The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Sabbato 18 Septembris 2027, Hebdomada XXIV per annum,
Celebrátio litúrgica (Ordo)
De EoActivevel: Beatæ Mariæ Virginis in Sabbato
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Lux ætérna, lumen potens, dies indefíciens, debellátor atræ noctis, reparátor lúminis, destructórque tenebrárum, illustrátor méntium:
  Quo nascénte suscitámur, quo vocante surgimus; faciénte quo beáti, quo linquénte míseri; quo a morte liberáti, quo sumus perlúcidi;
  Mortis quo victóres facti, noctis atque sǽculi; ergo nobis, rex ætérne, lucem illam tríbue, quæ fuscátur nulla nocte, solo gaudens lúmine.
  Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Deus de nullo véniens, Deus de Deo pródiens, Deus ab his progrédiens, in nos veni subvéniens.
  Tu nostrum desidérium, tu sis amor et gáudium; in te nostra cupíditas et sit in te iucúnditas.
  Pater, cunctórum Dómine, cum Génito de Vírgine, intus et in circúitu nos rege Sancto Spíritu.
  Meménto, sancta Trínitas, quod tua fecit bónitas, creándo prius hóminem, recreándo per sánguinem.
  Nam quos creávit Unitas, redémit Christi cáritas; patiéndo tunc díligens, nunc díligat nos éligens.
  Tríadi sanctæ gáudium, pax, virtus et impérium, decus, omnipoténtia, laus, honor, reveréntia. Amen.
  Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
  Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
  Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
  Vera in Dominum pietas
  Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
  I
I
  Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
  The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
  Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
  From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
  ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
  Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
  Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
  He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
  «Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
  Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
  Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
  And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
  Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
  
  Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
  Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
  et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
  Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
  Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
  Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
  Ant. 2. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
  II
II
  «Audi, pópulus meus, et loquar; Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
  Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
  Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
  It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
  Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
  I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
  Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
  for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
  Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
  I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
  Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
  If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
  Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
  Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
  Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
  Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
  et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
  Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
  Ant. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
  Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
  Ant. 3. The sacrifice of praise will honor Me.
  III
III
  Peccatóri autem dixit Deus: «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
  But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
  Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
  Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
  Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
  If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
  Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
  Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
  Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
  Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
  Hæc fecísti, et tácui. Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
  This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
  Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
  Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
  Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
  The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
  Ant. The sacrifice of praise will honor Me.
  In primo nocturno, anno I)
  De libro secúndo Regum 15, 32-35; 16, 1-8
  Anno secúndo Phácee fílii Romelíæ regis Israel regnávit Ióatham fílius Ozíæ regis Iudæ. Vigínti quinque annórum erat, cum regnáre cœpísset, et sédecim annis regnávit in Ierúsalem. Nomen matris eius Ierúsa fília Sadoc. Fecítque quod erat plácitum coram Dómino; iuxta ómnia quæ fécerat Ozías pater suus, operátus est. Verúmtamen excélsa non ábstulit; adhuc pópulus immolábat et adolébat in excélsis. Ipse ædificávit portam domus Dómini superiórem. Anno séptimo décimo Phácee fílii Romelíæ regnávit Achaz fílius Ióatham regis Iudæ.
  
  Vigínti annórum erat Achaz, cum regnáre cœpísset, et sédecim annis regnávit in Ierúsalem; non fecit quod erat plácitum in conspéctu Dómini Dei sui, sicut David pater eius, sed ambulávit in via regum Israel. Insuper et fílium suum consecrávit tránsferens per ignem secúndum abominatiónes géntium quas dissipávit Dóminus coram fíliis Israel; immolábat quoque et adolébat in excélsis et in cóllibus et sub omni ligno frondóso.
  
  Tunc ascéndit Rasin rex Sýriæ et Phácee fílius Romelíæ rex Israel in Ierúsalem ad prœliándum; cumque obsíderent Achaz, non valuérunt superáre eum. In témpore illo restítuit Rasin rex Sýriæ Ailath ad Edom et eiécit Iudæos de Ailath; et Idumæi venérunt in Ailath et habitavérunt ibi iusque in diem hanc. Misit autem Achaz núntios ad Theghlathphálasar regem Assyriórum dicens: "Servus tuus et fílius tuus ego sum. Ascénde et salvum me fac de manu regis Sýriæ et de manu regis Israel, qui consurrexérunt advérsum me." Et cum collegísset argéntum et aurum, quod inveníre pótuit in domo Dómini et in thesáuris regis, misit regi Assyriórum múnera.
  
  r. Genti peccatríci, pópulo pleno peccátis, miserére, * Dómine Deus. v. Esto placábilis super nequítia pópuli tui, * Dómine. v. Glória Patri. * Dómine.
  
  In secundo nocturno, anno I)
  Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 143: PL 52, 584)
  Benedícta tu inter mulíeres. Vere benedícta virgo, quæ et virginitátis póssidet decus, et matris pértulit dignitátem. Vere benedícta, quæ et supérni concéptus méruit grátiam, et sústulit integritátis corónam. Vere benedícta, quæ et divíni gérminis suscépit glóriam, et regína totíus éxstitit castitátis. Vere benedícta, quæ fuit maior cælo, fórtior terra, orbe látior; nam Deum quem mundus non capit, sola cepit. Portávit eum qui portat orbem, génuit genitórem suum, nutrívit ómnium vivéntium nutritórem.
  
  Sed videámus quid ait evangelísta: María, inquit, ut vidit ángelum, turbáta est in sermóne eius. Turbáta est caro, concússa sunt víscera, mens trémuit, tota cordis obstúpuit altitúdo: quia in ingréssu ángeli virgo sensit divinitátis ingréssum. Turbabátur humáni corporis templum, et carnális domicílii movebántur angústiæ, cum se in virgíneo péctore tota Dei cónderet magnitúdo. Sed, si placet, priúsquam fídei christiánæ penetrémus arcánum, loquámur ad eos qui partum vírginis, qui magnum pietátis sacraméntum, qui reparatiónem salútis humánæ réferunt ad divinitátis iniúriam.
  
  Venit ad vírginem Deus, hoc est ad opus suum ópifex, creátor ad creatúram suam. Quando ad opíficis honórem óperis restaurátio non redúndat? Quando honor non deputátur ad glóriam, si factor factúram suam réparet? Ne amíttat quis opus suum, nonne cum veteráscit révocat, et cum cadit érigit, et cum destrúitur in mélius non refórmat? Ergo quod in partu vírginis ágitur, non est Creatóris iniúria, sed salus est creatúræ. Si Deus fecit hóminem, quis árguit cur refécit? Et quod ex limo formásse digne créditur, quare ex carne reformásse iudicátur indígnum? Quid pretiósius, caro aut limus? Ergo reparatiónis nostræ quanto pretiósior matéria, tanto maior est glória.
  
  r. Non discédimus a te, vivificábis nos, Dómine, et nomen tuum invocábimus. * Osténde nobis fáciem tuam, et salvi érimus. v. Dómine, Deus virtútum, convérte nos. * Osténde nobis. v. Glória Patri. * Osténde nobis.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut