The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
  Quem terra, pontus, ǽthera colunt, adórant, prǽdicant trinam regéntem máchinam, claustrum Maríæ báiulat.
  Cui luna, sol et ómniadesérviunt per témpora,perfúsa cæli grátiagestant puéllæ víscera.
  Beáta mater múnere,cuius, supérnus ártifex,mundum pugíllo cóntinens,ventris sub arca clausus est.
  Beáta cæli núntio,fecúnda Sancto Spíritu,desiderátus géntibuscuius per alvum fusus est.
  Iesu, tibi sit glória,qui natus es de Vírgine,cum Patre et almo Spíritu,in sempitérna sǽcula. Amen.
Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.
annotation:E;
%%
(c4) SPE(h)ret(ggo) *() Is(f)ra(g)el(h) in(ixi>) Dó(g)mi(ixi)no.(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)
  Ant. 1. Speret * Israel in Dómino.
  Ant. 1. Hope, Israel, in the Lord.
  Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
  Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
  Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
  Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
  O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
  neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
  Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
  Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
  If I was not humbly minded, but exalted my soul:
  sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
  As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
  Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
  Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
annotation:E;
%%
(c4) a/. Spe(h)ret(ggo) () Is(f)ra(g)el(h) in(ixi>) Dó(g)mi(ixi)no.(h)
(::)
  Ant. Speret Israel in Dómino.
  Ant. Hope, Israel, in the Lord.
annotation: E;
%%
(c4) ET(h) om(h>)nis(g) *() man(g)su(f)e(g)tú(h)di(ixi)nis(g) e(ixi)ius.(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)
  Ant. 2. Et omnis * mansuetúdinis eius.
  Ant. 2. And all His mercies.
  Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
  Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
  Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
  I
I
  Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
  Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
  quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
  for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
  Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
  "I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
  non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
  I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
  donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
  until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
  Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
  Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
  Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
  Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
  Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
  Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
  Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
  Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
  Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
  For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Et(h) om(h>)nis(g) () man(g)su(f)e(g)tú(h)di(ixi)nis(g) e(ixi)ius.(h)
(::)
  Ant. Et omnis mansuetúdinis eius.
  Ant. And all His mercies.
annotation: 7c;
%%
(c3) HÆC(i) ré(ig)qui(i)es(j) me(i)a(i) *() in(i) sǽ(gh)cu(ih)lum(f) sǽ(e)cu(e)li,(e) (:) hic(g) ha(g)bi(h)tá(fh)bo,(gf) (,) quó(e)ni(f)am(f) e(f)lé(h)gi(gf) e(e)am.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)
  Ant. 3. Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi, hic habitábo, quóniam elégi eam.
  Ant. 3. This is my resting place for ever and ever: here I will dwell, for I have chosen it.
  II
II
  Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
  The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
  «De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
  I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
  Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
  If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
  fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
  and their sons will sit on thy throne forevermore.
  Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
  For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
  «Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
  This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
  Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
  By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
  Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
  I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
  Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
  There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
  Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
  I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Hæc(i) ré(ig)qui(i)es(j) me(i)a(i) () in(i) sǽ(gh)cu(ih)lum(f) sǽ(e)cu(e)li,(e) (:) hic(g) ha(g)bi(h)tá(fh)bo,(gf) (,) quó(e)ni(f)am(f) e(f)lé(h)gi(gf) e(e)am.(e)
(::)
  Ant. Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi, hic habitábo, quóniam elégi eam.
  Ant. This is my resting place for ever and ever: here I will dwell, for I have chosen it.
  v. Fecit mihi magna qui potens est. (T.P. allelúia.) r. Misericórdia eius a progénie in progénies timéntibus eum. (T. P. allelúia)
  
  In primo nocturno, anno I
  De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
  Nunc sine lege iustítia Dei manifestáta est, testificáta a Lege et Prophétis, iustítia autem Dei per fidem Iesu Christi, in omnes qui credunt. Non enim est distínctio: omnes enim peccavérunt et egent glória Dei, iustificáti gratis per grátiam ipsíus per redemptiónem quæ est in Christo Iesu; quem propósuit Deus propitiatórium per fidem in sánguine ipsíus ad ostensiónem iustítiæ suæ, cum prætermisísset præcedéntia delícta in sustentatióne Dei, ad ostensiónem iustítiæ eius in hoc témpore, ut sit ipse iustus et iustíficans eum qui ex fide est Iesu.
  
  Ubi est ergo gloriátio? Exclúsa est. Per quam legem? Operum? Non, sed per legem fídei. Arbitrámur enim iustificári hóminem per fidem sine opéribus legis.
  
  An Iudæórum Deus tantum? Nonne et géntium? Immo et géntium, quóniam quidem unus Deus, qui iustificábit circumcisiónem ex fide et præpútium per fidem. Legem ergo destrúimus per fidem? Absit, sed legem statúimus.
  
  r. Salvos nos fac, Dómine Deus noster, et cóngrega nos de natiónibus, * Ut confiteámur nómini tuo et gloriémur in laude tua. v. Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui; vísita nos in salutári tuo: * Ut confiteámur. v. Glória Patri. * Ut confiteámur.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Sermónibus sancti Fulgéntii Ruspénsis epíscopi (Sermo 2 de Nativitate, 6-7.8: CCL 91A, 901-903)
  Deus unigénitus humánam natúram tantum diléxit ut eam non solum a potestáte mali ángeli liberáret, verum étiam in seípso super omnes bonos ángelos in Patris déxtera collocáret. Natúra enim quæ in primo hómine a malo ángelo captiváta fúerat, ipsa nunc in secúndo hómine super omnes bonos ángelos regnat. Natúra quæ in primo hómine mundum peccáto pólluit, ipsa in secúndo hómine mundum a peccáto mundávit: Primus homo de terra terrénus, secúndus homo de cælo cæléstis. Primum hóminem múlier corrúpta mente decépit, secúndum hóminem virgo incorrúpta virginitáte concépit.
  
  Atténdite, fratres, medicinális grátiæ líneas, divína nobis benignitáte monstrátas. Tunc ad Evam ángelus malus accéssit, ut per eam homo, quem Deus fécerat, a Deo separarétur; nunc autem ad Maríam bonus ángelus venit, ut in ea humánæ natúræ Deus unigénitus unirétur. Venit ad Evam diábolus, ut vitam nobis malígnus auférret; venit ad Maríam Gábriel, ut vitam reddéndam homínibus nuntiáret. Per primi hóminis culpam cœpit diábolus hómini dominári, per secúndi hóminis grátiam cœpit ab hómine superári: super primum supérbus, sub secúndo captívus.
  
  Unigénitus Deus, sicut pro nobis dignátus est nasci, sic pro nobis secúndum carnem dignátus est mori, dignátus est étiam suscitári. Iste quippe dies est visitatiónis, ille redemptiónis. Opus enim grátiæ, qua nos Deus Unigénitus salvos fecit, concéptus in útero cœpit; ipsúmque opus grátiæ de sepúlcro resuscitátus implévit. Concéptus in útero factus est párticeps mortis nostræ; resúrgens de sepúlcro, fecit nos partícipes vitæ suæ.
  
  r. Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam; et ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus. v. Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me; Dómine, ad adiuvándum me réspice. * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
  
   
  Orémus.
  
  Concéde, miséricors Deus, fragilitáti nostræ præsídium; ut, qui sanctæ Dei Genetrícis memóriam ágimus; intercessiónis eius auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus. Per Dóminum.
  
%%
(c4) BE(g)ne(g)di(e)cá(fe)mus(d) Dó(fhg)mi(fg)no.(g) r/.(::) De(ge/fe)o(d) grá(fhg)ti(fg)as.(g) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut