The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Hic est dies verus Dei, sancto serénus lúmine, quo díluit sanguis sacer probrósa mundi crímina.
This truly is the day of God; His holy light shines bright today, When by his sacred blood, once shed, He washed the sins of men away.
  Fidem refúndit pérditis cæcósque visu illúminat; quem non gravi solvit metu latrónis absolútio?
Bestowing faith upon the lost, Unto the blind he grants new sight; Has not his pardon of the thief Put all our mortal dread to flight?
  Opus stupent et ángeli, pœnam vidéntes córporis Christóque adhæréntem reum vitam beátam cárpere.
The angels marvel at the sight: Though lowly and oppressed by strife, A guilty man may cling to Christ And thus attain the blessed life.
  Mystérium mirábile, ut ábluat mundi luem, peccáta tollat ómnium carnis vítia mundans caro,
O wondrous mystery of grace! The sick are brought to health again; He takes away the sins of all, The crimes of flesh by flesh made clean.
  Quid hoc potest sublímius, ut culpa quærat grátiam, metúmque solvat cáritas reddátque mors vitam novam?
What, then, could be more grand than this: That fault should lead to fuller grace, That charity should loose all fear, And death to life should cede its place?
  Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Lord Jesus, grant unto our souls Eternal paschal joy, we pray, And grant a share in victory To those reborn by grace today.
  Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.
All glory, Jesus, be to you, The conqueror whom we adore, The Father and the Spirit blest Who reign with you for evermore.
  Ant. 1. Díligam te, Dómine, virtus mea.
  Ant. 1. I love thee, Lord, my strength.
  Psalmus 17 (18), 2-30
Psalm 17 (18), 2-30
  Gratiarum actio pro salute et victoria
  Thanksgiving for salvation and victory.
  In illa hora factus est terræmotus magnus (Apc 11, 13).
In that hour there was a great earthquake (Rev 11:13).
  I
I
  Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. * Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;
  I will love Thou, Lord, my strength. Lord, my firmament, my refuge and my deliverer.
  Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; * protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.
  My God is my helper, and I will hope in Him. He is my protector, and the horn of my salvation, and my defender.
  Laudábilem invocábo Dóminum * et ab inimícis meis salvus ero.
  I will call upon the Lord in praise of Him, and I will be delivered from my enemies.
  Circumdedérunt me fluctus mortis, * et torréntes Bélial conturbavérunt me;
  The waves of death have encircled me, and the torrents of Belial have afflicted me,
  funes inférni circumdedérunt me, * præoccupavérunt me láquei mortis.
  The pains of death have surrounded me, and the torrents of iniquity have filled me with trouble.
  In tribulatióne mea invocávi Dóminum * et ad Deum meum clamávi;
  In my affliction I called on the Lord, and cried out to my God.
  exaudívit de templo suo vocem meam, * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.
  And from His holy temple He heard my voice; and my cry penetrated into His presence even to His ears.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.
  Ant. I love thee, Lord, my strength.
  Ant. 2. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
  Ant. 2. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
  II
II
  Commóta est et contrémuit terra; fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, * quóniam irátus est.
  The earth shook and trembled: the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.
  Ascéndit fumus de náribus eius, et ignis de ore eius dévorans; * carbónes succénsi processérunt ab eo.
  There went up a smoke in his wrath: and a fire flamed from his face: coals were kindled by it.
  Inclinávit cælos et descéndit, * et calígo sub pédibus eius.
  He bowed the heavens, and came down: and darkness was under his feet.
  Et ascéndit super cherub et volávit, * ferebátur super pennas ventórum.
  And he ascended upon the cherubim, and he flew; he flew upon the wings of the winds.
  Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu eius tabernáculum eius, * tenebrósa aqua, nubes áeris.
  And he made darkness his covert, his pavilion round about him: dark waters in the clouds of the air.
  Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
  At the brightness that was before him the clouds passed, hail and coals of fire.
  Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
  And the Lord thundered from heaven, and the highest gave his voice: hail and coals of fire.
  Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, * fúlgura iecit et conturbávit eos.
  And he sent forth his arrows, and he scattered them: he multiplied lightnings, and troubled them.
  Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum
  16 Then the fountains of waters appeared, and the foundations of the world were discovered:
  ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
  At thy rebuke, O Lord, at the blast of the spirit of thy wrath.
  Misit de summo et accépit me * et assúmpsit me de aquis multis;
  He sent from on high, and took me: and received me out of many waters.
  erípuit me de inimícis meis fortíssimis et ab his, qui odérunt me, * quóniam confortáti sunt super me.
  He delivered me from my strongest enemies, and from them that hated me: for they were too strong for me.
  Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, * et factus est Dóminus fulciméntum meum;
  They prevented me in the day of my affliction: and the Lord became my protector.
  et edúxit me in latitúdinem, * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
  And he brought me forth into a large place: he saved me, because he was well pleased with me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
  Ant. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
  Ant. 3. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
  Ant. 3. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
  III
III
  Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,
  And the Lord will reward me according to my justice; and will repay me according to the cleanness of my hands:
  quia custodívi vias Dómini * nec ímpie recéssi a Deo meo.
  Because I have kept the ways of the Lord; and have not done wickedly against my God.
  Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, * et iustítias eius non réppuli a me;
  For all his judgments are in my sight: and his justices I have not put away from me.
  et fui immaculátus cum eo * et observávi me ab iniquitáte.
  And I shall be spotless with him: and shall keep myself from my iniquity.
  Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.
  And the Lord will reward me according to my justice; and according to the cleanness of my hands before his eyes.
  Cum sancto sanctus eris * et cum viro innocénte ínnocens eris
  With the holy, thou wilt be holy; and with the innocent man thou wilt be innocent.
  et cum elécto eléctus eris * et cum pervérso cállidus eris.
  And with the elect thou wilt be elect: and with the perverse thou wilt be perverted.
  Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies * et óculos superbórum humiliábis.
  For thou wilt save the humble people; but wilt bring down the eyes of the proud.
  Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; * Deus meus illúminat ténebras meas.
  For thou lightest my lamp, O Lord: O my God enlighten my darkness.
  Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas * et in Deo meo transíliam murum.
  For by thee I shall be delivered from temptation; and through my God I shall go over a wall.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
  Ant. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
  In primo nocturno, anno II
  De Actibus Apostolórum 2, 22-41
  In die Pentecóstes, dixit Petrus: «Viri Israelítæ, audíte verba hæc: Iesum Nazarénum, virum approbátum a Deo apud vos virtútibus et prodígiis et signis, quæ fecit per illum Deus in médio vestri, sicut ipsi scitis, hunc definíto consílio et præsciéntia Dei tráditum per manum iniquórum affigéntes interemístis, quem Deus suscitávit solútis dolóribus mortis, iuxta quod impossíbile erat tenéri illum ab ea. David enim dicit circa eum: Providébam Dóminum coram me semper, quóniam a dextris meis est, ne commóvear. Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea; ínsuper et caro mea requiéscet in spe. Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno neque dabis Sanctum tuum vidére corruptiónem. Notas fecísti mihi vias vitæ, replébis me iucunditáte cum fácie tua.»
  «Viri fratres, líceat audénter dícere ad vos de patriárcha David quóniam et defúnctus est et sepúltus est et sepúlcrum eius est apud nos usque in hodiérnum diem; prophéta ígitur cum esset et sciret quia iure iurándo iurásset illi Deus de fructu lumbi eius sedére super sedem eius, próvidens locútus est de resurrectióne Christi quia neque derelíctus est in inférno, neque caro eius vidit corruptiónem. Hunc Iesum resuscitávit Deus, cuius omnes nos testes sumus. Déxtera ígitur Dei exaltátus et, promissióne Spíritus Sancti accépta a Patre, effúdit hunc, quem vos vidétis et audítis. Non enim David ascéndit in cælos; dicit autem ipse: Dixit Dóminus Dómino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimícos tuos scabéllum pedum tuórum. Certíssime ergo sciat omnis domus Israel quia et Dóminum eum et Christum Deus fecit, hunc Iesum, quem vos crucifixístis.»
  
  His audítis, compúncti sunt corde et dixérunt ad Petrumet réliquos apóstolos: «Quid faciémus, viri fratres?» Petrus vero ad illos: «Pæniténtiam, inquit, ágite, et baptizétur unusquísque vestrum in nómine Iesu Christi in remissiónem peccatórum vestrórum, et accipiétis donum Sancti Spíritus; vobis enim est repromíssio et fíliis vestris et ómnibus qui longe sunt, quoscúmque advocáverit Dóminus Deus noster.» Aliis étiam verbis plúribus testificátus est et exhortabátur eos dicens: «Salvámini a generatióne ista prava». Qui ergo, recépto sermóne eius, baptizáti sunt; et appósitæ sunt in illa die ánimæ círciter tria mília.
  
  r. Nonne cor nostrum ardens erat in nobis de Iesu, dum loquerétur nobis in via et aperíret Scriptúras? * Allelúia, allelúia, allelúia. v. Et surgéntes eádem hora, regréssi sunt in Ierúsalem, et invenérunt congregátos úndecim, et eos qui cum ipsis erant, dicéntes: * Allelúia. v. Glória Patri. * Allelúia.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. in ps. 149, 1-2: CCL 40, 2178-2179)
  Laudémus Dóminum et in voce et in intelléctu et in ópere bono; et sicut nos hortátur iste psalmus, cantémus ei cánticum novum. Sic enim cœpit: Cantáte Dómino cánticum novum. Vetus homo, vetus cánticum. Novus homo, novum cánticum. Vetus Testaméntum, vetus cánticum; novum Testaméntum, novum cánticum. In véteri Testaménto promissiónes sunt temporáles et terrénæ. Quisquis terréna díligit, vetus cánticum cantat; qui vult cantáre cánticum novum díligat ætérna. Ipsa diléctio nova est et ætérna; ídeo semper nova, quia numquam veteráscit. Nam si bene consíderes, antíquum est hoc: quómodo ergo est novum? Numquid, fratres mei, vita ætérna modo nata est? Sed nos delápsi in peccátum, pervénimus ad vetustátem. Nostra enim vox est in illo psalmo ubi dícitur cum gémitu: Inveterávi in ómnibus inimícis meis. Inveterávit homo per peccátum, innovátur per grátiam. Omnes ergo, qui innovántur in Christo, ut ad vitam ætérnam incípiant pertinére, cánticum novum cantant.
  
  Et hoc cánticum pacis est, cánticum hoc caritátis est.Quisquis se a coniunctióne sanctórum séparat, non cantat cánticum novum. Secútus est enim véterem animositátem, non novam caritátem. In nova caritáte, quid est? Pax, vínculum sanctæ societátis, compágo spiritális, ædifícium de lapídibus vivis. Ubi est hoc? Non in uno loco, sed per univérsum orbem terrárum. Audi hoc de álio psalmo; sic dicit: Cantáte Dómino cánticum novum; cántate Dómino, omnis terra.
  
  Iam díximus, fratres, omnis terra cantat cánticum novum. Qui cum omni terra non cantat cánticum novum, dicat quod vult, linguis sonet Allelúia, dicat tota die, dicat tota nocte; non valde aures meæ inclinántur ad vocem cantántis, sed quæro mores operántis. Intérrogo enim et dico: Quid est quod cantas? Respóndet: Allelúia. Quid est Allelúia? Laudáte Dóminum. Veni, simul laudémus Dóminum. Si tu laudas Dóminum, et ego laudo Dóminum; quare in discórdia sumus? Cáritas laudat Dóminum, discórdia blasphémat Dóminum.
  
  In secundo nocturno Act 10, 40-43
  Deus suscitávit Iesum tértia die et dedit eum maniféstum fíeri non omni pópulo, sed téstibus præordinátis a Deo, nobis, qui manducávimus et bíbimus cum illo postquam resurréxit a mórtuis; et præcépit nobis prædicáre pópulo et testificári quia ipse est, qui constitútus est a Deo iudex vivórum et mortuórum. Huic omnes prophétæ testimónium pérhibent remissiónem peccatórum accípere per nomen eius omnes qui credunt in eum.
  
  Deus suscitávit Iesum tértia die et dedit eum maniféstum fíeri non omni pópulo, sed téstibus præordinátis a Deo, nobis, qui manducávimus et bíbimus cum illo postquam resurréxit a mórtuis; et præcépit nobis prædicáre pópulo et testificári quia ipse est, qui constitútus est a Deo iudex vivórum et mortuórum. Huic omnes prophétæ testimónium pérhibent remissiónem peccatórum accípere per nomen eius omnes qui credunt in eum.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut