v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Nox atra rerum cóntegit terræ colóres ómnium: nos confiténtes póscimus te, iuste iudex córdium,
The dusky veil of night hath laid The varied hues of earth in shade; Before Thee, righteous Judge of all, We contrite in confession fall.
Ut áuferas piácula sordésque mentis ábluas, donésque, Christe, grátiam ut arceántur crímina.
Take far away our load of sin, Our soiled minds make clean within: Thy sov’reign grace, O Christ, impart, From all offence to guard our heart.
Mens, ecce, torpet ímpia, quam culpa mordet nóxia; obscúra gestit tóllere et te, Redémptor, quǽrere.
For lo! our mind is dull and cold, Envenomed by sin’s baneful hold: Fain would it now the darkness flee, And seek, Redeemer, unto Thee.
Repélle tu calíginem intrínsecus quam máxime, ut in beáto gáudeat se collocári lúmine.
Far from it drive the shades of night, Its inmost darkness put to flight; Till in the daylight of the Blest It joys to find itself at rest.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Christe, precámur ádnuas orántibus servis tuis, iníquitas hæc sǽculi ne nostram captívet fidem.
Non cogitémus ímpie, invideámus némini, læsi non reddámus vicem, vincámus in bono malum.
Absit nostris e córdibus ira, dolus, supérbia; absístat avarítia, malórum radix ómnium.
Consérvet pacis fœdera non simuláta cáritas; sit illibáta cástitas credulitáte pérpeti.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno I
De libro primo Samuélis
In diébus illis: Dixit Sámuel ad univérsum Israel: "Ecce audívi vocem vestram iuxta ómnia quæ locúti estis ad me, et constítui super vos regem; et nunc rex gráditur ante vos. Ego autem sénui et incánui; porro fílii mei vobíscum sunt. Itaque conversátus coram vobis ab adulescéntia mea usque ad hanc diem. Ecce præsto sum. Loquímini contra me coram Dómino et coram christo eius, utrum bovem cuiúsquam túlerim an ásinum, si quémpiam calumniátus sum, si oppréssi áliquem, si de manu cuiúsquam munus accépi, ut óculos meos cláuderem in eius causa: restítuam vobis." Et dixérunt: "Non es calumniátus nos neque oppressísti neque tulísti de manu alicúius quíppiam." Dixítque ad eos: "Testis Dóminus advérsum vos, et testis christus eius in die hac, quia non invenéritis in manu mea quíppiam." Et dixérunt: "Testis."
Ait Sámuel ad pópulum: "Nunc ergo præsto est rex vester quem elegístis et petístis; ecce dedit vobis Dóminus regem. Si timuéritis Dóminum et serviéritis ei et audiéritis vocem eius et non contempséritis sermónem Dómini, éritis et vos et rex qui ímperat vobis, sequéntes Dóminum Deum vestrum. Si autem non audiéritis vocem Dómini, sed contempséritis sermónem Dómini, erit manus Dómini super vos et super regem vestrum, ut dispérdat vos."
Dixítque univérsus pópulus ad Sámuel: "Ora pro servis tuis ad Dóminum Deum tuum, ut non moriámur: addídimus enim univérsis peccátis nostris malum, ut peterémus nobis regem." Dixit autem Sámuel ad pópulum: "Nolíte timére. Vos fecístis univérsum malum hoc; verúmtamen nolíte recédere a tergo Dómini et servíte Dómino in omni corde vestro; et nolíte declináre post vana quæ non prodérunt vobis neque éruent vos, quia vana sunt; profécto non derelínquet Dóminus pópulum suum propter nomen suum magnum, quia dignátus est Dóminus fácere vos sibi pópulum. Absit autem a me hoc peccátum in Dóminum, ut cessem oráre pro vobis et docére vos viam bonam et rectam. Igitur timéte Dóminum et servíte ei in veritáte et ex toto corde vestro; vidístis enim magnífica quæ in vobis gésserit. Quod si perseveravéritis in malítia, et vos et rex vester páriter períbitis."
r. Audi, Israel, præcépta Dómini, et ea in corde tuo quasi in libro scribe; * Et dabo tibi terram fluéntem lac et mel. v. Israel, si me audíeris, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum. * Et dabo. v. Glória Patri. * Et dabo.
In secundo nocturno, anno I
Ex Collatiónibus Ioánnis Cassiáni abbátis (Coll. 2, 11: SC 42, 123-124)
Si momórderit serpens, dicit Ecclesiástes, non in síbilo, non est abundántia incantatóri; táciti serpéntis morsum perniciósum esse desígnans, id est: si per confessiónem suggéstio seu cogitátio diabólica incantatóri cuiquam, spiritáli scílicet viro, qui carmínibus Scripturárum medéri prótinus vúlneri et extráhere de corde consuévit nóxia venéna serpéntis, patefácta non fúerit, succúrrere periclitánti perituróve non póterit.
Hoc ígitur modo ad sciéntiam discretiónis veræ perveníre facíllime potérimus, ut seniórum vestígia subsequéntes neque ágere quidquam novi neque discérnere nostro iudício præsumámus, sed quemádmodum nos vel illórum tradítio vel vitæ próbitas informárit, in ómnibus gradiámur. Qua institutióne firmátus non modo ad perféctam discretiónis ratiónem quisque pervéniet, verum étiam a cunctis insídiis inimíci tutíssimus permanébit. Nullo namque álio vítio tam præcípitem diábolus mónachum pértrahit ac perdúcit ad mortem, quam cum eum negléctis consíliis seniórum suo iudício persuáserit definitioníque confídere.
Etenim cum omnes artes ac disciplínæ humáno ingénio repértæ et quæ nihil ámplius quam vitæ huius temporáriæ cómmodis prosunt, licet manu palpári queant et óculis pervidéri, recte tamen a quoquam sine instituéntis doctrína néqueant comprehéndi, quam inéptum est crédere hanc solam non égere doctóre, quæ et invisíbilis et occúlta est et quæ non nisi corde puríssimo pervidétur, cuius error non temporále damnum nec quod fácile reparétur, sed ánimæ perditiónem parit mortémque perpétuam. Habet enim non advérsus visíbiles sed invisíbiles atque immítes hostes diúrnum nocturnúmque conflíctum nec contra unum seu duos, sed contra innumerábiles catérvas spiritále certámen, cuius casus tanto perniciósior cunctis, quanto et inféstior inimícus et congréssus occúltior.
r. Afflícti pro peccátis nostris, cotídie cum lácrimis exspectámus finem nostrum; dolor cordis nostri ascéndat ad te, Dómine, * Ut éruas nos a malis quæ innovántur in nobis. v. Dómine Deus Israel, exáudi preces nostras; áuribus pércipe dolórem cordis nostri, * Ut éruas. v. Glória Patri. * Ut éruas.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
