v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Dum sacerdótum célebrant fidéles festa sollémni veneránda cultu, in tuas laudes honor hic redúndat, summe Sacérdos.
Cuius ex dono potuére patres sémitas lucis pópulos docére, móribus sanctis régere atque verbo páscere vitæ.
Sed nec advérsis póterant movéri a tuæ certo fídei tenóre, quos futurórum rata præmiórum spes animábat.
Unde post, vitæ frágilis labóres rite decúrsos, pátrias adépti cælitus sedes, sólida beáti pace fruúntur.
Glóriæ summum decus atque laudis, rex, tibi, regum, Déitas perénnis, quicquid est rerum célebret per omne tempus et ævum. Amen.
Ant. 1. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
Ant. 1. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
Psalmus 88 (89), 2-38
Psalm 88 (89), 2-38
Misericordiæ Domini super domum David
The Lord's mercies upon the house of David.
Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).
God, according to His promise, brought forth a Savior, Jesus, from the race of David.
I
I
Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, * in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
I will sing the mercies of the Lord for ever; from generation to generation my mouth will declare Thy truth.
Quóniam dixísti: «In ætérnum misericórdia ædificábitur», * in cælis firmábitur véritas tua.
For Thou hast said, "Mercy will be raised up like an everlasting building in heaven; Thy truth will be firmly established there.
«Dispósui testaméntum elécto meo, * iurávi David servo meo:
I have entered into a covenant with My chosen ones; I swore this oath to David My servant:
Usque in ætérnum confirmábo semen tuum * et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam».
I will preserve thy seed forevermore, and I will establish thy throne for all generations.
Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
Heaven will declare Thy wonders, Lord, and Thy truth in the assembly of the saints.
Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, * símilis erit Dómino in fíliis Dei?
For who in heaven will be equal unto the Lord? and who will be like God amongst the sons of God?
Deus, metuéndus in consílio sanctórum, * magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.
God, who is glorified in the assembly of the saints, is greater and more formidable than all those around Him.
Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? * Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
Lord, God of hosts, who is like Thou? Thou art mighty, Lord, and Thy truth surrounds Thou.
Tu domináris supérbiæ maris, * elatiónes flúctuum eius tu mítigas.
Thou dominate the mightiness of the sea, and thou calm the movement of its waves.
Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
Thou hast humbled the proud as a wounded man; Thou hast, by the strength of Thy arm, scattered Thy enemies.
Tui sunt cæli, et tua est terra, * orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.
Thine are the heavens, and thine the earth; it is Thou who founded the universe and all that it contains;
Aquilónem et austrum tu creásti, * Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.
Thou created the aquilon and the sea. Tabor and Hermon rejoice at Thy Name;
Tibi bráchium cum poténtia; * firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.
Thy arm is armed with power. Let Thy hand be firm, and let Thy right hand be lifted up.
Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. * Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.
Justice and equity are the support of Thy throne. Mercy and truth will walk before Thy face.
Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. * Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt
Happy are the people who know joyful acclamations. Lord, they will walk in the light of Thy countenance;
et in nómine tuo exsultábunt tota die * et in iustítia tua exaltabúntur,
they will rejoice all day long in Thy Name, and they will be exalted by Thy righteousness.
quóniam decor virtútis eórum tu es, * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
For Thou art the glory of their strength, and it is on Thy goodness that our power will rise.
Quia Dómini est scutum nostrum, * et Sancti Israel rex noster.
For it is the Lord who sustains us; it is the Holy One of Israel, our King.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
Ant. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
Ant. 2. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
Ant. 2. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
II
II
Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: † «Pósui adiutórium in poténte * et exaltávi eléctum de plebe.
Then Thou spakest in a vision to Thy saints, and Thou saidst, I have helped a mighty man, and I have raised up the one I have chosen from amongst My people.
Invéni David servum meum; * óleo sancto meo unxi eum.
I have found David My servant; I anointed him with My holy oil.
Manus enim mea firma erit cum eo, * et bráchium meum confortábit eum.
For My hand will assist him, and My arm will strengthen him.
Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non ópprimet eum.
The enemy will never have the advantage over him, and the son of iniquity will not be able to harm him.
Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius * et odiéntes eum percútiam.
And I will cut his enemies in pieces before him, and I will put to flight those who hate him.
Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
My truth and My mercy will be with him, and through My Name his power will rise.
Et ponam super mare manum eius * et super flúmina déxteram eius.
And I will stretch out his hand over the sea, and his right hand over the rivers.
Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, * Deus meus et refúgium salútis meæ”.
He shall call upon Me: Thou art my Father, my God, and the author of my salvation.
Et ego primogénitum ponam illum, * excélsum præ régibus terræ.
And I will make him the firstborn, the highest of the kings of the earth.
In ætérnum servábo illi misericórdiam meam * et testaméntum meum fidéle ipsi.
I will preserve My mercy for him forevermore, and My covenant with him will be inviolable.
Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius * et thronum eius sicut dies cæli.
And I will make his seed endure for all ages, and his throne as well as the heavens.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
Ant. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
Ant. 3. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
Ant. 3. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
III
III
Si autem derelíquerint fílii eius legem meam * et in iudíciis meis non ambuláverint,
That if his children forsake My law, and do not walk in My precepts;
si iustificatiónes meas profanáverint * et mandáta mea non custodíerint,
if they break My ordinances, and do not keep My commandments:
visitábo in virga delíctum eórum * et in verbéribus iniquitátem eórum.
I will visit their iniquities with the rod, and their sins with blows;
Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, * neque méntiar in veritáte mea.
but I will not withdraw My mercy from him, nor will I betray My truth.
Non profanábo testaméntum meum * et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
And I will not break My covenant, nor will I make the words that come from My lips vain.
Semel iurávi in sancto meo: * David non méntiar.
I once swore by My holiness, and I will not lie to David:
Semen eius in ætérnum manébit, * et thronus eius sicut sol in conspéctu meo
His seed will abide forevermore, and his throne will be like the sun in My presence,
et sicut luna firmus stabit in ætérnum * et testis in cælo fidélis».
and as the moon that will endure forevermore, and the Witness who is in heaven is faithful.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
Ant. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Tentávit Deus Abraham et dixit ad eum: " Abraham. " Ille respóndit: " Adsum. " Ait: " Tolle fílium tuum unigénitum, quem díligis, Isaac, et vade in terram Moría; atque offer eum ibi in holocáustum super unum móntium, quem monstrávero tibi. " Igitur Abraham de nocte consúrgens stravit ásinum suum ducens secum duos iúvenes suos et Isaac fílium suum. Cumque concidísset ligna in holocáustum, surréxit et ábiit ad locum, quem præcéperat ei Deus. Die autem tértio, elevátis óculis, vidit locum procul dixítque ad púeros suos: " Exspectáte hic cum ásino. Ego et puer illuc usque properántes, postquam adoravérimus, revertémur ad vos. " Tulit quoque ligna holocáusti et impósuit super Isaac fílium suum; ipse vero portábat in mánibus ignem et cultrum. Cumque duo pérgerent simul, dixit Isaac Abrahæ patri suo: " Pater mi. " Ille respóndit: " Quid vis, fili? " " Ecce, inquit, ignis et ligna; ubi est víctima holocáusti? " Dixit Abraham: " Deus providébit sibi víctimam holocáusti, fíli mi. "
Pergébant ambo páriter; et venérunt ad locum, quem osténderat ei Deus, in quo ædificávit Abraham altáre et désuper ligna compósuit. Cumque colligásset Isaac fílium suum, pósuit eum in altári super struem lignórum extendítque Abraham manum et arrípuit cultrum, ut immoláret fílium suum. Et ecce ángelus Dómini de cælo clamávit: " Abraham, Abraham. " Qui respóndit: " Adsum. " Dixítque: " Non exténdas manum tuam super púerum, neque fácias illi quidquam. Nunc cognóvi quod times Deum et non pepercísti fílio tuo unigénito propter me. " Levávit Abraham óculos suos vidítque aríetem unum inter vepres hæréntem córnibus; quem assúmens óbtulit holocáustum pro fílio. Appellavítque nomen loci illíus: " Dóminus videt. " Unde usque hódie dícitur: " In monte Dóminus vidétur. "
Vocávit autem ángelus Dómini Abraham secúndo de cælo et dixit: " Per memetípsum iurávi, dicit Dóminus: quia fecísti hanc rem et non pepercísti fílio tuo unigénito, benedícam tibi et multiplicábo semen tuum sicut stellas cæli et velut arénam quæ est in lítore maris. Possidébit semen tuum portas inimicórum suórum, et benedicéntur in sémine tuo omnes gentes terræ, quia obœdísti voci meæ. " Revérsus est Abraham ad púeros suos, et surrexérunt abierúntque Bersabée simul, et habitávit Abraham in Bersabée.
r. Angelus Dómini vocávit Abraham, dicens: Ne exténdas manum tuam super púerum, * Eo quod tímeas Dóminum. v. Et benedicéntur in te omnes tribus terræ. * Eo quod. v. Glória Patri. * Eo quod.
In secundo nocturno, anno II
Ex Homilíis Orígenis presbýteri in Génesim (Hom. 8, 1: SC 7 bis, 212-216)
Adhibéte huc aures qui accessístis ad Deum, qui fidéles esse vos créditis, et consideráte diligéntius quemádmodum fidélium fides probátur ex his quæ recitáta sunt nobis: Tentávit Deus Abraham et dixit ad eum: " Abraham, Abraham. " At ille dixit: " Ecce ego. " Obsérva síngula quæ scripta sunt. In síngulis enim, si quis scit in altum fódere, invéniet thesáurum; et fortássis étiam, ubi non æstimátur, latent mysteriórum pretiósa monília. Abram vocabátur vir iste prius, et nusquam légimus quod hoc nómine eum vocáverit Deus, aut díxerit ei: " Abram, Abram. " Non enim vocári a Deo póterat nómine deléndo, sed vocat eum hoc nómine quod ipse donávit, et non solum vocat eum hoc nómine, sed et ingéminat. Cumque ille respondísset: Ecce ego, dicit ad eum: Accipe fílium tuum caríssimum quem díligis Isaac, et offer mihi eum. Vade, inquit, in terram excélsam, et ibi offer eum holocáustum in uno ex móntibus quem osténdero tibi.
Nomen quidem cur ei donáverit Deus et vocáverit eum Abraham, ipse interpretátus est: Quia patrem, inquit, multárum géntium pósui te. Hanc repromissiónem dedit ei Deus, cum habéret fílium Ismæl, sed pollícitus est ei, quia in fílio qui nascétur ex Sara complébitur ista promíssio. Accénderat ergo ánimos ipsíus in amórem fílii, non solum posteritátis grátia, sed et promissiónum spe. Sed hunc in quo ei pósitæ sunt promissiónes magnæ istæ et mirábiles, hunc, inquam, fílium in quo vocátum est nomen eius Abraham, holocáustum Dómino iubétur offérre in uno ex móntibus.
Sed quóniam spíritus prophetárum prophétis subiéctus est, Paulus apóstolus qui per Spíritum, credo, didícerat quid ánimi, quid consílii Abraham gésserit, indicávit dicens: Fide Abraham non hæsitávit, cum únicum offérret, in quo accéperat repromissiónes, cógitans quia et a mórtuis eum suscitáre potens est Deus. Pródidit ergo nobis cogitatiónes viri fidélis Apóstolus, quod fides resurrectiónis iam tum habéri cperit in Isaac. Abraham ergo resurrectúrum sperábat Isaac, et credébat futúrum, quod adhuc non erat factum. Quómodo ergo fílii sunt Abraham, qui factum non credunt in Christo, quod ille futúrum crédidit in Isaac? Immo, ut apértius próloquar, sciébat in se Abraham futúræ veritátis imáginem præformári, sciébat de sémine suo nascitúrum Christum, qui et offeréndus esset totíus mundi vérior hóstia, et resurrectúrus a mórtuis.
r. Crédidit Abraham Deo, et reputátum est ei ad iustítiam; * Et ídeo amícus Dei appellátus est. v. Fuit autem iustus coram Dómino, et ambulávit in viis eius; * Et ídeo. v. Glória Patri. * Et ídeo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
