2027-04-08 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Feria V

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Lord Jesus, grant unto our souls Eternal paschal joy, we pray, And grant a share in victory To those reborn by grace today.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

All glory, Jesus, be to you, The conqueror whom we adore, The Father and the Spirit blest Who reign with you for evermore.

annotation: 8c;
%%
(c4) EX(h)tén(fg)de,(g) *() Dó(gh)mi(g)ne,(g) brá(gf)chi(g)um(gh) tu(f)um,(f) (,) et(h) lí(j)be(j)ra(j) á(j)ni(j)mas(i) no(j)stras,(h) ne(f) per(g)e(hi)á(h)mus.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 1. Exténde Dómine bráchium tuum, et líbera ánimas nostras, ne pereámus.

Ant. 1. Stretch forth Thy arm, O Lord, and deliver our souls, lest we perish.

Psalmus 43 (44)

Psalm 43 (44)

Populi calamitates

In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).

In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).

Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.

O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.

Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.

Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.

Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;

For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,

sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.

but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.

Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.

Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.

In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.

Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.

Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.

For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.

Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.

But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.

In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.

In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(h)tén(fg)de,(g) () Dó(gh)mi(g)ne,(g) brá(gf)chi(g)um(gh) tu(f)um,(f) (,) et(h) lí(j)be(j)ra(j) á(j)ni(j)mas(i) no(j)stras,(h) ne(f) per(g)e(hi)á(h)mus.(g)
(::)

Ant. Exténde Dómine bráchium tuum, et líbera ánimas nostras, ne pereámus.

Ant. Stretch forth Thy arm, O Lord, and deliver our souls, lest we perish.

annotation: 2*a;
%%
(c3) CON(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) *(,) qui(h) me(i) per(j)se(ih)quún(i)tur,(i) (;) et(i) non(f) con(i)fún(h)dar(g) e(fe)go,(f) (,) Dó(e)mi(d)ne(e) De(f)us(h) me(f)us.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)

Ant. 2. Confundántur qui me persequúntur, et non confúndar ego,Dómine Deus meus.

Ant. 2. Let them be confounded that persecute me, but let not me be confounded, O Lord my God.

Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.

But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.

Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.

Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.

Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.

Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.

Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.

Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.

Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.

Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.

Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.

Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.

Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,

All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,

a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.

at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) (,) qui(h) me(i) per(j)se(ih)quún(i)tur,(i) (;) et(i) non(f) con(i)fún(h)dar(g) e(fe)go,(f) (,) Dó(e)mi(d)ne(e) De(f)us(h) me(f)us.(f)
(::)

Ant. Confundántur qui me persequúntur, et non confúndar ego,Dómine Deus meus.

Ant. Let them be confounded that persecute me, but let not me be confounded, O Lord my God.

annotation: 2d;
%%
(f3) ME(fgFE)mén(f)to(hg) Dó(hi)mi(hvGF)ne,(ghf/gvFEe) *(,) et(h) o(i)stén(j)de(i) te(h) no(i)bis(hi) in(i>) tém(hi)po(hg)re(fe) tri(f)bu(fe)la(h)ti(hg)ó(f)nis.(f) (::)
E(h) u(h) o(h) u(g) a(ef) e.(f) (::)

Ant. 3. Meménto Domíne, et osténde te nobis in témpore tribulatiónis.

Ant. 3. Remember, O Lord, and shew Thyself unto us in the time of tribulation.

III

Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.

All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.

Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;

And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.

sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.

For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.

Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,

If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,

nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.

Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.

Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.

For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.

Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.

Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.

Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?

Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?

Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.

For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.

Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.

Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(f3) a/. Me(fgFE)mén(f)to(hg) Dó(hi)mi(hvGF)ne,(ghf/gvFEe) (,) et(h) o(i)stén(j)de(i) te(h) no(i)bis(hi) in(i>) tém(hi)po(hg)re(fe) tri(f)bu(fe)la(h)ti(hg)ó(f)nis.(f)
(::)

Ant. Meménto Domíne, et osténde te nobis in témpore tribulatiónis.

Ant. Remember, O Lord, and shew Thyself unto us in the time of tribulation.

v. Christus resúrgens ex mórtuis iam non móritur, allelúia. r. Mors illi ultra non dominábitur, allelúia.

In primo nocturno, anno I)

De libro Apocalýpsis beáti Ioánnis apóstoli 3, 1-22

Ego Ioánnes audívi Dóminum dicéntem mihi: Angelo ecclésiæ quæ est Sardis, scribe: Hæc dicit qui habet septem spíritus Dei et septem stellas: Scio ópera tua, quia nomen habes quod vivas, et mórtuus es. Esto vígilans et confírma cétera, quæ moritúra erant, non enim invénio ópera tua plena coram Deo meo; in mente ergo habe quáliter accéperis et audíeris, et serva et pæniténtiam age. Si ergo non vigiláveris, véniam tamquam fur, et néscies qua hora véniam ad te. Sed habes pauca nómina in Sardis qui non inquinavérunt vestiménta sua et ambulábunt mecum in albis, quia digni sunt. Qui vícerit, sic vestiétur vestiméntis albis, et non delébo nomen eius de libro vitæ et confitébor nomen eius coram Patre meo et coram ángelis eius. Qui habet aurem, áudiat quid Spíritus dicat ecclésiis.

Et ángelo ecclésiæ, quæ est Philadelphíæ, scribe: Hæc dicit Sanctus, Verus, qui habet clavem David, qui áperit, et nemo claudet; et claudit, et nemo áperit: Scio ópera tua – ecce dedi coram te óstium apértum quod nemo potest cláudere – quia módicam habes virtútem, et servásti verbum meum et non negásti nomen meum. Ecce dabo de synagóga Sátanæ qui dicunt se Iudæos esse et non sunt, sed mentiúntur; ecce fáciam illos, ut véniant et adórent ante pedes tuos et scient quia ego diléxi te. Quóniam servásti verbum patiéntiæ meæ, et ego te servábo ab hora tentatiónis quæ ventúra est super orbem univérsum tentáre habitántes in terra. Vénio cito; tene quod habes, ut nemo accípiat corónam tuam. Qui vícerit, fáciam illum colúmnam in templo Dei mei, et foras non egrediétur ámplius, et scribam super eum nomen Dei mei et nomen civitátis Dei mei, novæ Ierúsalem quæ descéndit de cælo a Deo meo, et nomen meum novum. Qui habet aurem, áudiat quid Spíritus dicat ecclésiis.

Et ángelo ecclésiæ quæ est Laodicíæ, scribe: Hæc dicit Amen, testis fidélis et verus, princípium creatúræ Dei: Scio ópera tua, quia neque frígidus es neque cálidus. Utinam frígidus esses aut cálidus! Sic quia tépidus es et nec cálidus nec frígidus, incípiam te evómere ex ore meo. Quia dicis: "Dives sum et locupletátus et nullíus égeo", et nescis quia tu es miser et miserábilis et pauper et cæcus et nudus, suádeo tibi émere a me aurum igne probátum, ut lócuples fias et vestiméntis albis induáris, et non appáreat confúsio nuditátis tuæ, et collýrium ad inunguéndum óculos tuos ut vídeas.

Ego, quos amo, árguo et castígo. Æmuláre ergo et pæniténtiam age. Ecce sto ad ostium et pulso. Si quis audíerit vocem meam et aperúerit iánuam, introíbo ad illum et cenábo cum illo, et ipse mecum. Qui vícerit, dabo ei sedére mecum in throno meo, sicut et ego vici et sedi cum Patre meo in throno eius. Qui habet aurem, áudiat quid Spíritus dicat ecclésiis.

r. De ore prudéntis procédit mel, allelúia; dulcédo mellis est lingua eius, allelúia; * Favus distíllans lábia eius, allelúia, allelúia. v. Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, Dómine, super mel et favum ori meo. * Favus. v. Glória Patri. * Favus.

In secundo nocturno, anno I )

Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo 1 de resur., 5: SC 202, 224-226)

Nunc, fratres mei, quid vobis testátur gáudium cordis vestri de amóre Christi? Puto équidem, an recte vos vidéritis, quóniam si umquam amástis Iesum, seu vivum seu mórtuum sive redivívum, hódie, cum tam crebro in Ecclésia pérsonant et cónsonant núntii resurrectiónis, cor vestrum in vobis gloriátur sibi et dicit: «Nuntiavérunt mihi dicéntes, Iesus Deus meus vivit. Quo audítu revíxit spíritus meus qui dormitábat præ tædio vel languébat tépore, aut iamiam deficiébat pusillanimitáte.»

Nam et de morte súscitat criminósos iucúnda vox huius felícis núntii. Alióquin certe desperándus est, et oblivióne sepeliéndus, quem Christus regrédiens ab ínferis in ínfimo relínquit inférni. In hoc sane nóveris quod spíritus tuus plene in Christo revíxerit, si quod séquitur ex senténtia díxerit: «Súfficit mihi si Iesus vivit.» O vocem fidélem et plane dignam amícis Iesu; o castíssimum afféctum qui sic lóquitur: «Súfficit mihi si Iesus vivit.» Si vivit vivo; cum de ipso péndeat ánima mea; immo ipse sit vita mea, ipse sufficiéntia mea.

Quid enim mihi deésse póterit si Iesus vivit? Immo desint ómnia ália, nihil ínterest mea, dúmmodo Iesus vivat. Ipse ergo, si placet ei, desit mihi; súfficit mihi dúmmodo vivat ipse vel sibi. Cum sic amor Christi totum absorbúerit afféctum hóminis, ut négligens et ímmemor sui, non nisi Iesum Christum et ea quæ sunt Iesu Christi séntiat; tunc demum, ut árbitror, perfécta est in eo cáritas. Huic útique qui sic afféctus est non est onerósa paupértas; iste non sentit iniúrias, ridet oppróbria, contémnit damna, mortem lucrum députat; immo nec mori se putat, cum magis de morte ad vitam transíre se sciat et fidénter dicat: Vadam et vidébo eum, ántequam móriar.

r. Dum transísset sábbatum, María Magdaléna et María Iacóbi et Salóme emérunt arómata, * Ut veniéntes úngerent Iesum, allelúia, allelúia. v. Et valde mane, una sabbatórum, véniunt ad monuméntum, orto iam sole, * Ut veniéntes. v. Glória Patri. * Ut veniéntes.

Orémus.

Concéde, miséricors Deus, † ut, quod paschálibus exséquimur institútis, * fructíferum nobis omni témpore sentiámus. Per Dóminum.

Grant us, God of mercy, that we may at all times feel the fruits of what we have accomplished through these Easter feasts which Thou hast instituted.

%%
(c3) BE(e)ne(g)di(h)cá(i)mus(i) Dó(hi/ji/ig/ivHGFEfgf)mi(f)no.(e) r/.(::) De(eg!hwi)o(hi/ji/ig/ivHGFE) grá(fgf)ti(f)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.