v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Cæléstis formam glóriæ, quam spes quærit Ecclésiæ, in monte Christus índicat, qui supra solem émicat.
Res memoránda sǽculis: tribus coram discípulis, cum Elía, cum Móyse grata promit elóquia.
Assístunt testes grátiæ, legis vatúmque véterum; de nube testimónium sonat Patris ad Fílium.
Glorificáta fácie Christus declárat hódie quis honor sit credéntium Deo pie fruéntium.
Visiónis mystérium corda levat fidélium, unde sollémni gáudio clamat nostra devótio:
Pater, cum Unigénito et Spíritu Paráclito unus, nobis hanc glóriam largíre per præséntiam. Amen.
Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. 1. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
I
I
Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. 2. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
II
II
Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
III
III
Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula secúnda beáti Pauli apóstoli ad Corínthios 3, 7 - 4, 6
Fratres: Si ministrátio mortis lítteris deformáta in lapídibus fuit in glória, ita ut non possent inténdere fílii Israel in fáciem Móysis propter glóriam vultus eius, quæ evacuátur, quómodo non magis ministrátio Spíritus erit in glória? Nam si ministérium damnatiónis glória est, multo magis abúndat ministérium iustítiæ in glória. Nam nec glorificátum est, quod cláruit in hac parte, propter excelléntem glóriam; si enim quod evacuátur per glóriam est, multo magis quod manet in glória est.
Habéntes ígitur talem spem multa fidúcia útimur, et non sicut Móyses: ponébat velámen super fáciem suam, ut non inténderent fílii Israel in finem illíus, quod evacuátur. Sed obtúsi sunt sensus eórum. Usque in hodiérnum enim diem idípsum velámen in lectióne Véteris Testaménti manet non revelátum, quóniam in Christo evacuátur; sed usque in hodiérnum diem, cum légitur Móyses, velámen est pósitum super cor eórum. Quando autem convérsus fúerit ad Dóminum, aufértur velámen. Dóminus autem Spíritus est; ubi autem Spíritus Dómini, ibi libértas. Nos vero omnes reveláta fácie glóriam Dómini speculántes, in eándem imáginem transformámur a claritáte in claritátem tamquam a Dómini Spíritu.
Ideo habéntes hanc ministratiónem, iuxta quod misericórdiam consecúti sumus, non defícimus, sed abdicávimus occúlta dedécoris non ambulántes in astútia neque adulterántes verbum Dei, sed in manifestátione veritátis commendántes nosmetípsos ad omnem consciéntiam hóminum coram Deo.
Quod si étiam velátum est evangélium nostrum, in his qui péreunt est velátum, in quibus deus huius sæculi excæcávit mentes infidélium, ut non fúlgeat illuminátio Evangélii glóriæ Christi, qui est imágo Dei. Non enim nosmetípsos prædicámus, sed Iesum Christum Dóminum; nos autem servos vestros per Iesum. Quóniam Deus qui dixit: De ténebris lux splendéscat, ipse illúxit in córdibus nostris ad illuminatiónem sciéntiæ claritátis Dei in fácie Iesu Christi.
r. Coram tribus discípulis transfigurátus Dóminus, * Móysen et Elíam hinc inde secum loquéntes osténdit in maiestáte. v. Ut in ore duórum vel trium téstium, sicut scriptum est, staret omne verbum, et ut ipse testimónium habéret a Lege et Prophétis. * Móysen. v. Glória Patri. * Móysen.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo 4 in Ascensione, 7-10: EC 5, 143-146)
Primum constítue montem illum, in quem ascéndit Christus cum Petro et Iacóbo et Ioánne, ubi et transfigurátus est ante eos. Refúlsit fácies eius ut sol, et vestiménta eius facta sunt alba sicut nix. Resurrectiónis glória ista est, quam in monte spei contemplámur. Ut quid enim ascéndit ut transfigurarétur, nisi ut docéret nos cogitatióne ascéndere ad futúram illam glóriam, quæ revelábitur in nobis? Felix, cuius meditátio in conspéctu Dómini semper est, qui in corde suo delectatiónes déxteræ Dómini usque in finem sédula cogitatióne revólvit!
Quid enim illi grave póterit vidéri, qui semper mente tractat, quod non sint condígnæ passiónes huius témporis ad futúram glóriam? Tibi dixit cor meum - prophéta lóquitur Dómino - tibi dixit cor meum: "Exquisívit te fácies mea; fáciem tuam, Dómine, requíram." Quis mihi tríbuat, ut omnes surgéntes stetis in excélso, et videátis exsultatiónem, quæ ventúra est vobis a Dómino?
Quis enim ex vobis secum cógitans futúram illam vitam, sed lætítiam, sed iucunditátem, sed beatitúdinem, sed glóriam filiórum Dei, quis, inquam, tália tranquílla secum consciéntia volvens, non contínuo de plenitúdine íntimæ suavitátis erúctuet: Dómine, bonum est nos hic esse? Hæc recordátus sum - prophéta lóquitur - et effúdi in me ánimam meam. Quæ? Quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis usque ad domum Dei. Et item: Memor fui, inquit, Dei, et delectátus sum. (Et déficit spíritus meus.)
Quem vidérunt apóstoli, vidit et iste, nec dissímili, ut árbitror, visióne, nisi quod spiritále totum hábuit huius vísio, corpóreum nihil. Tranfigurátum procul dúbio vidit et speciósum forma præ fíliis hóminum, qui delectátum se pérhibet, sicut et apóstoli: Bonum est, ínquiunt, nos hic esse! Et ut nihil desit propósitæ similitúdini, illi quidem proni cecidísse legúntur, hic vero suum fatétur spíritum defecísse: Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, quam abscondísti timéntibus te!
r. Ecce nubes lúcida obumbrávit eos, et vox de nube dicens: * Hic est Fílius meus diléctus, in quo mihi bene complácui; ipsum audíte. v. Et audiéntes discípuli cecidérunt in fácies suas, exterríti ad vocem cælitus dicéntem: * Hic est. v. Glória Patri. * Hic est.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
