v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
I
I
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
II
II
Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
When they gathered together against me, they held a council to take my life.
Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
[Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
[Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
III
III
Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
In primo nocturno, anno I
De libro Isaíæ prophétæ
Accédite, gentes, ad audiéndum, et, pópuli, atténdite; áudiat terra et plenitúdo eius, orbis et omne germen eius. Quia indignátio Dómini super omnes gentes et furor super univérsam milítiam eórum: ad intéritum devóvit eos et dedit eos in occisiónem. Interfécti eórum proiciéntur, et de cadavéribus eórum ascéndet fœtor; dissolvéntur montes sánguine eórum. Et tabéscet omnis milítia cælórum et complicabúntur sicut liber cæli, et omnis milítia eórum défluet, sicut défluit fólium de vínea et árida frons de ficu. Quóniam inebriátus est in cælo gládius meus: ecce super Edom descéndet et super pópulum interfectiónis meæ ad iudícium. Gládius Dómini replétus est sánguine, incrassátus est ádipe, de sánguine agnórum et hircórum, de ádipe víscerum aríetum; víctima enim Dómini in Bosra, et interféctio magna in terra Edom. Cadunt búbali cum eis, iuvénci cum tauris; inebriábitur terra eórum sánguine et humus eórum ádipe pínguium, quia dies ultiónis Dómini, annus retributiónum ad vindicándam Sion.
Et converténtur torréntes eius in picem et humus eius in sulphur, et erit terra eius in picem ardéntem. Nocte et die non exstinguétur, in sempitérnum ascéndet fumus eius, a generatióne in generatiónem desolábitur, in sæcula sæculórum non erit tránsiens per eam. Et possidébunt illam onocrótalus et erícius, nóctua et corvus habitábunt in ea; et exténdet super eam mensúram solitúdinis et perpendículum desolatiónis. Nóbiles eius non erunt, nec regnum proclamábunt; et omnes príncipes eius erunt in níhilum. Et oriéntur in dómibus eius spinæ, urtícæ et paliúrus in munitiónibus eius; et erit cubíle dracónum et páscua struthiónum. Et occúrrent hyænæ thóibus, et pilósus clamat ad amícum suum; ibi cubat lámia et invénit réquiem. Ibi nidíficat serpens ováque depónit et circumfódit et fovet in umbra eius; illuc congregántur milvi alter ad álterum.
Requírite in libro Dómini et légite: unum ex eis non deest, alter álterum exspectáre non debet; quia os Dómini præcépit et spíritus eius ipse congregávit ea. Et ipse misit eis sortem, et manus eius divísit terram illis in mensúra; usque in ætérnum possidébunt eam, in generatióne et generatióne habitábunt in ea.
r. Ierúsalem, surge, et sta in excélso, et vide * Iucunditátem quæ véniet tibi a Deo tuo. v. Leva in circúitu óculos tuos, et vide et contempláre * Iucunditátem quæ. v. Glória Patri. * Iucunditátem quæ.
In secundo nocturno, anno I
Ex Confessiónum libris sancti Augustíni epíscopi (Lib. 5, 23-24; 6, 3: CCL 27, 70.71.75-76)
Veni Mediolánum ad Ambrósium epíscopum, in óptimis notum orbi terræ, pium cultórem tuum, cuius tunc elóquia strénue ministrábant ádipem fruménti tui et lætítiam ólei et sóbriam vini ebrietátem pópulo tuo. Ad eum autem ducébar abs te nésciens, ut per eum ad te sciens dúcerer. Suscépit me patérne ille homo Dei et peregrinatiónem meam satis episcopáliter diléxit. Et eum amáre cœpi primo quidem non tamquam doctórem veri - quod in Ecclésia tua prorsus desperábam - sed tamquam hóminem benígnum in me. Et studióse audiébam disputántem in pópulo, non intentióne, qua débui, sed quasi explórans eius facúndiam. Cum enim non satágerem díscere quæ dicébat, sed tantum quemádmodum dicébat audíre, veniébant in ánimum meum simul cum verbis, quæ diligébam, res étiam, quas neglegébam.
Ambrósium felícem quemdam hóminem secúndum sæculum opinábar, quem sic tantæ potestátes honorárent: cælibátus tantum eius mihi laboriósus videbátur. Quid autem ille spei géreret, advérsus ipsíus excelléntiæ tentaménta quid luctáminis habéret quidve soláminis in advérsis, et occúltum os eius, quod erat in corde eius, quam sápida gáudia de pane tuo rumináret, nec conícere nóveram nec expértus eram. Nec ille sciébat æstus meos nec fóveam perículi mei. Non enim qurere ab eo póteram quod volébam, sicut volébam, secludéntibus me ab eius aure atque ore catérvis negotiosórum hóminum, quorum infirmitátibus serviébat.
Sed cum legébat, óculi ducebántur per páginas et cor intelléctum rimabátur, vox autem et lingua quiescébant. Sæpe, cum adessémus - non enim vetabátur quisquam íngredi aut ei veniéntem nuntiári mos erat - sic eum legéntem vídimus tácite et áliter numquam, sedentésque in diutúrno siléntio - quis enim tam inténto esse óneri audéret? - discedebámus et coniectabámus eum parvo ipso témpore, quod reparándæ mentis suæ nanciscebátur, feriátum ab strépitu causárum alienárum nolle in áliud avocári et cavére fortásse, ne auditóre suspénso et inténto, étiam expónere esset necésse, quamquam et causa servándæ vocis, quæ illi facíllime obtundebátur, póterat esse íustior tácite legéndi. Quólibet tamen ánimo id ágeret, bono útique ille vir agébat.
r. In médio Ecclésiæ apéruit os eius, * Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus. v. Iucunditátem et exsultatiónem thesaurizávit super eum. * Et implévit. v. Glória Patri. * Et implévit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
