v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Beate (Beata) martyr, próspera diem triumphálem tuum, quo sánguinis merces tibi coróna vincénti datur.
Hic te ex tenébris sǽculi, tortóre victo et iúdice, evéxit ad cælum dies Christóque ovántem réddidit.
Nunc angelórum párticeps collúces insígni stola, quam testis indomábilis rivis cruóris láveras.
Adésto nunc et óbsecra, placátus ut Christus suis inclínet aurem prósperam, noxas nec omnes ímputet.
Paulís per huc illábere Christi favórem déferens, sensus gravati ut séntiant levámen indulgéntiæ.
Honor Patri cum Fílio et Spíritu Paráclito, qui te coróna pérpeti cingunt in aula glóriæ. Amen.
Ant. 1. Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.
Ant. 1. The Lord has judged the pauvees in [all] justice.
Psalmus 9 B (10)
Psalm 9 B (10)
Gratiarum actio
Thanksgiving
Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei. (Lc 6, 20)
Blessed are the poor, for yours is the kingdom of God.
I
I
Ut quid, Dómine, stas a longe, * abscóndis te in opportunitátibus, in tribulatióne?
Why, O Lord, hast thou retired afar off? why dost thou slight us in our wants, in the time of trouble?
Dum supérbit, ímpius inséquitur páuperem; * comprehendántur in consíliis, quæ cógitant.
Whilst the wicked man is proud, the poor is set on fire: they are caught in the counsels which they devise.
Quóniam gloriátur peccátor in desidériis ánimæ suæ, * et avárus sibi benedícit.
For the sinner is praised in the desires of his soul: and the unjust man is blessed.
Spernit Dóminum peccátor in arrogántia sua: * Non requíret, non est Deus."
The sinner hath provoked the Lord, according to the multitude of his wrath he will not seek him:
Hæ sunt omnes cogitatiónes eius; * prosperántur viæ illíus in omni témpore.
God is not before his eyes: his ways are filthy at all times.
Excélsa nimis iudícia tua a fácie eius; * omnes inimícos suos aspernátur.
Thy judgments are removed from his sight: he shall rule over all his enemies.
Dixit enim in corde suo: « Non movébor, * in generatiónem et generatiónem ero sine malo ».
For he hath said in his heart: I shall not be moved from generation to generation, and shall be without evil.
Cuius maledictióne os plenum est et frauduléntia et dolo, * sub lingua eius labor et nequítia.
His mouth is full of cursing, and of bitterness, and of deceit: under his tongue are labour and sorrow.
Sedet in insídiis ad vicos, * in occúltis intérficit innocéntem.
He sitteth in ambush with the rich in private places, that he may kill the innocent.
Oculi eius in páuperem respíciunt. * Insidiátur in abscóndito quasi leo in spelúnca sua.
His eyes are upon the poor man: he lieth in wait in secret like a lion in his den.
Insidiátur, ut rápiat páuperem; * rapit páuperem, dum áttrahit in láqueum suum.
He lieth in ambush that he may catch the poor man: to catch the poor, whilst he draweth him to him.
Irruit et inclínat se, et míseri cadunt * in fortitúdine brachiórum eius.
In his net he will bring him down, he will crouch and fall, when he shall have power over the poor.
Dixit enim in corde suo: « Oblítus est Deus; * avértit fáciem suam, non vidébit in finem ».
For he hath said in his heart: God hath forgotten, he hath turned away his face, not to see to the end.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.
Ant. The Lord has judged the pauvees in [all] justice.
Ant. 2. Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.
Ant. 2. Thou, Lord, consider pain and sorrow.
II
II
Exsúrge, Dómine Deus; exálta manum tuam, * ne obliviscáris páuperum.
Arise, O Lord God, let thy hand be exalted: forget not the poor.
Propter quid spernit ímpius Deum? * Dixit enim in corde suo: "Non requíres".
Wherefore hath the wicked provoked God? for he hath said in his heart: He will not require it.
Vidísti: † tu labórem et dolórem consíderas, * ut tradas eos in manus tuas.
Thou seest it, for thou considerest labour and sorrow: that thou mayst deliver them into thy hands.
Tibi derelíctus est pauper, * órphano tu factus es adiútor.
To thee is the poor man left: thou wilt be a helper to the orphan.
Cóntere bráchium peccatóris et malígni; * quæres peccátum illíus et non invénies.
Break thou the arm of the sinner and of the malignant: his sin shall be sought, and shall not be found.
Dóminus rex in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * periérunt gentes de terra illíus.
The Lord shall reign to eternity, yea, for ever and ever: ye Gentiles shall perish from his land.
Desidérium páuperum exaudísti, Dómine; * confirmábis cor eórum, inténdes aurem tuam
The Lord hath heard the desire of the poor: thy ear hath heard the preparation of their heart.
iudicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra indúcere timórem homo de terra.
To judge for the fatherless and for the humble, that man may no more presume to magnify himself upon earth.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.
Ant. Thou, Lord, consider pain and sorrow.
Ant. 3. Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.
Ant. 3. The Lord's words are pure words, silver tested by fire.
Psalmus 11 (12)
Psalm 11
Invocatio contra superbos
Invocation against the superb
Propter nos pauperes Pater Filium dignatus est mittere. (S. Augustinus)
For us poor, the Father deigned to send His Son (S. Augustine)
Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus, * quóniam deminúti sunt fidéles a fíliis hóminum.
Save me, O Lord, for there is now no saint: truths are decayed from among the children of men.
Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum; * in lábiis dolósis, in dúplici corde locúti sunt.
They have spoken vain things every one to his neighbour: with deceitful lips, and with a double heart have they spoken.
Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa * et linguam magníloquam.
May the Lord destroy all deceitful lips, and the tongue that speaketh proud things.
Qui dixérunt: "Lingua nostra magnificábimur, † lábia nostra a nobis sunt; * quis noster dóminus est?"
Who have said: We will magnify our tongue; our lips are our own; who is Lord over us?
"Propter misériam ínopum et gémitum páuperum, † nunc exsúrgam, dicit Dóminus; * ponam in salutári illum, quem despíciunt."
By reason of the misery of the needy, and the groans of the poor, now will I arise, saith the Lord. I will set him in safety; I will deal confidently in his regard.
Elóquia Dómini elóquia casta, * argéntum igne examinátum, separátum a terra, purgátum séptuplum.
The words of the Lord are pure words: as silver tried by the fire, purged from the earth, refined seven times.
Tu, Dómine, servábis nos et custódies nos * a generatióne hac in ætérnum.
Thou, O Lord, wilt preserve us: and keep us from this generation for ever.
In circúitu ímpii ámbulant, * a cum exaltántur sordes inter fílios hóminum.
The wicked walk round about: according to thy highness, thou hast multiplied the children of men.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.
Ant. The Lord's words are pure words, silver tested by fire.
In primo nocturno, anno I
De Epístula beáti Iacóbi apóstoli
Nolíte plures magístri fíeri, fratres mei, sciéntes quóniam maius iudícium accipiémus. In multis enim offéndimus omnes. Si quis in verbo non offéndit, hic perféctus est vir, potens étiam freno circumdúcere totum corpus.
Si autem equórum frenos in ora míttimus ad obœdiéndum nobis, et omne corpus illórum circumférimus. Ecce et naves, cum tam magnæ sint et a ventis válidis minéntur, circumferúntur a mínimo gubernáculo, ubi ímpetus dirigéntis volúerit; ita et lingua módicum quidem membrum est et magna exsúltat.
Ecce quantus ignis quam magnam silvam incéndit! Et lingua ignis est, univérsitas iniquitátis; lingua constitúitur in membris nostris, quæ máculat totum corpus et inflámmat rotam nativitátis et inflammátur a gehénna. Omnis enim natúra et bestiárum et vólucrum et serpéntium et étiam cetórum domátur et dómita est a natúra humána; linguam autem nullus hóminum domáre potest, inquiétum malum, plena venéno mortífero.
In ipsa benedícimus Dóminum et Patrem et in ipsa maledícimus hómines, qui ad similitúdinem Dei facti sunt; ex ipso ore procédit benedíctio et maledíctio. Non opórtet, fratres mei, hæc ita fíeri. Numquid fons de eódem forámine emánat dulcem et amáram aquam? Numquid potest, fratres mei, ficus olívas fácere aut vitis ficus? Neque salsa dulcem potest fácere aquam.
r. Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum, * Cantábo et psalmum dicam Dómino. v. Exsúrge, glória mea; exsúrge psaltérium et cíthara; exsúrgam dilúculo. * Cantábo. v. Glória Patri. * Cantábo.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Diálogo sancti Iustíni mártyris cum Tryphóne (Prol., 7-8 : ed. de Otto, Ienæ, 1877, 31-33)
Quonam iam quis, inquam seni, utátur magístro aut unde adiuvétur, si ne apud istos quidem verum est? " " Exstitérunt ante multum tempus viri quidam ómnibus istis qui philosóphi existimántur antiquióres, beáti et iusti et Deo cari, qui divíno Spíritu afflánte locúti et futúra vaticináti sunt, quæ quidem nunc fiunt : prophétas autem eos vocant. Hi soli verum et vidérunt et homínibus nuntiárunt, nec metuéntes nec revériti quemquam, non glóriæ cupiditáte victi, sed ea tantum dicéntes quæ audíverant et víderant Spíritu Sancto repléti. Scripta autem eórum étiam nunc exstant, quæ si quis legat, fidem illis habens, plúrimum inde ferre póterit emoluménti et de princípiis et de fine et de iis quæ debet scire philósophus.
Non enim tunc demonstratióne in disseréndo utebántur, ut qui supra omnem demonstratiónem fúerint gravíssimi testes veritátis : quæ vero evenérunt et evéniunt verbis eórum cogunt assentíri. Quamquam étiam ob mirácula quæ edidérunt digni fuérunt quibus crederétur, síquidem et creatórem universórum Deum Patrémque celebrábant et missum ab eo Christum Fílium eius annuntiábant : quod quidem fraudulénto et impúro spíritu repléti pseudoprophétæ nec fecérunt nec fáciunt, sed quædam prodígia ad percelléndos hómines édere audent ac spíritus erróris et dæmónia célebrant. Precáre vero ante ómnia tibi lucis aperíri portas; non enim hæc quisquam perspícere et intellégere potest, nisi cui Deus intellégere déderit et Christus eius. "
Hæc multáque ínsuper ália cum ille dixísset ábiit, præcípiens ut ea meditándo pérsequar; neque eum ámplius vidi. Mihi vero statim ignis in ánimo accénsus est, meque amor invásit prophetárum et virórum illórum qui sunt Christi amíci; ítaque revólvens mecum illíus sermónes hanc solam cómperi esse philosóphiam tutam atque útilem. Ad hunc ígitur modum et hac de causa ego sum philósophus. Vellem autem ut et omnes ratiónem meæ símilem ánimo ineúntes a Salvatóris doctrína non aberrárent : habet enim in se terríbilem quamdam maiestátem, et ad eos permovéndos idónea est qui de recta via deflexérunt, et suavíssima est iis réquies qui eam diligénter exércent. Si qua ergo tui ipsíus cura tángeris salutísque cúpidus es et in Deo fidúciam cóllocas, licet tibi ubi Christum Dei agnóveris et initiátus fúeris, esse beátum.
r. Coróna áurea super caput eius, * Expréssa signo sanctitátis, glória honóris et opus fortitúdinis, allelúia. v. Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite eius corónam de lápide pretióso. * Expréssa. v. Glória Patri. * Expréssa.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.