The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Cor, arca legem cóntinens non servitútis véteris, sed grátiæ, sed véniæ, sed et misericórdiæ;
Jesus, behind Thy Temple’s veil, Hid in an ark of gold, On stones engraven, lay the Law Thy finger wrote of old.
  Cor, sanctuárium novi intemerátum fœ́deris, templum vetústo sánctius velúmque scisso utílius:
But in Thy Body’s temple new, Thy life-blood’s throbbing shrine, Held, upon fleshly tables graved, The law of Love Divine.
  Te vulnerátum cáritas ictu paténti vóluit, amóris invisíbilis ut venerémur vúlnera.
And when that Heart in death was stilled, Each temple’s veil was riven: And lo, within Thy Love’s red shrine, To us to look was given.
  Hoc sub amóris sýmbolo passus cruénta et mýstica, utrúmque sacrifícium Christus sacérdos óbtulit.
There make us gaze and see the love Which drew Thee, for our sake, O great High-priest, Thyself to God A sacrifice to make.
  Quis non amántem rédamet? quis non redémptus díligat et caritáte iúgiter hærére Christo géstiat?
  Iesu, tibi sit glória, qui corde fundis grátiam, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
  Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
  Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
  Psalmus 37 (38)
Psalm 37
  Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
  Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
  I
I
  Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
  Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
  quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
  for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
  Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
  Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
  Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
  For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
  Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
  Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
  Ant. 2. Lord, all my desire is before Thou.
  II
II
  Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
  My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
  Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
  I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
  Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
  For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
  Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
  I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
  Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
  Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
  Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
  My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
  Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
  My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
  Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
  And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
  Ant. Lord, all my desire is before Thou.
  Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
  Ant. 3. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
  III
III
  Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
  But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
  et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
  I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
  Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
  For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
  Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
  For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
  Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
  For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
  Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
  For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
  Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
  Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
  Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
  Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
  Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
  Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
  Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
  Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
  Ant. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
  In primo nocturno, utroque anno
  De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
  Fratres: Scimus quóniam diligéntibus Deum ómnia cooperántur in bonum, his, qui secúndum propósitum vocáti sunt. Nam, quos præscívit, et prædestinávit confórmes fíeri imáginis Fílii eius, ut sit ipse primogénitus in multis frátribus; quos autem prædestinávit, hos et vocávit; et quos vocávit, hos et iustificávit; quos autem iustificávit, illos et glorificávit.
  
  Quid ergo dicémus ad hæc? Si Deus pro nobis, quis contra nos? Qui Fílio suo non pepércit, sed pro nobis ómnibus trádidit illum, quómodo non étiam cum illo ómnia nobis donábit? Quis accusábit advérsus eléctos Dei? Deus, qui iustíficat? Quis est qui condémnet? Christus Iesus, qui mórtuus est, immo qui suscitátus est, qui et est ad déxteram Dei, qui étiam interpéllat pro nobis?
  
  Quis nos separábit a caritáte Christi? Tribulátio an angústia an persecútio an fames an núditas an perículum an gládius? Sicut scriptum est: Propter te mortificámur tota die, æstimáti sumus ut oves occisiónis. Sed in his ómnibus supervíncimus per eum, qui diléxit nos.
  
  Certus sum enim quia neque mors neque vita neque ángeli neque principátus neque instántia neque futúra neque virtútes neque altitúdo neque profúndum neque ália qulibet creatúra póterit nos separáre a caritáte Dei, quæ est in Christo Iesu Dómino nostro.
  
  r. Cum essémus mórtui peccátis, convivificávit nos Deus in Christo * Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos. v. Ut osténderet in sæculis superveniéntibus abundántes divítias grátiæ suæ. * Propter. v. Glória Patri. * Propter.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Libris Insinuatiónum divínæ pietátis sanctæ Gertrúdis vírginis (Lib. 3, 25.51: SC 143, 118-120.224-226)
  Dum Gertrúdis studéret síngulas notas et verba cum intentióne proférre et in hoc ex humána fragilitáte sæpius impedirétur, mœsta ex hoc, dixit intra se: " Et quis ex tali stúdio proveníre póterit proféctus, cui tanta inest instabílitas? " Cuius mœstítiam Dóminus non súfferens præsentávit illi quasi própriis mánibus suis cor suum deificátum in similitúdine lámpadis ardéntis, dicens: " Ecce cor meum dulcíssimum semper venerándæ Trinitátis órganum, óculis mentis tuæ præténdo, cui ómnia, quæ per te minus supplére súfficis, fiduciáliter pro te supplénda commendábis. Et sic ómnia coram óculis meis apparébunt summe perfécta. "
  
  "Quia ad similitúdinem, sicut servus fidélis qui semper dómino suo ad quæque beneplácita parátus assístit, sic cor meum deínceps semper áderit tibi ad hoc, ut omnes neglegéntias tuas quálibet hora pro te súppleat. Divínum cor meum humánam recognóscens fragilitátem simíliter et instabilitátem, cum inæstimábili semper desidério exspectándo exóptat, quoúsque tu, si non verbis saltem áliquo nutu, commíttas sibi suppléndum pro te ac perficiéndum quidquid per te minus perfícere potes. "
  
  Alia vice Dóminus dixit ad eam: " Quílibet cordis mei duórum púlsuum tribus modis salútem hóminis operátur. Primus quidem pulsus operátur salútem peccatórum; secúndus, iustórum. Per primum étenim pulsum primo modo sine intermissióne álloquor Deum Patrem, ipsum peccatóribus benígne placándo et ad misericórdiam inclinándo. Secúndo álloquor omnes sanctos meos, apud ipsos peccatórem fratérna fidelitáte excusándo et eos ad orándum pro peccatóre instigándo. Tértio álloquor ipsum peccatórem, eum misericórditer ad pæniténtiam revocándo ac cum ineffábili desidério conversiónem ipsíus exspectándo. "
  
  "Per secúndum pulsum primo modo álloquor Deum Patrem ad congratulándum mihi, pro eo quod prétium sánguinis mei tam utíliter expéndi pro redemptióne iustórum, in quorum córdibus nunc deléctor tam divérsas habére delícias. Secúndo, álloquor totam cæléstem milítiam ad collaudándum laudábilem conversatiónem iustórum et ad regratiándum mihi pro ómnibus benefíciis illis impénsis ac deínceps impendéndis. Tértio álloquor ipsos iustos diversímode ipsis salúbriter blandiéndo et, ut de die in diem, de hora in horam profíciant, fidéliter admonéndo. Et sicut pulsus humáni cordis non impéditur ex visu et audítu, aut quocúmque ópere mánuum, quin semper suum motum habére possit; ita nec cæli, nec terræ, nec totíus universitátis gubernátio aut disposítio hos binos pulsus in corde meo divíno unquam, vel ad módicum, póterit usque in finem sæculi sedáre, aut temperáre, aut aliquátenus impedíre. "
  
  r. Omnes gentes, quascúmque fecísti, vénient * Et adorábunt coram te, Dómine. v. Et glorificábunt nomen tuum, quóniam magnus es tu et fáciens mirabília. * Et adorábunt. v. Glória Patri. * Et adorábunt.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut