v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Consors patérni lúminis, lux ipse lucis et dies, noctem canéndo rúmpimus: assíste postulántibus.
O Light of Light, O Dayspring bright, Co-equal in Thy Father’s light: Assist us, as with prayer and psalm Thy servants break the twilight calm.
Aufer tenébras méntium, fuga catérvas dæmonum, expélle somnoléntiam ne pigritántes óbruat.
All darkness from our minds dispel, And turn to flight the hosts of hell: Bid sleepfulness out eyelids fly, Lest overwhelmed in sloth we lie.
Sic, Christe, nobis ómnibus indúlgeas credéntibus, ut prosit exorántibus quod præcinéntes psállimus.
Jesu, Thy pardon, kind and free, Bestow on us who trust in Thee: And as Thy praises we declare, O with acceptance hear our prayer.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
O sacrosáncta Trínitas, quæ cuncta condens órdinas, diem labóri députans noctem quiéti dédicas,
Te mane, simul véspere, te nocte ac die cánimus; in tua nos tu glória per cuncta serva témpora.
Nos ádsumus te cérnui en adorántes fámuli; vota precésque súpplicum hymnis adiúnge cælitum.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sæculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.
Ant. 1. The Lord has judged the pauvees in [all] justice.
Psalmus 9 B (10)
Psalm 9 B (10)
Gratiarum actio
Thanksgiving
Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei. (Lc 6, 20)
Blessed are the poor, for yours is the kingdom of God.
I
I
Ut quid, Dómine, stas a longe, * abscóndis te in opportunitátibus, in tribulatióne?
Why, O Lord, hast thou retired afar off? why dost thou slight us in our wants, in the time of trouble?
Dum supérbit, ímpius inséquitur páuperem; * comprehendántur in consíliis, quæ cógitant.
Whilst the wicked man is proud, the poor is set on fire: they are caught in the counsels which they devise.
Quóniam gloriátur peccátor in desidériis ánimæ suæ, * et avárus sibi benedícit.
For the sinner is praised in the desires of his soul: and the unjust man is blessed.
Spernit Dóminum peccátor in arrogántia sua: * Non requíret, non est Deus."
The sinner hath provoked the Lord, according to the multitude of his wrath he will not seek him:
Hæ sunt omnes cogitatiónes eius; * prosperántur viæ illíus in omni témpore.
God is not before his eyes: his ways are filthy at all times.
Excélsa nimis iudícia tua a fácie eius; * omnes inimícos suos aspernátur.
Thy judgments are removed from his sight: he shall rule over all his enemies.
Dixit enim in corde suo: « Non movébor, * in generatiónem et generatiónem ero sine malo ».
For he hath said in his heart: I shall not be moved from generation to generation, and shall be without evil.
Cuius maledictióne os plenum est et frauduléntia et dolo, * sub lingua eius labor et nequítia.
His mouth is full of cursing, and of bitterness, and of deceit: under his tongue are labour and sorrow.
Sedet in insídiis ad vicos, * in occúltis intérficit innocéntem.
He sitteth in ambush with the rich in private places, that he may kill the innocent.
Oculi eius in páuperem respíciunt. * Insidiátur in abscóndito quasi leo in spelúnca sua.
His eyes are upon the poor man: he lieth in wait in secret like a lion in his den.
Insidiátur, ut rápiat páuperem; * rapit páuperem, dum áttrahit in láqueum suum.
He lieth in ambush that he may catch the poor man: to catch the poor, whilst he draweth him to him.
Irruit et inclínat se, et míseri cadunt * in fortitúdine brachiórum eius.
In his net he will bring him down, he will crouch and fall, when he shall have power over the poor.
Dixit enim in corde suo: « Oblítus est Deus; * avértit fáciem suam, non vidébit in finem ».
For he hath said in his heart: God hath forgotten, he hath turned away his face, not to see to the end.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.
Ant. The Lord has judged the pauvees in [all] justice.
Ant. 2. Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.
Ant. 2. Thou, Lord, consider pain and sorrow.
II
II
Exsúrge, Dómine Deus; exálta manum tuam, * ne obliviscáris páuperum.
Arise, O Lord God, let thy hand be exalted: forget not the poor.
Propter quid spernit ímpius Deum? * Dixit enim in corde suo: "Non requíres".
Wherefore hath the wicked provoked God? for he hath said in his heart: He will not require it.
Vidísti: † tu labórem et dolórem consíderas, * ut tradas eos in manus tuas.
Thou seest it, for thou considerest labour and sorrow: that thou mayst deliver them into thy hands.
Tibi derelíctus est pauper, * órphano tu factus es adiútor.
To thee is the poor man left: thou wilt be a helper to the orphan.
Cóntere bráchium peccatóris et malígni; * quæres peccátum illíus et non invénies.
Break thou the arm of the sinner and of the malignant: his sin shall be sought, and shall not be found.
Dóminus rex in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * periérunt gentes de terra illíus.
The Lord shall reign to eternity, yea, for ever and ever: ye Gentiles shall perish from his land.
Desidérium páuperum exaudísti, Dómine; * confirmábis cor eórum, inténdes aurem tuam
The Lord hath heard the desire of the poor: thy ear hath heard the preparation of their heart.
iudicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra indúcere timórem homo de terra.
To judge for the fatherless and for the humble, that man may no more presume to magnify himself upon earth.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.
Ant. Thou, Lord, consider pain and sorrow.
Ant. 3. Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.
Ant. 3. The Lord's words are pure words, silver tested by fire.
Psalmus 11 (12)
Psalm 11
Invocatio contra superbos
Invocation against the superb
Propter nos pauperes Pater Filium dignatus est mittere. (S. Augustinus)
For us poor, the Father deigned to send His Son (S. Augustine)
Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus, * quóniam deminúti sunt fidéles a fíliis hóminum.
Save me, O Lord, for there is now no saint: truths are decayed from among the children of men.
Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum; * in lábiis dolósis, in dúplici corde locúti sunt.
They have spoken vain things every one to his neighbour: with deceitful lips, and with a double heart have they spoken.
Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa * et linguam magníloquam.
May the Lord destroy all deceitful lips, and the tongue that speaketh proud things.
Qui dixérunt: "Lingua nostra magnificábimur, † lábia nostra a nobis sunt; * quis noster dóminus est?"
Who have said: We will magnify our tongue; our lips are our own; who is Lord over us?
"Propter misériam ínopum et gémitum páuperum, † nunc exsúrgam, dicit Dóminus; * ponam in salutári illum, quem despíciunt."
By reason of the misery of the needy, and the groans of the poor, now will I arise, saith the Lord. I will set him in safety; I will deal confidently in his regard.
Elóquia Dómini elóquia casta, * argéntum igne examinátum, separátum a terra, purgátum séptuplum.
The words of the Lord are pure words: as silver tried by the fire, purged from the earth, refined seven times.
Tu, Dómine, servábis nos et custódies nos * a generatióne hac in ætérnum.
Thou, O Lord, wilt preserve us: and keep us from this generation for ever.
In circúitu ímpii ámbulant, * a cum exaltántur sordes inter fílios hóminum.
The wicked walk round about: according to thy highness, thou hast multiplied the children of men.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.
Ant. The Lord's words are pure words, silver tested by fire.
In primo nocturno, anno II
De libro Thobis 3, 7-15
Contigit Saræ fíliæ Ráguel, qui erat Ecbátanis Médiæ, ut ipsa audíret impropéria ab una ex ancíllis patris sui, quóniam trádita erat viris septem, et Asmódeus dæmónium nequíssimum occidébat eos, ántequam cum illa fíerent, sicut est sólitum muliéribus. Et dixit illi ancílla: "Tu es, quæ suffócas viros tuos! Ecce iam trádita es viris septem, et némine eórum frúita es. Quid nos flagéllas causa virórum tuórum, quia mórtui sunt? Vade cum illis, nec ex te videámus fílium aut fíliam in perpétuum." In illa die contristáta est ánimo puélla et lacrimáta est et ascéndens in superiórem locum patris sui vóluit láqueo se suspéndere. Et cogitávit íterum et dixit: "Ne forte impróperent patri meo et dicant: "Unicam habuísti fíliam caríssimam, et hæc láqueo se suspéndit ex malis"; et dedúcam senéctam patris mei cum tristítia ad ínferos. Utílius mihi est non me láqueo suspéndere, sed deprecári Dóminum ut móriar et iam impropéria non áudiam in vita mea."
Porréctis mánibus ad fenéstram, Sara deprecáta est et dixit: "Benedíctus es, Dómine Deus miséricors, et benedíctum est nomen tuum sanctum et honorábile in sæcula. Benedícant tibi ómnia ópera tua in ætérnum. Et nunc, Dómine, ad te fáciem meam et óculos meos diréxi."
"Iube me dimítti désuper terram, et ne áudiam iam impropéria. Tu scis, Dómine, quóniam munda sum ab omni immundítia viri et non coinquinávi nomen meum neque nomen patris mei in terra captivitátis meæ. Unica sum patri meo, et non habet álium fílium qui possídeat hereditátem illíus, neque frater est illi próximus neque propínquus illi, ut custódiam me illi uxórem. Iam periérunt mihi septem, et ut quid mihi adhuc vívere? Et si non tibi vidétur, Dómine, occídere me, ímpera ut respiciátur in me et misereátur mei, et ne iam impropérium áudiam."
r. Peto, Dómine, ut de vínculo impropérii huius absólvas me, aut certe désuper terram erípias me; * Ne reminiscáris delícta mea vel paréntum meórum, neque vindíctam sumas de peccátis meis, quia éruis sustinéntes te, Dómine. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph. * Ne reminiscáris. v. Glória Patri. * Ne reminiscáris.
In secundo nocturno, anno II
Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi in Epístulam ad Romános (Hom. 10, 6: PG 60, 482-483)
Idcírco quod ómnium nobis caríssimum est, ánimam nempe, iubet Dóminus noster secúndam in amóre poni; quia ipse maiórem in modum et super ómnia vult a nobis amári. Etenim et nos cum non ádmodum erga áliquem affícimur, illíus amórem non multum curámus, etsi magnus sit et illústris; cum vero quémpiam sincére amámus, etsi vilis tenuísque sit, eius mútuum amórem magni fácimus. Ideo ille non solum a nobis amári, sed étiam pro nobis contumeliósa illa pati, glóriam vocábat. Verum illa ob dilectiónem tantum glória erant; quæ autem nos pro ipso passi fuérimus, non propter amórem tantum, sed étiam propter amáti glóriam et dignitátem, glória vere vocéntur et fúerint.
Quasi ergo ad corónas máximas, ad perícula pro ipso subeúnda currámus, nec paupertátem, vel morbum, vel moléstiam, vel sycophántiam, vel ipsam mortem gravem et moléstam esse putémus, cum hæc propter illum sustinénda sint. Nam si sapiámus, magnum inde fructum decerpémus; quemádmodum nisi sapiámus, ne a contráriis quidem áliquid boni lucrábimur. Perpénde autem: tibi quíspiam moléstus est, et adversátur? Ad vigilándum te ille próvocat, occasionémque tibi præbet, ut sis Deo símilis. Si insidiántem tibi díligas, símilis eris ei qui solem oríri facit super malos et bonos. Alius tibi pecúnias ábripit? Si generóse feras, eámdem recípies mercédem, quam si qui ómnia paupéribus largiúntur. Nam rapínam facultátum vestrárum, inquit, cum gaúdio excepístis, sciéntes vos meliórem habére et manéntem in cœlis substántiam.
Maledíctis et convíciis te quíspiam incéssit? Seu vera, seu falsa illa sint, corónam tibi máximam néxuit, si æquo ánimo feras. Nam sycophánta magnam nobis mercédem concíliat. Gaudéte, inquit, et exsultáte, cum omne malum díxerint advérsum vos, mentiéntes; quia merces vestra copiósa est in cœlis; cumque vera dicit étiam, multum prodest, si tamen dicta patiénter ferámus. Etenim Pharisæus ille vera contra publicánum proferébat; at de publicáno iustum effécit. Quid opus est síngula prósequi? Nam Iobi certámina perpendénti licet ómnia accuráte díscere. Ideóque Paulus dicébat: Si Deus pro nobis, quis contra nos?
r. Sufficiébat nobis paupértas nostra, ut divítiæ computaréntur; numquam fuísset pecúnia ipsa pro qua misísti fílium nostrum, * Báculum senectútis nostræ. v. Heu me! fili mi, ut quid te misímus peregrinári, lumen oculórum nostrórum? * Báculum. v. Glória Patri. * Báculum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.