omittitur.
52. Postea, nisi ablutio baptismalis aliique ritus explanativi, in presbyterio locum habuerint, fit reditus in presbyterium, processione ordinata uti antea, neophytis vel patrinis seu parentibus cereum accensum gestantibus. Durante processione canitur canticum baptismale Vidi aquam vel alius cantus aptus (n. 56).
53. Si adulti sunt baptizati, Episcopus vel, eo absente, presbyter qui baptismum contulit statim sacramentum Confirmationis eis ministret in presbyterio, ut in Pontificali aut Rituali Romano indicatur.
  Benedictio aquæ
  54. Si vero non adsunt baptizandi, neque fons baptismalis benedicendus est, sacerdos ad aquam benedicendam fideles introducit, dicens:
  Dóminum Deum nostrum, fratres caríssimi, supplíciter exorémus, ut hanc creatúram aquæ benedícere dignétur, super nos aspergéndam in nostri memóriam baptísmi. Ipse autem nos renováre dignétur, ut Spirítui, quem accépimus, fidéles maneámus.
  
  Et post brevem pausam in silentio hanc orationem profert, extensis manibus:
  Dómine Deus noster, pópulo tuo hac nocte sacratíssima vigilánti adésto propítius: et nobis, mirábile nostræ creatiónis opus, sed et redemptiónis nostræ mirabílius, memorántibus, hanc aquam benedícere tu dignáre. Ipsam enim tu fecísti, ut et arva fecunditáte donáret, et levámen corpóribus nostris munditiámque præbéret. Aquam étiam tuæ minístram misericórdiæ condidísti: nam per ipsam solvísti tui pópuli servitútem lliúsque sitim in desérto sedásti; per ipsam novum fœdus nuntiavérunt prophétæ, quod eras cum homínibus initúrus; per ipsam dénique, quam Christus in Iordáne sacrávit, corrúptam natúræ nostræ substántiam in regeneratiónis lavácro renovásti. Sit ígitur hæc aqua nobis suscépti baptísmatis memória, et cum frátribus nostris, qui sunt in Páschate baptizáti, gáudia nos tríbuas sociáre. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
  
  Renovatio promissionum baptismalium
  55. Ritu baptismi (et confirmationis) expleto, vel si hic non habuit locum, post benedictionem aquæ, omnes, stantes et candelas accensas in manibus gestantes, promissionem fidei baptismalis, una cum baptizandis,renovant, nisi iam locum habuerit, (cf. n. 48). Sacerdos fideles alloquitur, his
vel similibus verbis:
  Per paschále mystérium, fratres caríssimi, in baptísmo consepúlti sumus cum Christo, ut cum eo in novitáte vitæ ambulémus. Quaprópter, quadragesimáli observatióne absolúta, sancti baptísmatis promissiónes renovémus, quibus olim Sátanæ et opéribus eius abrenuntiávimus, et Deo in sancta Ecclésia cathólica servíre promísimus.
Quaprópter:
  
  Sacerdos: Abrenuntiátis Sátanæ?
Omnes: Abrenúntio.
Sacerdos: Et ómnibus opéribus eius?
Omnes: Abrenúntio.
Sacerdos: Et ómnibus pompis eius?
Omnes: Abrenúntio.
  
  Vel:
  Sacerdos: Abrenuntiátis peccáto, ut in libertáte filiórum Dei vivátis?
Omnes: Abrenúntio.
Sacerdos: Abrenuntiátis seductiónibus iniquitátis, ne peccátum vobis dominétur?
Omnes: Abrenúntio.
Sacerdos: Abrenuntiátis Sátanæ, qui est auctor et princeps peccáti?
Omnes: Abrenúntio.
  
  Si casus fert, hæc altera formula aptari potest a Conferentiis Episcoporum, iuxta locorum necessitates.
Deinde sacerdos prosequitur:
  Sacerdos: Créditis in Deum Patrem omnipoténtem, creatórem cæli et terræ?
Omnes: Credo.
Sacerdos: Créditis in Iesum Christum, Fílium eius únicum, Dóminum nostrum, natum ex María Vírgine, passum et sepúltum, qui a mórtuis resurréxit et sedet ad déxteram Patris?
Omnes: Credo.
Sacerdos: Créditis in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem et vitam ætérnam?
Omnes: Credo.
  
  Et sacerdos concludit:
  Et Deus omnípotens, Pater Dómini nostri Iesu Christi, qui nos regenerávit ex aqua et Spíritu Sancto, quique nobis dedit remissiónem peccatórum, ipse nos custódiat grátia sua, in Christo Iesu Dómino nostro, in vitam ætérnam.
Omnes: Amen.
  
  56. Sacerdos aspergit populum aqua benedicta, omnibus cantantibus:
  Antiphona
annotation: 8;
%%
(c3) VI(ef)di(fd/fe) a(efe___)quam(e.) *(,) e(e)gre(ef/hg)di(gf)én(hh)tem(fg) de(ef) tem(e!hh/if~)plo,(fe/fgf.) (;) a(ef) lá(e!hhi)te(f)re(fe) dex(f/hef)tro,(ed..) (;) al(e)le(efde)lú(ef/hfg)ia:(fe..) (:) et(ef) om(e!fwg'!hv)nes,(h') ad(h) quos(h) per(gf~)vé(gh)nit(g.) (,) a(hhhg)qua(fi) i(h_g)sta,(hiH'G/hvG'FE/fe..) (;) sal(e!hhhi)vi(h) fa(h!iwji)cti(hvGF) sunt,(f.) (,) et(fe~) di(f/hef)cent,(ed..) (;) al(ef)le(f)lú(fgf~)ia,(f.) (,) al(fvED)le(ef/hf!gwh)lú(efe___)ia.(e.) (::)
  Vidi aquam egrediéntem de templo, a látere dextro, allelúia; et omnes, ad quos pervénit aqua ista, salvi facti sunt et dicent: Allelúia, allelúia.
  
  Cantari potest etiam alius cantus indolem baptismalem præ se ferens.
57. Interim neophyti deducuntur ad locum suum inter fideles. Si benedictio aquæ baptismalis facta non est in baptisterio, diaconus et ministri reverenter portant vas aquæ ad fontem. Si benedictio fontis locum non habuit, aqua benedicta reponitur loco convenienti.
58. Aspersione facta, sacerdos redit ad sedem, ubi, omisso symbolo, moderatur orationem universalem, quam neophyti primum participant.
  Pars quarta: Liturgia eucharistica
  59. Sacerdos accedit ad altare et more solito incipit liturgiam eucharisticam.
60. Præstat, ut panis et vinum afferantur a neophytis vel, si sint parvuli, ab eorum parentibus vel patrinis.
  Offertorium
  Ps. 117, 16 et 17
annotation: 2;
%%
(c4) DEX(e!g'h)te(hiH'G)ra(g.ggg/hihi) Dó(gh)mi(efED'e)ni(e[ll:1]d..) *(;) fe(de/ghg___)cit(h.) vir(hi!kki/j_k)tú(hv.gih)tem,(h.) (:) déx(jj)te(j_i)ra(jjj_h) Dó(hjjh)mi(h)ni(h.) (,) ex(g)al(h)tá(hjj'1jjh/kjjh)vit(hiH'~G~) me :(hg..) (:) non(h!iwj') mó(j)ri(jvIH)ar,(h.) (,) sed(g!jjj) vi(hig)vam,(e!geg.) (;) et(d) nar(e)rá(g)bo(e) ó(ghg___)pe(h)ra(h./jkj'kvJ'IH) Dó(h)mi(h)ni.(h!iwjjvIHiih.0) (::)
  Déxtera Dómini fecit virtútem, déxtera Dómini exaltávit me: non móriar, sed vivam, et narrábo ópera Dómini.
  THE right hand of the Lord hath wrought strength: the right hand of the Lord hath exalted me: I shall not die, but live, and shall declare the works of the Lord.
  Super oblata
  Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:
After this, standing in the center of the altar, facing the people, extending and then joining his hands, he said:
  Oráte, fratres, ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
  Pray, brethren, that my sacrifice and yours may be acceptable to God, the almighty Father.
  Populus surgit et respondet:
The people rise and reply:
  Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
  May the Lord accept the sacrifice at your hands for the praise and glory of his name, for our good and the good of all his holy Church.
  Súscipe, quǽsumus, Dómine, preces pópuli tui cum oblatiónibus hostiárum, ut, paschálibus initiáta mystériis, ad æternitátis nobis medélam, te operánte, profíciant. Per Christum.
  
  v. Dóminus vobíscum. r. Et cum spíritu tuo.
  v. The Lord be with you. r. And with your spirit.
  v. Sursum corda. r. Habémus ad Dóminum.
  v. Lift up your hearts. r. We lift them up to the Lord.
  v. Grátias agámus Dómino Deo nostro. r. Dignum et iustum est.
  v. Let us give thanks to the Lord our God. r. It is right and just.
  PRÆFATIO PASCHALIS I
  De mysterio paschali
  Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hac potíssimum (nocte / die) gloriósius prædicáre, (sed in hoc potíssimum gloriósus prædicáre,) cum Pascha nostrum immolátus est Christus.
  
  Ipse enim verus est Agnus qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit, et vitam resurgéndo reparávit. Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat.
  
  Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:
  
  Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth...
  
  i
annotation: 4;
%%
(c3) SAN(g)ctus,(fgFE.) ~~~*(,) San(e!fwg)ctus,(fgFE.) (,) San(e')ctus(g) Dó(i)mi(hi)nus(i.) De(i)us(i_[oh:h]h) Sá(ij)ba(ivHG)oth.(g.) (:) Ple(fj'!kv)ni(j') sunt(j) cae(iih)li(i) et(iji) ter(g.)ra(g.) (,) gló(g!hw!ivHG')ri(f)a(fg) tu(f_e)a.(e.) (:) Ho(e)sán(ei~)na(iih) in(i) ex(iji)cél(g.)sis.(g.) (:) Be(fj)ne(ji)dí(jk)ctus(j) qui(j) ve(i_[oh:h]h)nit(i.) (,) in(i) nó(iih)mi(i)ne(iji) Dó(hg)mi(fg)ni.(g.) (:) Ho(g!hw!ivHG)sán(fg)na(f_e) in(ei) ex(ih)cél(ijii)sis.(g.) (::)
  Communicantes proprium
  Communicántes, et (noctem sacratíssimam) diem sacratíssimum celebrántes Resurrectiónis Dómini nostri Iesu Christi secúndum carnem: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: ¶
  
  Hanc igitur proprium
Hanc igitur proper
  Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus pro his quoque, quos regeneráre dignátus es ex aqua et Spíritu Sancto, tríbuens eis remissiónem ómnium peccatórum, quáesumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi et in electórum tuórum iúbeas grege numerári.
  
  Iungit manus.
  (Per Christum Dóminum nostrum. Amen.)
  
  I
annotation: 4;
%%
(c3) A(g)gnus(fgFE') De(e)i,(g_[uh:l]i) *(,) qui(i) tol(ij)lis(i') pec(i)cá(i_[oh:h]h)ta(ij) mun(ivH~G~)di :(g.) (;) mi(e)se(fh)ré(ghffeg.ijI'H)re(i) no(ivHG)bis.(g.) (::)
A(g)gnus(fgFE') De(e)i,(g_[uh:l]i) *(,) qui(i) tol(ij)lis(i') pec(i)cá(i_[oh:h]h)ta(ij) mun(ivH~G~)di :(g.) (;) mi(e)se(fh)ré(ghffeg.ijI'H)re(i) no(ivHG)bis.(g.) (::)
A(g)gnus(fgFE') De(e)i,(g_[uh:l]i) *(,) qui(i) tol(ij)lis(i') pec(i)cá(i_[oh:h]h)ta(ij) mun(ivH~G~)di :(g.) (;) do(e)na(fh) no(ghffeg.ijI'H)bis(i) pa(ivHG)cem.(g.) (::)
  63. In Prece eucharistica, memoria fit baptizatorum et patrinorum, iuxta formulas quæ in Missali et Rituali Romano pro singulis Precibus eucharisticis inveniuntur.
  64. Ante Ecce Agnus Dei, sacerdos neophytos breviter monere potest de prima Communione recipienda et de pretio tanti mysterii, quod est initiationis culmen et totius vitæ christianæ centrum.
  65. Expedit ut neophyti sacram Communionem recipiant sub utraque specie, una cum patrinis, matrinis, parentibus et coniugibus catholicis, necnon catechistis laicis. Convenit etiam ut, de consensu Episcopi diœcesani, ubi adiuncta hoc suadeant, omnes fideles ad sacram Communionem sub utraque specie admittantur.
  Communio
annotation: 6;
%%
(c4) AL(f)le(g')lú(h){ia},(f.) *(,) al(gh)le(g')lú(f){ia},(d_c) (,) al(f)le(gh)lú(gf~){ia}.(f.) (::)
1.~Lau(f)dá(gh)te(h) Dó(h)mi(h)num(h) in(h) san(h)<i>ctis</i>(g) <b>e</b>(h fr)ius :(f.) (:)
* lau(h)dá(h)te(h) e(h)um(h) in(h) fir(h)ma(h)mén(h)to(h) vir(h)<i>tú</i>(f)<i>tis</i>(gh) <b>e</b>(g fr)ius.(f.) (::) (Z-)
<i>Flexa :</i>() be(h)ne(h)so(h)nán(h)ti(g)bus : †(g.) (h h h) (::)
  ALLÉLUIA, * allelúia, allelúia.
  
  Post communionem
  Spíritum nobis, Dómine, tuæ caritátis infúnde, ut, quos sacraméntis paschálibus satiásti, tua fácias pietáte concórdes. Per Christum.
  
  68. Benedictio sollemnis
  Benedícat vos omnípotens Deus, hodiérna interveniénte sollemnitáte pascháli, et ab omni miserátus deféndat incursióne peccáti.
  
  r. Amen.
  
  Et qui ad ætérnam vitam in Unigéniti sui resurrectióne vos réparat, vos prǽmiis immortalitátis adímpleat.
  
  r. Amen.
  
  Et qui, explétis passiónis domínicæ diébus, paschális festi gáudia celebrátis, ad ea festa, quæ lætítiis peragúntur ætérnis, ipso opitulánte, exsultántibus ánimis veniátis.
  
  r. Amen.
  
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  
  r. Amen.
  
  Adhiberi potest etiam formula benedictionis finalis Ordinis Baptismi adultorum vel parvulorum, iuxta rerum adiuncta.
  69. Ad populum dimittendum, diaconus vel, eo absente, ipse sacerdos cantat vel dicit:
  Ite, missa est, allelúia, allelúia.
  
  Omnes respondent:
  Deo grátias, allelúia, allelúia.
  
  Quod servatur per totam octavam Paschæ.
  70. Cereus paschalis accenditur in omnibus celebrationibus liturgicis sollemnioribus huius temporis.
  Benedictiones sequentes adhiberi possunt, ad libitum sacerdotis, in fine celebrationis Missæ, aut liturgiæ verbi, aut Officii, aut Sacramentorum. Diaconus, vel, eo deficiente, ipse sacerdos, dicit invitatorium:
The following blessings may be used, at the discretion of the priest, at the end of the celebration of Mass, Liturgy of the Word, Office, or Sacraments. The deacon, or failing that, the priest himself, says the invitation:
  Inclináte vos ad benedictiónem.
  Bow down for the blessing.
  Deinde sacerdos, manibus super populum extensis, dicit benedictionem, omnibus respondentibus:
Then the priest, with his hands extended over the people, pronounces the blessing:
  Amen.
  Amen.
  Deus, qui per resurrectiónem Unigéniti sui dignátus est vobis bonum redemptiónis adoptionísque conférre, sua benedictióne vos tríbuat congaudére. r. Amen.
  May God, who through the resurrection of His only Son deigned to grant thou the blessing of redemption and adoption, grant thou His blessing. r. Amen.
  Et quo rediménte percepístis donum perpétuæ libertátis, eo largiénte hereditátis ætérnæ consórtes éffici valeátis. r. Amen.
  And through Him whose redemption has enabled thou to receive the gift of eternal freedom, thou may, through His bounty, become partakers of the eternal inheritance. r. Amen.
  Et cui resurrexístis in baptísmate iam credéndo, adiúngi mereámini in pátria cælésti nunc recte vivéndo. r. Amen.
  And that to Him with whom thou wast resurrected by baptism already believing, thou merit to be united in the heavenly homeland by living now in righteousness. r. Amen.
  Et benedíctio Dei omnipoténtis, Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti, descéndat super vos et máneat semper. r. Amen.
  And may the blessing of Almighty God, Father and Son and Holy Spirit, descend upon thee and abide there forevermore. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut