v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magdalæ sidus, múlier beáta, te pio cultu venerámur omnes, quam sibi Christus sociávit arcti fœ́dere amóris.
Cum tibi illíus pátefit potéstas dæmonum vires ábigens treménda, tu fide gaudes potióre necti grata medénti.
Hæret hinc urgens tibi caritátis vis ut insístas pédibus Magístri, férvidis illum comitáta semper sédula curis.
Tuque complóras Dóminum, crucíque ímpetu flagrans pietátis astas; membra tu terges studiósa et ungis danda sepúlcro.
Quos amor Christi péperit, triúmphis nos fac adiúngi sócios per ævum, atque Dilécto simul affluénter pángere laudes. Amen.
Ant. 1. Bénedic, ánima mea, Dómino, et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
Ant. 1. May my soul bless the Lord, and forget none of His benefits.
Psalmus 102 (103)
Psalm 102 (103)
Laus miserentis Domini
Per viscera misericordiæ Dei visitavit nos Oriens ex alto (Cf. Lc 1, 78).
I
I
Bénedic, ánima mea, Dómino, * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto eius.
My soul, bless the Lord, and may all that is within me bless His holy Name.
Bénedic, ánima mea, Dómino, * et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
My soul, bless the Lord, and never forget all His blessings.
Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis, * qui sanat omnes infirmitátes tuas;
It is He who forgives all thy iniquities, and heals all thy diseases.
qui rédimit de intéritu vitam tuam, * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus;
It is He who redeems thy life from death, who crowns thou with mercy and graces.
qui replet in bonis ætátem tuam: * renovábitur ut áquilæ iuvéntus tua.
It is He who fulfills thy desires by showering thou with goods; thy youth will be renewed like that of the eagle.
Fáciens iustítias Dóminus * et iudícium ómnibus iniúriam patiéntibus.
The Lord has mercy, and He doth justice to all those who suffer violence (an injustice).
Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israel adinventiónes suas.
He made known His ways to Moses, His will unto the children of Israel.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Bénedic, ánima mea, Dómino, et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
Ant. May my soul bless the Lord, and forget none of His benefits.
Ant. 2. Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se.
Ant. 2. As a father has compassion on his children, so the Lord has compassion on those who fear Him.
II
II
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is compassionate and merciful, patient and most merciful.
Non in perpétuum conténdet, * neque in ætérnum irascétur.
He shall not be perpetually angry, and will not threaten endlessly.
Non secúndum peccáta nostra fecit nobis, * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis.
He hath not dealt with us according to our sins, nor has He punished us according to our iniquities.
Quóniam, quantum exaltátur cælum a terra, * præváluit misericórdia eius super timéntes eum;
For as much as heaven is exalted above the earth, so much has He established His mercy on those who fear Him.
quantum distat ortus ab occidénte, * longe fecit a nobis iniquitátes nostras.
As far as the east is from the west, so much has He removed our iniquities from us.
Quómodo miserétur pater filiórum, * misértus est Dóminus timéntibus se.
As a father has compassion on His children, so the Lord has compassion on those who fear Him.
Quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum, * recordátus est quóniam pulvis sumus.
For He Himself knows what we are made of; He remembered that we are naught but dust.
Homo sicut fenum dies eius, * tamquam flos agri sic efflorébit.
The days of man pass like grass; it will bloom like the flower of the field.
Spirat ventus in illum, et non subsístet, * et non cognóscet eum ámplius locus eius.
Let a breath pass over it), and it is no more, and the place it occupied no longer recognizes it.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se.
Ant. As a father has compassion on his children, so the Lord has compassion on those who fear Him.
Ant. 3. Benedícite Dómino, ómnia ópera eius.
Ant. 3. Bless the Lord, all His works.
III
III
Misericórdia autem Dómini ab ætérno † et usque in ætérnum super timéntes eum; * et iustítia illíus in fílios filiórum,
But the Lord's mercy extends from eternity to eternity upon those who fear Him. And His righteousness is poured out on the sons of the sons
in eos, qui servant testaméntum eius * et mémores sunt mandatórum ipsíus ad faciéndum ea.
of those who keep His covenant, and keep in remembrance His commandments, to fulfill them.
Dóminus in cælo parávit sedem suam, * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur.
The Lord has prepared His throne in heaven, and all things will be subject to His dominion.
Benedícite Dómino, omnes ángeli eius, † poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus * in audiéndo vocem sermónum eius.
Bless the Lord, all of thee, His angels, who are mighty and mighty in strength; who carry out His word, in obedience unto the voice of His commands.
Benedícite Dómino, omnes virtútes eius, * minístri eius, qui fácitis voluntátem eius.
Bless the Lord, all of thee, His armies; thou, His ministers, who do His will.
Benedícite Dómino, ómnia ópera eius, † in omni loco dominatiónis eius. * Bénedic, ánima mea, Dómino.
Bless the Lord, all of thee, His works, in all the places of His dominion. My soul, bless the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedícite Dómino, ómnia ópera eius.
Ant. Bless the Lord, all His works.
In primo nocturno, anno II
De libro Iob
Respóndens Baldad Suhítes dixit: Usque ad quem finem verba iactábitis? Intellégite prius, et sic loquámur. Quare reputáti sumus ut iuménta et sordúimus coram vobis? Qui perdis ánimam tuam in furóre tuo, numquid propter te derelinquétur terra, et transferéntur rupes de loco suo?
Lux ímpii exstinguétur, nec splendébit flamma ignis eius. Lux obtenebréscet in tabernáculo illíus, et lucérna, quæ super eum est, exstinguétur. Arctabúntur gressus virtútis eius, et præcipitábit eum consílium suum. Immíssi sunt in rete pedes eius, et in retículo ámbulat.
Tenet plantam illíus láqueus, et firmátur super eum tendículum. Abscóndita est in terra pédica eius et decípula illíus super sémitam. Undique terrent eum formídines et invólvunt pedes eius. Attenuátur fame robur eius, et pernícies paráta costis illíus. Dévorat partes cutis eius, consúmat membra illíus primogénitus mortis. Avéllitur de tabernáculo suo fidúcia eius, et urges eum ad regem formídinum. Hábitas in tabernáculo quod iam non est ei; aspérgitur in habitatióne eius sulphur.
Deórsum radíces eius siccántur, sursum autem atterúntur rami eius. Memória illíus périit de terra, et non celebrábitur nomen eius in platéis. Expéllent eum de luce in ténebras et de orbe tránsferent eum. Non erit semen eius neque progénies in pópulo suo, nec ullæ relíquiæ in commoratióne eius. In die eius stupébunt novíssimi, et primos invádet horror. Hæc sunt ergo tabernácula iníqui; et iste locus eius qui ignórat Deum.
r. Inclinans fáciem meam ingemísco, commovébor ómnibus membris meis; scio enim, Dómine, quia impunítum me non dimíttis; * Et si sum ímpius, quare non sum mórtuus sed labóro? v. Quæ est enim fortitúdo mea ut sustíneam, aut quis finis meus ut patiénter agam? * Et. v. Glória Patri. * Et.
In secundo nocturno, anno II
Ex Meditatióne in resurrectiónem Dómini sancto Bernárdo abbáti attribúta (PL. 184, 766)
Vidit María Iesum stantem, et nesciébat quia Iesus est. O pium, o delectábile pietátis spectáculum! Ipse qui quæritur et desiderátur, et occúltat se et manifestátur. Occúltat se ut ardéntius requirátur, et requisítus cum gáudio inveniátur, invéntus cum sollicitúdine teneátur, et tentus non dimittátur, donec in amóris suis cubículo mansiónem factúrus introducátur.
Hac arte Sapiéntia ludit in orbe terrárum et delíciæ eius esse cum fíliis hóminum. Múlier quid ploras? Quem quæris? Habes quem quæris, et ignóras? Habes verum et ætérnum gáudium et ploras? Habes intus quem foris requíris. Vere stas ad monuméntum foris plorans. Mens tua monuméntum meum est. Ibi non mórtuus, sed in ætérnum requiésco vivens. Mens tua hortus meus est. Bene existimásti quia hortulánus sum. Secúndus Adam ego sum, óperor et custódio paradísum meum. Fletus tuus, píetas tua, desidérium tuum, opus meum est: habes me intra te et nescis, ídeo foras quæris. Ecce et foris apparébo, ut te intus redúcam, et invénias intus quem foris quæris.
María, novi te ex nómine, disce me cognóscere ex fide. Noli me tángere, sicut hóminem, nec sicut prius tetigísti et unxísti mortálem. Nondum ascéndi ad Patrem meum; nondum credidísti me Patri coæquálem, coætérnum et consubstantiálem. Hoc ígitur crede, et tetigísti me. Hóminem vides, ídeo non credis; quod enim vidétur, non créditur. Deum non vides, crede et vidébis: credéndo me tanges, sicut et illa múlier quæ vestiménti mei fímbriam tétigit, et conféstim sanáta est. Quare? Quia fides sua tétigit me. Hac manu tange me, his óculis quære me, his pédibus festína currens ad me, nec longe a te sum. Deus enim appropínquans ego sum, verbum in ore tuo et in corde tuo sum. Quid propínquius hómini quam cor suum? Illic intus invénior a quibuscúmque invénior.
r. María plorans ad monuméntum foris stabat; et flendo, se inclínans in monuméntum dénuo prospiciébat, * Quamvis quidem vácuum víderat, tamen íterum vidére desiderábat. v. Non suffíciens sibi semel aspexísse, vis amóris multiplicávit in ea intentiónem inquisitiónis. * Quamvis. v. Glória Patri. * Quamvis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
