v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Beate (Beata) martyr, próspera diem triumphálem tuum, quo sánguinis merces tibi coróna vincénti datur.
Hic te ex tenébris sǽculi, tortóre victo et iúdice, evéxit ad cælum dies Christóque ovántem réddidit.
Nunc angelórum párticeps collúces insígni stola, quam testis indomábilis rivis cruóris láveras.
Adésto nunc et óbsecra, placátus ut Christus suis inclínet aurem prósperam, noxas nec omnes ímputet.
Paulís per huc illábere Christi favórem déferens, sensus gravati ut séntiant levámen indulgéntiæ.
Honor Patri cum Fílio et Spíritu Paráclito, qui te coróna pérpeti cingunt in aula glóriæ. Amen.
Ant. 1. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. 1. Save me, Lord, according to Thy mercy.
Psalmus 6
Psalm 6
Homo afflictus Domini clementiam implorat
The afflicted man implores the Lord's clemency
Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).
Now my soul is troubled ... Father, deliver me from this hour.
Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
O Lord, rebuke me not in thy indignation, nor chastise me in thy wrath.
Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
Have mercy on me, O Lord, for I am weak: heal me, O Lord, for my bones are troubled.
Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?
And my soul is troubled exceedingly: but thou, O Lord, how long?
Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
Turn to me, O Lord, and deliver my soul: O save me for thy mercy’s sake.
Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?
For there is no one in death, that is mindful of thee: and who shall confess to thee in hell?
Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.
I have laboured in my groanings, every night I will wash my bed: I will water my couch with my tears.
Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.
My eye is troubled through indignation: I have grown old amongst all my enemies.
Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
Depart from me, all ye workers of iniquity: for the Lord hath heard the voice of my weeping.
Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
The Lord hath heard my supplication: the Lord hath received my prayer.
Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Let all my enemies be ashamed, and be very much troubled: let them be turned back, and be ashamed very speedily.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. Save me, Lord, according to Thy mercy.
Ant. 2. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. 2. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
Psalmus 9 A (9)
Psalm 9 A (9)
Gratiarum actio pro victoria
Thanksgiving for victory
Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.
He will come again to judge the living and the dead
I
I
Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.
I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.
I will be glad, and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.
When my enemy shall be turned back: they shall be weakened, and perish before thy face.
Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.
For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.
Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;
The swords of the enemy have failed unto the end:
et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.
and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise:
Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum
but the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.
and he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.
And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
Ant. 3. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. 3. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
II
II
Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.
Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.
For requiring their blood, he hath remembered them: he hath not forgotten the cry of the poor.
Miserére mei, Dómine; † vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,
Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.
Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; † in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.
The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.
For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.
Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.
Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
In primo nocturno, anno II
De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Gálatas
Audístis enim conversatiónem meam aliquándo in Iudaísmo quóniam supra modum persequébar ecclésiam Dei et expugnábam illam et proficiébam in Iudaísmo supra multos coætáneos in génere meo, abundántius æmulátor exsístens paternárum meárum traditiónum. Cum autem plácuit Deo, qui me segregávit de útero matris meæ et vocávit per grátiam suam, ut reveláret Fílium suum in me, ut evangelizárem illum in géntibus, contínuo non cóntuli cum carne et sánguine neque ascéndi Hierosólymam ad antecessóres meos apóstolos, sed ábii in Arábiam et íterum revérsus sum Damáscum.
Deínde post annos tres ascéndi Hierosólymam vidére Cepham et mansi apud eum diébus quíndecim; álium autem apostolórum non vidi nisi Iacóbum fratrem Dómini. Quæ autem scribo vobis, ecce coram Deo quia non méntior. Deínde veni in partes Sýriæ et Cilíciæ. Eram autem ignótus fácie ecclésiis Iudææ, quæ sunt in Christo; tantum autem audítum habébant: " Qui persequebátur nos aliquándo, nunc evangelízat fidem, quam aliquándo expugnábat ", et in me glorificábant Deum.
Deínde post annos quattuórdecim íterum ascéndi Hierosólymam cum Bárnaba, assúmpto et Tito; ascéndi autem secúndum revelatiónem; et cóntuli cum illis evangélium, quod prdico in géntibus, seórsum autem his qui observabántur, ne forte in vácuum cúrrerem aut cucurríssem. Sed neque Titus, qui mecum erat, cum esset Græcus, compúlsus est circumcídi. Sed propter subintrodúctos falsos fratres, qui subintroiérunt exploráre libertátem nostram, quam habémus in Christo Iesu, ut nos in servitútem redígerent; quibus neque ad horam céssimus subiciéntes nos, ut véritas evangélii permáneat apud vos. Ab his autem, qui videbántur esse áliquid - quales aliquándo fúerint, nihil mea ínterest; Deus persónam hóminis non áccipit - mihi enim, qui observabántur, nihil contulérunt.
Cum vidíssent quod créditum est mihi evangélium præpútii, sicut Petro circumcisiónis - qui enim operátus est Petro in apostolátum circumcisiónis operátus est et mihi inter gentes - et cum cognovíssent grátiam, quæ data est mihi, Iacóbus et Cephas et Ioánnes, qui videbántur colúmnæ esse, déxteras dedérunt mihi et Bárnabæ communiónis, ut nos in gentes, ipsi autem in circumcisiónem; tantum ut páuperum mémores essémus, quod étiam sollícitus fui hoc ipsum fácere.
r. Auribus pércipe, Dómine, lácrimas meas; ne síleas a me, remítte mihi, * Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus. v. Dixi: Custódiam vias meas, ut non delínquam in lingua mea. * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
In secundo nocturno, anno II)
Ex Apológia secúnda sancti Iustíni mártyris (Cc.13-14 : ed. de Otto, Ienæ, 1876, 237-241)
Ego, cum integuméntum nefárium a pravis dæmónibus ad deterréndos céteros hómines divínis christianórum doctrínis iniéctum vidérem, et huiúsmodi mendaciórum auctóres et ipsum integuméntum et vulgi opiniónem irrísi. Christiánus ut invéniar, profíteor me et laudi dúcere et omni dimicatióne conténdere, non quod aliénæ sint Platónis doctrínæ a Christo, sed quod non omníno símiles sint, ut neque ceterórum, nempe Stoicórum et pœtárum et historicórum. Quisque enim ex parte dissemináti divíni Logi id quod ei cognátum est videns præcláre locútus est; qui autem in rebus gravióribus secum pugnántia dixérunt eos consecútos non esse ápparet sciéntiam sublimiórem et cognitiónem quæ refélli néqueat.
Quæcúmque ígitur apud omnes præcláre dicta sunt, nostra christianórum sunt; oriúndum enim ab ingénito et inenarrábili Deo Logon secúndum Deum adorámus et amámus, quandóquidem étiam homo propter nos factus est, ut, et perpessiónum nostrárum párticeps factus, et medicínam nobis fáceret. Scriptóres enim omnes per ínsitum Logi semen subobscúre potuérunt verum vidére. Nam áliud est semen alicúius et imitámen pro víribus concéssum, et áliud ipsum illud cuius communicátio et imitátio secúndum grátiam ab ipso proveniéntem concéditur.
Quaprópter vos rogámus ut huncce libéllum, subscribéntes quod vobis placet, promulgétis, ut céteris quoque nostra innotéscant et possint falsa opinióne boníque ignorántia liberári : qui sua culpa supplíciis obnóxii fiunt, quia natúræ hóminum inest facúltas cognoscéndi bonum et turpe, et quia nos, quos non norunt tália patráre facínora quália criminántur, condémnant, et quia diis gaudent, qui tália patrárunt et ab homínibus simília étiam nunc éxigunt : ádeo ut eo ipso, quod nos, quasi tália patrántes, morte aut vínculis aut ália eiúsmodi pœna mulctant, seípsos condémnent, ita ut áliis iudícibus non sit opus.
r. Iste sanctus pro lege Dei sui certávit usque ad mortem, et a verbis impiórum non tímuit ; * Fundátus enim erat supra firmam petram, allelúia. v. Iste est qui contémpsit vitam mundi et pervénit ad cæléstia regna. * Fundátus. v. Glória Patri. * Fundátus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
