v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magi vidéntes párvulum eóa promunt múnera, stratíque votis ófferunt tus, myrrham et aurum régium.
Agnósce clara insígnia virtútis ac regni tui, Puer, cui trinam Pater prædestinávit índolem:
Regem Deúmque annúntiant thesáurus et fragrans odor turis Sabǽi, at mýrrheus pulvis sepúlcrum prǽdocet.
Solemn things of mystic meaning: Incense doth the God disclose; Gold a royal child proclaimeth; Myrrh a future tomb foreshows.
O sola magnárum úrbium maior Bethlem, cui cóntigit ducem salútis cǽlitus incorporátum gígnere!
Bethlehem, of noblest cities None can once with thee compare; Thou alone the Lord from heaven Didst for us incarnate bear.
Hunc et prophétis téstibus isdémque signatóribus testátor et sator iubet adíre regnum et cérnere:
‘Tis He the Prophets’ words foretold, And by their signs shown forth of old; The Father’s witness hath ordained That we should hear with faith unfeigned.
Regnum quod ambit ómnia dia et marína et térrea a solis ortu ad éxitum et tártara et cælum supra.
Iesu, tibi sit glória, qui te revélas géntibus, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
If I was not humbly minded, but exalted my soul:
sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
I
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
"I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
II
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
and their sons will sit on thy throne forevermore.
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
In primo nocturno, anno I
De libro Isaíæ prophétæ
Miseratiónum Dómini recordábor, laudum Dómini super ómnibus quæ réddidit nobis Dóminus, et super multitúdinem bonórum dómui Israel, quæ largítus est eis secúndum misericórdias suas et secúndum multitúdinem miseratiónum suárum. Et dixit: " Verúmtamen pópulus meus est, fílii qui non delúdent "; et factus est eis salvátor. In omni tribulatióne eórum non legátus neque ángelus, sed ipse salvávit eos. In dilectióne sua et in indulgéntia sua ipse redémit eos et sústulit eos et portávit eos cunctis diébus sæculi.
Ipsi autem ad iracúndiam provocavérunt et afflixérunt spíritum sanctitátis eius; et convérsus est eis in inimícum et ipse debellávit eos. Et recordátus est diérum antiquórum, Móysi et pópuli sui. Ubi est qui edúxit eos de mari cum pastóre gregis sui? Ubi est qui pósuit in médio eius spíritum sanctitátis suæ? Qui addúxit ad déxteram Móysi bráchium maiestátis suæ, qui scidit aquas ante eos, ut fáceret sibi nomen sempitérnum, qui dedúxit eos per abýssos quasi equum per desértum, et non impingébant? Sicut arméntum quod descéndit per vallem, spíritus Dómini fecit eos quiéscere; sic conduxísti pópulum tuum, ut fáceres tibi nomen glóriæ.
Atténde de cælo et vide de habitáculo sancto tuo et glóriæ tuæ; ubi est zelus tuus et fortitúdo tua? Commótio víscerum tuórum et misericórdiæ tuæ super me continuérunt se. Tu enim pater noster. Abraham enim nescit nos, et Israel ignórat nos; tu, Dómine, pater noster, redémptor noster: a sæculo nomen tuum. Quare erráre nos fecísti, Dómine, de viis tuis, indurásti cor nostrum, ne timerémus te? Convértere propter servos tuos, tribus hereditátis tuæ. Brevi témpore hereditavérunt pópulum sanctum tuum, hostes nostri conculcavérunt sanctuárium tuum. Facti sumus a sæculo, cum non dominaréris nostri, neque invocarétur nomen tuum super nos. Utinam dirúmperes cælos et descénderes! A fácie tua montes deflúerent. Sicut ignis succéndit sarménta, aquam ebullíre facit ignis, ut notum fácias nomen tuum inimícis tuis, a fácia tua gentes turbéntur.
r. Vidéntes stellam magi, gavísi sunt gáudio magno; et intrántes domum, invenérunt púerum cum María Matre eius, et procidéntes adoravérunt eum. * Et apértis thesáuris suis, obtulérunt ei múnera, aurum, tus et myrrham. v. Stella quam víderant in Oriénte antecedébat eos, usque dum véniens staret supra ubi erat puer. * Et. v. Glória Patri. * Et.
In secundo nocturno, anno I
Ex Sermónibus sancti Augustíni epíscopi (Sermo 204, 1-2: PL 38, 1037-1038)
Ante paucos dies natálem Dómini celebrávimus: Epiphaníam hódie celebrámus; quo græco vocábulo significátur manifestátio et refértur ad illud quod ait apóstolus: Sine dúbio magnum est pietátis sacraméntum, quod manifestátum est in carne. Ambo ítaque dies ad manifestatiónem pértinent Christi. In illo quippe natus est homo ex hómine matre, qui sine inítio Deus erat apud Patrem. Sed carni est manifestátus in carne; quia caro eum vidére non póterat, sicut erat in spíritu. Et illo quidem die qui natális ipsíus nuncupátur, vidérunt eum pastóres Iudæórum: hodiérno autem die qui Epiphanía próprie, hoc est manifestátio dícitur, adoravérunt eum magi géntium. Illis eum ángeli, istis vero stella nuntiávit. Cælos ángeli hábitant et sídera exórnant: utrísque ergo cæli enarravérunt glóriam Dei.
Utrísque enim natus est lapis anguláris; ut quemádmodum dicit Apóstolus: Duos cónderet in se in unum novum hóminem, fáciens pacem, et commutáret utrósque in uno córpore Deo per crucem. Quid enim est ángulus, nisi coniúnctio duórum paríetum, qui ex divérso véniunt, et illic quodam modo ósculum pacis invéniunt? Inimíca quippe inter se fuérunt circumcísio et præpútium, hoc est Iudæi et gentes, propter duo inter se divérsa atque contrária, inde veri uníus Dei cultum, hinc multórum atque falsórum. Cum ítaque illi essent prope, isti autem longe, utrósque addúxit ad se qui commutávit utrósque in uno córpore Deo, sicut idem Apóstolus consequénter adiúngit: Per crucem interfíciens inimicítias in semetípso.
Quia ergo pax vénerat eis qui erant longe et pax eis qui erant prope; pastóres Israelítæ tamquam prope invénti, eo die quo natus est Christus ad eum venérunt, vidérunt et exsultavérunt; magi autem gentíles, tamquam longe invénti, tot diébus interpósitis ab illo quo natus est, hódie pervenérunt, invenérunt, adoravérunt. Oportébat ítaque nos, hoc est Ecclésiam quæ congregátur ex géntibus, huius diéi celebratiónem quo est Christus primítiis géntium manifestátus, illíus diéi celebratióni quo est Christus ex Iudis natus, adiúngere, et tanti sacraménti memóriam gemináta sollemnitáte serváre.
r. Cum natus esset Dóminus Iesus in Béthlehem Iudæ, ecce magi ab Oriénte venérunt portántes múnera regália; * Stella splendidíssima antecedébat eos et requiévit supra ubi erat puer. v. Magi, vidéntes stellam, gavísi sunt gáudio magno; et intrántes domum, obtulérunt Dómino aurum, tus et myrrham. * Stella. v. Glória Patri. * Stella.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
