v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Te gratulántes pángimus, Martha, beáta múlier, quæ meruísti sæpius Christum domi recípere.
Tantum libénter hóspitem curis ornábas sédulis, in plúrima sollícita amóris dulci stímulo.
Pascis dum læta Dóminum, soror ac frater ávide possunt ab illo grátiæ vitæque cibum súmere.
Captúro mortis trámitem dante soróre arómata, extrémi tu servítii vigil donásti múnera.
Magístri felix hóspita, corda fac nostra férveant, ut illi gratæ iúgiter sint sedes amicítiæ.
Sit Trinitáti glória, quæ nos in domum cælicam admítti tandem tríbuat tecúmque laudes cánere. Amen.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno I
De libro primo Regum
Factum est cum audísset omnis Israel quod revérsus esset Ieróboam, misérunt et vocavérunt eum, congregáto cœtu, et constituérunt eum regem super omnem Israel; nec secútus est quisquam domum David præter tribum Iudæ solam. Venit autem Róboam Ierúsalem et congregávit univérsam domum Iudæ et tribum Béniamin, centum octogínta mília electórum virórum bellatórum, ut pugnáret contra domum Israel et redúceret regnum Róboam fílio Salomónis.
Factus est sermo Dómini ad Sémeiam virum Dei dicens: "Lóquere ad Róboam fílium Salomónis regem Iudæ et ad omnem domum Iudæ et Béniamin et réliquos de pópulo dicens: Hæc dicit Dóminus: Non ascendétis neque bellábitis contra fratres vestros, fílios Israel; revertátur vir in domum suam; a me enim factum est hoc." Audiérunt sermónem Dómini et revérsi sunt de itínere, sicut eis præcéperat Dóminus.
Ædificávit autem Ieróboam Sichem in monte Ephraim et habitávit ibi; et egréssus inde ædificávit Phánuel. Dixítque Ieróboam in corde suo: "Nunc revertétur regnum ad domum David, si ascénderit pópulus iste, ut fáciat sacrifícia in domo Dómini in Ierúsalem, et convertétur cor pópuli huius ad dóminum suum Róboam regem Iudæ, interficiéntque me et reverténtur ad Róboam regem Iudæ."
Et excogitáto consílio, fecit rex duos vítulos áureos et dixit ad pópulum: "Nolíte ultra ascéndere in Ierúsalem! Ecce dii tui, Israel, qui te eduxérunt de terra Ægýpti." Posuítque unum in Bethel et álterum donávit in Dan; et factum est hoc in peccátum: ibat enim pópulus coram uno usque in Dan. Et fecit fana in excélsis et sacerdótes de extrémis pópuli, qui non erant de fíliis Levi. Constituítque diem sollémnem in mense octávo, quinta décima die mensis, in similitúdinem sollemnitátis quæ celebrátur in Iuda. Et ascéndit altáre; sic fecit in Bethel, ut immoláret vítulis quos fabricátus erat; constituítque in Bethel sacerdótes excelsórum, quæ fécerat. Et ascéndit super altáre quod exstrúxerat in Bethel, quinta décima die mensis octávi, quem fínxerat de corde suo; et fecit sollemnitátem fíliis Israel et ascéndit super altáre, ut adoléret.
r. Dómine Deus, propítius esto pópulo tuo, * Et convérte tribulatiónem nostram in gáudium. v. Adiuva nos, Deus salutáris noster; propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos. * Et convérte. v. Glória Patri. * Et convérte.
In secundo nocturno, anno I
Ex Constitutióne dogmática Lumen géntium Concílii Vaticáni secúndi De Ecclésia (N. 42)
Deus cáritas est, et qui manet in caritáte in Deo manet et Deus in eo. Deus autem caritátem suam in córdibus nostris diffúdit per Spíritum Sanctum qui datus est nobis; ideóque donum primum et máxime necessárium est cáritas, qua Deum super ómnia et próximum propter illum dilígimus. Ut vero cáritas tamquam bonum semen in ánima incréscat et fructíficet, unusquísque fidélis debet verbum Dei libénter audíre eiúsque voluntátem, opitulánte eius grátia, ópere complére, sacraméntis, præsértim Eucharístiæ, et sacris actiónibus frequénter participáre, seséque oratióni, sui ipsíus abnegatióni, fratérno actuóso servítio et ómnium virtútum exercitatióni constánter applicáre.
Cáritas enim, ut vínculum perfectiónis et plenitúdo legis, ómnia sanctificatiónis média regit, infórmat ad finémque perdúcit. Unde caritáte tum in Deum tum in próximum signátur verus Christi discípulus. Cum Iesus, Dei Fílius, caritátem suam manifestáverit, ánimam suam pro nobis ponéndo, nemo maiórem habet dilectiónem, quam qui ánimam suam pro eo et frátribus suis ponit.
Ad hoc ergo máximum amóris testimónium reddéndum coram ómnibus, præsértim persecutóribus, áliqui christiáni iam a primo témpore vocáti sunt et semper vocabúntur. Martýrium ígitur, quo discípulus Magístro pro mundi salúte mortem líbere accipiénti assimilátur, eíque in effusióne sánguinis conformátur, ab Ecclésia exímium donum supremáque probátio caritátis æstimátur. Quod si paucis datur, omnes tamen paráti sint opórtet, Christum coram homínibus confitéri, eúmque inter persecutiónes, quæ Ecclésiæ numquam desunt, in via crucis súbsequi.
r. Aspice, Dómine, de sede sancta tua et cógita de nobis; inclína, Deus meus, aurem tuam et audi; * Aperi óculos tuos et vide tribulatiónem nostram. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph, qui sedes super chérubim. * Aperi. v. Glória Patri. * Aperi.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
