The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Dominica 18 Iunii 2028, Hebdomada XI per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Sacris sollémniis iuncta sint gáudia, et ex præcórdiis sonent præcónia; recédant vétera, nova sint ómnia, corda, voces et ópera.
At this our solemn Feast, Let holy joys abound, And from the inmost breast Let songs of praise resound; Let ancient rites depart, And all be new around, In ev’ry act, and voice, and heart.
  Noctis recólitur cena novíssima, qua Christus créditur agnum et azýma dedísse frátribus iuxta legítima priscis indúlta pátribus.
Remember we that eve, When, the Last Supper spread, Christ, as we all believe, The Lamb, with leavenless bread, Among His brethren shared, And thus the Law obeyed, Of old unto their sires declared.
   Dedit fragílibus córporis férculum, dedit et trístibus sánguinis póculum, dicens: Accípite quod trado vásculum; omnes ex eo bíbite.
He gave them, weak and frail, His Flesh, their Food to be; On them, downcast and sad, His Blood bestowed He: And thus to them He spake, “Receive this Cup from Me, And all of you of this partake.”
   Sic sacrifícium istud instítuit, cuius offícium commítti vóluit solis presbýteris, quibus sic cóngruit, ut sumant et dent céteris.
So He this Sacrifice To institute did will, And charged His priests alone That office to fulfill: In them He did confide: To whom it pertaineth still To take, and to the rest divide.
   Panis angélicus fit panis hóminum; dat panis cǽlicus figúris términum. O res mirábilis: mandúcat Dóminum servus pauper et húmilis.
Thus Angels’ Bread is made The Bread of man to-day: The Living Bread from Heaven With figures dost away: O wondrous gift indeed! The poor and lowly may Upon their Lord and Master feed.
  Te, trina Déitas unáque, póscimus; sic nos tu vísitas sicut te cólimus: per tuas sémitas duc nos quo téndimus ad lucem quam inhábitas.
O Triune Deity, To Thee we meekly pray, So mayst Thou visit us, As we our homage pay; And in Thy footsteps bright Conduct us on our way To where Thou dwell’st in cloudless light.
  Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
  Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
  Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
  Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
  Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
  I
I
  Exaltábo te, Deus meus rex, et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
  I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
  Per síngulos dies benedícam tibi et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
  Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
  Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
  The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
  Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
  Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
  Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
  They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
  Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
  They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
  Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
  The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
  Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
  The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
  Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
  The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
  Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
  Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
  Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
  Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
  Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
  Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
  II
II
  Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
  May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
  Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
  They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
  ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
  that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
  Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
  Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
  Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
  Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
  Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
  Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
  Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
  Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
  III
III
  Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
  The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
  Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
  The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
  Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
  The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
  Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
  Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
  Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
  The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
  Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
  The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
  Voluntátem timéntium se fáciet et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
  He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
  Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
  The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
  Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
  My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
  Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
  In primo nocturno, utroque anno
  De libro Exodi
  In diébus illis: Dixit Dóminus Móysi: " Ascénde ad Dóminum, tu et Aaron, Nadab et Abiu et septuagínta senes ex Israel, et adorábitis procul. Solúsque Móyses ascéndet ad Dóminum, et illi non appropinquábunt, nec pópulus ascéndet cum eo. "
  
  Venit ergo Móyses et narrávit plebi ómnia verba Dómini atque iudícia; respondítque omnis pópulus una voce: " Omnia verba Dómini, quæ locútus est, faciémus. " Scripsit autem Móyses univérsos sermónes Dómini; et mane consúrgens ædificávit altáre ad radíces montis et duódecim lápides per duódecim tribus Israel. Misítque iúvenes de fíliis Israel, et obtulérunt holocáusta; immolaverúntque víctimas pacíficas Dómino vítulos.
  
  Tulit ítaque Móyses dimídiam partem sánguinis et misit in cratéras; partem autem resíduam respérsit super altáre. Assuménsque volúmen fderis legit, audiénte pópulo, qui dixérunt: " Omnia, quæ locútus est Dóminus, faciémus et érimus obœdiéntes. " Ille vero sumptum sánguinem respérsit in pópulum et ait: " Hic est sanguis fœderis, quod pépigit Dóminus vobíscum super cunctis sermónibus his. "
  
  Ascenderúntque Móyses et Aaron, Nadab et Abiu et septuagínta de senióribus Israel. Et vidérunt Deum Israel, et sub pédibus eius quasi opus lápidis sapphírini et quasi ipsum cælum, cum serénum est. Nec in eléctos filiórum Israel misit manum suam; viderúntque Deum et comedérunt ac bibérunt.
  
  r. Panis, quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita. Litigábant ergo Iudæi dicéntes: * Quómodo potest hic nobis dare carnem suam ad manducándum? v. Locútus est pópulus contra Dóminum: Anima nostra náuseat super cibo isto levíssimo. * Quómodo. v. Glória Patri. * Quómodo.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Brevilóquio sancti Bonaventúræ epíscopi (Pars 6, 1-2: Op. omnia 7, 320)
  De sacraménto Eucharístiæ hoc tenéndum est, quod in hoc sacraménto verum Christi corpus et verus sanguis non tantum significátur, verum étiam veráciter continétur sub dúplici spécie, panis scílicet et vini, tamquam sub uno, non sub dúplici sacraménto; hoc autem est post consecratiónem sacerdotálem, quæ fit in prolatióne vocális formæ a Dómino institútæ; super panem scílicet: Hoc est corpus meum; super vinum vero: Hic est calix sánguinis mei.
  
  Quibus verbis cum intentióne conficiéndi a sacerdóte prolátis, transsubstantiátur utrúmque eleméntum secúndum substántiam in corpus et sánguinem Iesu Christi, remanéntibus speciébus sensibílibus, in quarum utráque continétur totáliter, non circumscriptibíliter nec locáliter, sed sacramentáliter totus Christus. In quibus étiam propónitur nobis ut cibus, quem qui digne áccipit, non solum sacramentáliter, verum étiam per fidem et caritátem spiritáliter manducándo, córpori Christi mýstico magis incorporátur et in seípso refícitur et purgátur; qui vero indígne accédit iudícium sibi mandúcat et bibit, non diiúdicans sanctíssimum corpus Christi.
  
  Ratio autem ad intellegéntiam prædictórum hæc est: quia princípium nostrum reparatívum, Verbum scílicet incarnátum, et sufficientíssimum est in virtúte et sapientíssimum in sensu, ídeo sic nobis cóntulit sacraménta secúndum quod éxigit sapiéntia et sufficiéntia sua. Et quia sufficientíssimum est, ídeo in largiéndo medicaménta morbórum et charísmata gratiárum, non tantum instítuit sacraméntum, quod nos in esse grátiæ generáret, ut baptísmum, et génitos augmentáret et roboráret, ut confirmatiónem, verum étiam quod génitos et augmentátos enutríret, ut sacraméntum Eucharístiæ; propter quod hæc tria sacraménta ómnibus dantur, qui accédunt ad fidem.
  
  Quóniam ergo nutriméntum nostrum, quantum ad esse gratuítum, atténditur, in unoquóque fidélium, per conservatiónem devotiónis ad Deum, dilectiónis ad próximum et delectatiónis intra seípsum; et devótio ad Deum exercétur per sacrifícii oblatiónem, diléctio ad próximum per uníus sacraménti communiónem, et delectátio intra seípsum per viátici refectiónem: hinc est quod princípium nostrum reparatívum istud sacraméntum Eucharístiæ dedit in sacrifícium oblatiónis et sacraméntum communiónis et viáticum refectiónis.
  
  r. Unus panis, et unum corpus multi sumus, * Omnes de uno pane et de uno cálice participámus. v. Parásti in dulcédine tua páuperi, Deus, qui habitáre facis unánimes in domo. * Omnes. v. Glória Patri. * Omnes.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut