The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria V 10 Decembris 2026, Hebdomada II Adventus,
Celebrátio litúrgica (Ordo)
De EaActivevel: Beatæ Mariæ Virginis de Loreto
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Verbum supérnum pródiens, a Patre lumen éxiens, qui natus orbi súbvenis cursu declívi témporis:
  
  Illúmina nunc péctora tuóque amóre cóncrema; audíta per præcóni sint pulsa tandem lúbrica.
  
  Iudéxque cum post áderis rimári facta péctoris, reddens vicem pro ábditis iustísque regnum pro bonis,
  
  Non demum artémur malis pro qualitáte críminis, sed cum beátis cómpotes simus perénnes cǽlites.
  
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
  To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
  Ant. 1. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
  Ant. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
  Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
  Ant. 2. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
  Ant. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  In primo nocturno, anno I
  De libro Ruth
  Erat Nóemi consanguíneus viri sui homo potens et fortis nómine Booz. Dixítque Ruth Moabítis ad socrum suam: " Si permíttis, vadam in agrum et cólligam spicas quæ fúgerint manus meténtium, ubicúmque cleméntis in me patris famílias reppérero grátiam ". Cui illa respóndit: " Vade, fília mea ". Abiit ítaque et colligébat spicas post terga meténtium. Accidit autem ut ager ille habéret dóminum nómine Booz, qui erat de cognatióne Elímelech. Et ecce ipse veniébat de Béthlehem dixítque messóribus: " Dóminus vobíscum ". Qui respondérunt ei: " Benedícat tibi Dóminus ".
  
  Dixítque Booz iúveni qui messóribus prerat: " Cuius est hæc puélla? " Qui respóndit: " Hæc est Moabítis quæ venit cum Nóemi de regióne Moabítide et rogávit ut spicas collígeret remanéntes sequens messórum vestígia; et de mane usque nunc stat in agro et nunc tantum ad moméntum requiévit. " Et ait Booz ad Ruth: " Audi, fília: ne vadas ad colligéndum in álterum agrum, nec recédas ab hoc loco, sed iúngere puéllis meis. Vide et ubi messúerint séquere eas; mandávi enim púeris ut nemo tibi moléstus sit; sed, si sitíeris, vade ad sarcínulas et bibe de aqua quam púeri háuserint. "
  
  Quæ cadens in fáciem suam et adórans super terram dixit ad eum: " Unde mihi hoc, ut invenírem grátiam ante óculos tuos, et nosse me dignaréris peregrínam mulíerem? " Cui ille respóndit: " Nuntiáta sunt mihi ómnia quæ féceris sócrui tuæ post mortem viri tui, et quod derelíqueris paréntes tuos et terram in qua nata es, et véneris ad pópulum quem ante nesciébas. Reddat tibi Dóminus pro ópere tuo, et plenam mercédem recípias a Dómino Deo Israel, ad quem venísti et sub cuius confugísti alas. " Quæ ait: " Invéniam grátiam ante óculos tuos, dómine mi, qui consolátus es me et locútus es ad cor ancíllæ tuæ, quæ non sum símilis uníus puellárum tuárum. "
  
  r. Cívitas Ierúsalem, noli flere: quóniam dóluit Dóminus super te, * Et áuferet a te omnem tribulatiónem. v. Ecce dominátor Dóminus cum virtúte véniet. * Et áuferet. v. Glória Patri. * Et áuferet.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Homilíis venerábilis Godefrídi Admonténsis abbátis(Hom. 4: PL 174, 36-37)
  Advéntus Dómini Salvatóris, qui iam per orbem terrárum célebri congratulatióne a fidélibus recólitur, tempus est grátiæ et salútis, ad quod omnes antíqui Patres et prophétæ ardénti semper desidério suspirábant, et ad quam percipiéndam grátiam in carne permanére magno dolóre, lácrimis et gemítibus optábant. Qui profécto, si voti cómpotes facti fuíssent, non dúbium quin ad suscipiéndum digne advéntum Dómini et Salvatóris nostri summo se stúdio præparássent. Quia pene nulli ex his vidére vel audíre eum in carne meruérunt, advéntum eius a longe salutábant, et quotquot Spíritu Dei illumináti futúra prævidére póterant, salútis grátiam, quæ per ipsum et beátam Genetrícem eius mundo eventúra erat, ubíque suis sermónibus commendábant.
  
  Ex quibus unus sapientíssimus Sálomon, ad laudem et honórem eiúsdem Dóminæ nostræ Maríæ, quemdam librum édidit, vidélicet Cántica canticórum, qui licet ad sanctam Ecclésiam et ad unamquámque fidélem ánimam reférri váleat, speciáliter tamen ei cónvenit, per quam salus mundi credéntibus appáruit.
  
  Nam sicut ista sollémnitas speciáliter est Dómini nostri Iesu Christi, ita et speciáliter est eiúsdem Genetrícis suæ, cum qua ipse Dóminus et Redémptor salútem humáni géneris operári vóluit. In hoc ígitur libro bis scriptum invenímus: Vox dilécti mei, vox dilécti mei. Primo quidem simplíciter pónitur: Vox dilécti mei. Secúndo autem subiúnctum est: Vox dilécti mei pulsántis: quod a mystério non vacat, quia per illud primum, quod sine adiunctióne pósitum est Vox dilécti mei, póssumus intellégere desidérium sanctórum patrum et prophetárum, qui omne, quod vaticinándo locúti sunt, vel figuráliter agébant, vox quædam desidérii eórum erat, qua ventúrum ad terras Dóminum vocábant et pronuntiábant. Cum autem ipse Dóminus noster Iesus Christus desidériis illórum satisfácere dispósuit, implétum est quod séquitur: Vox dilécti mei pulsántis. Nam, qui pulsat, manu útique pulsat, et quodámmodo Dóminus manu pulsávit, cum id quod ipsi longe desideráverant, carnem assuméndo ópere adimplévit.
  
  r. Rex noster advéniet Christus, * Quem Ioánnes prædicávit Agnum esse ventúrum. v. Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. * Quem Ioánnes. v. Glória Patri. * Quem Ioánnes.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut