The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria VI 16 Iulii 2027, Hebdomada XV per annum,
Celebrátio litúrgica (Ordo)
De EaActivevel: B. Mariæ Virginis de Monte Carmelo
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Tu, Trinitátis Unitas, orbem poténter qui regis, atténde laudum cántica quæ excubántes psállimus.
O Three in One, and One in Three, Who rulest all things mightily: Bow down to hear the songs of praise Which, freed from bonds of sleep, we raise.
  Quo, fraude quicquid dæmonum in nóctibus delíquimus, abstérgat illud cælitus tuæ potéstas glóriæ.
If, by the wiles of Satan caught, This night-time we have sinned in aught, That sin Thy glorious power to-day, From heaven descending, cleanse away.
  Te corde fido quǽsumus, reple tuo nos lúmine, per quod diérum círculis nullis ruámus áctibus.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Adésto, Christe, córdibus, celsa redémptis cáritas; infúnde nostris férvidos fletus, rogámus, vócibus.
  Ad te preces, piíssime Iesu, fide profúndimus; dimítte, Christe, quǽsumus, factis malum quod fécimus.
  Sanctæ crucis signáculo, tuo sacráto córpore, defénde nos ut fílios omnes, rogámus, úndique.
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Ant. 1. Laborávi clamans, dum spero in Deum meum.
  Ant. 1. I've grown tired of shouting, whilst I hope in my God.
  Psalmus 68
Psalm 68
  Zelus domus tuæ comedit me
The zeal of Your house devours me
  Dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum (Mt 27,34).
They gave Him wine mixed with gall to drink.
  I
I
  Salvum me fac, Deus, * quóniam venérunt aquæ usque ad guttur meum.
  Save me, O God, for the waters have entered my soul.
  Infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia; * veni in profúnda aquárum, et fluctus demérsit me.
  I am buried in a deep mud, where there is no consistency; I went down unto the bottom of the water and the flood overwhelmed me.
  Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
  I tired myself out screaming, my throat was hoarse; my eyes have been exhausted, whilst I wait for my God.
  Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
  They have become more numerous than the hairs on my head, those who hate me without cause.
  Confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei mendáces; * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
  They have become strong, my enemies who persecute me unjustly; I had to pay for what I hadn't taken.
  Deus, tu scis insipiéntiam meam, * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
  O God, Thou knowest my folly, and my sins are not hidden from Thou.
  Non erubéscant in me, qui exspéctant te, * Dómine, Dómine virtútum.
  Let not those who hope in Thou be ashamed for my sake, O Lord, Lord of hosts.
  Non confundántur super me, * qui quærunt te, Deus Israel.
  Let them not be confounded about me, those who seek Thou, God of Israel.
  Quóniam propter te sustínui oppróbrium, * opéruit confúsio fáciem meam;
  For it was for Thee's sake that I suffered reproach, and confusion covered my countenance.
  extráneus factus sum frátribus meis * et peregrínus fíliis matris meæ.
  I became a stranger to my brethren, and a stranger to my mother's sons.
  Quóniam zelus domus tuæ comédit me, * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
  For the zeal of Thy house has devoured me, and the insults of those who reviled Thou hast fallen upon me.
  Et flevi in ieiúnio ánimam meam, * et factum est in oppróbrium mihi.
  I have afflicted my soul by fasting, and it hath been made a subject of reproach.
  Et pósui vestiméntum meum cilícium, * et factus sum illis in parábolam.
  I have taken a hairshirt for my garment, and I have become their fable.
  Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, * et in me canébant, qui bibébant vinum.
  Those who sat at the door spoke against me, and those who drank wine mocked me with their songs.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Laborávi clamans, dum spero in Deum meum.
  Ant. I've grown tired of shouting, whilst I hope in my God.
  Ant. 2. Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
  Ant. 2. They gave me gall for food, and for my thirst they gave me vinegar to drink.
  II
II
  Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, * in témpore benepláciti, Deus.
  But I pray to Thou, Lord. This is the favorable time, O God.
  In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ.
  According unto the greatness of Thy mercy, hearken unto me, according unto the truth of Thy promises of salvation.
  Éripe me de luto, ut non infígar, erípiar ab iis, qui odérunt me, * et de profúndis aquárum.
  the raging waves do not overwhelm me; let not the abyss swallow me up, and let the well not close its mouth on me.
  Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua; * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
  Hearken unto me, O Lord, for Thy mercy is all sweet; behold upon me according unto the abundance of Thy bounties.
  Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo; * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
  And do not turn Thy face away from Thy servant; forasmuch as I am in anguish, hearken unto me quickly.
  Accéde ad ánimam meam, víndica eam, * propter inimícos meos rédime me.
  Be attentive to my soul, and deliver it for the sake of my enemies.
  Tu scis oppróbrium meum * et confusiónem meam et reveréntiam meam.
  Thou knowest my reproach, and my confusion, and my shame.
  In conspéctu tuo sunt omnes, qui tríbulant me; *oppróbrium contrívit cor meum, et elángui.
  All those who persecute me are before thee; my heart expects insult and misery.
  Et sustínui, qui simul contristarétur, et non fuit, * et qui consolarétur, et non invéni.
  And I waited for someone to grieve with me, but no one did; and that someone would console me, but I found no one.
  Et dedérunt in escam meam fel * et in siti mea potavérunt me acéto.
  And they gave me gall for food, and in my thirst they quenched me with vinegar.
  [Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum * et in retributiónes et in scándalum.
  [Let their table be before them as a net, a just punishment and a stone of scandal.
  Obscuréntur óculi eórum, ne vídeant, * et lumbos eórum semper infírma.
  Let their eyes be darkened, so that they cease to behold, and bow their backs forevermore.
  Effúnde super eos iram tuam, * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
  Pour out Thy wrath on them, and let the fury of Thy wrath seize them.
  Fiat commorátio eórum desérta, * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
  Let their dwelling be desolate, and let there be no one to dwell in their tents.
  Quóniam, quem tu percussísti, persecúti sunt, * et super dolórem eíus, quem vulnerásti, addidérunt.
  Forasmuch as they persecuted him whom Thou smote, and added unto the pain of my wounds.
  Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum, * et non véniant ad iustítiam tuam.
  Add iniquity to their iniquity, and let them not enter into Thy righteousness.
  Deleántur de libro vivéntium * et cum iústis non scribántur.]
  Let them be blotted out of the book of the living, and let them not be inscribed with the righteous.]
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
  Ant. They gave me gall for food, and for my thirst they gave me vinegar to drink.
  Ant. 3. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.
  Ant. 3.
  III
III
  Ego autem sum pauper et dolens; * salus tua, Deus, súscipit me.
  As for me, I am poor and in pain; Thy salvation, O God, has raised me up.
  Laudábo nomen Dei cum cántico * et magnificábo eum in laude.
  I will praise the name of God with songs, and glorify him with praises;
  Et placébit Dómino super taurum, * super vítulum córnua producéntem et úngulas.
  and it will be more pleasing to God than the young calf, whose horns and nails grow.
  Vídeant húmiles et læténtur; * quærite Deus, et vivet cor vestrum,
  Let the poor behold it and rejoice. Seek God, and thy soul will live;
  quóniam exaudívit páuperes Dóminus * et vinctos suos non despéxit.
  for the Lord has heard the poor, and He hath not despised His captives.
  Laudent illum cæli et terra, * mária et ómnia reptília in eis.
  Let the heavens and the earth praise Him; the sea, and all that moves in it.
  Quóniam Deus salvam fáciet Sion et ædificábit civitátes Iudæ; * et inhabitábunt ibi et possidébunt eam.
  For God will save Zion, and the cities of Judah will be built. They will live there, and they will acquire it as an inheritance.
  Et semen servórum eius hereditábunt eam * et, qui díligunt nomen eius, habitábunt in ea.
  And the race of His servants will possess it, and those who love His Name will dwell there.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.
  Ant.
  In primo nocturno, anno I
  De libro secúndo Samuélis
  Factum est verténte anno, eo témpore quo solent reges ad bella procédere, misit David Ioab et servos suos cum eo et univérsum Israel, et vastavérunt fílios Ammon et obsedérunt Rabba; David autem remánsit in Ierúsalem. Et factum est véspere, ut súrgeret David de strato suo et deambuláret in solário domus régiæ. Vidítque de solário mulíerem se lavántem; erat autem múlier pulchra valde. Misit ergo rex et requisívit quæ esset múlier; nuntiatúmque ei est quod ipsa esset Bethsábee fília Elíam uxor Uríæ Hetthæi. Missis ítaque David núntiis, tulit eam; quæ cum ingréssa esset ad illum, dormívit cum ea, quæ se sanctificáverat ab immundítia sua. Et revérsa est domum suam; cum autem concepísset, mittens nuntiávit David et ait: "Concépi."
  
  Misit autem David ad Ioab dicens: "Mitte ad me Uríam Hetthum." Misítque Ioab Uríam ad David, et venit Urías ad David. Quæsivítque David quam recte ágeret Ioab et pópulus et quómodo administrarétur bellum; et dixit David ad Uríam: "Descénde in domum tuam et lava pedes tuos." Et egréssus est Urías de domo regis; secutúsque est eum cibus régius. Dormívit autem Urías ante portam domus régiæ cum áliis servis dómini sui et non descéndit ad domum suam.
  
  Nuntiatúmque est David a dicéntibus: "Non ivit Urías ad domum suam." Et ait David ad Uríam: "Numquid non de via venísti? Quare non descendísti ad domum tuam?" Et ait Urías ad David: "Arca et Israel et Iuda hábitant in papiliónibus, et dóminus meus Ioab et servi dómini mei super fáciem terræ manent; et ego ingrédiar domum meam, ut cómedam et bibam et dórmiam cum uxóre mea? Per salútem tuam et per salútem ánimæ tuæ, non fáciam rem hanc!" Ait ergo David ad Uríam: "Mane hic étiam hódie, et cras dimíttam te." Mansit Urías in Ierúsalem die illa et áltera. Vocávit enim eum David, ut coméderet coram se et bíberet, et inebriávit eum. Qui egréssus véspere dormívit in strato suo cum servis dómini sui et in domum suam non descéndit.
  
  Factum est mane, et scripsit David epístulam ad Ioab misítque per manum Uríæ scribens in epístula: "Pónite Uríam in prima ácie, ubi fortíssimum est prœlium, et recédite ab eo, ut percússus intéreat." Igitur cum Ioab obsidéret urbem, pósuit Uríam in loco quo sciébat viros esse fortíssimos. Egressíque viri de civitáte bellábant advérsum Ioab; et cecidérunt de pópulo, de servis David, et mórtuus est étiam Urías Hetthæus.
  
  r. Nathan prophéta misit Dóminus ad David regem propter peccátum quod gessit in Bethsabée; * Ipsúmque etiam misit, ne idem rex cónderet Dómino templum. v. Quia contémpsit verbum Dómini, ídeo non est permíssus ut ædificáret. * Ipsúmque. v. Glória Patri. * Ipsúmque.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Catechésibus sancti Cyrílli Hierosolymitáni epíscopi (Cat. 1, 2. 5: PG 33, 371-378)
  Si quis est peccáti servus, parátus sit per fidem ad ingénuam adoptiónis filiórum regeneratiónem; et depósita peccatórum servitúte péssima, ac felicíssimam Dómini servitútem consecútus, regni cæléstis hereditáte potiúnda dignus censeátur. Exúite per confessiónem véterem hóminem qui corrúmpitur secúndum desidéria erróris, ut induátis novum, qui renovátur secúndum agnitiónem eius qui creávit illum. Arrhabónem Spíritus Sancti acquírite per fidem, ut possítis in ætérnas récipi mansiónes.
  
  Quibus enim adhuc peccatórum aspéritas in villósæ cutis modum adhæréscit, illi a sinístris consístent, eo quod ad grátiam Dei, quæ in lavácri regeneratióne per Christum datur, non accésserint. Regeneratiónem porro non córporum dico, sed spiritálem ánimæ iterátam nativitátem. Córpora enim per visíbiles paréntes generántur, ánimæ vero regenerántur per fidem; nam Spíritus ubi vult spirat. Tumque si dignus efficiáre, licébit tibi audíre: Bene, serve bone et fidélis; cum vidélicet nullam habens in consciéntia simulatiónis impuritátem fúeris deprehénsus.
  
  Tempus præsens est tempus confessiónis. Confitére quæ perpetrásti, sive verbo, sive ópere; sive nocte, sive die. Confitére in témpore acceptábili, et in die salútis súscipe cæléstem thesáurum. Munda vas tuum, ut grátiam cápiat abundantiórem; remíssio enim peccatórum ex æquo datur ómnibus; communicátio vero Spíritus Sancti, secúndum proportiónem uniuscuiúsque fídei concéditur. Si parum laboráveris, parum accípies; si vero multa operátus fúeris, multa erit merces. Tibi ipsi curris, tibi conveniéntia próspice.
  
  r. Peccávi super númerum arénæ maris, et multiplicáta sunt peccáta mea; et non sum dignus vidére altitúdinem cæli præ multitúdine iniquitátis meæ, quóniam irritávi iram tuam * Et malum coram te feci. v. Quóniam iniquitátem meam ego agnósco, et delíctum meum coram me est semper; tibi soli peccávi. * Et malum. v. Glória Patri. * Et malum.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut