v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Médiæ noctis tempus est prophética vox ádmonet dicámus laudes ut Deo Patri semper ac Fílio,
Sancto quoque Spirítui: perfécta enim Trínitas uniúsque substántiæ laudánda nobis semper est.
Terrórem tempus hoc habet, quo, cum vastátor ángelus Ægypto mortem íntulit, delévit primogénita.
Hæc iustis hora salus est, quos tunc ibídem ángelus ausus puníre non erat, signum formídans sánguinis.
Ægýptus flebat fórtiter tantórum diro fúnere; solus gaudébat Israel agni protéctus sánguine.
Nos verus Israel sumus: lætámur in te, Dómine, hostem spernéntes et malum, Christi defénsi sánguine.
Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória, ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Salve dies, diérum glória, dies felix Christi victória, dies digna iugi lætítia, dies prima.
Lux divína cæcis irrádiat, in qua Christus inférnum spóliat, mortem vincit et reconcíliat summis ima.
Sempitérni regis senténtia sub peccáto conclúsit ómnia; ut infírmis supérna grátia subveníret,
Dei virtus et sapiéntia temperávit iram cleméntia, cum iam mundus in præcipítia totus iret.
Resurréxit liber ab ínferis restaurátor humáni géneris, ovem suam repórtans úmeris ad supérna.
Angelórum pax fit et hóminum, plenitúdo succréscit órdinum, triumphántem laus decet Dóminum, laus ætérna.
Harmoníæ cæléstis pátriæ vox concórdet matris Ecclésiæ, «Allelúia» frequéntet hódie plebs fidélis.
Triumpháto mortis império, triumpháli fruámur gáudio; in terra pax, et iubilátio sit in cælis. Amen.
Ant. 1. Dómine Deus meus, confessiónem et decórem induísti, amictus lúmine sicut vestiménto, allelúia.
Ant. 1. Lord my God, Thou madest Thy greatness appear magnificently. Thou hast clothed yourself in light.
Psalmus 103 (104)
Psalm 103 (104)
Hymnus ad Dominum creatorem
Hymn to the Lord Creator
Si quis in Christo nova creatura; vetera transierunt, ecce, facta sunt nova (2 Cor 5, 17).
So if anyone is in Christ, he is a new creature; old things have passed away: behold, all things have become new.
I
I
Bénedic, ánima mea, Dómino. * Dómine Deus meus, magnificátus es veheménter!
My soul, bless the Lord. Lord my God, Thou hast made Thy greatness magnificently visible.
Maiestátem et decórem induísti, *amíctus lúmine sicut vestiménto.
Thou hast clothed Yourself with majesty and splendor (have clothed yourself with praise and honor), wrapped in light as with a garment.
Exténdens cælum sicut velum, * qui éxstruis in aquis cenácula tua.
Thou spread the sky like a veil, Thou cover the upper parts with waters.
Qui ponis nubem ascénsum tuum, * qui ámbulas super pennas ventórum.
Thou ride on the clouds, and walk on the wings of the winds;
Qui facis ángelos tuos spíritus * et minístros tuos ignem uréntem.
Thou makest Thy angels winds, and Thy ministers a burning fire.
Qui fundásti terram super stabilitátem suam, * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.
Thou hast founded the earth on its stable foundation, it will not be overthrown forevermore and ever.
Abyssus sicut vestiméntum opéruit eam, * super montes stabant aquæ.
The abyss envelops him like a garment; the waters rise above the mountains.
Ab increpatióne tua fúgiunt, * a voce tonítrui tui formídant.
But in the face of reprimand they will flee; the voice of Thy thunder will terrify them.
Ascéndunt in montes et descéndunt in valles, * in locum, quem statuísti eis.
The mountains rise, and the valleys descend unto the place that Thou hast appointed for them.
Términum posuísti, quem non transgrediéntur, * neque converténtur operíre terram.
Thou hast prescribed limits for them that they will not cross, and they will not return to cover the earth.
Qui emíttis fontes in torréntes; * inter médium móntium pertransíbunt,
Thou cause springs to gush forth in the valleys; the waters flow betwixt the mountains.
potábunt omnes béstias agri, *exstínguent ónagri sitim suam.
All the beasts of the field will drink from it; the wild asses will sigh for them in their thirst.
Super ea vólucres cæli habitábunt, * de médio ramórum dabunt voces.
Above them will dwell the birds of the air; they will make their voices heard from amongst the rocks.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine Deus meus, confessiónem et decórem induísti, amictus lúmine sicut vestiménto, allelúia.
Ant. Lord my God, Thou madest Thy greatness appear magnificently. Thou hast clothed yourself in light.
Ant. 2. Edúxit Dóminus panem de terra, et vinum lætíficans cor hóminis, allelúia.
Ant. 2. The Lord has brought forth bread from the earth, and wine to gladden the heart of man, alleluia.
II
II
Rigas montes de cenáculis tuis, * de fructu óperum tuórum sátias terram.
Thou watered the mountains with the waters that fall from above, and thou filled the earth with the fruit of thy works.
Prodúcis fenum iuméntis * et herbam servitúti hóminum,
Thou makest pasture grow for the beasts, and grass for the use of man.
edúcens panem de terra * et vinum, quod lætíficat cor hóminis;
Thou bring forth bread from the earth, and wine that gladdens the heart of man.
exhílarans fáciem in óleo, * panis autem cor hóminis confírmat.
Thou givest her oil, so that she may spread joy on her face; and bread, that he may strengthen his heart.
Saturabúntur ligna Dómini * et cedri Líbani, quas plantávit.
The trees of the countryside are satisfied, as well as the cedars of Lebanon, which he hath planted.
Illic pásseres nidificábunt, * eródii domus in vértice eárum.
This is where the birds make their nests. The heron's nest dominates the others.
Montes excélsi cervis, * petræ refúgium hyrácibus.
The high mountains are for deer, and the rocks for hedgehogs.
Fecit lunam ad témpora signánda, * sol cognóvit occásum suum.
He made the moon to mark the times; The sun knows the time of its setting.
Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa reptábunt omnes béstiæ silvæ,
Thou hast spread darkness, and night has come, and then all the beasts of the forest are set in motion.
cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant * et quærant a Deo escam sibi.
The young of the lions roaring after their prey, and they ask God for their food.
Oritur sol, et congregántur, * et in cubílibus suis recúmbunt.
The sun rises, and they gather together, and go to bed in their dens.
Exit homo ad opus suum * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.
The man goes out for his work and for his work until such time as evening.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Edúxit Dóminus panem de terra, et vinum lætíficans cor hóminis, allelúia.
Ant. The Lord has brought forth bread from the earth, and wine to gladden the heart of man, alleluia.
Ant. 3. Vidit Deus cuncta quæ fécerat, et erant valde bona, allelúia.
Ant. 3. God saw all the things He had made, and they were very good.
III
Quam multiplicáta sunt ópera tua, Dómine! † Omnia in sapiéntia fecísti, * impléta est terra creatúra tua.
How great are Thy works, Lord! Thou hast done all things wisely; the earth is all filled with Thy goods.
Hoc mare magnum et spatiósum et latum: † illic reptília, quorum non est númerus, * animália pusílla cum magnis;
Here is the vast sea, with immense arms (and spacious on both sides): there are the reptiles without number, the animals large and small.
illic naves pertransíbunt, * Levíathan, quem formásti ad ludéndum cum eo.
This is where the ships pass, this monster (dragon) that Thou hast trained to play in.
Omnia a te exspéctant, * ut des illis escam in témpore suo.
All of them expect Thou to give them their food in His (in) (willed) time.
Dante te illis, cólligent, * aperiénte te manum tuam, implebúntur bonis.
When Thou givest it unto them, they collect it; when Thou open Thy hand, they are all filled with Thy possessions.
Averténte autem te fáciem, turbabúntur; † áuferes spíritum eórum, et defícient * et in púlverem suum reverténtur.
But if Thou turn away Thy face, they will be troubled; Thou takest away their breath, and they will faint (perish) and return to their dust.
Emíttes spíritum tuum, et creabúntur, * et renovábis fáciem terræ.
Thou shalt send forth Thy breath (spirit), and they will be created, and Thou shalt renew the face of the earth.
Sit glória Dómini in sǽculum; * lætétur Dóminus in opéribus suis.
May the glory of the Lord be celebrated forevermore; the Lord will rejoice in His works.
Qui réspicit terram et facit eam trémere, * qui tangit montes, et fúmigant.
He (who) looks at the earth and makes it tremble; he touches the mountains and they smoke.
Cantábo Dómino in vita mea, * psallam Deo meo quámdiu sum.
I will sing unto the Lord all my life; I will praise (play the psaltery in honor of) my God as long as I am.
Iucúndum sit ei elóquium meum, * ego vere delectábor in Dómino.
May my words be pleasing to Him; as for me, I will delight in the Lord.
Defíciant peccatóres a terra †et iníqui, ita ut non sint. * Bénedic, ánima mea, Dómino.
Let sinners and ungodly men (unrighteous men) disappear from the earth, so that they may be no more. My soul, bless the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vidit Deus cuncta quæ fécerat, et erant valde bona, allelúia.
Ant. God saw all the things He had made, and they were very good.
In primo nocturno, anno I
De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
Fratres: Quid ergo dicémus invenísse Abraham progenitórem nostrum secúndum carnem? Si enim Abraham ex opéribus iustificátus est, habet glóriam, sed non apud Deum. Quid enim Scriptúra dicit? Crédidit autem Abraham Deo, et reputátum est illi ad iustítiam. Ei autem, qui operátur, merces non reputátur secúndum grátiam sed secúndum débitum; ei vero, qui non operátur, sed credit in eum, qui iustíficat ímpium, reputátur fides eius ad iustítiam, sicut et David dicit beatitúdinem hóminis, cui Deus réputat iustítiam sine opéribus: Beáti quórum remíssæ sunt iniquitátes et quorum tecta sunt peccáta. Beátus vir, cui non imputábit Dóminus peccátum.
Beatitúdo ergo hæc in circumcisióne an étiam in præpútio? Dícimus enim: Reputáta est Abrahæ fides ad iustítiam. Quómodo ergo reputáta est? In circumcisióne an in præpútio? Non in circumcisióne sed in præpútio: et signum accépit circumcisiónis, signáculum iustítiæ fídei, quæ fuit in præpútio, ut esset pater ómnium credéntium per præpútium, ut reputétur illis iustítia, et pater circumcisiónis his non tantum, qui ex circumcisióne sunt, sed et qui sectántur vestígia eius, quæ fuit in præpútio, fídei patris nostri Abrahæ.
Non enim per legem promíssio Abrahæ aut sémini eius, ut heres esset mundi, sed per iustítiam fídei; si enim qui ex lege herédes sunt, exinaníta est fides, et abólita est promíssio. Lex enim iram operátur; ubi autem non est lex, nec prævaricátio. Ideo ex fide, ut secúndum grátiam, ut firma sit promíssio omni sémini, non ei qui ex lege est solum sed et ei qui ex fide est Abrahæ - qui est pater ómnium nostrum, sicut scriptum est: Patrem multárum géntium pósui te -, ante Deum, cui crédidit, qui vivíficat mórtuos et vocat ea, quæ non sunt, quasi sint; qui contra spem in spe crédidit, ut fíeret pater multárum géntium, secúndum quod dictum est: Sic erit semen tuum. Et non infirmátus fide considerávit corpus suum iam emórtuum, cum fere centum annórum esset, et emórtuam vulvam Saræ; in repromissióne autem Dei non hæsitávit diffidéntia, sed confortátus est fide, dans glóriam Deo, et pleníssime sciens quia, quod promísit, potens est et fácere. Ideo et reputátum est illi ad iustítiam.
Non est autem scriptum tantum propter ipsum: reputátum est illi, sed et propter nos, quibus reputábitur, credéntibus in eum, qui suscitávit Iesum Dóminum nostrum a mórtuis, qui tráditus est propter delícta nostra et suscitátus est propter iustificatiónem nostram.
r. Ad te, Dómine, levávi ánimam meam, * Deus meus, in te confído; non erubéscam. v. Neque irrídeant me inimíci mei; étenim univérsi qui te exspéctant non confundéntur. * Deus meus. v. Glória Patri. * Deus meus.
In secundo nocturno, anno I
Ex Confessiónum libris sancti Augustíni epíscopi (Lib. 1, 4-6: CCL 27, 2-3)
Quid es Deus meus? Quid, rogo, nisi Dóminus Deus? Quis enim Dóminus præter Dóminum? Aut quis Deus præter Deum nostrum? Summe, óptime, potentíssime, omnipotentíssime, misericordíssime, et iustíssime, secretíssime et præsentíssime, pulchérrime et fortíssime. Amas nec stuas; zelas et secúrus es; pænitet te et non doles; irásceris et tranquíllus es; ópera mutas, nec mutas consílium: récipis quod ínvenis, et numquam amisísti; numquam inops et gaudes lucris; numquam avárus et usúras éxigis. Supererogátur tibi ut débeas; et quis habet quidquam non tuum? Reddis débita nulli debens, donas débita nihil perdens. Et quid díximus, Deus meus, vita mea, dulcédo mea sancta? Aut quid dicit áliquis, cum de te dicit? Et væ tacéntibus de te: quóniam loquáces muti sunt.
Quis mihi dabit acquiéscere in te? Quis dabit mihi, ut vénias in cor meum, et inébries illud, ut oblivíscar mala mea, et unum bonum meum ampléctar, te? Quid mihi es? Miserére, ut loquar. Quid tibi sum ipse, ut amári te iúbeas a me, et nisi fáciam, irascáris mihi et minéris ingéntes misérias? Parváne ipsa est, si non amem te? Hei mihi! Dic mihi per miseratiónes tuas, Dómine Deus meus, quid sis mihi. Dic ánimæ meæ: " Salus tua ego sum. " Sic dic, ut áudiam. Ecce aures cordis mei ante te, Dómine; áperi eas, et dic ánimæ meæ: " Salus tua ego sum. " Curram post vocem hanc, et apprehéndam te. Noli abscóndere a me fáciem tuam: móriar, ne móriar, ut eam vídeam.
Angústa est domus ánimæ meæ quo vénias ad eam; dilatétur abs te. Ruinósa est; réfice eam. Habet quæ offéndant óculos tuos: fáteor et scio; sed quis mundábit eam? Aut cui álteri præter te clamábo: Ab occúltis meis munda me, Dómine, et ab aliénis parce servo tuo?
Credo, propter quod et loquor. Dómine, tu scis. Nonne tibi prolocútus sum advérsum me delícta mea, Deus meus; et tu dimisísti impietátem cordis mei? Non iudício conténdo tecum, qui véritas es; et ego nolo fállere meípsum, ne mentiátur iníquitas mea sibi. Non ergo iudício conténdo tecum, quia, si iniquitátes observáveris, Dómine, Dómine, quis sustinébit?
r. Adiútor meus esto, Deus, * Ne derelínquas me. v. Neque despícias me, Deus salutáris meus. * Ne. v. Glória Patri. * Ne.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
