The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 2;
%%
(f3) GAL(e)li(f) can(f)tu(c) me(e)di(f)án(f)te(e) (,) no(h)ctis(g) iam(f) ca(g)lí(ef)gi(g)nem(f) (;)
et(g) pro(h)fún(i)dæ(f) no(h)ctis(g) a(f)tram(e) (,) le(h)ván(g)te(f) for(e)mí(g)di(hg)nem,(f) (:)
De(e)us(f) al(f)me,(c) te(e) ro(f)gá(f)mus(e) (,) sup(h)pli(g)cés(f)que(g) pó(ef)sci(g)mus.(f) (::)



2. Vi(e)gil,(f) po(f)tens,(c) lux(e) ve(f)ní(f)sti(e) (,) at(h)que(g) cu(f)stos(g) hó(ef)mi(g)num,(f) (;)
dum(g) te(h)né(i)rent(f) si(h)mul(g) cun(f)cta(e) (,) mé(h)di(g)um(f) si(e)lén(g)ti(hg)um,(f) (:)
réd(e)de(f)rent(f) nec(c)non(e) mor(f)tá(f)lem(e) (,) mór(h)tu(g)i(f) ef(g)fí(ef)gi(g)em,(f) (::)

3. Ex(e)ci(f)tá(f)res(c) quo(e) nos,(f) Chri(f)ste,(e) (,) de(h) som(g)no(f) ma(g)lí(ef)ti(g)æ,(f) (;)
at(g)que(h) gra(i)tis(f) li(h)be(g)rá(f)res(e) (,) no(h)ctúr(g)no(f) de(e) cár(g)ce(hg)re,(f) (:)
red(e)de(f)rés(f)que(c) no(e)bis(f) lu(f)cem(e) (,) vi(h)tæ(g) sem(f)per(g) có(ef)mi(g)tem.(f) (::)

4. Ho(e)nor(f) Pa(f)tri(c) sit(e) ac(f) ti(f)bi,(e) (,) San(h)cto(g) sit(f) Spi(g)rí(ef)tu(g)i,(f) (;)
De(g)o(h) tri(i)no(f) sed(h) et(g) u(f)ni,(e) (,) pa(h)ci,(g) vi(f)tæ,(e) lú(g)mi(hg)ni,(f) (:)
nó(e)mi(f)ni(f) præ(c) cun(e)ctis(f) dul(f)ci(e) (,) di(h)vi(g)nó(f)que(g) nú(ef)mi(g)ni.(f) (::)
A(fgf)men.(ef) (::)
  Galli cantu mediánte noctis iam calíginem et profúndæ noctis atram levánte formídinem, Deus alme, te rogámus supplicésque póscimus.
  Vigil, potens, lux venísti atque custos hóminum, "dum tenérent simul cuncta médium siléntium, rédderent necnon mortálem mórtui effígiem,"
  Excitáres quo nos, Christe, de somno malítiæ, atque gratis liberáres noctúrno de cárcere, "redderésque nobis lucem vitæ semper cómitem."
  Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Adésto, rerum cónditor, patérnæ lucis glória, cuius amóta grátia nostra pavéscunt péctora,
  Tuóque plena Spíritu, secum Deum gestántia, nil rapiéntis pérfidi diris patéscant fráudibus,
  Ut inter actus sǽculi, vitæ quos usus éxigit, omni caréntes crímine tuis vivámus légibus.
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
annotation: Cc2;
%%
(c3) NE(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) *(,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)
  Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
  Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
  Psalmus 37 (38)
Psalm 37
  Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
  Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
  I
I
  Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
  Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
  quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
  for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
  Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
  Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
  Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
  For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Ne(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) (,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h)
(::)
  Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
  Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
annotation: 2*a;
%%
(c3) CON(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) *(,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)
  Ant. 2. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
  Ant. 2. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.
  II
II
  Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
  My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
  Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
  I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
  Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
  For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
  Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
  I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
  Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
  Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
  Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
  My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
  Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
  My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
  Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
  And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) (,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f)
(::)
  Ant. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
  Ant. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.
annotation: 8g;
%%
(c4) NE(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) *() Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 3. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.
  Ant. 3. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.
  III
III
  Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
  But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
  et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
  I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
  Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
  For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
  Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
  For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
  Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
  For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
  Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
  For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
  Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
  Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
  Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
  Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
  Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
  Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
  Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
  Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ne(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) () Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g)
(::)
  Ant. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.
  Ant. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.
  v. Dóminus vias suas docébit nos. r. Et ambulábimus in sémitis tuis.
  
  In primo nocturno, anno II)
  De libro Daniélis prophétæ
  Anno tértio Cyri regis Persárum, die autem vicésima et quarta mensis primi eram iuxta flúvium magnum, qui est Tigris, et levávi óculos meos et vidi: et ecce vir unus vestítus líneis, et renes eius accíncti auro obrýzo; et corpus eius quasi chrysólithus, et fácies eius velut spécies fulgóris, et óculi eius ut lampas ardens, et bráchia eius et quæ deórsum sunt usque ad pedes, quasi æris candéntis, et vox sermónum eius ut vox multitúdinis. Vidi autem ego Dániel solus visiónem; porro viri qui erant mecum visiónem non vidérunt, sed terror nímius írruit super eos, et fugérunt in abscónditum. Ego autem relíctus solus vidi visiónem grandem hanc, et non remánsit in me fortitúdo, sed et spécies mea immutáta est in me usque ad dissipatiónem, nec hábui quidquam vírium.
  
  Et audívi vocem sermónum eius; et áudiens vocem sermónum eius iacébam consternátus super fáciem meam, et vultus meus hærébat terræ. Et ecce manus tétigit me et eréxit super génua mea et super palmas mánuum meárum, et dixit ad me: "Dániel, vir desideriórum, intéllege verba quæ ego loquor ad te, et sta in gradu tuo; nunc enim sum missus ad te." Cumque dixísset mihi sermónem istum, steti tremens. Et ait ad me: "Noli metúere, Dániel, quia ex die primo, quo posuísti cor tuum ad intellegéndum et ad humiliándum te in conspéctu Dei tui, exáudita sunt verba tua; et ego veni propter sermónes tuos. Princeps autem regni Persárum réstitit mihi vigínti et uno diébus; et ecce Míchael, unus de princípibus primis, venit in adiutórium meum; et ego remánsi ibi iuxta regem Persárum. Veni autem ut docérem te quæ ventúra sunt pópulo tuo in novíssimis diébus, quóniam adhuc vísio in dies."
  
  Cumque loquerétur mecum, conválui et dixi: "Lóquere, dómine mi, quia confortásti me." Et ait: "Numquid scis quare vénerim ad te? Et nunc revértar ut prœlier advérsum príncipem Persárum. Et ego egrédiar, et ecce princeps Græcórum véniens. Verúmtamen annuntiábo tibi quod expréssum est in scriptúra veritátis; et nemo est adiútor meus advérsus hos, nisi Míchael princeps vester."
  
  r. Numquid scis quare vénerim ad te? Et nunc revértar ut prœlier advérsus príncipem Persárum contradicéntem tuis précibus et meæ legatióni; * Verúmtamen Míchael archángelus, princeps vester, erit adiútor meus. v. Dániel, vir desideriórum, intellége verba quæ loquor ad te, et sta in gradu tuo. * Verúmtamen. v. Glória Patri. * Verúmtamen.
  
  In secundo nocturno, anno II)
  Ex Tractátu sancti Cypriáni epíscopi et mártyris De mortalitáte (Cap. 26: CCL 3A, 31-32)
  Considerándum est, fratres dilectíssimi, et idéntidem cogitándum renuntiásse nos mundo, et tamquam hóspites et peregrínos hic ínterim dégere. Amplectámur diem qui assígnat síngulos domicílio suo, qui nos istinc eréptos et láqueis sæculáribus exsolútos paradíso restítuit et regno. Quis non péregre constitútus próperet in pátriam régredi? Quis non ad suos navigáre festínans ventum prósperum cupídius optet, ut velóciter caros líceat amplécti? Pátriam nos nostram paradísum computámus, paréntes patriárchas habére iam cœpimus.
  
  Quid non properámus et cúrrimus, ut pátriam nostram vidére, ut paréntes salutáre possímus? Magnus illic nos carórum númerus exspéctat, paréntum, fratrum, filiórum frequens nos et copiósa turba desíderat, iam de sua incolumitáte secúra, adhuc de nostra salúte sollícita. Ad horum conspéctum et compléxum veníre quanta et illis et nobis in commúne lætítia est, qualis illic cæléstium regnórum volúptas sine timóre moriéndi et cum æternitáte vivéndi quam summa et perpétua felícitas! Illic apostolórum gloriósus chorus, illic prophetárum exsultántium númerus, illic mártyrum innumerábilis pópulus ob certáminis et passiónis glóriam et victóriam coronátus; triumphántes vírgines quæ concupiscéntiam carnis et córporis continéntiæ róbore subegérunt; remuneráti misericórdes qui aliméntis et largitiónibus páuperum iustítiæ ópera fecérunt, qui domínica præcépta servántes ad cæléstes thesáuros terréna patrimónia transtulérunt.
  
  Ad hos, fratres dilectíssimi, ávida cupiditáte properémus, ut cum his cito esse, ut cito ad Christum veníre contíngat optémus. Hanc cogitatiónem nostram Deus vídeat, hoc propósitum mentis et fídei Christus aspíciat, datúrus eis caritátis suæ amplióra præmia quorum circa se fúerint desidéria maióra.
  
  r. Orávi Deum meum, ego Dániel, dicens: Exáudi, Dómine, preces servi tui; illúmina fáciem tuam super sanctuárium tuum, * Et propítius inténde pópulum istum super quem invocátum est nomen tuum, Deus. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph, qui sedes super chérubim. * Et propítius. v. Glória Patri. * Et propítius.
  
   
  Orémus.
  
  Excita, quǽsumus, Dómine, tuórum fidélium voluntátes, ut, divíni óperis fructum propénsius exsequéntes, * pietátis tuæ remédia maióra percípiant. Per Dóminum.
  We beseech Thee, O Lord, stir up the will of Thy faithful, so that, seeking more ardently the fruit of divine works, they may receive from Thy mercy more powerful remedies.
%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut