v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
I
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
II
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
III
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
In primo nocturno, anno II
Incipit liber Ionæ prophétæ
Et factum est verbum Dómini ad Ionam fílium Amáthi dicens: "Surge et vade in Ninéven civitátem grandem et prædica in ea, quia ascéndit malítia eius coram me." Et surréxit Ionas, ut fúgeret in Tharsis a fácie Dómini; et descéndit Ioppen et invénit navem eúntem in Tharsis et dedit naulum eius et descéndit in eam, ut iret cum eis in Tharsis a fácie Dómini. Dóminus autem misit ventum magnum in mare, et facta est tempéstas magna in mari, et navis periclitabátur cónteri.
Et timuérunt nautæ et clamavérunt unusquísque ad deum suum et misérunt vasa quæ erant in navi in mare, ut alleviarétur ab eis. Ionas autem descénderat ad interióra navis et, cum recubuísset, dormiébat sopóre gravi. Et accéssit ad eum gubernátor et dixit ei: "Quid? Tu sopóre deprímeris? Surge, ínvoca Deum tuum, si forte recógitet Deus de nobis, et non pereámus." Et dixit unusquísque ad cóllegam suum: "Veníte, et mittámus sortes, ut sciámus quare hoc malum sit nobis." Et misérunt sortes, et cécidit sors super Ionam. Et dixérunt ad eum: "Indica nobis cuius causa malum istud sit nobis. Quod est opus tuum et unde venis? Quæ terra tua et ex quo pópulo es tu?" Et dixit ad eos: "Hebræus ego sum et Dóminum, Deum cæli, ego tímeo, qui fecit mare et áridam."
Et timuérunt viri timóre magno et dixérunt ad eum: "Quid hoc fecísti?" Cognóverant enim viri quod a fácie Dómini fúgeret, quia indicáverat eis. Et dixérunt ad eum: "Quid faciémus tibi, ut conticéscat mare a nobis?" Mare enim magis ac magis intumescébat. Et dixit ad eos: "Tóllite me et míttite in mare, et cessábit mare a vobis; scio enim ego quóniam propter me tempéstas hæc grandis super vos."
Et remigábant viri ut reverteréntur ad áridam; et non valébant, quia mare magis intumescébat super eos. Et clamavérunt ad Dóminum et dixérunt: "Quæsumus, Dómine, ne pereámus in ánima viri istíus, et ne des super nos sánguinem innocéntem; quia tu, Dómine, sicut voluísti, fecísti." Et tulérunt Ionam et misérunt in mare; et stetit mare a fervóre suo. Et timuérunt viri timóre magno Dóminum et immolavérunt hóstias Dómino et vovérunt vota. Et præparávit Dóminus piscem grandem, ut deglutíret Ionam; et erat Ionas in ventre piscis tribus diébus et tribus nóctibus. Et dixit Dóminus pisci, et evómuit Ionam in áridam.
r. Afflícti pro peccátis nostris, cotídie cum lácrimis exspectámus finem nostrum; dolor cordis nostri ascéndat ad te, Dómine, * Ut éruas nos a malis quæ innovántur in nobis. v. Dómine Deus Israel, exáudi preces nostras; áuribus pércipe dolórem cordis nostri, * Ut éruas. v. Glória Patri. * Ut éruas.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 37, 1. 3-4: CCL 24, 211-212. 213-214)
Prophétæ Ionæ fuga ipsíus Dómini vértitur in figúram; et quod credebátur ferále naufrágium, hoc sacraméntum domínicæ resurrectiónis exístit. Nam quemádmodum Ionas typum per ómnia tenúerit et impléverit Salvatóris, históriæ, quæ de ipso scripta est, textus osténdit. Fugit, inquit, Ionas a fácie Dei. Nonne Dóminus, ut hóminis fáciem præférret et formam, fáciem formámque própriæ deitátis aufúgit? Apóstolo sic dicénte: Qui cum in forma Dei esset; et post: Formam servi suscépit. Dóminus, ut latéret mundum, ut diábolum præveníret, in hóminem se fugit ipsum.
Quod autem Ionas auctor suæ demersiónis exístit, cum dicit: Tóllite me, et míttite me in mare, voluntáriam Dómini índicat passiónem. Nam quare sibi illi sústinent hoc iubéri, qui sibi in perículo tali in sponte póterant subveníre? Quando enim multórum salus petit uníus mortem, mors in intereúntis arbítrio collocátur, quia et moritúrum retardáre potest ad mortem volúntas, et periclitántis moras perículum præveníre.
Sed hic ubi totum Dómini géritur in figúra, exspectátur moriéntis auctóritas, ut mori non sit necéssitas, sed potéstas. Audi Dóminum dicéntem: Potestátem hábeo ponéndi ánimam meam, et potestátem hábeo suméndi eam: nemo tollit eam a me. Quómodo? Quia Christus, etsi emísit spíritum, non dimísit, quia qui ómnium in sua manu récipit et tenet ánimas, ipse ánimam suam quemádmodum possit pérdere non vidétur.
Adest bélua de profúndo totum domínicæ resurrectiónis impletúra et proditúra, immo conceptúra et paritúra mystérium; adest bélua, adest imágo hórrida et crudélis inférni, quæ dum fertur ávidis fáucibus in prophétam, vigórem sui sensit et degustávit auctóris. Incúrrit namque ieiúna devorándo, sed domicílium cordis sui tremens ad supérni hóspitis aptat et præparat mansiónem, ut ipsa quæ fúerat tota causa discríminis, ipsa fíeret necessáriæ navigatiónis inaudíta vectúra, vectórem suum servans et post tríduum réferens ad supérna.
r. Aspice in me, Dómine, et miserére mei, quóniam únicus et pauper sum. De necessitátibus meis éripe me; * Et dimítte univérsa delícta mea. v. Secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu, propter bonitátem tuam, Dómine; * Et dimítte. v. Glória Patri. * Et dimítte.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
