v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Tu, Trinitátis Unitas, orbem poténter qui regis, atténde laudum cántica quæ excubántes psállimus.
O Three in One, and One in Three, Who rulest all things mightily: Bow down to hear the songs of praise Which, freed from bonds of sleep, we raise.
Quo, fraude quicquid dæmonum in nóctibus delíquimus, abstérgat illud cælitus tuæ potéstas glóriæ.
If, by the wiles of Satan caught, This night-time we have sinned in aught, That sin Thy glorious power to-day, From heaven descending, cleanse away.
Te corde fido quǽsumus, reple tuo nos lúmine, per quod diérum círculis nullis ruámus áctibus.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Or:
Hymnus
Adésto, Christe, córdibus, celsa redémptis cáritas; infúnde nostris férvidos fletus, rogámus, vócibus.
Ad te preces, piíssime Iesu, fide profúndimus; dimítte, Christe, quǽsumus, factis malum quod fécimus.
Sanctæ crucis signáculo, tuo sacráto córpore, defénde nos ut fílios omnes, rogámus, úndique.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, anno I)
De libro Isaíæ prophétæ 28, 1-6. 14-22
Væ corónæ supérbiæ ebriórum Ephraim et flóri decidénti glóriæ maiestátis eius, qui erant in vértice vállis pinguíssimæ, errántes a vino! Ecce válidus et fortis Domino sicut ímpetus grándinis, turbo confríngens, sicut ímpetus aquárum multárum inundántium, et deíciet in terram violénter. Pédibus conculcábitur coróna supérbiæ ebriórum Ephraim; et erit flos décidens glóriæ maiestátis eius, qui est super vérticem vallis pínguium, quasi ficus præcox ante messem, quam quis, ut víderit, manu statim arréptam devorábit. In die illa erit Dóminus exercítuum coróna glóriæ et sertum maiestátis resíduo pópuli sui et spíritus iudícii sedénti ad iudicándum et fortitúdo verténtibus prœlium usque ad portam.
Propter hoc audíte verbum Domini, viri illusóres, qui dominámini super pópulum meum, qui est in Ierúsalem. Dixístis enim: "Percússimus fœdus cum morte et cum inférno fécimus pactum; flagéllum inúndans cum transíerit, non véniet super nos, quia posúimus mendácium spem nostram et in fallácia abscónditi sumus."
Hæc dicit Dóminus Deus: "Ecce ego fundaméntum ponam in Sion, lápidem, lápidem probátum, angulárem, pretiósum, fundátum; qui credíderit, non turbábitur. Et ponam iudícium tamquam normam et iustítiam tamquam perpendículum; et subvértet grando spem mendácii, et latíbulum aquæ inundábunt. Et delébitur fœdus vestrum cum morte, et pactum vestrum cum inférno non stabit; flagéllum inúndans cum transíerit, éritis ei in conculcatiónem."
"Quandocúmque pertransíerit, tollet vos; quóniam mane dilúculo pertransíbit, in die et in nocte, et erit tantúmmodo horréndum intellégere audítum." Coangustátum est enim stratum, ut quis se exténdat, et pállium brévius, ut quis se operíre possit. Sicut enim in monte Phárasim stabit Dominus, sicut in valle, quæ est in Gábaon, irascétur, ut fáciat opus suum, novum opus suum, ut operétur operatiónem suam, peregrínam operatiónem suam. Et nunc nolíte illúdere, ne forte constringántur víncula vestra; decrétum enim destructiónis audívi a Dómino, Deo exercítuum, super univérsam terram.
r. Expándi manus meas tota die ad pópulum non credéntem sed contradicéntem mihi, * Qui ámbulat vias non bonas sed post peccáta sua. v. Et non audívit pópulus meus vocem meam, et Israel non inténdit mihi. * Qui ámbulat. v. Glória Patri. * Qui ámbulat.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. in ps. 41, 9: CCL 38, 467)
Ingrédiar in locum tabernáculi admirábilis usque ad domum Dei. Dum psalmísta mirátur tabernáculum, ita perdúctus est ad domum Dei, quamdam dulcédinem sequéndo, interiórem néscio quam et occúltam voluptátem, tamquam de domo Dei sonáret suáviter áliquod órganum; et cum ille ambuláret in tabernáculo, audíto quodam interióre sono, ductus dulcédine, sequens quod sonábat, ábstrahens se ab omni strépitu carnis et sánguinis, pervénit usque ad domum Dei.
Nam viam suam et ductum suum sic ipse commémorat, quasi dicerémus ei: "Miráris tabernáculum in hac terra; quómodo pervenísti ad secrétum domus Dei?" In voce, inquit, exsultatiónis et confessiónis, soni festivitátem celebrántis. In domo Dei festívitas sempitérna est.
Non enim áliquid ibi celebrátur et transit. Festum sempitérnum chorus angelórum; vultus præsens Dei lætítia sine deféctu. Dies hic festus ita est, ut nec aperiátur inítio, nec fine claudátur. De illa ætérna et perpétua festivitáte sonat néscio quid canórum et dulce áuribus cordis; sed si non pérstrepat mundus. Ambulánti in hoc tabernáculo et mirácula Dei in redemptiónem fidélium consideránti, mulcet aurem sonus festivitátis illíus, et rapit cervum ad fontes aquárum.
r. Sicut mater consolátur fílios suos, ita consolábor vos, dicit Dóminus; et de Ierúsalem, civitáte quam elégi, véniet vobis auxílium; * Et vidébitis, et gaudébit cor vestrum. v. Dabo in Sion salútem, et in Ierúsalem glóriam meam. * Et vidébitis. v. Glória Patri. * Et vidébitis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.