v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Hymnus
Ex more docti mystico servémus abstinéntiam, deno diérum círculo ducto quater notíssimo.
The fast, as taught by holy lore, We keep in solemn course once more: The fast to all men known, and bound In forty days of yearly round.
Lex et prophétæ prímitus hanc prætulérunt, póstmodum Christus sacrávit, ómnium rex atque factor témporum.
The law and seers that were of old In divers ways this Lent foretold, Which Christ, all seasons’ King and Guide, In after ages sanctified.
Utámur ergo párcius verbis, cibis et pótibus, somno, iocis et árctius perstémus in custódia.
More sparing therefore let us make The words we speak, the good we take, Our sleep and mirth,-and closer barred Be every sense in holy guard.
Vitémus autem péssima quæ súbruunt mentes vagas, nullúmque demus cállido hosti locum tyránnidis.
Avoid the evil thoughts that roll Like water o’er the heedless soul; Nor let the foe occasion find Our souls in slavery to bind.
Præsta, beáta Trínitas, concéde, simplex Unitas, ut fructuósa sint tuis hæc parcitátis múnera. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
I
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
II
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
III
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
In primo nocturno, anno I
Incipit Epístula ad Hebræos
Multifáriam et multis modis olim Deus locútus pátribus in prophétis, in novíssimis his diébus locútus est nobis in Fílio, quem constítuit herédem universórum, per quem fecit et sæcula; qui, cum sit splendor glóriæ et figúra substántiæ eius et portet ómnia verbo virtútis suæ, purgatióne peccatórum facta, consédit ad déxteram maiestátis in excélsis, tanto mélior ángelis efféctus, quanto differéntius præ illis nomen hereditávit.
Cui enim dixit aliquándo angelórum: Fílius meus es tu; ego hódie génui te, et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in fílium? Cum autem íterum introdúcit primogénitum in orbem terræ, dicit: Et adórent eum omnes ángeli Dei. Et ad ángelos quidem dicit: Qui facit ángelos suos spíritus et minístros suos flammam ignis.
Ad Fílium autem: Thronus tuus, Deus, in sæculum sæculi, et virga æquitátis virga regni tui. Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo exsultatiónis præ particípibus tuis, et: Tu in princípio, Dómine, terram fundásti; et ópera mánuum tuárum sunt cæli. Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; et omnes ut vestiméntum veteráscent, et velut amíctum invólves eos, sicut vestiméntum et mutabúntur. Tu autem idem es, et anni tui non defícient. Ad quem autem angelórum dixit aliquándo: Sede a dextris meis, donec ponam inimícos tuos scabéllum pedum tuórum? Nonne omnes sunt administratórii spíritus qui in ministérium mittúntur propter eos qui hereditátem cápient salútis?
Proptérea abundántius opórtet observáre nos ea quæ audívimus, ne forte præterfluámus. Si enim qui per ángelos dictus est sermo factus est firmus, et omnis prævaricátio et inobœdiéntia accépit iustam mercédis retributiónem, quómodo nos effugiémus si tantam neglexérimus salútem? Quæ, cum inítium accepísset enarrári per Dóminum, ab eis qui audiérunt, in nos confirmáta est, contestánte Deo signis et porténtis et váriis virtútibus et Spíritus Sancti distributiónibus secúndum suam voluntátem.
r. Emendémus in mélius quæ ignoránter peccávimus, ne súbito præoccupáti die mortis, quærámus spátium pæniténtiæ, et inveníre non possímus. * Atténde, Dómine, et miserére, quia peccávimus tibi. v. Peccávimus cum pátribus nostris, iniúste égimus, iniquitátem fécimus. * Atténde. v. Glória Patri. * Atténde.
In secundo nocturno, anno I
Ex Tractátu Tertulliáni De patiéntia (Cc. 2-3: SC 310, 64-68)
Nobis exercéndæ patiéntiæ auctoritátem non affectátio humána canínæ æquanimitátis stupóre formáta, sed vivæ ac cæléstis disciplínæ divína disposítio délegat, Deum ipsum osténdens patiéntiæ exémplum, iam primum qui florem lucis huius super iustos et iniústos æquáliter spargit, qui témporum offícia elementórum servítia totíus genitúræ tribúta, dignis simul et indígnis pátitur occúrrere, sústinens ingratíssimas natiónes, ludíbria ártium et ópera mánuum suárum adorántes, nomen famíliam ipsíus persequéntes, luxúria, avarítia, iniquitáte, malignitáte cotídie insolescéntes, ut sua sibi patiéntia détrahat: plures enim Dóminum idcírco non credunt, quia sæculo irátum tam diu nésciunt.
Et hæc quidem divínæ patiéntiæ spécies quasi de longínquo fors ut de supérnis æstimétur: quid illa autem patiéntiam quæ inter hómines palam in terris quodámmodo manu apprehénsa est? Nasci se Deus pátitur: in útero matris et exspéctat et natus adoléscere sústinet et adúltus non gestit agnósci, sed contumeliósus ínsuper sibi est et a servo suo tínguitur et tentatóris congréssus solis verbis repéllit; cum de Dómino fit magíster docens hóminem evádere mortem, absolútam scílicet, véniam offénsæ patiéntiæ erudítus; non conténdit, non reclamávit nec quisquam in pláteis vocem eius audívit; arúndinem quassátam non fregit, linum fúmigans non restínxit (nec enim mentítus fúerat prophéta, immo ipsíus Dei contestátio Spíritum suum in Fílio cum tota patiéntia collocántis! ).
Nullum voléntem sibi adhærére non suscépit, nullíus mensam tectúmve despéxit, atquin ipse lavándis discipulórum pédibus ministrávit; non peccatóres, non publicános aspernátus est, non illi saltim civitáti quæ eum recípere nolúerat irátus est, cum étiam discípuli tam contumelióso óppido cæléstes ignes repræsentári voluíssent; ingrátos curávit, insidiatóribus cessit.
Parum hoc, si non étiam proditórem suum secum hábuit, nec constánter denotávit. Cum vero tráditur, cum addúcitur ut pecus ad víctimam - sic enim non magis áperit os quam agnus sub tondéntis potestáte - ille cui legiónes angelórum si voluísset uno dicto de cælis adfuíssent, ne uníus quidem discéntis gládium ultórem probávit. Patiéntia Dómini in Malcho vulneráta est: ítaque et gládii ópera maledíxit in pósterum et sanitátis restitutióne ei quem non ipse vexáverat satisfécit, per patiéntiam misericórdiæ matrem.
r. Abscóndite eleemósynam in sinu páuperis, et ipsa orat pro vobis ad Dóminum, * Quia sicut aqua exstínguit ignem, ita eleemósyna exstínguit peccátum. v. Honóra Dóminum de tua substántia, et de primítiis frugum tuárum da paupéribus. * Quia sicut. v. Glória Patri. * Quia sicut.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Deus, ómnium misericordiárum et totíus bonitátis auctor, qui peccatórum remédia in ieiúniis, oratiónibus et eleemósynis demonstrásti, † hanc humilitátis nostræ confessiónem propítius intuére, * ut, qui inclinámur consciéntia nostra, tua semper misericórdia sublevémur. Per Dóminum.
O God, source of all mercies and goodness, Thou hast shown us the remedies for sin in fasting, prayer, and almsgiving; consider with benevolence the confession we make of our weakness: our conscience keeps us in humility, may Thy mercy come to raise us up unceasingly.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
