Die 22 iunii
1. Sancti Paulíni, epíscopi, qui, baptísmo Burdígalæ recépto et consulátu relícto, ex nobilíssimo et opulentíssimo factus est pro Christo pauper et húmilis et, Nolam in Campánia apud sancti Felícis presbyteri sepúlcrum migrátus, ut eius exémplum vitæ ex propínquo sequerétur, ascéticam exégit conversatiónem cum uxóre et sóciis; epíscopus vero efféctus, eruditióne et sanctitáte clarus, peregrínos adiúvit et míseros studióse sublevávit.
2. Sanctórum Ioánnis Fisher, epíscopi, et Thomæ More, mártyrum, qui, cum Henríco regi Octávo in controvérsia de eius matrimónio repudiándo et de Románi Pontíficis primátu restitíssent, in Turrem Londínii in Anglia trusi sunt. Ioánnes Fisher, epíscopus Roffénsis, vir eruditióne et dignitáte vitæ claríssimus, hac die iussu ipsíus regis ante cárcerem decollátus est; Thomas More vero, paterfamílias vita integérrimus et præses cœtus moderatórum natiónis, propter fidelitátem erga Ecclésiam cathólicam servátam sexta die iúlii cum venerábili antístite martyrio coniúnctus est.
3. Romæ, commemorátio sancti Flávii Cleméntis, mártyris, qui a Domitiáno imperatóre, quocum consulátum gésserat, nómine deórum negatóris, revéra ob Christi fidem interémptus est.
4. Verulámii in Británnia, sancti Albáni, mártyris, qui, ut narrátur, nondum baptizátus, pro clérico hóspite, quem domi suscéperat et a quo christiánæ fídei præcéptis imbútus erat, seípsum commutáta veste trádidit; quarri ob rem, post vérbera et acérba torménta cápite truncátus est.
5. Regióne in Británnia Minóre, sanctórum Iúlii et Aarónis, mártyrum, qui post sanctum Albánum in persecutióne Diocletiáni imperatóris passi sunt; quo témpore ibídem plúrimi, divérsis cruciátibus torti et sævíssime laceráti, ad supérnæ civitátis gáudia, consummáto agóne, pervenérunt.
6. Dolíche in Syria, sancti Eusébii, Samosaténi epíscopi, qui, témpore Constántii imperatóris ariáni, sub hábitu militári incógnitus Ecclésias Dei visitábat, ut in fide cathólica illas confirmáret; deínde, sub imperatóre Valénte, in Thráciam relegátus est, sed, réddita Ecclésiæ pace, témpore impérii Theodósii ab exsílio revocátus, tandem, cum íterum Ecclésias visitáret, confrácto cápite ex tégula ab ariána mulíere désuper in eum immíssa, martyr occúbuit.
7. Commemorátio sancti Nicétæ, epíscopi Remesiánæ in Dácia, quem cármine sanctus Paulínus Nolánus laudat, quod bárbaros oves factos Evangélium edocuísset atque in pacis caulas duxísset et quondam imperíti ac latrónes Christum corde románo resonáre didicíssent.
8 *. Romæ in Lateráno, beáti Innocéntii papæ Quinti, qui, ex Ordine Prædicatórum, sacram theológiam Parísiis dócuit et, sedem episcopálem Lugdunénsem invíto adéptus, una cum sancto Bonaventúra ConcÍlium Œcuménicum pro unióne inter Latínos et Græcos seiúnctos moderátus est; dein, ad Petri cáthedram evéctus, pérbrevi témpore munus Pontíficis explévit, Ecclésiæ Románæ pótius osténsus quam datus.
Et álibi aliórum plurimórum sanctórum Mártyrum et Confessórum, atque sanctárum Vírginum.
r. Deo grátias.
v. Pretiósa in conspéctu Dómini, (T.P. Allelúia.)
r. Mors sanctórum eius, (T.P. Allelúia.)
r. Mors sanctórum eius, (T.P. Allelúia.)
Lectio brevis (Rom 11, 16-18)
Quod si primítiæ sanctæ sunt, et massa; et si radix sancta, et rami. Quod si áliqui ex ramis fracti sunt, tu autem, cum oleáster esses, insértus es in illis et consócius radícis pinguédinis olívæ factus es, noli gloriári advérsus ramos; quod si gloriáris, non tu radícem portas, sed radix te.
For if the firstfruit be holy, so is the lump also: and if the root be holy, so are the branches. And if some of the branches be broken, and thou, being a wild olive, art ingrafted in them, and art made partaker of the root, and of the fatness of the olive tree, Boast not against the branches. But if thou boast, thou bearest not the root, but the root thee.
Verbum Dómini. r. Deo grátias.
Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
Sancta María et omnes Sancti intercédant pro nobis ad Dóminum, ut nos mereámur ab eo adiuvári et salvári, qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum. r. Amen.
May Saint Mary and all the Saints intercede for us with the Lord, that we may deserve to be helped and saved by him who lives and reigns for ever and ever. r. Amen.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
Et fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. r. Amen.
And may their souls rest in peace through the mercy of God. r. Amen.
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
v. Go in peace. r. Let us give thanks to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
