The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 4;
%%
(c4) Æ(f)tér(ffe)ne(d) sol,(f) qui(g) lú(gh)mi(f)ne(e'_) (,)
Cre(g)á(h)ta(g) com(h!iwji)ples(g) óm(g)ni(f)a,(h.) (;)
Su(h)pré(h)ma(g) lux(h!iwji) et(gf) mén(h)ti(h)um,(d!ewfe.) (,)
Te(e) cor(c)da(e) nos(gfh)tra(gf) cón(g)ci(fe)nunt.(e.) (::)

2. Tu(f)o(ffe) fo(d)vén(f)te(g) Spí(gh)ri(f)tu,(e'_) (,)
Hic(g) vi(h)va(g) lu(h!iwji)mi(g)ná(g)ri(f)a(h.) (;)
Ful(h)sé(h)re,(g) per(h!iwji) quæ(gf) sǽ(h)cu(h)lis(d!ewfe.) (,)
Pa(e)tent(c) sa(e)lú(gfh)tis(gf) sé(g)mi(fe)tæ.(e.) (::)

3. Quod(f) ver(ffe)ba(d) mis(f)sa(g) cǽ(gh)li(f)tus,(e'_) (,)
Na(g)tí(h)va(g) mens(h!iwji) quod(g) éx(g)hi(f)bet,(h.) (;)
Per(h) hos(h) mi(g)nís(h!iwji)tros(gf) grá(h)ti(h)æ(d!ewfe.) (,)
No(e)vo(c) ni(e)tó(gfh)re(gf) clá(g)ru(fe)it.(e.) (::)

4. Ho(f)rum(ffe) co(d)ró(f)næ(g) pár(gh)ti(f)ceps,(e'_) (,)
Doc(g)tri(h)n<i>a</i>() ho(g)nés(h!iwji)tus(g) lú(g)ci(f)da,(h.) (;)
Hic(h) vir(h) be(g)á(h!iwji)tus(gf) splén(h)du(h)it(d!ewfe.) (,)
Quem(e) præ(c)di(e)cá(gfh)mus(gf) láu(g)di(fe)bus.(e.) (::)

5. Ip(f)so(ffe) fa(d)vén(f)te,(g) quǽ(gh)su(f)mus,(e'_) (,)
No(g)bis,(h) De(g)us,(h!iwji) per(g)cúr(g)re(f)re(h.) (;)
Da(h) ve(h)ri(g)tá(h!iwji)tis(gf) trá(h)mi(h)tem,(d!ewfe.) (,)
Pos(e)sí(c)mus(e) ut(gfh) te(gf) cón(g)se(fe)qui.(e.) (::)

6. Præ(f)sta,(ffe) Pa(d)ter(f) pi(g)ís(gh)si(f)me,(e'_) (,)
Pa(g)trí(h)que(g) com(h!iwji)par(g) U(g)ni(f)ce,(h.) (;)
Cum(h) Spí(h)ri(g)tu(h!iwji) Pa(gf)rá(h)cli(h)to(d!ewfe.) (,)
Re(e)gnans(c) per(e) om(gfh)ne(gf) sǽ(g)cu(fe)lum.(e.) (::)
A(efe)men.(de..) (::)
  Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
  Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
  Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
  Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
  Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
annotation: 4e;
%%
(c4) UT(h) non(h) de(g)lín(h>)quam(gf) *() in(ef) lin(g>)gua(f) me(e)a.(e) (::)
E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e) (::)
  Ant. 1. Ut non delínquam in lingua mea.
  Ant. 1. That I don't sin with my tongue.
  Psalmus 38 (39)
Psalm 38
  Ægrotantis deprecatio
The cripple's supplication
  Vanitati creatura subiecta est... propter eum qui subiecit eam in spe (Rom 8, 20).
Creation has been subjected to vanity ... because of him who subjected it in hope.
  I
I
  Dixi: «Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;
  I said, I will watch over my ways, so that I sin not with my tongue.
  ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me».
  I put a guard to my mouth, whilst the sinner rose before me.
  Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.
  I have been silent, and I have humbled myself, and I have refrained from saying even good things; and my pain was renewed.
  Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.
  My heart was warmed within me, and whilst I was meditating, a fire was ignited.
  Locútus sum in lingua mea: * «Notum fac mihi, Dómine, finem meum;
  The word came on my tongue, "Let me know my end, O Lord,
  et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea».
  and what is the number of my days, so that I may know how little I have left.
  Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.
  Behold, Thou hast subjected my days to a limited measure, and my being is like nothingness before Thou.
  Etenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. * Etenim ut imágo pertránsit homo.
   Yes, every living man is naught but vanity.Yes, man passes by like a phantom,
  Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ut(h) non(h) de(g)lín(h>)quam(gf) () in(ef) lin(g>)gua(f) me(e)a.(e)
(::)
  Ant. Ut non delínquam in lingua mea.
  Ant. That I don't sin with my tongue.
annotation: 7c;
%%
(c3) NON(i>) sis(ij) mi(i)hi(i) *() tu(ig) for(hg)mí(e)di(e)ni,(e) (,) spes(g) me(g)a(h) in(f) di(h)e(g) af(f)fli(e)cti(f)ó(g)nis(f) me(e)æ.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)
  Ant. 2. Non sis mihi tu formídini, spes mea in dies afflictiónis meæ.
  Ant. 2. Be not a terror unto me: thou art my hope in the day of affliction.
  Etenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  II
II
  Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.
  And now what is my expectation? Isn't that the Lord? My hope is in Thou.
  Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.
  Deliver me from all my iniquities. Thou hast repaid me the reproach of the fool.
  Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.
  I was silent, and I did not open my mouth, forasmuch as Thou didst it
  Amove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.
  Turn away from me Thy blows, under the power of Thy hand, I fainted, when Thou tookest me back
  In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuisti hominem, et tabéscere fecísti sicut tínea desiderabília eius. * Etenim vánitas omnis homo.
  Thou hast punished man forasmuch as of his iniquity. And Thou hast dried up his soul like a spider. Yes, it is in vain that every man is anxious.
  Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.
  Hearken, O Lord, my prayer and my supplication;
  Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.
  Be attentive to my tears. Do not be silent, for I am a stranger and a traveler with Thou, like all my fathers.
  Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.
  Give me some rest, that I may be refreshed before I go away and disappear."
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Non(i>) sis(ij) mi(i)hi(i) () tu(ig) for(hg)mí(e)di(e)ni,(e) (,) spes(g) me(g)a(h) in(f) di(h)e(g) af(f)fli(e)cti(f)ó(g)nis(f) me(e)æ.(e)
(::)
  Ant. Non sis mihi tu formídini, spes mea in dies afflictiónis meæ.
  Ant. Be not a terror unto me: thou art my hope in the day of affliction.
  Ant. 3. Expectao nomen tuum, Domíne, quóniam bonum est.
  Ant. 3. I will praise Thy name, O Lord, for it is good.
  Psalmus 51
Psalm 51
  Contra calumniatorem
Against slanderers
  Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).
Let him who glories glory in the Lord
  Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?
  Wherefore do thou glory in evil, thou who are valiant in committing iniquity?
  Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.
  All day long thy tongue has meditated on injustice; Like a sharp razor, thou practice deception.
  Dilexísti malítiam super benignitátem, mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.
  Thou hast loved malice more than goodness, iniquity more than words of righteousness. Thou hast loved all the words of ruin, O deceitful tongue.
  Proptérea Deus déstruet te in finem; evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.
  Wherefore God will destroy thou forevermore; He shall pluck thou out of thy tent and take thou out of thy tent, and He shall take away thy root from the land of the living.
  Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:
  The righteous will behold it, and will fear; and they will laugh at him, saying:
  “Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”
  Here is the man who did not take God for his protector, but who trusted in the multitude of his riches, and who took advantage of his vanity.
  Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.
  But I am like a fertile olive tree in the house of God. * I hope in God's mercy forevermore and ever.
  Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum
  I will praise Thee endlessly, forasmuch as Thou hast done this; and I will wait for Thy Name, forasmuch as it is good, in the presence of Thy saints.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Expectao nomen tuum, Domíne, quóniam bonum est.
  Ant. I will praise Thy name, O Lord, for it is good.
  v. Ego ipse requíram oves meas. r. Et indúcam eas in terram suam.
  
  In primo nocturno, anno II)
  De libro Iudith 8, 1a. 9-14. 28-32; 9, 1. 4b-6
  Erat in civitáte Betúlia cómmorans in diébus illis Iudith fília Merári. Et audívit verba pópuli malígna super príncipem quóniam defecérunt ánimo super penuríam aquárum. Et audívit ómnia verba quæ locútus est Ozías, quemádmodum iuráverat, ut post quinque dies tráderet civitátem Assýriis. Et mittens abram suam, quæ erat super ómnia bona eius, vocávit Ozíam et Chabrin et Charmin senióres civitátis suæ. Et venérunt ad eam. Et dixit ad eos: "Audíte me, príncipes inhabitántium in Betúlia, quóniam non est rectum verbum vestrum, quod locúti estis coram plebe in hac die et statuístis iuraméntum istud, quod locúti estis inter Deum et vos, et dixístis traditúros vos civitátem inimícis nostris, si non in illis diébus convérterit Dóminus Deus noster adiutórium nobis. Et nunc qui estis vos, qui tentástis Deum in hodiérno die et astitístis pro Deo in médio filiórum hóminum? Et nunc Dóminum omnipoténtem tentátis et nihil intellégetis usque in sempitérnum. Quóniam altitúdinem cordis hóminis non inveniétis et cogitátus sensus eius non comprehendétis quómodo Deum, qui fecit ómnia ista, inquirétis et sensum eius cognoscétis et cogitatiónem eius inspiciétis? Mínime, fratres, nolíte exacerbáre Dóminum Deum nostrum."
  
  Et dixit ad eam Ozías: "Omnia quæcúmque dixísti, in bono corde locúta es, et non est qui resístat verbis tuis, quóniam non ex hodiérna die sapiéntia tua manifésta est, sed ab inítio diérum tuórum scit omnis pópulus sensum tuum, quóniam bona sunt figménta cordis tui. Sed pópulus sítiit valde, et coegérunt nos sic fácere, ut locúti sumus eis, et indúcere super nos iuraméntum quod non præteriémus. Et nunc ora pro nobis, et forte exáudiet te Deus noster, quóniam tu múlier sancta es, et dimíttet Dóminus plúviam in repletiónem lácuum nostrórum, et non deficiémus iam." Et dixit ad eos Iudith: "Audíte me, et fáciam opus prudéntiæ quod pervéniet in generatiónes generatiónum fíliis géneris nostri." Iudith autem prócidit in fáciem suam et impósuit cínerem super caput suum et scidit túnicam suam et denudávit, quod indúerat, cilícium.
  
  In ipso quod oblátum erat in Ierúsalem in domum Dei incénsum véspere illo, clamávit Iudith voce magna ad Dóminum et dixit: "Deus, Deus meus, exáudi me víduam. Tu enim fecísti prióra illórum et illa et, quæ póstea et quæ nunc et quæ futúra sunt, cogitásti, et facta sunt quæ cogitásti. Et astitérunt quæ voluísti, et dixérunt: "Ecce ádsumus." Omnes enim viæ tuæ parátæ, et creatúra tua in præsciéntia."
  
  r. Nos álium Deum néscimus præter Dóminum, in quo sperámus, * Qui non despíciat nos, nec amóvet salútem suum a génere nostro. v. Indulgéntiam eius fusis lácrimis postulémus, et humiliémus illi ánimas nostras. * Qui. v. Glória Patri. * Qui.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Tractátu sancti Hierónymi presbýteri in Marcum (N. 6, in Mc 9, 1-7: PLS 2, 155.157)
  Petrus et Iacóbus et Ioánnes, qui sine Iesu ante Móysen et Elíam víderant, quia vidérunt illos cum Iesu colloquéntes, et habére vestiménta cándida, vident se esse in monte. Vere enim in monte consístimus, quando spiritáliter intellégimus. Si lego Génesim, si lego Exodum, si Levíticum, si Números, si Deuteronómium, quámdiu carnáliter lego, deórsum mihi esse vídeor; si spiritáliter intelléxero, ad montána conscéndo.
  
  Et ego quando Scriptúras lego, et spiritáliter áliquid intellégo excélsius, nolo inde descéndere, nolo descéndere ad humilióra; volo in péctore meo tabernáculum fácere Christo et legi et prophétis. Céterum Iesus, qui proptérea venit ut quod pérditum erat salváret, qui non venit salváre eos qui sancti sunt, sed qui se male habent, scit quia, si in monte genus humánum fúerit, non salvábitur, nisi ad terréna descénderit.
  
  Ego quando lego Evangélium et vídeo ibi testimónia de lege, testimónia de prophétis, solum Christum consídero; sic vidi Móysen, sic vidi prophétas, ut de Christo intellégerem loquéntes. Dénique quando vénero ad splendórem Christi, et quasi splendidíssimum lumen clari solis aspéxero, lucérnæ lumen non possum vidére. Numquid lucérnam si incéndas in die, lucére potest? Si sol lúxerit, lux lucérnæ non paret; sic et Christo præsénte comparáta lex et prophétæ pénitus non appárent. Non detráho legi et prophétis, quin pótius laudo, quia Christum prædicant; sed sic lego legem et prophétas, ut non permáneam in lege et prophétis, sed per legem et prophétas ad Christum pervéniam.
  
  r. Cibávit illum Dóminus pane vitæ et intelléctus, * Et aqua sapiéntiæ salutáris potávit illum, et exaltávit eum apud próximos suos. v. In médio ecclésiæ apéruit os eius, et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus. * Et aqua. v. Glória Patri. * Et aqua.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, qui beáto Hierónymo presbýtero suávem et vivum Scriptúræ Sacræ afféctum tribuísti, da, ut pópulus tuus verbo tuo ubérius alátur, et in eo fontem vitæ invéniat. Per Dóminum.
  O God, who granted to Blessed Jerome the priest a lively and delightful attachment to Sacred Scripture, let Thy people be nourished by Thy word more abundantly and find in it the source of life.
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut